### မိန်းမလိုက်စားတဲ့ ဦးလေးရှင်းဖုန်း
ယွင်ချဲ့ အချိန်အတော်ကြာ အိပ်ပျော်သွားပြီး ညသန်းခေါင်လောက်မှ နိုးလာခဲ့သည်။ သူ့ကိုယ်သူ ကျယ်ဝန်းသော အခန်းတစ်ခန်းထဲတွင် ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ညဝတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ပေးထားပြီး ဖြစ်သည်။ မီးအိမ်အချို့မှ ပျော့ပျောင်းသော အလင်းရောင်များ ဖြာကျနေကာ သူ့ဒဏ်ရာများလည်း ပျောက်ကင်းသွားပြီဖြစ်သည်။
ယွင်ချဲ့ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီး ကိုယ်ကိုလှည့်လိုက်ရာ သူ့မျက်နှာရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှင်းဖုန်း၏ မျက်နှာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရှင်းဖုန်းကတော့ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်သည်။
ထိုအခါမှ ယွင်ချဲ့သည် သူ့အစ်မနှင့်အတူ အနောက်တောင်ပိုင်းအခြေစိုက်စခန်းသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိရသွားသည်။
အစ်မ!
ယွင်ယောင်ကို သတိရသွားသည်နှင့် ယွင်ချဲ့ ချက်ချင်း ထထိုင်လိုက်သည်။
“သောက်ကျိုးနည်း! လွှတ်စမ်း!”
ရုတ်တရက် လက်တစ်ဖက်က လှမ်းလာပြီး သူ့ခါးကို ဖက်ကာ နောက်ပြန်ဆွဲချလိုက်သည်။ ကြိုတင်မမျှော်လင့်ထားသော ယွင်ချဲ့မှာ ဟန်ချက်ပျက်သွားပြီး အခြားလူတစ်ယောက်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တစ်ကိုယ်လုံး လဲကျသွားသည်။
ရှင်းဖုန်း နိုးနေပြီဖြစ်သည်။ သူက အခြားလက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ယွင်ချဲ့၏ ပါးပြင်ကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။
“အခုတော့ မင်း အများကြီး သက်သာလာပြီပဲ။”
ယွင်ချဲ့ကို ပြန်သယ်လာပြီးနောက် သူက သတိလစ်သွားခဲ့သည်။ ရှင်းဖုန်းက သူ့ကို ရေချိုးပေးနေချိန်မှာတောင် သူ နိုးမလာခဲ့ပေ။
“လွှတ်ပေးလို့ ပြောနေတယ်လေ! ငါ့အစ်မကို သွားကြည့်ရဦးမယ်!”
ယွင်ချဲ့ ရုန်းထွက်ဖို့ ကြိုးစားသော်လည်း ရှင်းဖုန်းက သူ့ကို ပိုတင်းတင်းဖက်ထားလိုက်သည်။
“စိတ်မပူနဲ့။ သူ ပြန်လည်သက်သာလာနေပြီ။ ဆရာဝန်က သူ့ကို သွေးသွင်းပေးနေတယ်။ သွေးအများကြီး ဆုံးရှုံးထားလို့ မနက်ဖြန်အထိ အိပ်နေနိုင်တယ်။ မကြာခင် ကျန်းမာလာမှာပါ။”
အလင်းစနစ်အထူးစွမ်းရည်က အရာအားလုံးကို ကုသပေးနိုင်တာ မဟုတ်ပေ။ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးနိုင်ပေမဲ့ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ သွေးတွေကိုတော့ ပြန်ဖြည့်ပေးနိုင်စွမ်း မရှိပေ။
“တကယ်လား။ ဒါဆို အရမ်းကောင်းတာပေါ့။”
ယွင်ချဲ့ ပျော်ရွှင်သင့်ပေမဲ့ အခုအချိန်တွင် အလွန်အားနည်းနေသဖြင့် ကုတင်ပေါ်သို့သာ ပြန်လှဲချလိုက်နိုင်သည်။
ရှင်းဖုန်းက ကုတင်ဘေးတွင် မှီထိုင်ကာ စီးကရက်တစ်လိပ် မီးညှိလိုက်ပြီး ယွင်ချဲ့၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့အတွက် နောက်တစ်လိပ်ကို မီးညှိလိုက်သည်။
“ဘာလဲ၊ အရမ်းပျော်နေတာလား။”
“အင်း။”
ယွင်ချဲ့က အများကြီး ပြန်မပြောခဲ့ပေ။ သူ စီးကရက်ကို ပြင်းပြင်းရှိုက်ဖွာလိုက်ပြီး မီးခိုးကွင်းလေးများ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
ယွင်ယောင် သေဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တုန်းက သူ့ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ယခုတော့ သူ့အစ်မကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်၍ ပြိုကွဲသွားခဲ့သော ကမ္ဘာကြီးကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ဖို့သာ သူ စိတ်အားထက်သန်နေတော့သည်။
“ချဲ့၊ ငါ့လူ ဖြစ်ပေးပါ။”
“ဘာ?”
သူတို့နှစ်ယောက် စီးကရက်သောက်ရင်း တိတ်တဆိတ် နေခဲ့ကြသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီဖြစ်သည်။
ရုတ်တရက် ရှင်းဖုန်းက စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်သည်။ အခုလေးတင် စိတ်တည်ငြိမ်သွားပြီဖြစ်သော ယွင်ချဲ့မှာ နောက်တစ်ကြိမ် အံ့ဩသွားပြန်သည်။
“ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ ငါ မကြားလိုက်ဘူး။”
ယွင်ချဲ့က သူ့နားကြားမှားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်လို့ တွေးလိုက်သည်။ ‘ငါ့လူ ဖြစ်ပေးပါ’ တဲ့လား။ ဒါက တော်တော်လေး တိုက်ရိုက်ဆန်လွန်းတဲ့ ချစ်ရေးဆိုမှုတစ်ခုပဲ မဟုတ်လား။
“မင်း ကြားလိုက်တယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။”
ရှင်းဖုန်းက စီးကရက်ကို ငြှိမ်းလိုက်ပြီး ယွင်ချဲ့ကို သံမဏိလို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်သည်။
“မပြေးနဲ့။ ငါ့လူ ဖြစ်ပေး။ ဘယ်တော့မှ ငြင်းဖို့ မစဉ်းစားနဲ့။”
သူက ပေါ့ပေါ့တန်တန် ချစ်ရေးဆိုနေတာ မဟုတ်ပေ။ သူတို့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့ကြစဉ်ကတည်းက ယွင်ချဲ့အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု အတော်လေး ရှိခဲ့သည်။ ဒုတိယအကြိမ် ပြန်တွေ့ကြသောအခါ ထိုစိတ်ဝင်စားမှုက ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။
ယနေ့ တိုက်ပွဲအတွင်းမှာတော့ ယွင်ချဲ့အပေါ်ထားသည့် သူ့ခံစားချက်ကို အတိအကျ သေချာသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူက အချစ်ကို ဘယ်တုန်းကမှ ယုံကြည်သူ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ယွင်ချဲ့နှင့် နမ်းခဲ့ရသည့် အနမ်းက သူ့ရင်ထဲတွင် အလွန်ပြင်းထန်သော လှုပ်ခတ်မှုကို ဖြစ်စေခဲ့ကြောင်းတော့ ဝန်ခံရပေမည်။
ယွင်ချဲ့ သန်မာနေသည့်အခါ သူ ဂုဏ်ယူမိပြီး မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြုံးမိတတ်သည်။ ယွင်ချဲ့ ဝမ်းနည်းနေသည့်အခါမှာတော့ သူ့နှလုံးသားတစ်ခုလုံး ကြေမွသွားသလို ခံစားရသည်။ သူ့ရင်ထဲ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ယွင်ချဲ့ကို ပိုင်ဆိုင်ချင်နေကြောင်း သူ သိနေခဲ့သည်။
“တော်တော် အာဏာရှင်ဆန်တဲ့လူပဲ။ ငြင်းခွင့်မရှိဘူးဆိုရင် ဘာလို့ မေးနေသေးတာလဲ။”
ယွင်ချဲ့ ရင်ထဲတွင် အပြင်းအထန် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သော်လည်း ခေါင်းမာချင်ယောင်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ငါက ဒီလိုလူပဲလေ။ မင်းလည်း ဒီလိုပုံစံကို သဘောကျတယ် မဟုတ်လား။”
ရှင်းဖုန်းက မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်ပြီး ယွင်ချဲ့၏ အောက်နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်၏ နှုတ်ခမ်းများက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပွတ်တိုက်နေကြသည်။ ရှင်းဖုန်းက တစ်ခါတစ်ရံ လျှာဖျားကို ထုတ်ကာ ယွင်ချဲ့၏ နှုတ်ခမ်းကို လျက်ပေးလိုက်သေးသည်။
ပူနွေးစိုစွတ်ပြီး အပူပိုင်းဒေသ၏ ရာသီဥတုလို စိတ်ကို လှုပ်ရှားစေသည့် အနမ်းတစ်ပွင့်ပင်။
ခဏအကြာတွင် ယွင်ချဲ့က ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး ရှင်းဖုန်း၏ ရင်ခွင်ထဲမှ လက်များကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
“တော်တော့... စောလွန်းသေးတယ်။”
လူဆိုးကြီးပဲ။ အချိန်မီ မငြင်းဆန်လိုက်ရင် သူ့ကို တစ်လက်မချင်း စားသောက်သွားတော့မှာပဲ။
“ဟားဟား... မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ ငါတို့မှာ အချိန်တွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်လေ။”
ရှင်းဖုန်းက ယွင်ချဲ့ကို သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ဆွဲဖက်လိုက်ပြီး ယွင်ချဲ့၏ ဆံပင်တိုတိုကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ သူ အလွန်စိတ်ကျေနပ်နေမိသည်။
ဖြစ်နိုင်တာက ယွင်ချဲ့ဟာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်ခင်ကတည်းကနေ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ပြီးနောက်အထိ သူ ရှာဖွေနေခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နိုင်သည်။
“မင်း သေချာစဉ်းစားပြီးပြီလား။ ငါ့ကို ကြည့်ဦး။ ငါလည်း ယောက်ျားတစ်ယောက်ပဲ။ ရင်သားလည်း မရှိဘူး၊ တင်ပါးလည်း မရှိဘူး။ မင်းကို လက်ထပ်ချင်နေတဲ့ လှပတဲ့ မိန်းကလေးတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ မင်းက ယောက်ျားတွေကို သဘောကျတယ်ဆိုရင် ရှူကျယ်ကို စမ်းကြည့်ပါလား။ သူကလည်း ရုပ်ချောတယ်၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်လည်း လိုက်ဖက်ကြမှာပဲ။”
ယွင်ချဲ့က ရှင်းဖုန်း၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
သူ့ရင်ထဲမှာတော့ တကယ်ပဲ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ အချစ်ရေးတစ်ခုကို စတင်ဖို့တော့ အဆင်သင့် မဖြစ်သေးပေ။ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး နာကျင်ရမှာကို သူ ကြောက်နေမိသည်။
“ငါလိုချင်တာ မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ။”
ရှင်းဖုန်းက ယွင်ချဲ့ကို မျက်လုံးချင်းမခွာဘဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့အသံက နူးညံ့သော်လည်း စကားလုံးတိုင်းက ယုံကြည်စိတ်ချရလောက်အောင် ခိုင်မာနေသည်။
ယွင်ချဲ့ ကြောင်သွားခဲ့သည်။ ခဏကြာမှ ဒူးနှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်နှင့်ကပ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖက်ထားပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ငါ အရင်က မင်းကို ပြောဖူးတာ မှတ်မိသေးလား။ ရိုးရိုးလိင်ဆက်ဆံတာလောက်ဆို ငါ အဆင်ပြေတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီထက် ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့ ဆက်ဆံရေးမျိုးတော့ ငါ မလိုချင်ဘူး။”
ယွင်ချဲ့က လူမိုက်မဟုတ်ပေ။ ရှင်းဖုန်း သူ့အပေါ် ချစ်ခင်နေကြောင်းကို အစောကြီးကတည်းက သိထားခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ရှင်းဖုန်းအပေါ် ဆွဲဆောင်ခံနေရသည်။
သို့သော် အရင်ဘဝတုန်းက သူ အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ နာကျင်ခဲ့ရသောကြောင့် ယခုဘဝတွင် အချစ်ကို ထပ်မံစမ်းသပ်ဖို့ မဝံ့ရဲတော့ပေ။
ရှင်းဖုန်းက သူ့စိတ်ကို ထိုးထွင်းသိမြင်သွားခဲ့သည်။
“မင်း မလိုချင်တာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း မလိုချင်ရဲတာပဲ။ မင်းကို ဘယ်သူ နာကျင်အောင် လုပ်ခဲ့မှန်း ငါမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ မှတ်ထား။ ငါက ဟိုလူဒီလူလို သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။ ငါ တကယ်အလေးအနက်ထားနေတာ။ သေချာစဉ်းစားကြည့်ပါ။”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှင်းဖုန်းက ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။
သူ့ဘဝတွင် အခြားသူတစ်ယောက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကိုယ်တိုင် ချဉ်းကပ်ကာ ချစ်ရေးဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ငြင်းပယ်ခံလိုက်ရသည်။ သူ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားခဲ့ပေမဲ့ လက်လျှော့သွားဖို့တော့ မရှိပေ။
ရှင်းဖုန်း ထွက်သွားသည့် နောက်ကျောကို စိုက်ကြည့်ရင်း ယွင်ချဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ အခုလို ချစ်ရေးဆိုခဲ့သူက တခြားတစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေခဲ့လျှင် သူ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ချက်ချင်း ငြင်းပယ်လိုက်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် ရှင်းဖုန်းဆိုတော့ သူ မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
“ကောင်းပါပြီ... ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ပါတော့။”
ရေချိုးခန်းထဲမှ ရေပန်းသံ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ရှင်းဖုန်း ရေချိုးပြီးသွားပုံရသည်။ ယွင်ချဲ့လည်း ကိုယ်တိုင် ရေချိုးဖို့ သူ့ကို စောင့်နေခဲ့သည်။
သူ့အစ်မနဲ့ ဟေးယွီကိုလည်း သွားကြည့်ချင်သေးသည်။ ဟေးယွီကတော့ ခွေးပေါက်လေးတစ်ကောင်လို ကွေးကွေးလေး လုံးနေနိုင်ပြီဖြစ်သည်...
ထိုအကြောင်းကို တွေးမိပြန်တော့ ယွင်ချဲ့ စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားပြန်သည်။
ရှင်းဖုန်းက စိုစွတ်နေသော ဆံပင်များကို သုတ်ရင်း အပြင်သို့ ထွက်လာသည်။ ယွင်ချဲ့၏ ဝမ်းနည်းနေသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူလည်း စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။
“မင်းအတွက် အဝတ်အစား သွားယူပေးမယ်။”
သူက ဘာမှမဖြစ်သလို ဟန်ဆောင်ကာ ယွင်ချဲ့၏ နဖူးကို လက်ချောင်းဖြင့် တောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဆိုဖာပေါ်တွင် ခြေချိတ်ထိုင်လိုက်သည်။
သူ့ရေချိုးဝတ်ရုံကို သေချာမချည်ထားသဖြင့် ကြွက်သားများ ပေါ်လွင်နေသည်။ သူက အရပ်မြင့်ပြီး ကြံ့ခိုင်သော်လည်း အလွန်အကျွံ ထွားကြိုင်းနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ အသင့်အတင့် ဖွံ့ဖြိုးနေသော ကြွက်သားများက သူ့ကို ပိုမိုဆွဲဆောင်မှုရှိစေသည်။
ယွင်ချဲ့က ခိုးကြည့်လိုက်မိရာ နှာခေါင်းသွေးလျှံမတတ် ဖြစ်သွားသည်။
ရှင်းဖုန်းက သူ့ကို သတိထားမိသွားပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိရှိ ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရေချိုးဝတ်ရုံကို ချွတ်ပစ်လိုက်ပြီး အနက်ရောင် အတွင်းခံဘောင်းဘီတစ်ထည်သာ ဝတ်ထားတော့သည်။
သူ့လိင်တံက အတွင်းခံဘောင်းဘီအောက်တွင် ထောင်မတ်နေပြီး အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ဖို့ အသင့်ပြင်ထားသလိုပင်။ ခန္ဓာကိုယ်၏ သွယ်လျလှပသော အချိုးအစား၊ ကြွက်သားပြည့်ဝသော ရင်ဘတ်နှင့် သန်မာသော ခြေထောက်များက သူ့ကို ငြင်းဆန်ရခက်လောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိစေသည်။
“ဖျတ်...”
“ငါ့လူဖြစ်ပေးရင် ဒါတွေအားလုံး မင်းပိုင်တာပဲ။”
ရှင်းဖုန်းက အရှက်အကြောက်မရှိစွာ သူ့ရင်ဘတ်ကို လက်ဖြင့် ပုတ်ပြလိုက်သည်။
“အင်း...”
ကိုယ်ခန္ဓာကို အရောင်းအဝယ်လုပ်နေတဲ့လူကြီးပဲ!
ယွင်ချဲ့ ဘာမှမပြောဘဲ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ဆန် ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှင်းဖုန်း၏ ရင်ဘတ်မှ ဝမ်းဗိုက်အထိ လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်ဆင်းလိုက်သည်။ ဖြူဖွေးသော လက်ချောင်းများက ကြွက်သားလိုင်းများတစ်လျှောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရွေ့လျားသွားသည်။
အခြားလက်တစ်ဖက်ကလည်း ရှင်းဖုန်း၏ ခြေထောက်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ပွတ်သပ်ကာ ခပ်ဖွဖွ ပုတ်ပေးနေသည်။
မူလက ရှင်းဖုန်းသည် ယွင်ချဲ့ကို စနောက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် အခြေအနေက ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီး သူကိုယ်တိုင် ပြန်လည်စနောက်ခံလိုက်ရသည်။
ရှင်းဖုန်း တစ်ခဏတာ ကြောင်အသွားပြီး အသက်ရှူသံပင် မမှန်တော့ပေ။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ယွင်ချဲ့က ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်ပြီး ရေချိုးခန်းထဲသို့ အမြန်ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ ရှင်းဖုန်းတစ်ယောက်သာ အလိုဆန္ဒများကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး ပူလောင်ကျန်ခဲ့တော့သည်။
“မင်းကတော့ တကယ့်လူဆိုးပဲ။”
ရှင်းဖုန်း၏ လိင်တံက ထောင်မတ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း သူ ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘဲ သက်ပြင်းသာ ချလိုက်ရသည်။
သူ ဆိုဖာပေါ်သို့ ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး မျက်နှာကြက်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ထို့နောက် ပြုံးလိုက်သည်။
ယွင်ချဲ့က တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ။ သူ့ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ဖို့အတွက် ရှင်းဖုန်း ဘယ်လောက်ပဲ အားစိုက်ထုတ်ရပါစေ ကြိုးစားသွားမည်ဖြစ်သည်။
ယွင်ချဲ့အတွက် ဉာဏ်ကုန်ထုတ်ပြီး အကြံထုတ်နေရတာကိုလည်း သူ ဝန်မလေးသည့်အပြင် ပျော်တောင်ပျော်နေသေးသည်။