### Military Rarities

### အခန်း (၁) — မိသားစုလို့သာ ခေါ်ရတဲ့သူတွေ

အပေါ်က အခန်း (၁) ကို ဘာသာပြန်ပြီးသားဖြစ်လို့ အခု အခန်း (၂) — ကမ္ဘာပျက်ကပ်မတိုင်မီ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခြင်း ကို ဆက်လက်ဘာသာပြန်ပေးထားပါတယ်။

### အခန်း (၂) — ကမ္ဘာပျက်ကပ်မတိုင်မီ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခြင်း

“ဟူး…”

သန်းခေါင်ယံအချိန်၊ ဟွာရှားတက္ကသိုလ်၏ ကျောင်းသားအဆောင်အတွင်း၌ ယွင်ချဲ့သည် အိပ်ရာပေါ်မှ ရုတ်တရက် ထထိုင်လိုက်သည်။ ပါးလွှာသော အိပ်ဝတ်စုံအောက်ရှိ ရင်ဘတ်မှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေပြီး ကိုယ်လုံးတီးရင်ဘတ်ပေါ်တွင်လည်း ချွေးစက်လေးများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ရေနစ်နေသူတစ်ဦးက ရုတ်တရက် အသက်ရှူခွင့်ပြန်ရလာသကဲ့သို့ သူသည် လေကို အငမ်းမရ ရှူသွင်းနေမိသည်။

“ငါ… ဘယ်ရောက်နေတာလဲ…”

ကျောင်းသားအဆောင်လား။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ယွင်ချဲ့သည် တဖြည်းဖြည်း စိတ်ငြိမ်သက်လာခဲ့သည်။

သူ့မျက်စိရှေ့တွင် မြင်နေရသည်မှာ မှောင်မိုက်နေသော သုတေသနခန်းလည်း မဟုတ်သလို သက်ရှိသတ္တဝါတို့၏ အသက်ရှင်သံပင် မကြားရတော့သည့် ကမ္ဘာပျက်ကပ်အလွန်ကာလ၏ မြင်ကွင်းလည်း မဟုတ်ပေ။

လပြည့်ည၏ လရောင်ဖျော့ဖျော့အောက်တွင် အိပ်ရာများ၊ မီးခိုးရောင်နံရံများနှင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ဖိနပ်၊ ခြေအိတ်များကို မသဲမကွဲ မြင်နေရသည်။

ဒီမြင်ကွင်းကို ယွင်ချဲ့ အလွန်ရင်းနှီးသည်။

ဒါက ကမ္ဘာပျက်ကပ် မဖြစ်ပွားမီက သူနေထိုင်ခဲ့သော ကျောင်းသားအဆောင်ပင် ဖြစ်သည်။

ဖုန်း!

ယွင်ချဲ့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

သူ့ဖုန်း ဘယ်မှာလဲ။

မှတ်ဉာဏ်ထဲကအတိုင်း လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ခေါင်းအုံးအောက်တွင် ထားလေ့ရှိသော ဖုန်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ရက်စွဲတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၂၀XX ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၅ ရက်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး စတင်ဖြစ်ပွားဖို့ နောက်ထပ် တစ်လခွဲမဟုတ်ဘဲ တစ်လတောင် မပြည့်သေးဘဲ ရက်ဝက်ခန့်သာ ကျန်တော့သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုလျှင် သူ ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘဲ ကမ္ဘာပျက်ကပ် မဖြစ်ပွားမီ အချိန်ကာလသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဟား… ဟားဟား!”

အိပ်ရာပေါ်တွင် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ထိုင်နေသော ယွင်ချဲ့သည် ရုတ်တရက် ခေါင်းငုံ့ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးအတွင်း လေးနှစ်တာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် သူ့ဘဝကို ပြန်တွေးကြည့်လိုက်သည်။

လူတွေရဲ့ စိတ်သဘောထားတွေ ဘယ်လိုပြောင်းလဲသွားကြသလဲဆိုတာကို သူ ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ သူ့အစ်မ သေဆုံးသွားခဲ့ရသလို သူ့အမွှာညီအစ်ကို ယွင်ချန်ကလည်း ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

ထို့အပြင် ယောက်ဖဖြစ်သူနှင့် သူယုံကြည်ခဲ့သော ချစ်သူတို့၏ သစ္စာဖောက်မှုကိုလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သုတေသနဌာန၏ အပျက်အစီးပုံအောက်၌ အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီးနောက် သူသည် လွန်ခဲ့သော လေးနှစ်ကာလသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်က သူ့ဘဝ၏ ကံဆိုးမှုများကို မြင်တွေ့သွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်စတင်ခွင့် ပေးလိုက်ခြင်းများလား။

မျက်နှာကို အုပ်ထားသော လက်ကို တဖြည်းဖြည်း ဖယ်လိုက်သည်။ အမှောင်ထဲတွင် သူ့မျက်ဝန်းနက်နက်များက ထူးထူးခြားခြား တောက်ပနေသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် မဖြစ်ပွားမီ အချိန်ကို ပြန်ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ ဒီတစ်ကြိမ် သူ့ကံကြမ္မာကို ဘုရားသခင်၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှံထားတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သူ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။

“ဒီတစ်ခါတော့ ငါက ကမ္ဘာကြီးကို အကြွေးတင်ရင်တင်ပါစေ။ ကမ္ဘာကြီးကတော့ ငါ့ကို အကြွေးပြန်တင်ခွင့် မပေးတော့ဘူး!”

ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ သူ အိပ်ရာပေါ်ပြန်လှဲပြီး အိပ်ပျော်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ယွင်ချဲ့သည် အိပ်ရာမှထကာ ရေအေးဖြင့် ရေချိုးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားတစ်စုံကို လဲဝတ်လိုက်သောအခါ သူ့စိတ်သည် လုံးဝကြည်လင်လန်းဆန်းသွားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ့အတွက် အရေးအကြီးဆုံးမှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ထားရန် ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် သူ့အစ်မနှင့် ညီအစ်ကို၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို သေချာစေရမည်။

သို့သော် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ကျရောက်လာတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ကို တိုက်ရိုက်ပြောပြ၍ မရပေ။ အကယ်၍ ပြောပြလိုက်လျှင် သူတို့ ထိတ်လန့်သွားကြလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့ကို အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခုဖြင့် အိမ်တွင်သာ နေစေခြင်း၊ သို့မဟုတ် သူနှင့်အတူ နေထိုင်စေခြင်းတို့ကိုသာ စီစဉ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ထိုအစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်၍ မရသေးပေ။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် မဖြစ်ပွားမီ နှစ်ရက်ခန့်အလိုအထိ စောင့်ဆိုင်းရဦးမည်။

ထို့နောက် စားနပ်ရိက္ခာနှင့် အခြားလိုအပ်သည့် ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းထားရန်လည်း စဉ်းစားရမည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် မဖြစ်ပွားမီကာလတွင် လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရန် ငွေကြေးသာ အားကိုးရပေမည်။

သူ့မိဘများသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ဆုံးပါးသွားခဲ့ကြသည်။ သူ့အစ်မကလည်း ကျောင်းထွက်ပြီး မိသားစုစားဝတ်နေရေးအတွက် အလုပ်လုပ်ခဲ့ရသည်။ သူနှင့် သူ့အမွှာညီအစ်ကို ယွင်ချန်တို့ကို ပညာသင်ကြားနိုင်ရန်အတွက် သူမသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရှာဖွေခဲ့ရသည်။

လွန်ခဲ့သော လေးနှစ်က သူ့အစ်မသည် ချမ်းသာပြီး အာဏာရှိသည်ဟု ဆိုကြသော မိသားစုတစ်စုထဲသို့ လက်ထပ်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုမိသားစုဝင်များက သူတို့သုံးဦးကို မည်သည့်အခါမျှ လေးစားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

သူ့အစ်မ ရှာဖွေရရှိသည့် ငွေကြေးသည်ပင် သူနှင့် ယွင်ချန်တို့၏ ကျောင်းလခကို ပေးဆောင်ရန်အတွက်သာ မနည်းလောက်ငှခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူနှင့် ယွင်ချန်တို့သည် ကျောင်းတက်ရင်း ကိုယ့်စားဝတ်နေရေးအတွက် ကိုယ်တိုင် အလုပ်ကြိုးစားလုပ်ကိုင်ခဲ့ကြရသည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် သူ့လက်ထဲ၌ ငွေကြေးအများအပြား ရှိမနေခဲ့ပေ။

သို့သော် အင်တာနက်နည်းပညာများ တိုးတက်နေပြီဖြစ်သည့်အတွက် အွန်လိုင်းမှတစ်ဆင့် ငွေချေးယူရန်မှာ အလွန်အဆင်ပြေသည်။

ယွင်ချဲ့သည် အွန်လိုင်းငွေချေးဝန်ဆောင်မှု အမျိုးမျိုးမှ ယွမ်ငွေ နှစ်သိန်းနီးပါး ချေးယူလိုက်သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်နေသည့် သူ့အခြေအနေကပင် အတော်အသုံးဝင်နေခဲ့သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးက နောက်ထပ် လဝက်ခန့်အတွင်း ကျရောက်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုငွေများကို ပြန်ဆပ်ရန်လည်း မလိုတော့ပေ။

ယွမ်ငွေ နှစ်သိန်းသည် ကနဦးအဆင့်တွင် လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်ဝယ်ယူရန် လုံလောက်သည်။

ကျန်ရှိသည့် ပစ္စည်းများကိုတော့ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး စတင်ဖြစ်ပွားပြီးနောက်မှ တဖြည်းဖြည်း စုဆောင်းသွားနိုင်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် အခက်ခဲဆုံးပြဿနာမှာ ပစ္စည်းများကို မည်သည့်နေရာတွင် သိမ်းဆည်းထားရမည်နည်းဆိုသည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။

ယွင်ချဲ့တွင် လျှပ်စီးစွမ်းအားနှင့် နေရာလွတ်စွမ်းအား နှစ်မျိုးစလုံး ရှိခဲ့သည်။

ယခုလေးတင် စမ်းသပ်ကြည့်ခဲ့ရာတွင် လျှပ်စီးစွမ်းအားက သူ့ထံ၌ ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း နေရာလွတ်စွမ်းအားကတော့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ထို့ကြောင့် ပစ္စည်းများကို လက်ရှိအချိန်တွင် ဝှက်ထားနိုင်သည့် ဂိုဒေါင်တစ်ခုထဲ၌သာ ယာယီသိမ်းဆည်းထားရတော့မည်။

ဒါပေမဲ့ သူ မမေ့ထားသည့် အရေးအကြီးဆုံးကိစ္စတစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။

လက်စားချေခြင်း။

ယွင်ချဲ့သည် သူတော်စင်တစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

အရင်ဘဝက သူ့အပေါ် အကြွေးတင်ခဲ့ကြသူများကို ယခုဘဝတွင် အကြွေးပြန်ဆပ်စေမည်ဖြစ်သည်။

ထိုစာရင်းထဲတွင် ပထမဆုံးလူမှာ ဟွာရှားတက္ကသိုလ်၌ စာသင်ကြားနေသော ဟန်မင်ကျယ်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသိထားသလောက်ဆိုလျှင် ဟန်မင်ကျယ်၏ မိသားစုသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝခြင်း မရှိသလို နောက်ခံအင်အားကြီးမားသူများလည်း မဟုတ်ကြပေ။

သို့သော် အသက်သုံးဆယ်ပင် မပြည့်သေးဘဲ တက္ကသိုလ်တစ်ခုတွင် တွဲဖက်ပါမောက္ခရာထူးကို ရရှိထားခဲ့သည်။

ဝါစဉ်အဆင့်အတန်းနှင့် အတွေ့အကြုံကို အလွန်အလေးထားသည့် တရုတ်နိုင်ငံကဲ့သို့ နေရာမျိုးတွင် ဟန်မင်ကျယ်သည် မည်သည့်လျှို့ဝှက်ချက်မျှ မရှိဘဲ ဒီရာထူးကို ရရှိလာခဲ့သည်ဟု ယွင်ချဲ့ လုံးဝမယုံကြည်ပေ။

လူမှုဆက်ဆံရေးနောက်ကွယ်တွင် တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေရမည်မှာ သေချာသည်။

အရင်ဘဝက ဒီအချက်ကို သတိမထားမိခဲ့သည့် မိမိကိုယ်ကိုသာ ယွင်ချဲ့ မိုက်မဲလွန်းသည်ဟု ထင်မိတော့သည်။

တကယ်တော့ အရာရာတိုင်းတွင် သံသယဝင်စရာ အပေါက်အဟများ ရှိနေခဲ့တာပဲ။

“ဝါစဉ်အဆင့်အတန်းနဲ့ အတွေ့အကြုံ မရှိရင် နောက်ခံအင်အားကိုပဲ အားကိုးရတော့မှာပေါ့။ ဒါဆို ဟန်မင်ကျယ်က အားကိုးခဲ့တာက…”

ယွင်ချဲ့သည် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း အတွေးနက်နေမိသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် တက္ကသိုလ်၏ အဆင့်မြင့်အုပ်ချုပ်ရေးပိုင်းမှ လူများ၏ အမည်များကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြန်လည်စဉ်းစားနေမိသည်။

ပါမောက္ခများ၏ ရုံးခန်းများကို မကြာခဏ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးခဲ့ဖူးသည့်အတွက် တက္ကသိုလ်၏ အုပ်ချုပ်ရေးပိုင်းမှ လူများအကြောင်းကို သူ အတော်အတန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ့စိတ်ထဲ၌ လူတစ်ဦး၏ အမည် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ယန်ပီချင်း။

သူမသည် ဟွာရှားတက္ကသိုလ်၏ ပါမောက္ခချုပ်ဖြစ်သည်။

နာမည်ကတော့ လှပသော်လည်း လူကိုယ်တိုင်ကတော့ လှပသည်ဟု ပြော၍မရပေ။ သူမသည် အသက်လေးဆယ်အရွယ်ရှိပြီး ကွာရှင်းထားကာ တစ်ကိုယ်တည်း နေထိုင်နေသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဟန်မင်ကျယ်တွင် ငွေကြေးလည်း မရှိ၊ အာဏာနောက်ခံလည်း မရှိသော်လည်း ရုပ်ရည်ချောမောသည်။ ပညာအရည်အချင်းလည်း ရှိပြီး ကိုယ်ခန္ဓာအချိုးအစားကလည်း ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။

အရင်ဘဝက လေးနှစ်တာကာလအတွင်း ဟန်မင်ကျယ်သည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးထဲတွင် အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ရန်အတွက် ယွင်ချဲ့အပေါ် ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံပေးခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဟန်မင်ကျယ်သည် ယန်ပီချင်းနှင့် ပတ်သက်မှုတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်ဆိုလျှင်လည်း အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။

ဒါဆိုရင် ကမ္ဘာပျက်ကပ် မဖြစ်ပွားမီမှာပင် သူ့ကို အရသာရှိတဲ့ အဖွင့်လက်ဆောင်တစ်ခု အရင်ပေးလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ။

ညအမှောင်ထုအတွင်း ယွင်ချဲ့၏ ပါးလွှာသောမျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးထဲမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည့် သူသည် ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့ မုန်တိုင်းထန်သော လှိုင်းလုံးကြီးများကို မုချ ဖန်တီးတော့မည်ဖြစ်သည်။