### SSS အဆင့် မစ်ရှင်၊ အရှုံးသမားအဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်

ယွင်ချဲ့ဟာ အရင်ကဆို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့သူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အစွမ်းလည်း အရမ်းထက်မြက်တယ်လို့ လူတွေက ပြောကြတယ်။ လူအများရဲ့အမြင်မှာ သူဟာ ချောင်ယန်အဖွဲ့ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီဆန်တဲ့ ခေါင်းဆောင် ရှင်းဖုန်းလိုပဲ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်တဲ့သူတစ်ယောက်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မှာတော့ ယွင်ချဲ့ရဲ့ပုံရိပ်ဟာ အကြီးအကျယ် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။

ထူးချွန်တယ်တဲ့လား။ လာပါဦး! သူက လူလိမ်လူကောက်ကြီးပဲ! ဟာသသရုပ်ဆောင် ကျောက်ပင်ရှန်းထက်တောင် အများကြီး ပိုဆိုးသေးတယ်။ ကျောက်ပင်ရှန်းက လူတွေကို ငွေဆုံးရှုံးအောင်ပဲ လှည့်စားတာ။ ယွင်ချဲ့ကတော့ လူတွေကို အသက်ပါဆုံးရှုံးအောင် လှည့်စားတာလေ။

“အားလုံးရေ၊ ခင်ဗျားတို့က ဘာလို့ ဒီလောက်ရှက်နေကြတာလဲ။ လာကြပါဦး၊ SSS အဆင့်မစ်ရှင်နော်! ဒါက ရွှေရောင်အခွင့်အရေးကြီးပဲ။ အခုမလုပ်ရင် နောက်ဘယ်တော့မှ လုပ်ခွင့်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ လာပြီး စာရင်းပေးကြပါ!”

ယွင်ချဲ့က သူ့ပုံရိပ် အကြီးအကျယ်ပျက်စီးသွားပြီဆိုတာ မသိသလို၊ အရင်က သူ့မှာ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်တဲ့ပုံရိပ်တစ်ခု ရှိခဲ့တယ်ဆိုတာကိုတောင် မသိဘူး။ လူတွေက မကျေမနပ်နဲ့ ညည်းညူနေကြပြီး ဘယ်သူမှလည်း စာရင်းပေးဖို့ ဆန္ဒမရှိကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ ယွင်ချဲ့ကတော့ သူတို့ကို ဆက်လက်ပြီး တက်တက်ကြွကြွ ဆွဲဆောင်နေတုန်းပဲ။ သူယုံကြည်ထားတာကတော့ ရဲရင့်မှု၊ သတိကြီးမှုနဲ့ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်မှုရှိတဲ့ စေတနာ့ဝန်ထမ်း တစ်ယောက်နှစ်ယောက်လောက်တော့ မုချရှိရမယ်ဆိုတာပဲ။

“SSS အဆင့်မစ်ရှင်ဆိုတာက အထူးလူတွေပဲ လုပ်နိုင်တာပါဗျာ။ ကျွန်တော်တို့လို သာမန်လူတွေက မတန်မရာ ဝင်လုပ်ဖို့ မဝံ့ရဲပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး သနားငဲ့ညှာပါဦး။ အသံချဲ့စက်ကြီးနဲ့ ဆက်ပြီး အော်မနေနဲ့တော့!”

“ဟားဟားဟား... ဟုတ်တယ်ဗျ။ ယွင်ခေါင်းဆောင်၊ ပြောစရာရှိရင် တန်းပြောလို့ရတာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ကို မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခုထဲ တွန်းပို့ဖို့ လိုသေးလို့လား။”

“နားကွဲမတတ် ဆူညံလွန်းတယ်! တကယ်ကို နားကွဲမတတ်ပဲ! ယွင်ခေါင်းဆောင်၊ ကျွန်တော်တို့ကို သတိလစ်သွားအောင် ခြောက်လှန့်ပြီး ခင်ဗျားနဲ့အတူ အသက်စွန့်ဖို့ သဘောတူလာအောင် လုပ်နေတာလား။”

“ဟားဟားဟား...”

ဘယ်သူက စပြီးနောက်ပြောင်လိုက်မှန်း မသိပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က ယွင်ချဲ့ကို စနောက်လိုက်တာနဲ့ အသံချဲ့စက်သံကြောင့် နားငြီးနေကြတဲ့ တခြားအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တွေပါ ဝင်နောက်ပြောင်လာကြတယ်။ သူတို့မှာ မကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိဘူး။ ယွင်ချဲ့က အသံချဲ့စက်ကြီးနဲ့ သူတို့ကို လှည့်စားနေသလိုပဲ သူတို့ကလည်း သူ့ကို ပြန်စနောက်နေကြတာပဲ။ နောက်မှ ဘယ်သူမှလည်း စိတ်ဆိုးကြမှာ မဟုတ်ဘူး။

“ကြည့်စမ်းပါဦး၊ မင်းတို့လို ယောက်ျားပီသတဲ့သူတွေကွာ! မိဘတွေက ပေးထားတဲ့ သန်မာတဲ့ခန္ဓာကိုယ်တွေကို အလဟဿဖြုန်းတီးနေကြတာပဲ။ SSS အဆင့်မစ်ရှင်လေးတစ်ခုနဲ့တင် ကြောက်လန့်ပြီး ဘောင်းဘီထဲသေးပေါက်မတတ် ဖြစ်နေကြပြီလား။ ပြောလိုက်မယ်နော်၊ နောက်ကျရင် ငါတို့ကို မနာလိုဖြစ်နေရဦးမယ်!”

ယွင်ချဲ့က ဘယ်သူလဲ။ သူ့ကို ဘယ်သူက စနောက်စနောက် ဘယ်တော့မှ အလွတ်မပေးတတ်ဘူး။ သူက သူ့ကို စနောက်နေကြသူတွေကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ပြီး ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြန်တုံ့ပြန်လိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့အသံနေအသံထားကတော့ နောက်ပြောင်နေတဲ့ပုံစံပါပဲ။

“ရှူးးး...”

ဒီလောက်လူအများကြီးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း တညီတညွတ်တည်း ရှူးခနဲ လုပ်တာမျိုးက ရှားပါတယ်။ ယွင်ချဲ့ကတော့ စိတ်မဆိုးဘူး။ သူလှည့်ပြီး ရှင်းဖုန်းကို ပခုံးတွန့်ပြလိုက်ကာ ပြောလိုက်တယ်။

“ကောင်းပြီလေ။ ကြည့်ရတာ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးရတော့မယ်ထင်တယ်။ သူတို့အားလုံးက သူရဲဘောကြောင်သူတွေပဲ။ ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ!”

ယွင်ချဲ့က ဘာမှထိန်းချုပ်မနေဘဲ အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ အသံချဲ့စက်ကို မသုံးတော့ပေမဲ့ အဲဒီနေရာမှာရှိနေတဲ့ အထူးစွမ်းရည်ရှင်တွေက သူတို့ရဲ့အာရုံခံနိုင်စွမ်း မြင့်မားနေတာကြောင့် သူ့စကားကို အားလုံး ကြားလိုက်ကြတယ်။

“ယွင်ခေါင်းဆောင်၊ လူကိုယ်ရေးကိုယ်တာအရ ထပ်မတိုက်ခိုက်ပါနဲ့ဗျာ။ ဒါက SSS အဆင့်မစ်ရှင်နော်။ ပြီးတော့ ဆေးရုံထဲမှာ လုပ်ရမှာ။ ဆေးရုံဆိုတာ အကြောက်စရာအကောင်းဆုံးနေရာပဲ။ ခင်ဗျားသာ SS အဆင့်မစ်ရှင်ကို ရွေးခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့ ဒီလောက်တောင် ကြောက်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။”

“ဟုတ်တယ်။ ယွင်ခေါင်းဆောင်၊ ခင်ဗျားအဖွဲ့မှာ တစ်ယောက်ချင်းစီက ဆရာသခင်တွေပဲ။ အမျိုးသမီးအဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်တောင် ကျွန်တော်တို့ထက် ပိုသန်မာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့တွေမှာတော့ သာမန်လူတွေ အများကြီးရှိတယ်လေ။”

“ယွင်ခေါင်းဆောင်က ကျွန်တော်တို့ကို တမင်သွေးတိုးစမ်းနေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ အလိမ်မခံကြနဲ့!”

“ဟားဟားဟား... အဲဒါတော့ အမှန်ပဲ!”

လူကိုယ်ရေးကိုယ်တာအရ တိုက်ခိုက်လာတာကိုတော့ ဘယ်သူမှ သည်းမခံနိုင်ကြဘူး။

အဖွဲ့အသီးသီးက အထူးစွမ်းရည်ရှင်တွေဟာ မကျေမနပ်နဲ့ ရှူးခနဲ အသံပေးကြတယ်။ နောက်ပြောင်တာ ကြာလာလေလေ စကားတွေက မူလအကြောင်းအရာကနေ လွဲချော်သွားလေလေပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ အားလုံးဟာ သွားဖြဲပြီး ရယ်မောနေကြကာ ဘယ်သူမှလည်း အာဃာတမထားကြဘူး။ ဒီလိုနဲ့ လူတိုင်း အတူတူ စိတ်ပြေလက်ပျောက် ဖြစ်သွားကြတယ်။

“ယွင်ခေါင်းဆောင်၊ ရှင်းခေါင်းဆောင်၊ ခင်ဗျားတို့က SSS အဆင့်မစ်ရှင်ကို တကယ်ပဲ လက်ခံဖို့ စာရင်းသွင်းတော့မှာလား။”

ရှင်းဖုန်းနဲ့ ယွင်ချဲ့တို့က ဘယ်သူမှ စာရင်းလာပေးတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ပြီး ချောင်ယန်အဖွဲ့ဝင်အားလုံးကို ပြန်ခေါ်ဖို့ စဉ်းစားနေကြတဲ့အချိန်မှာပဲ ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တင်းသန်မာတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက် သူတို့ဆီ လျှောက်လာတယ်။ အဲဒီလူက ရှင်းဖုန်းနီးပါး အရပ်မြင့်ပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစားကတော့ နှစ်ဆလောက် ကြီးမားတယ်။

ယွင်ချဲ့ဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ လုဟိုင်ရွှမ်းက တိုးတိုးလေး ပြောပြလိုက်တယ်။

“ဒီလူက ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ကျွန်တော်ပြောပြခဲ့တဲ့ အရှုံးသမားအဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် လဲ့တာရှန်းပဲ။ သူ့ကို အမြောက်လို့လည်း ခေါ်ကြတယ်။ လူက စိတ်ထားကောင်းပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းရှိတယ်။ သူ့ရဲ့ မီးစနစ်အထူးစွမ်းရည်က ယဲ့ဟန်နဲ့အဆင့်တူလောက်အောင် ကောင်းတယ်။ သူ့အဖွဲ့ရဲ့ စုပေါင်းအင်အားကလည်း မနိမ့်ဘူး။”

လုဟိုင်ရွှမ်းက အသံအရမ်းတိုးတိုးနဲ့ ပြောတာမို့ ရှင်းဖုန်းနဲ့ ယွင်ချဲ့နှစ်ယောက်ပဲ ကြားနိုင်တယ်။ သူတို့နှစ်ယောက် အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီး မျက်နှာထားကတော့ တည်ငြိမ်နေတယ်။

ယွင်ချဲ့က ပြုံးပြီး ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

“ဟုတ်တယ်၊ လဲ့ခေါင်းဆောင်။ စိတ်ဝင်စားလို့လား။ ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ အချိန်မီပါသေးတယ်။”

ဒီအချိန်မှာ လူအများရှေ့ ထွက်လာရဲတဲ့ လဲ့တာရှန်းလိုလူဟာ သူရဲဘောကြောင်သူတစ်ယောက် မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ယွင်ချဲ့ ယုံကြည်တယ်။ ဒါ့အပြင် လဲ့တာရှန်းလို အရပ်ရှည်ရှည်၊ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်ကြီးကြီးရှိတဲ့သူက သူ့အဖွဲ့ကို “အရှုံးသမားအဖွဲ့” လို့ အမည်ပေးထားတာကလည်း သူ့မှာ ပြောစရာဇာတ်လမ်းတစ်ခုခု ရှိနေနိုင်တယ်။ ယွင်ချဲ့က ဒီလိုလူမျိုးတွေနဲ့ အလုပ်တွဲလုပ်ရတာကို သဘောကျတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ဟာ အမြဲတမ်း မကြောက်မရွံ့ ရှေ့တိုးတတ်ကြလို့ပဲ။ ကြောက်တတ်တဲ့သူတွေဆိုရင် SSS အဆင့်မစ်ရှင်ကို ဘယ်တော့မှ အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

“နည်းနည်းတော့ စိတ်ဝင်စားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ တိကျတဲ့အစီအစဉ်ကို ကျွန်တော် မသိသေးဘူး။ လူဘယ်နှယောက် သုံးဖို့ စီစဉ်ထားလဲ။ ကျွန်တော်က နည်းနည်းတုံးအတဲ့သူမို့ ခွင့်လွှတ်ပါဗျာ။ အသေးစိတ်လေး ရှင်းပြပေးပါဦး။”

လဲ့တာရှန်းက ယွင်ချဲ့နဲ့ ရှင်းဖုန်းတို့ရှေ့မှာ ရပ်ပြီး လှည့်ပတ်ပြောမနေဘဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ မေးလိုက်တယ်။

အရှုံးသမားအဖွဲ့မှာ အဖွဲ့ဝင်တွေ အများကြီးရှိပေမဲ့ အများစုက မိသားစုကို ထောက်ပံ့နေရတဲ့သူတွေ ဖြစ်ကြတယ်။ နေ့တိုင်း မစ်ရှင်တစ်ခုစီ လုပ်နေရင်တောင် အနိုင်နိုင်ပဲ စားဝတ်နေရေး ဖြေရှင်းနိုင်ကြတယ်။ SSS အဆင့်မစ်ရှင်က ဆုလာဘ်အများကြီး ရနိုင်တယ်။ ဒါ့အပြင် မြို့ထဲကို သွားရင် အရင်းအမြစ်တွေလည်း ပိုမိုစုဆောင်းနိုင်မယ်။ ချောင်ယန်အဖွဲ့နဲ့ Peak အဖွဲ့တို့ ပူးပေါင်းလိုက်ရင် ခရီးစဉ်က ပိုလုံခြုံလာနိုင်တယ်။ ပူးပေါင်းဖို့ သင့်တော်တဲ့အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိမယ်ဆိုရင် လဲ့တာရှန်းက သူတို့နဲ့အတူ လိုက်ချင်တယ်။

“ဒီအကြောင်းကို တခြားနေရာမှာ သွားဆွေးနွေးကြမလား။”

ယွင်ချဲ့က ရှင်းဖုန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရှင်းဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြတယ်။ ယွင်ချဲ့လည်း မျက်ခုံးပင့်ပြီး လဲ့တာရှန်းကို မေးလိုက်တယ်။

“ရပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့နဲ့ မသွားခင် ကျွန်တော့်အဖွဲ့ဝင်တွေကို သွားပြောလိုက်ဦးမယ်။”

လဲ့တာရှန်းက ပြောပြီးတာနဲ့ အနည်းငယ်အကွာမှာ စောင့်နေကြတဲ့ လူတချို့ဆီ လျှောက်သွားတယ်။

ယွင်ချဲ့က သူတို့ကို ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်။

“ကျွန်တော့်အမြင်အရတော့ လဲ့တာရှန်းက အလုပ်တွဲလုပ်ဖို့ သင့်တော်တဲ့သူပဲ။ မင်ရွှမ်ကို သူ့ကို စိတ်ဖတ်ကြည့်ခိုင်းလိုက်ရအောင်။ ဘာမှမဖြစ်အောင် ကြိုတင်စစ်ဆေးထားတာပေါ့။ သူ့မှာ ပြဿနာမရှိဘူးဆိုတာ သေချာသွားရင် ဒီမစ်ရှင်မှာ သူနဲ့ ပူးပေါင်းကြမယ်။”

လူတစ်ယောက်ရဲ့ ရုပ်ရည်ကိုကြည့်ရုံနဲ့ စိတ်ရင်းကို ခန့်မှန်းလို့မရဘူး။ သူတို့လည်း လဲ့တာရှန်းနဲ့ ဒီနေ့မှ ပထမဆုံးတွေ့ဖူးတာပဲ။ သူက သူတို့အပေါ် ကောင်းတဲ့အမြင်ကို ပေးခဲ့ပေမဲ့ အဲဒါနဲ့တင် မလုံလောက်သေးဘူး။

“အင်း။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နေရာကိုပဲ ပြန်ကြရအောင်။ မင်ရွှမ်ကို ဖုန်းဆက်ပြီး အသင့်ပြင်ထားဖို့ ပြောလိုက်မယ်။”

ရှင်းဖုန်းနဲ့ ယွင်ချဲ့တို့ရဲ့ အတွေးက တစ်ထပ်တည်းကျတယ်။ ရှင်းဖုန်းက ဖုန်းထုတ်ပြီး နံပါတ်တစ်ခုကို နှိပ်ခေါ်လိုက်တယ်။ သူတို့မထွက်ခွာခင်မှာပဲ SSS အဆင့်မစ်ရှင်တစ်ခုတည်းကို သူတို့လက်ခံဖို့ လျှောက်ထားလိုက်ကြတယ်။ ဒီနည်းနဲ့ အထူးစွမ်းရည်ရှင်များအသင်းတစ်ခုလုံးကို သူတို့က တကယ်အလေးအနက်ထားပြီး လုပ်ဆောင်မှာဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်တာပဲ။

လန်ယဲ့ဟန်က ဒီမစ်ရှင်ကို ဒီနေ့စမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိထားတယ်။ ဇွန်ဘီအမြုတေတွေ ပိုစုဆောင်းချင်တာကြောင့် ယွင်ချဲ့တို့နဲ့အတူ ပြန်မသွားခဲ့ဘူး။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ရှင်းဖုန်း၊ ယွင်ချဲ့နဲ့ လဲ့တာရှန်းတို့ပဲ အတူထွက်လာကြတယ်။ ကျန်တဲ့အဖွဲ့ဝင်ရှစ်ယောက်က အဖွဲ့လိုက်ပူးပေါင်းပြီး လွယ်ကူတဲ့မစ်ရှင်နှစ်ခုကို ရွေးချယ်ကာ အခြေစိုက်စခန်းကနေ ထွက်ခွာသွားကြတယ်။

အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုလုံးမှာ ချောင်ယန်အဖွဲ့ထဲက ကျွမ်းကျင်သူတွေက အများကြီးရှိပြီး ယွင်ချဲ့ရဲ့ Peak အဖွဲ့ဆိုရင် ပြောစရာတောင် မလိုဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဒီလောက်နဲ့ မကျေနပ်ကြဘူး။ သွေးဆာနေတဲ့ သားရဲတွေလို့ပဲ ပြောရမလား၊ သူတို့ဟာ အမြဲတမ်း ဒီထက်ပိုပြီး သန်မာချင်နေကြတယ်။

ရှင်းဖုန်းက အိမ်ကို တန်းမောင်းမသွားဘဲ အသစ်ဆောက်ထားတဲ့ နှစ်ထပ်အိမ်တစ်လုံးရဲ့ ခြံဝင်းထဲကို ကားမောင်းဝင်သွားတယ်။ အသိုင်းအဝိုင်းတစ်ဝိုက်ကိုတောင် သွားလာဖို့ အချိန်မရလောက်အောင် အလုပ်များနေတဲ့ ယွင်ချဲ့က အိမ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။ ဒါဟာ သာမန်အိမ်တစ်လုံးပါပဲ။ ဒုတိယထပ်မှာ အခန်းသုံးခန်း၊ ပထမထပ်မှာလည်း အခန်းသုံးခန်း ရှိတယ်။ အိမ်ရှေ့ခြံကတော့ ကားရပ်ဖို့အတွက် အသုံးပြုတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါက ချောင်ယန်အဖွဲ့ အစည်းအဝေးလုပ်တဲ့နေရာပဲ။

“သူဌေး၊ ယွင်ချဲ့။”

ခြံဝင်းထဲမှာ စောင့်နေခဲ့တဲ့ ကွမ်းမင်ရွှမ်က မျက်မှန်ကို အပေါ်ပြန်တင်လိုက်ပြီး သူတို့ဆီ လျှောက်လာတယ်။ ရှင်းဖုန်းနဲ့ ယွင်ချဲ့တို့ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လဲ့တာရှန်းဘက် လှည့်ကာ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ဖို့ လက်ကမ်းလိုက်တယ်။

“ခင်ဗျားက လဲ့ခေါင်းဆောင်ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။ မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်တော်က ချောင်ယန်အဖွဲ့ရဲ့ ဒုတိယခေါင်းဆောင် ကွမ်းမင်ရွှမ်ပါ။ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။”

“မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်တော်က လဲ့တာရှန်းပါ။ အရှုံးသမားအဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပါ။”

ကွမ်းမင်ရွှမ်ဟာ စာပေတတ်မြောက်ပြီး ပညာတတ်ပုံစံပေါက်နေတဲ့အတွက် လဲ့တာရှန်းက သူ့ကိုယ်သူ အနည်းငယ် အားနာသလိုတောင် ခံစားလိုက်ရတယ်။ သူလည်း သတိမထားမိဘဲ လက်ကမ်းပြီး ကွမ်းမင်ရွှမ်ရဲ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်တယ်။ အဲဒီခဏလေးအတွင်းမှာပဲ သူ့ရဲ့အတွေးအခေါ်တော်တော်များများဟာ ကွမ်းမင်ရွှမ်ဆီ တိုက်ရိုက်ရောက်သွားခဲ့တယ်။

“ဝင်ပါဦး၊ လဲ့ခေါင်းဆောင်။ အထဲဝင်ပြီးမှ အေးအေးဆေးဆေး ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။”

ကွမ်းမင်ရွှမ်က ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုပဲ လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး လဲ့တာရှန်းကို အိမ်ထဲဝင်ဖို့ လက်ဟန်နဲ့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်တယ်။

လဲ့တာရှန်းက သူ့ကိုယ်သူ အားနာနေတတ်ပေမဲ့ ရှက်တတ်သူတော့ မဟုတ်ဘူး။ သူက ရှင်းဖုန်းနဲ့ ယွင်ချဲ့တို့နဲ့အတူ အိမ်ထဲဝင်သွားတယ်။ လဲ့တာရှန်း သတိမထားမိတဲ့အချိန်မှာ ကွမ်းမင်ရွှမ်က ရှင်းဖုန်းနဲ့ ယွင်ချဲ့တို့ကို မျက်စိတစ်ဖက်မှိတ်ပြလိုက်တယ်။ အဓိပ္ပာယ်ကတော့ လဲ့တာရှန်းကို ယုံကြည်လို့ရတယ်ဆိုတာပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့မှာ မကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူး။

ကွမ်းမင်ရွှမ်ရဲ့အချက်ပြမှုကို ရလိုက်တဲ့ ရှင်းဖုန်းနဲ့ ယွင်ချဲ့တို့ အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြတယ်။ ပြီးတော့ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို လဲ့တာရှန်းနဲ့ သဘာဝကျကျ ဖော်ဖော်ရွေရွေ စကားစမြည်ပြောကြတယ်။

“လဲ့ခေါင်းဆောင်၊ ကျွန်တော်တို့က အချိန်ဖြုန်းနေဖို့ လူတွေမဟုတ်ဘူး။ ဒီတော့ တည့်တည့်ပဲ ပြောကြရအောင်။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် SSS အဆင့်မစ်ရှင်ကို လက်ခံဖို့ ကျွန်တော်တို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာလည်း နောက်ဆုံးမိနစ်မှပဲ။

မဟုတ်ရင် ရှင်းဖုန်းက သူ့အဖွဲ့ဝင်အားလုံးကို ခေါ်လိုက်တာနဲ့ ကျွန်တော့်အဖွဲ့မပါဘဲနဲ့တောင် ဒီအလုပ်ကို သူတို့ဘာသာ ပြီးအောင်လုပ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မစ်ရှင်ကို လက်ခံလိုက်ပြီဆိုတော့ အောင်မြင်အောင် ကြိုးစားကြမှာပဲ။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် Tongyang မြို့မှာ ဘယ်လိုအခြေအနေတွေ ကြုံရမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး။ အစီအစဉ်တစ်ခု ချထားရင်တောင် တကယ်အသုံးဝင်ချင်မှ အသုံးဝင်မှာ။ ကျွန်တော်ပြောချင်တာက အားအကောင်းဆုံး အထူးစွမ်းရည်ရှင်တွေကိုပဲ ရွေးပြီး လူနှစ်ဆယ်ပါတဲ့အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဖွဲ့လိုက်ကြရအောင်။ ပြီးရင် Tongyang မြို့ကို သွားကြမယ်။ ဘယ်လိုထင်လဲ။”

သူတို့လေးယောက်ဟာ လေးထောင့်ပုံ အစည်းအဝေးစားပွဲမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်ကြတယ်။ ယွင်ချဲ့က အရင်ဆုံး အကြံပြုလိုက်တာပဲ။ အချိန်ကုန်သက်သာဖို့အတွက် သူဟာ အရင်ကလိုပဲ လေစနစ်အထူးစွမ်းရည်ကို လေ့ကျင့်ရင်း Tongyang မြို့ကို သွားချင်နေတယ်။

“အာ... လူနှစ်ဆယ်လား။ လုံလောက်ပါ့မလား။”

လဲ့တာရှန်းက ခဏလောက် တွန့်ဆုတ်ပြီးမှ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ပုံစံနဲ့ မေးလိုက်တယ်။

သူတို့က Tongyang မြို့ကို ပစ္စည်းတွေသွားယူကြမှာပဲ။ အခုအချိန်အထိ Lingjiang မြို့ကိုတောင် စွန့်စားပြီး မသွားဖူးကြသေးဘူး။ လူငါးဆယ်ပါတဲ့အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က Wanan မြို့ကို သွားခဲ့တယ်လို့ သူကြားဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအဖွဲ့ထဲက လူအများကြီး သေဆုံးခဲ့ရတယ်။ အခု လူနှစ်ဆယ်နဲ့ Tongyang မြို့ကို သွားမယ်တဲ့လား။ ယွင်ချဲ့က တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်လွန်းနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်လွန်းပြီး မာန်တက်နေတာလား။

“အိုး၊ အဲဒါက လုံးဝလုံလောက်ပါတယ်။”

ယွင်ချဲ့က ရှင်းဖုန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက် တစ်ပြိုင်နက် ပြုံးလိုက်ကြတယ်။ လူဆယ်ယောက်တည်းနဲ့ သွားမယ်ဆိုရင်တော့ အန္တရာယ်ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်မလားဆိုတာ သူတို့ မသေချာဘူး။ ဒါပေမဲ့ လူနှစ်ဆယ်ဆိုရင်တော့ အလုံအလောက်ရှိတယ်။ အဲဒါက တမင်တကာ သူတို့ကို နောက်ဆွဲချမယ့်သူ မရှိဘူးဆိုတဲ့ အခြေအနေမှာပေါ့။

ရှင်းဖုန်းနဲ့ ယွင်ချဲ့တို့ဟာ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေကြတယ်။ ယွင်ချဲ့တစ်ယောက် တိုက်ပွဲတစ်ပွဲမှာ အနိုင်ရခဲ့တာကလွဲရင် Peak အဖွဲ့ဟာ အခုအချိန်အထိ ထူးခြားတဲ့အောင်မြင်မှုမျိုး မရရှိသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ချောင်ယန်အဖွဲ့ကတော့ ထင်ရှားတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်မှတ်တမ်းတွေ ရှိပြီးသားဖြစ်တယ်။

စစ်တပ်ကတောင် မစ်ရှင်တွေမှာ ချောင်ယန်အဖွဲ့ကို မကြာခဏ ဖိတ်ခေါ်လေ့ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် လဲ့တာရှန်းက သူတို့မှာ တကယ့်စွမ်းရည်ရှိတယ်ဆိုတာကို ယုံကြည်ဖို့ ပိုလိုလားတယ်။ သူ ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် ထပ်မေးလိုက်တယ်။

“ဒါဆို အဖွဲ့သုံးဖွဲ့က သေချာပေါက် ပူးပေါင်းကြမှာပေါ့။ တစ်ဖွဲ့ကို အထူးစွမ်းရည်ရှင် ခြောက်ယောက်၊ ခုနစ်ယောက်လောက်စီ ထည့်ကြမလား။”

အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့မှာ အနည်းဆုံး အထူးစွမ်းရည်ရှင် ခြောက်ယောက်၊ ခုနစ်ယောက်လောက်တော့ ရှိတတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီမစ်ရှင်က အန္တရာယ်များတာကြောင့် ဘယ်အဖွဲ့ဝင်တွေကို ရွေးချယ်ရမလဲဆိုတာ သေချာစဉ်းစားရမှာပဲ။

“အင်း၊ တစ်ဖွဲ့ကို ခုနစ်ယောက်စီ ပေးရမယ်ထင်တယ်။ ကျွန်တော့်အဖွဲ့မှာတော့ ဒီမစ်ရှင်ကို လိုက်နိုင်တဲ့ အထူးစွမ်းရည်ရှင်က ခြောက်ယောက်ပဲရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ လဲ့ခေါင်းဆောင် စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော့်အဖွဲ့ဝင်တွေက ခင်ဗျားအဖွဲ့ဝင်တွေလောက်ကို အစွမ်းထက်ပါတယ်။”

ယွင်ချဲ့မှာ လူအင်အားနည်းနေတာက အမှန်ပဲ။ သူလည်း အဲဒါကို ဖုံးကွယ်ထားချင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့အဖွဲ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်အပေါ်မှာတော့ သူ့မှာ အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုရှိတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ အနောက်တောင်အခြေစိုက်စခန်းထဲမှာ သူ့အဖွဲ့ဝင်တွေဟာ အဆင့်တူ၊ အထူးစွမ်းရည်အမျိုးအစားတူတဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ရှုံးမှာမဟုတ်ဘူး။

“ယွင်ခေါင်းဆောင်၊ ခင်ဗျားက တကယ်မိုက်တာပဲ။ ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့နဲ့ လိုက်မယ်။ ဒီခရီးစဉ်ကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ဖြတ်သန်းနိုင်ကြပါစေဗျာ။”

လဲ့တာရှန်းကလည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး တစ်စက္ကန့်တောင် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ရှင်းဖုန်းနဲ့ ယွင်ချဲ့တို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

စွန့်စားမှုမရှိရင် အကျိုးအမြတ်လည်း မရှိနိုင်ဘူး။ ကမ္ဘာမပျက်ခင်ကလည်း ဒီသဘောတရားပဲ၊ ကမ္ဘာပျက်ပြီးနောက်မှာလည်း ဒီသဘောတရားပဲ။ အထူးစွမ်းရည်ရှင်များအသင်းထဲမှာ ယွင်ချဲ့က တခြားသူတွေကို စနောက်ခဲ့သလိုပဲ သူရဲဘောကြောင်တဲ့သူတွေဟာ တခြားသူတွေ ပိုကောင်းတဲ့ဘဝကို ရရှိနေတာကို ထိုင်ကြည့်ပြီး မနာလိုဖြစ်နေရုံပဲ တတ်နိုင်ကြမှာပါ။