### စက်ရုံထဲတွင် ဇွန်ဘီခွေးများနှင့် တွေ့ဆုံခြင်း
အဆင့်နိမ့်အထူးစွမ်းရည်များသည် အချိန်တိုအတွင်း စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းသွားလေ့ရှိသောကြောင့် လူအများအတွက် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ရှိသော ယွင်ချဲ့အတွက် ပို၍ပင် ဒုက္ခပေးသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ သူသည် စွမ်းအင်ဆက်လက်အသုံးမပြုတော့သည့်အခါ အားပြန်ပြည့်လာသည်မှာ မြန်ဆန်သည်။ တစ်နာရီမှ နှစ်နာရီအတွင်း သူ၏စွမ်းအင် ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းမှ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ပြန်လည်ရရှိလာနိုင်သည်။
မနက်ဆယ်နာရီရှိပြီဖြစ်ပြီး Wei မြို့၏သံမဏိစက်ရုံသည် ရှေ့တွင် သိပ်မဝေးတော့ပေ။ ယွင်ချဲ့ အဆင်ပြေကြောင်း သေချာစစ်ဆေးပြီးနောက် အဖွဲ့သားများသည် ကားကိုပြန်လည်စက်နှိုးကာ အချိန်မဆိုင်းဘဲ ဦးတည်ရာဆီသို့ ဆက်လက်မောင်းနှင်သွားကြသည်။
Wei မြို့၏သံမဏိစက်ရုံသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်မတိုင်မီက နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းကြီးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်စတင်လာသည်နှင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသည့် စစ်တပ်များသည် အခြားသူများထက် အရင်ဦးဆုံး နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းများ၏ သိုလှောင်ပစ္စည်းများကို သိမ်းယူကြမည်ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကမ္ဘာပျက်ကပ်စတင်ခဲ့သည်မှာ မကြာသေးသလို အစောပိုင်းကာလများတွင် သံမဏိသည် အရေးအကြီးဆုံးပစ္စည်းလည်း မဟုတ်သေးပေ။ ထို့ကြောင့် စစ်တပ်တစ်ခုခု ရောက်လာပုံမပေါ်သေးပေ။
စက်ရုံအတွင်းသို့ တောက်လျှောက်မောင်းဝင်လာသည့်အခါ ဇွန်ဘီအလောင်းများကို မတွေ့ရပေ။ မြင်ရသည်မှာ ပြတ်တောက်နေသော ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ၊ အရိုးစုများနှင့် ခြောက်သွေ့နေသော သွေးကွက်များသာ ဖြစ်သည်။
“မင်းရဲ့ နေရာလွတ်က ဘယ်လောက်ကြီးလဲ။” စက်ရုံဝင်ပေါက်သို့ ရောက်လာသည့်အခါ ရှင်းဖုန်းက ယွင်ချဲ့ဘက်လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“အင်း၊ တော်တော်လေး ကြီးတယ်။ အနည်းဆုံး စတုရန်းမီတာ တစ်ထောင်လောက် ရှိမယ်ထင်တယ်။”
တကယ်တော့ သူ့နေရာလွတ်သည် ထိုပမာဏထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုကြီးသည်။ သူ့ကို လူအများသတိထားမိမည်ကို ရှောင်ရှားရန် ပို၍လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိသော ပမာဏတစ်ခုကိုသာ ယွင်ချဲ့ ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
“အိုး၊ ချဲ့ရေ။ မင်းက ကံကောင်းခြင်းကို ယူဆောင်လာပေးတဲ့ ကြယ်ပွင့်ပဲကွာ။ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကလည်း အရမ်းကောင်းတယ်၊ နေရာလွတ်ကလည်း ဒီလောက်ကြီးတယ်!”
ယွင်ချဲ့က သူ့ကိုယ်သူ ထင်ပေါ်မနေစေရန် ပမာဏကို လျှော့ပြောထားသော်လည်း ကျန်လူများက မနာလိုစိတ်ဖြင့် မညည်းညူဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။ အစောပိုင်းကာလများတွင် နေရာလွတ်အထူးစွမ်းရည်ရှိသူတစ်ဦး၏ နေရာလွတ်အရွယ်အစားမှာ လူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကွာခြားတတ်သည်။ အများအားဖြင့် စတုရန်းမီတာ ဒါဇင်အနည်းငယ်မှ အများဆုံး စတုရန်းမီတာတစ်ရာခန့်သာ ရှိကြသည်။ အထူးစွမ်းရည် အဆင့်မြင့်လာသည့်အခါမှသာ ဒုတိယအဆင့်၌ စတုရန်းမီတာ နှစ်ရာ၊ သုံးရာခန့်အထိ ရရှိနိုင်ကြသည်။
သို့သော် ယွင်ချဲ့၏ နေရာလွတ်က စတုရန်းမီတာ တစ်ထောင်တောင် ရှိနေသည်။ သူကတော့ တကယ်ကို ကံထူးသူတစ်ယောက်ပင်။
“ဟင်း…”
ယွင်ချဲ့ ဘာမှပြန်မပြောရဲပေ။ မဟုတ်လျှင် အခြားလူများအားလုံး ဒေါသထွက်ကုန်ကြပေလိမ့်မည်။ သူက အပြစ်ကင်းစင်သည့်ပုံစံဖြင့် နှာခေါင်းကိုပွတ်ရင်း သူတို့ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။
သူ၏အရင်ဘဝတွင် မိုးကြိုးစနစ်အထူးစွမ်းရည်နှင့် နေရာလွတ်အထူးစွမ်းရည် နှစ်မျိုးစလုံး ရှိခဲ့ဖူးသောကြောင့် သူ့နေရာလွတ်၏ အရွယ်အစားကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ အခု စတုရန်းမီတာ တစ်ထောင်နီးပါးရှိသည်ဟု ပြောခဲ့ခြင်းမှာ သံမဏိများသာမက အခြားပစ္စည်းများစွာကိုပါ စုဆောင်းလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နေရာလွတ်သေးသေးလေးဆိုလျှင် ထိုပစ္စည်းအားလုံးကို ဆံ့ဝင်အောင် သိမ်းဆည်းနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် လူအများကလည်း သံသယဝင်လာနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ပမာဏကို ပိုကြီးကြီးပြောလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူတွေ မနာလိုဖြစ်ပြီး ညည်းညူခံရတာက သူ့လျှို့ဝှက်ချက် ပေါ်သွားတာထက် အများကြီး ပိုကောင်းသည်။
“ငါတို့တော့ သူငယ်ချင်းဆက်မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးထင်တယ်။” ချူဟောင်လင်းက ခေါင်းခါရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူကိုယ်တိုင်လည်း နေရာလွတ်အထူးစွမ်းရည်ရှိသူဖြစ်သော်လည်း ယွင်ချဲ့၏စွမ်းရည်ကြောင့် အကြီးအကျယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားရသည်။ ယွင်ချဲ့နှင့် သူငယ်ချင်းဖြစ်သည့် မည်သူမဆို မနာလိုစိတ်ဖြင့် နေထိုင်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။
“ဟွိုင်အန်း၊ ရှန်ရွေ့၊ ဟောင်လင်း၊ ဇယ်ယွီ၊ မင်းတို့က အပြင်ကွင်းထဲမှာ စုပုံထားတဲ့ သံမဏိတွေကို သွားသိမ်းကြ။ ဝမ်ချင်းနဲ့ ဟိုင်ရွှမ်းက ငါနဲ့အတူ အလုပ်ရုံထဲကို သွားမယ်။ ချဲ့၊ ယဲ့ဟန်၊ ယာဖေးတို့ကတော့ သိုလှောင်ရုံတွေကို သွားကြ။ သံမဏိဘယ်လောက်ရရ တစ်နာရီကြာရင် ဒီနေရာကို ပြန်လာကြ။” ရှင်းဖုန်းက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ယွင်ချဲ့၏ နေရာလွတ်အရွယ်အစားကို သူက သိပ်မအံ့ဩပေ။ စိတ်ထဲတွင် ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ စတုရန်းမီတာ တစ်ထောင်ဆိုသည့်ပမာဏမှာ သူခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင်။
မည်သည့်နေရာတွင်မဆို သိုလှောင်ရုံများ၌ ပစ္စည်းအများဆုံး သိုလှောင်ထားတတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် လူဆယ်ယောက်ပါသော အဖွဲ့ကို သုံးဖွဲ့ခွဲလိုက်ပြီး အဖွဲ့တိုင်းတွင် နေရာလွတ်အထူးစွမ်းရည်ရှိသူတစ်ယောက်စီ ပါဝင်စေခဲ့သည်။ လူတိုင်း၏ နေရာလွတ်အရွယ်အစားကို အတည်ပြုပြီးနောက် သူတို့သည် သံမဏိများကို စုဆောင်းရန် လမ်းကြောင်းအသီးသီးသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
လူတိုင်းက ထိုအစီအစဉ်ကို သဘောတူကြသည်။ ထို့နောက် ရှင်းဖုန်းက ကြိုးမဲ့နားကြပ်ဆယ်ခုကို ထုတ်ယူကာ တစ်ယောက်တစ်ခုစီ ဝေပေးလိုက်သည်။
“တပ်ထားကြ။ အရေးပေါ်အခြေအနေတစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် အချင်းချင်း ဆက်သွယ်နိုင်အောင်။”
ကြိုးမဲ့နားကြပ်များသည် ကွန်ရက်စနစ်ကို ဖြတ်သန်းစရာမလိုဘဲ ရေဒီယိုလှိုင်းများမှတစ်ဆင့် အသံအချက်ပြမှုများကို ပို့လွှတ်ပေးနိုင်သည်။ နားကြပ်တစ်ခုက အချက်ပြမှုထုတ်လွှတ်လိုက်သည့်အခါ အခြားနားကြပ်တစ်ခုက လက်ခံရရှိသည့် တစ်ဦးချင်းဆက်သွယ်ရေးစနစ်ဖြင့် အလုပ်လုပ်သည်။ ကြိမ်နှုန်းတူညီပြီး အချက်ပြနိုင်သည့်အကွာအဝေးအတွင်း ရှိနေသော နားကြပ်နှစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုထက်ပိုသည့် နားကြပ်များသည် အချင်းချင်း ဆက်သွယ်နိုင်ကြသည်။ စွမ်းအားပိုမြင့်လေ ဆက်သွယ်နိုင်သည့်အကွာအဝေး ပိုဝေးလေဖြစ်ပြီး အတားအဆီးများကိုလည်း ပိုမိုထိုးဖောက်နိုင်လေ ဖြစ်သည်။
သို့သော် နားကြပ်များသည် ဦးခေါင်းနှင့် အလွန်နီးကပ်နေသည့်အတွက် စွမ်းအားအမြင့်ဆုံးမှာ 5W ထက် မကျော်သင့်ပေ။ ထို့ထက်ပိုပါက လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ ရေရှည်အသုံးပြုရန်လည်း မသင့်တော်ပေ။ ထို့ကြောင့် ရှင်းဖုန်းက အခုအချိန်မှသာ နားကြပ်များကို ထုတ်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။ မစ်ရှင်များတွင်လည်း အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကသာ နားကြပ်များကို သိမ်းထားလေ့ရှိပြီး တာဝန်ထမ်းဆောင်မည့်နေရာသို့ ရောက်မှသာ အဖွဲ့ဝင်များကို ဝေပေးလေ့ရှိသည်။
“အင်း၊ ကြားရလား။” ယွင်ချဲ့က သူတို့ကိုကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။
ထိုလူများသည် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ အလွန်များသူများဖြစ်ကြသည်။ အသေးစိတ်ကို ထပ်ရှင်းပြရန် မလိုအပ်ပေ။
“ကြားပါတယ်။” အားလုံးက တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေကြသည်။
ယွင်ချဲ့က လက်ချောင်းများကို တစ်ချက်ဖျစ်လိုက်သည်နှင့် လေကာအလွှာသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“ဂရုူး…”
လမ်းလျှောက်သွားလာနေသော ဇွန်ဘီများသည် လူသားများ၏အနံ့ကို ရလိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ပြေးဝင်လာကြသည်။ သူတို့၏အမြန်နှုန်းကို ကြည့်ရုံဖြင့် အများစုမှာ ပထမအဆင့်ထက် မြင့်သော ဇွန်ဘီများဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှင်းဖုန်းနှင့် အဖွဲ့ဝင်များသည် ကားပေါ်မှ လျင်မြန်စွာ ဆင်းလိုက်ကြသည်။ မလိုအပ်သော လှုပ်ရှားမှုများမလုပ်ဘဲ လက်နက်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဇွန်ဘီများ၏ခေါင်းကို တိုက်ခိုက်ကြသည်။
“ငါတို့ နောက်ဘက်ကို သွားမယ်။” ယွင်ချဲ့က ပြောလိုက်သည်။
မူလက သိုလှောင်ရုံများကို ရှာဖွေရန် တာဝန်ယူထားသူဖြစ်သော်လည်း ယွင်ချဲ့သည် လေစနစ်အထူးစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ ဇွန်ဘီများကို သတ်ရင်း ဇွန်ဘီအမြုတေများကိုပါ တစ်ပြိုင်နက် စုဆောင်းနေသည်။ သူ့အနီးအနားတွင် ကျနေသော ဇွန်ဘီအမြုတေများသာမက လန်ယဲ့ဟန်နှင့် ကျန်းယာဖေး သတ်ထားသည့် ဇွန်ဘီများထံမှ ထွက်လာသော အမြုတေများကိုပါ စုယူလိုက်သည်။
လှုပ်ရှားမှုမြန်ဆန်မှုကို ပြောရလျှင် သူတို့အဖွဲ့က အကောင်းဆုံးပင်။ ကျန်းယာဖေး၏ ကွဲပြားသော မြေစနစ်အထူးစွမ်းရည်၏ အကူအညီဖြင့် ဇွန်ဘီများ၏ ဝိုင်းပတ်ပိတ်ဆို့မှုကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖောက်ထွက်ကာ နောက်ဘက်ရှိ သိုလှောင်ရုံများဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။
“ဒီဘက်ကို မင်းတို့ တာဝန်ယူကြ။”
ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ရှင်းဖုန်းကလည်း ယွီဝမ်ချင်းနှင့် လုဟိုင်ရွှမ်းတို့ကို ဇွန်ဘီအနည်းဆုံးရှိသည့်နေရာမှ ဖောက်ထွက်သွားရန် ပြောလိုက်သည်။ သီအိုရီအရ ရွှေစနစ်အထူးစွမ်းရည်နှင့် ရေခဲစနစ်အထူးစွမ်းရည်တို့သည် အဝေးမှနေ၍ ပစ်မှတ်အများအပြားကို တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်နိုင်ကြသည်။ သူတို့အဖွဲ့၏ အရှိန်သည်လည်း မနှေးလှပေ။ ဇွန်ဘီများကို ဖောက်ထွက်ကာ ဆက်လက်ချီတက်သွားကြသည်။
“ဒီလိုလုပ်နေလို့ မဖြစ်ဘူး။ ဇယ်ယွီ၊ ဇွန်ဘီတွေကို သတ်နေတာ ရပ်လိုက်။ လေစနစ်အထူးစွမ်းရည်ကို သုံးပြီး ဇွန်ဘီအမြုတေတွေကိုပဲ အာရုံစိုက်စုဆောင်း!” ယန်ဟွိုင်အန်းက ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။
အဖော်ခြောက်ယောက် ထွက်သွားကြပြီး ဇွန်ဘီအများစုကိုလည်း သတ်ပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် စက်ရုံက အလွန်ကျယ်ဝန်းလွန်းသဖြင့် ဇွန်ဘီများက တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် ဆက်တိုက်ဝင်လာကြသည်။ ကြာလေလေ သူတို့အတွက် အခြေအနေဆိုးလေလေ ဖြစ်လာမည်။
ယန်ဟွိုင်အန်း၏အော်သံကို ကြားလိုက်သည့်အခါ ချူဟောင်လင်းက အပေါက်ကျယ်သော ကျောပိုးအိတ်တစ်လုံးကို နေရာလွတ်ထဲမှ ထုတ်ယူကာ ကျိုးဇယ်ယွီဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့သုံးယောက်သည် တန်းစီရပ်ကာ ဇွန်ဘီများကို တိုက်ခိုက်ကြသည်။ တစ်ကြိမ်လျှင် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဇွန်ဘီခေါင်းများကို ခွဲပစ်နိုင်ကြသည်။ နောက်တွင် ကျန်နေခဲ့သော ကျိုးဇယ်ယွီကတော့ လေစနစ်အထူးစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ သွေးများနှင့် ရောနှောနေသော ဇွန်ဘီအမြုတေများကို လှမ်းယူပြီး ကျောပိုးအိတ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်နေသည်။
“ငါတို့ရှာနေတဲ့နေရာက ဒီနေရာပဲထင်တယ်။”
စက်ရုံနောက်ဘက်တွင် ရောင်စုံသံမဏိပြားများဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားသော အဆောက်အအုံတန်းများကို တွေ့ရသည်။ အဆောက်အအုံတန်းတစ်တန်းစီတွင် လိပ်တံခါးတစ်ခုစီသာ ရှိသည်။
ယွင်ချဲ့က မိုးကြိုးစွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး တံခါးပေါ်တွင် အပေါက်ကြီးတစ်ပေါက် ဖောက်ချလိုက်သည်။ လန်ယဲ့ဟန်နှင့် ကျန်းယာဖေးတို့က သူ့နောက်ဘက်ကို ကာကွယ်ပေးရင်း ပြေးဝင်လာသော ဇွန်ဘီများကို သတ်ဖြတ်ကြသည်။
“ဘုန်း!”
နောက်ထပ် ပိုမိုပြင်းထန်သော မိုးကြိုးတစ်ချက်ဖြင့် လိပ်တံခါးသည် တစ်ဝက်ခန့် ပျက်စီးသွားသည်။ ယွင်ချဲ့ အတွင်းသို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ ပြုပြင်ထုတ်လုပ်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည့် သံမဏိများ စုပုံထားသော သိုလှောင်ရုံဖြစ်နေသည်။ သူက လက်တစ်ချက်ဝှေ့လိုက်သည်နှင့် သံမဏိအားလုံး နေရာလွတ်ထဲသို့ ရောက်သွားကြသည်။
“ဒီလောက်များနေတာ သိခဲ့ရင် သူတို့ကို သိုလှောင်ရုံတွေကိုပဲ လာခိုင်းလိုက်ရမှာ။ ဒီမှာရှိတာတွေနဲ့တင် ငါတို့အတွက် လုံလောက်နေပြီ။” ယွင်ချဲ့က တီးတိုးပြောရင်း နောက်သိုလှောင်ရုံဆီသို့ ဆက်သွားသည်။
ခဏအကြာတွင် သူသည် သံမဏိကုန်ကြမ်းများ၊ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြုပြင်ပြီးသား သံမဏိပစ္စည်းများအပြင် အိုးခွက်ပန်းကန်များစွာကိုပါ စုဆောင်းပြီးသွားသည်။ သူတို့လျှောက်လာခဲ့သည့် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဇွန်ဘီအလောင်းများလည်း ပြန့်ကျဲနေသည်။
“ချဲ့၊ အလုပ်ရုံထဲမှာ တတိယအဆင့် ဇွန်ဘီတွေ တွေ့တယ်။”
“သောက်ကျိုးနည်း! ဇွန်ဘီခွေးတွေပဲ! တစ်ကောင်၊ နှစ်ကောင်၊ သုံးကောင်၊ လေးကောင်၊ ငါးကောင်… ရှစ်ကောင်တောင် ရှိတယ်! သေစမ်း!”
နားကြပ်ထဲမှ လုဟိုင်ရွှမ်းနှင့် ချူဟောင်လင်းတို့၏ ကျိန်ဆဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ပစ္စည်းအလုံအလောက် စုဆောင်းပြီးဖြစ်သော ယွင်ချဲ့တို့အဖွဲ့သည် အချင်းချင်း အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီး ချက်ချင်းပင် နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်လာကြသည်။
“ဟောင်…”
“ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီခွေးတွေပဲ။ အထူးစွမ်းရည်တွေနဲ့ တိုက်ကြ!”
စက်ရုံ၏ အပြင်ဘက်ကွင်းပြင်တွင် ချူဟောင်လင်းနှင့် အခြားအဖော်သုံးယောက်သည် ဇွန်ဘီခွေးများကို တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ အချို့ဇွန်ဘီများကလည်း တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။ သူတို့အားလုံး ဒဏ်ရာရနေကြပြီဖြစ်သည်။
ယွင်ချဲ့တို့အဖွဲ့သည် တစ်စက္ကန့်မျှပင် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ အမြန်ပြေးဝင်လာကြသည်။ ယွင်ချဲ့က မိုးကြိုးစွမ်းအားအပြည့်ဖြင့် ဓားရှည်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဇွန်ဘီခွေးတစ်ကောင်ကို တစ်ဝက်တိတိ ခုတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။ ထိုခွေးထံမှ ဇွန်ဘီအမြုတေကို ချက်ချင်းထုတ်ယူပြီး နောက်ထပ်ခွေးတစ်ကောင်ကို ဆက်လက်ခုတ်လိုက်သည်။
ဇွန်ဘီခွေးများသည် လူသားများထက် ပိုမိုလျင်မြန်ကြသည်။ ဇွန်ဘီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုများသည် ပို၍ထူးဆန်းကြမ်းတမ်းလာကြသည်။ ထိုဇွန်ဘီခွေးများကို အရင်ဆုံး မသတ်နိုင်သရွေ့ သူတို့အနေဖြင့် ဝိုင်းပတ်မှုမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
“ဘုန်း…”
“ဟိန်း…”
“ဟောင်…”
သူတို့ခုနစ်ယောက်သည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အထူးစွမ်းရည်များဖြင့် ဇွန်ဘီများနှင့် ဇွန်ဘီခွေးများကို တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ကျောချင်းကပ်လျက် အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ကာ နာကျင်မှုကို မခံစားနိုင်သော ဇွန်ဘီများကို နောက်ပြန်ဆုတ်သွားအောင် ဖိအားပေးကြသည်။ ဇွန်ဘီများနှင့် ဇွန်ဘီခွေးများသည် ဟိန်းဟောက်ကာ စူးရှသောအော်သံများ ထုတ်လွှတ်ကြသည်။
သူတို့အဖွဲ့ထဲတွင် မီးစနစ်အထူးစွမ်းရည်ရှိသူ သုံးယောက်ပါဝင်ပြီး ကျိုးဇယ်ယွီကလည်း သူ၏လေစနစ်အထူးစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ မီးစွမ်းအားကို အဆင့်မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ပတ်လည်ရှိ ဇွန်ဘီများနှင့် ဇွန်ဘီခွေးများသည် မီးလောင်ကျွမ်းနေကြသည်။ လေထုတစ်ခုလုံးမှာ မီးလောင်ကျွမ်းနေသောအနံ့နှင့် ပုပ်ပွနေသောအနံ့များ ပြည့်နှက်နေသည်။
“ဘုန်း!”
တိုက်ပွဲက အဆုံးသတ်ခါနီးပြီဟု မြင်လိုက်သည့်အခါ ယွင်ချဲ့သည် အထူးစွမ်းရည်များဖြင့် တိုက်ခိုက်နေခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်။ ရှင်းဖုန်းက သူ့ကို အရင်က ပေးထားခဲ့သော သေနတ်နှစ်လက်ကို ထုတ်ယူပြီး ဇွန်ဘီခွေးများဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။
ယွင်ချဲ့တစ်ယောက်တည်းဆိုလျှင် သေနတ်ပစ်ရာတွင် သိပ်မတိကျနိုင်ပေ။ သူတို့မြင်နေရသော ဇွန်ဘီခွေးများသည် ဇွန်ဘီအုပ်ကြားတွင် ရောနှောနေကြပြီး လှုပ်ရှားမှုကလည်း အလွန်မြန်ဆန်သည်။ ယွင်ချဲ့က အကြိမ်အနည်းငယ် ပစ်ခတ်လိုက်သော်လည်း ဇွန်ဘီများကိုသာ ထိမှန်ပြီး ဇွန်ဘီခွေးတစ်ကောင်ကိုမျှ မထိနိုင်ခဲ့ပေ။
ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်သည့်အခါ ဇွန်ဘီများကို ခုခံတိုက်ခိုက်နေရင်း ယန်ဟွိုင်အန်းက ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။
“ရှန်ရွေ့၊ ချဲ့ကို သွားကူလိုက်။ ကျန်တာတွေကို ငါတို့ တာဝန်ယူမယ်။”
“အင်း။”
“ဘုန်း!”
ရှန်ရွေ့သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လှည့်လိုက်ပြီး ရွှေစနစ်အထူးစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ သေနတ်နှစ်လက်အဖြစ် ပုံဖော်လိုက်သည်။ သူက ခုန်တက်ပြီး ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ ပစ်မှတ်ကို သေချာမချိန်ရွယ်ဘဲ ဆက်တိုက်ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် ဇွန်ဘီအများအပြား ပစ်ခတ်ခံရပြီး သေဆုံးသွားကြသည်။
“ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်ပစ်နေ။ ဇွန်ဘီခွေးတွေကို ငါ့အတွက် ချန်ထားခဲ့။” ယွင်ချဲ့က ပြောလိုက်သည်။
ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ယွင်ချဲ့သည် ရှန်ရွေ့နောက်သို့ အမြန်ဆုတ်သွားသည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ကျည်ကုန်သွားသော သေနတ်များကို နေရာလွတ်ထဲသို့ ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး ရှန်ရွေ့၏ခါးတွင် ချိတ်ထားသော သေနတ်ကို ယူလိုက်သည်။
ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူသည် ပစ်မှတ်မရှိဘဲ လျှောက်ပစ်မနေတော့ပေ။ သေနတ်ကို မြှောက်ကိုင်ထားပြီး စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ကြည့်နေသည်။
“ဘုန်း၊ ဘုန်း!”
“ဘုန်း!”
ယွင်ချဲ့နှင့် ရှန်ရွေ့တို့ ပထမဆုံးအကြိမ် အတူတကွ လုပ်ဆောင်နေကြခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူတို့လို ကျွမ်းကျင်သူများသည် အဖော်ဟောင်းများလိုပင် ကောင်းစွာ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နိုင်ကြသည်။
ယွင်ချဲ့၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ရှန်ရွေ့သည် ပစ်မှတ်တစ်ခုချင်းစီကို သေချာချိန်ရွယ်ရန် မလိုအပ်ပေ။ သူက ဇွန်ဘီအများဆုံးရှိရာဘက်သို့သာ ဆက်တိုက်ပစ်ခတ်နေသည်။ ယွင်ချဲ့ကတော့ အာရုံစူးစိုက်မှုအပြည့်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။
ခဏအကြာတွင် ဇွန်ဘီခွေးတစ်ကောင် ပေါ်လာသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သူမြင်လိုက်ရသည်။ သေနတ်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ဇွန်ဘီခွေးသည် ညည်းတွားရင်း မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မီးတောက်များက ဆက်လက်လောင်ကျွမ်းနေဆဲဖြစ်ပြီး အရိုးများမှာလည်း မည်းနက်နေပြီဖြစ်သည်။
တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံကို ထိန်းသိမ်းထားရသော အခြားအဖွဲ့ဝင်များအတွက်လည်း အခြေအနေက မလွယ်ကူပေ။ သူတို့သည် အထူးစွမ်းရည်များကို အသုံးပြုရသည့်အပြင် ဇွန်ဘီများ အနားသို့ တိုးဝင်မလာစေရန်လည်း တားဆီးနေရသည်။
“ဒီမှာ ဇွန်ဘီခွေးတွေ ရှိသေးတယ်!” ယွင်ချဲ့နှင့် ရှန်ရွေ့တို့ဘက်သို့ ကျောပေးထားသော ချူဟောင်လင်းက စူးစူးရှရှ အော်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက သေနတ်တစ်လက်ကို ထုတ်ယူပြီး သူ့ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာသော ဇွန်ဘီခွေးကို ပစ်လိုက်သည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီခွေးသည် အလွန်လျင်မြန်သဖြင့် ဟိန်းဟောက်ကာ ဘေးသို့ရှောင်လိုက်ပြီး သေစေနိုင်သော ကျည်ဆန်ကို လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။
“နေရာချင်းလဲကြရအောင်။”
ချူဟောင်လင်း၏ ပစ်ချက်လွဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်သည့်အခါ ယွင်ချဲ့နှင့် ရှန်ရွေ့တို့သည် ချက်ချင်း လှည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ယန်ဟွိုင်အန်းက အပြေးရောက်လာပြီး သူတို့နေရာကို ဝင်ယူလိုက်သည်။
နေရာချင်း အကြိမ်ကြိမ် လဲလှယ်တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ဇွန်ဘီခွေးရှစ်ကောင်ထဲမှ အများစုကို သတ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဇွန်ဘီများလည်း အလားတူပင် ဖြစ်သည်။
လန်ယဲ့ဟန်၊ ယန်ဟွိုင်အန်းနှင့် ကျိုးဇယ်ယွီတို့က တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားကြပြီး ကျန်သူများကတော့ ထိုပုံစံမှ ထွက်လာကာ နှစ်ယောက်တစ်တွဲစီ သေနတ်ပစ်အဖွဲ့များ ဖွဲ့လိုက်ကြသည်။ မီးလောင်ကျွမ်းနေသော်လည်း ဆက်လက်ပြေးဝင်လာနေသော ဇွန်ဘီများကို တိတိကျကျ ပစ်ခတ်ကြသည်။
“ဟောင်…”
ဇွန်ဘီများကို ရှင်းလင်းပြီးသည့်နောက် ဇွန်ဘီအုပ်ကြားတွင် ရောနှောနေခဲ့သော နောက်ဆုံးဇွန်ဘီခွေးသုံးကောင်သည် ရန်လိုသည့်အသံဖြင့် သူတို့ကို ဟောင်လိုက်ကြသည်။ ချွန်ထက်သော သွားစွယ်များကြားမှ တံတွေးများ စီးကျနေသည်။ သူတို့သည် မည်သည့်အချိန်မဆို လူသားများထံ ခုန်အုပ်ကာ ခေါင်းကို ကိုက်ဖြတ်ပစ်တော့မည့်ပုံပင်။
“ရှန်ရွေ့၊ ဟွိုင်အန်း၊ ငါနဲ့အတူ လိုက်တိုက်ကြ။ ကျန်တဲ့သူတွေက မီးတွေငြှိမ်းပြီး ဇွန်ဘီအမြုတေတွေကို စုဆောင်းကြ။” ယွင်ချဲ့က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ယွင်ချဲ့သည် ဇွန်ဘီခွေးများကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ အမိန့်တိုတိုတစ်ခု ပေးပြီးသည်နှင့် သေနတ်နှစ်လက်ကို ကိုင်ကာ ပထမဆုံး ပြေးထွက်သွားသည်။ ရှန်ရွေ့နှင့် ယန်ဟွိုင်အန်းတို့ကလည်း သူ့နောက်မှ အနီးကပ်လိုက်ပါသွားကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ဇွန်ဘီခွေးသုံးကောင်သည်လည်း သူတို့ဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက် ပြေးဝင်လာကြသည်။
လူသုံးယောက်နှင့် ဇွန်ဘီခွေးသုံးကောင်။ တစ်ယောက်တစ်ကောင်စီ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ကြသည်။
ယွင်ချဲ့က ဇွန်ဘီခွေးတစ်ကောင်ကို ပစ်ခတ်လိုက်သော်လည်း ကျည်ဆန်လွဲသွားသည်။ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် သူသည် ခွေးကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ထုတ်လိုက်ရာ ဇွန်ဘီခွေးသည် လေထဲသို့ မြင့်မြင့်ကြီး လွင့်တက်သွားသည်။
ထို့နောက် ယွင်ချဲ့သည် ဓားရှည်ကြီးကို ချက်ချင်းထုတ်ယူလိုက်ပြီး ထိုခွေးဆီသို့ တစ်ဖန် ခုန်ဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။