### လုဟိုင်ရွှမ်း၏ သဲလွန်စ
“မဟုတ်ဘူး။ ဟိုင်ရွှမ်းမှာ အထူးစွမ်းရည်ရှိတယ်။”
ယွင်ချဲ့က အခန်းထဲသို့ ဝင်လာရင်း ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။
ဧည့်ခန်းထဲရှိ လူတိုင်းက သူ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ယွင်ချဲ့က လှေကားထောင့်မှ ထွက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ကျိုးဇယ်ယွီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သူ့အနားသို့ အမြန်ကပ်လာသည်။
“ချဲ့! မင်းသိပြီးပြီလား။ ဟိုင်ရွှမ်းက—”
“ငါ သိပြီးပြီ။”
ယွင်ချဲ့က လက်မြှောက်ကာ သူ့စကားကို ဖြတ်တားလိုက်ပြီး ရှင်းဖုန်းအနားသို့ ခေါ်သွားလိုက်သည်။
“ဟိုင်ရွှမ်းရဲ့ အထူးစွမ်းရည်က အရမ်းထူးခြားတယ်။ အလင်းစနစ်အထူးစွမ်းရည်ကနေ ပြောင်းလဲလာတဲ့ မျိုးကွဲတစ်မျိုးပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည်ကုသဖို့အတွက်ပဲ အသုံးပြုနိုင်တယ်။”
အထူးစွမ်းရည်ရှိတဲ့လူတစ်ယောက်ကို စစ်တပ်က ဘာကြောင့် သတ်ပစ်ရတာလဲ။ အလောင်းကိုတောင် မီးသင်္ဂြိုဟ်ပစ်ခဲ့သေးတယ်။
ယွင်ချဲ့၏ စကားများက သူတို့ ခန့်မှန်းထားသည့်အရာကို သေချာသလောက် အတည်ပြုပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။ လူတစ်စု၏ စိတ်ရှည်သည်းခံနိုင်စွမ်းက တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးလာခဲ့သည်။
“တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒါ ငါ့အမှားပါ။”
ရှင်းဖုန်းက သူ့အမှားကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝန်ခံလိုက်သည်။ စစ်တပ်က သူ့လူတွေကို ဒီလိုလုပ်ရဲလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။
“မဟုတ်ဘူး။ ဒါက မင်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ နောက်ပြီး အဲဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ မင်းက ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။”
ယွင်ချဲ့က ရှင်းဖုန်းဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ့ရှေ့ရှိ ကော်ဖီခွက်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
“မင်္ဂလာပါ။ ကျွန်တော်က ကွမ်းမင်ရွှမ်ပါ။ ချောင်ယန်အဖွဲ့ရဲ့ ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပါ။”
သူတို့နှစ်ယောက် အပြန်အလှန် ဆက်ဆံနေကြပုံကို ကြည့်ပြီးနောက် ကွမ်းမင်ရွှမ်က ဖော်ရွေစွာ လက်ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ယွင်ချဲ့က သူ့လက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ရန် လက်လှမ်းမီမည့်အချိန်တွင် သူ့လက်ဖဝါးပေါ်၌ လေစွမ်းအင်အလွှာပါးတစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။
ယွင်ချဲ့သည် အရင်ဘဝကတည်းက ကွမ်းမင်ရွှမ်ကို သိကျွမ်းခဲ့ဖူးသူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ထူးခြားသော အထူးစွမ်းရည်ဖြစ်သည့် စိတ်ဖတ်နိုင်စွမ်း ကိုလည်း ကောင်းကောင်းသိထားသည်။
“ယွင်ချဲ့ပါ။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
သူတို့နှစ်ယောက် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကွမ်းမင်ရွှမ်က လက်ကို အမြန်ပြန်ရုပ်လိုက်သည်။
သူတို့အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ရှင်းဖုန်းကို ချန်လှပ်ထားလျှင် ယွင်ချဲ့သည် သူ့စိတ်ဖတ်နိုင်စွမ်းကို တားဆီးနိုင်သည့် ဒုတိယမြောက်လူပင် ဖြစ်သည်။
“ဟားဟား...”
ယွင်ချဲ့က ဘာမှမသိသလို ဟန်ဆောင်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။ တကယ်တော့ သူ ရင်ထဲမှာ အတော်လေး ပျော်နေသည်။
ပထမဆုံးအကြိမ် သူတို့က သူ့ကို ပူးပေါင်းဖို့ လာတောင်းဆိုခဲ့တုန်းက သူ့ကို လှည့်စားခဲ့ကြပြီး အခကြေးငွေမရဘဲ အလုပ်လုပ်ပေးရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ အခုတော့ လက်စားချေရတာ တကယ်စိတ်ကျေနပ်စရာကောင်းလှသည်။
ရှင်းဖုန်းက ဖြစ်ပျက်သွားသည့်အရာကို သဘောပေါက်သွားသည်။ ယွင်ချဲ့က ကွမ်းမင်ရွှမ်၏ အထူးစွမ်းရည်ကို အစောကြီးကတည်းက သိထားသလို ဖြစ်နေသည့်အတွက် သူ အနည်းငယ် အံ့ဩမိသော်လည်း ယွင်ချဲ့ အနိုင်ရသွားတာကို ပိုသဘောကျနေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ညီအစ်ကိုအတွက်သာ စိတ်ထဲကနေ တောင်းပန်လိုက်ရတော့သည်။
“ရွှမ်၊ မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ။”
ချူဟောင်လင်းက တမင်တကာ စနောက်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူက အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲ တစ်ခုခုကို ရှာကြံလုပ်တတ်သူဖြစ်သည်။
ကွမ်းမင်ရွှမ်က လက်ကိုမြှောက်ပြီး နှာခေါင်းတံတားပေါ်ရှိ မျက်မှန်ကို အနည်းငယ် ပြင်တင်လိုက်ရုံသာ ရှိသေးသည်။ ချူဟောင်လင်းကတော့ မနေနိုင်ဘဲ နောက်တစ်လှမ်းဆုတ်ကာ ယန်ဟွိုင်အန်း၏ နောက်ကွယ်သို့ ပုန်းလိုက်သည်။
သူက ကွမ်းမင်ရွှမ်ကို ကြောက်သည်။ ကွမ်းမင်ရွှမ်က အပြင်ပန်းကြည့်ရင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သူလို ထင်ရပေမဲ့ လက်စားချေဖို့ဆိုရင် ဘယ်လိုနည်းလမ်းမျိုးမဆို အသုံးပြုနိုင်သူဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။
“ယွင်ချဲ့၊ မိတ်ဆက်ပေးရဦးမယ်။ ဒီကောင်က ချူဟောင်လင်း၊ အသက်နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်။ ငါတို့အဖွဲ့ထဲမှာ အသက်အငယ်ဆုံးပဲ။ မီးစနစ်အထူးစွမ်းရည်နဲ့ နေရာလွတ်အထူးစွမ်းရည် နှစ်မျိုးလုံး ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ ဖန်ရွေ့က မြေစနစ်အထူးစွမ်းရည်ပိုင်ရှင်၊ ယွီဝမ်ချင်းက ရေခဲစနစ်အထူးစွမ်းရည်ပိုင်ရှင်၊ ရှန်ရွေ့က ရွှေစနစ်အထူးစွမ်းရည်ပိုင်ရှင်၊ ကျန်းရှန်းက သစ်သားစနစ်အထူးစွမ်းရည်အပြင် အမြန်နှုန်းမြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ အထူးစွမ်းရည်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ ကျောက်ကန်းနဲ့ ငါပဲ။”
ယန်ဟွိုင်အန်းက ချူဟောင်လင်းကို ဆွဲထုတ်လာပြီး ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ဖြင့် ယွင်ချဲ့ကို အကျဉ်းချုံး မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
ယွင်ချဲ့က သူတို့ရဲ့ ယောက်ဖလောင်း ဖြစ်လာနိုင်တာကြောင့် သူ့ကို မျက်နှာသာရအောင် လုပ်ထားဖို့ ဒီအချိန်က အသင့်တော်ဆုံးပဲ မဟုတ်လား။
“မင်္ဂလာပါ။”
ယွင်ချဲ့က လက်ဝှေ့ယမ်းနှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး အခြားသူများကလည်း ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်လည်နှုတ်ဆက်ကြသည်။
“ဟိုင်ရွှမ်းကိစ္စကို မင်းတို့ ဘယ်လိုလုပ်ဖို့ စဉ်းစားထားကြလဲ။”
ယွင်ချဲ့က မူလအကြောင်းအရာဆီသို့ ပြန်လှည့်လာသည်။
“မင်းမှာ တခြားအမြင်တစ်ခု ရှိနေပုံပဲနော်။”
ရှင်းဖုန်းက သူ့မေးခွန်းကို တိုက်ရိုက်မဖြေခဲ့ပေ။ ယွင်ချဲ့ အစောပိုင်းက သောက်ခဲ့သည့် ကော်ဖီခွက်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ သို့သော် အဲဒီအချက်ကိုတော့ ဘယ်သူမှ သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။
“ဒါပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မင်း ဒီတစ်ခေါက် အခြေစိုက်စခန်းကနေ ထွက်သွားတာ စစ်တပ်အတွက် သုတေသနပစ္စည်းတစ်သုတ် သွားယူဖို့လို့ ငါမှတ်မိတယ်။ အဲဒီပစ္စည်းတွေ မင်းဆီမှာ ရှိသေးလား။”
ယွင်ချဲ့က မျက်နှာလှည့်ကာ ရှင်းဖုန်းကို မေးလိုက်သည်။
“သုတေသနပစ္စည်းတွေလား။ ဒီကိစ္စက သုတေသနဌာနနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား။”
ရှင်းဖုန်းက ယွင်ချဲ့ ဘာကို ရည်ရွယ်နေကြောင်း အတော်လေး ရိပ်မိနေပြီဖြစ်သည်။
သုတေသနဌာနသည် စစ်တပ်နှင့် အစိုးရတို့မှ သီးခြားရပ်တည်နေသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူတို့တွင် အာဏာမရှိသော်လည်း အစားထိုးမရနိုင်လောက်အောင် အရေးပါကြသည်။
ချောင်ယန်အဖွဲ့က သူတို့၏ အသက်ကို ရင်းပြီး ပညာရှင်များစွာကို ကယ်တင်ခဲ့ကြရသည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စမှာ သုတေသနဌာနက တကယ်ပဲ ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်ဆိုရင်တော့...
သူတို့မှာ ဒီကိစ္စနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ကြောင်း ဆုတောင်းနေရုံသာ ရှိတော့မည်။
“ဒီကိစ္စက အဲဒီဌာနနဲ့ ပတ်သက်နေရုံတင် မဟုတ်ဘူး။ ငါ့အမြင်အရဆိုရင် ဒီကိစ္စရဲ့ တရားခံအစစ်က အဲဒီဌာနပဲ။”
ယွင်ချဲ့၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရှင်းဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ဘာကြောင့် အဲဒီလိုထင်ရတာလဲ။ ပြောပြစမ်းပါဦး။”
“ခုနက မင်းတို့ ပြောနေတာကို ငါကြားလိုက်တယ်။ မင်းတို့က စစ်တပ်ထဲက တစ်ယောက်ယောက် ဒီကိစ္စကို လုပ်ခဲ့တာလို့ ယူဆနေကြတယ် မဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က ဟိုင်ရွှမ်းကို လိုအပ်နေတဲ့အတွက် မင်းကို စော်ကားမိမှာ သိသိကြီးနဲ့တောင် သူ့ကို ဖမ်းဆီးဖို့ စစ်တပ်ကို ဖိအားပေးခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ မင်းတို့ တွေးဖူးကြလား။”
ယွင်ချဲ့က စီးကရက်ကို ဖွာရင်း ပြောလိုက်သည်။
ဒီကောက်ချက်ကို သူချနိုင်ခဲ့တာဟာ အရင်ဘဝက အတွေ့အကြုံတွေနဲ့ သုတေသနဌာနအပေါ် သူ သိထားတဲ့အချက်တွေကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ်နောက်ပိုင်းမှာ အရင်က လူသားဆန်မှုနဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားအကြောင်း တဖွဖွပြောခဲ့ကြတဲ့ သိပ္ပံပညာရှင်အများအပြားဟာ ရူးသွပ်လာခဲ့ကြသည်။ ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ်၏ မူလဇာစ်မြစ်ကို ရှာဖွေခြင်း၊ ကာကွယ်ဆေးထုတ်လုပ်ခြင်းတို့ကို သုတေသနလုပ်ရမည့်အစား လူမသိသူမသိ လုပ်ဆောင်သင့်မလုပ်ဆောင်သင့် မသေချာသော စမ်းသပ်မှုများကိုသာ လုပ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။
အရင်ဘဝတုန်းက တောင်ပိုင်းအခြေစိုက်စခန်းမှာ အထူးစွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တွေကို မျိုးပြောင်းတိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ဖန်တီးထားတဲ့ သက်ရှိတွေကိုတောင် ထုတ်လုပ်ခဲ့ကြသည်ကို သူ မှတ်မိနေသေးသည်။ သူတို့ကို “မျိုးပြောင်းလူသားများ” ဟု အမည်ပေးခဲ့ကြသည်။
တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက အလွန်မြင့်မားသော်လည်း သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ပျော်ရွှင်မှုမရှိခဲ့ကြပေ။ ထို့ကြောင့် မျိုးပြောင်းလူသားအများအပြားသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားခဲ့ကြသည်။
သုတေသနဌာနက လုဟိုင်ရွှမ်းကို မျိုးပြောင်းလူသားတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ချင်တာမျိုး မဟုတ်ရင်တောင် သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် ခွဲစိတ်စစ်ဆေးပြီး နာကျင်နှိပ်စက်ကာ သေဆုံးသွားသည်အထိ လုပ်ဆောင်နိုင်ကြသည်။
“မင်းပြောချင်တာက သုတေသနဌာနက လုဟိုင်ရွှမ်းကို လိုချင်နေတာပေါ့။ အဲဒါကြောင့် စစ်တပ်ကို ဖိအားပေးပြီး သူ့ကို ဖမ်းခိုင်းခဲ့တာလား။ သူတို့က လူသားတွေအပေါ် စမ်းသပ်မှုတွေလုပ်နေပြီး အထူးစွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တွေကို အရေးတကြီး လိုအပ်နေတယ်လို့ မင်း သံသယဝင်နေတာလား။”
ယွင်ချဲ့၏ အယူအဆကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်းက ဒီလိုကိစ္စမျိုး ဖြစ်နိုင်ခြေရှိကြောင်း နားလည်သဘောပေါက်လာကြသည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် မဖြစ်ခင်ကတည်းကပင် သုတေသနအဖွဲ့အစည်းအချို့သည် လူသားအကျိုးအတွက် လုပ်ဆောင်နေကြောင်း လူထုကို ပြောဆိုထားသော်လည်း နောက်ကွယ်မှာတော့ ရူးသွပ်ဖွယ်ကောင်းသော မသမာသည့် စမ်းသပ်မှုများကို လုပ်ဆောင်နေခဲ့ကြသည်။
အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြသော သူတို့သည် အဲဒီလို သုတေသနဌာနများ၏ နောက်ကွယ်က မသမာမှုများကို အခြားသူများထက် ပိုမိုသိရှိနားလည်ကြသည်။
“ဒါပေမဲ့ နေ့တိုင်း အခြေစိုက်စခန်းထဲကို အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ရာနဲ့ချီပြီး ဝင်လာကြတယ်လေ။ သူတို့ထဲမှာ အထူးစွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တချို့တော့ သေချာပေါက် ပါလာမှာပဲ။ ဟိုင်ရွှမ်းလို မင်းတို့အဖွဲ့ရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေတဲ့လူကို ရယူဖို့ထက် သာမန်လူတွေကို ရယူဖို့က ပိုလွယ်မှာပေါ့။”
ချူဟောင်လင်းက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ သံသယဝင်လိုက်သည်။
သုတေသနဌာနက မသမာမှုတွေ လုပ်တတ်တာ မှန်ပေမဲ့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ အနာဂတ်ကလည်း အဲဒီဌာနက သိပ္ပံပညာရှင်တွေအပေါ် မူတည်နေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် ဒီကိစ္စနဲ့ သုတေသနဌာန မပတ်သက်နေဖို့ကို သူတို့ သဘာဝအတိုင်း မျှော်လင့်ကြသည်။
“မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ အခြေစိုက်စခန်းထဲမှာ အထူးစွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တွေ အများကြီး ရှိနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ အခြေစိုက်စခန်းထဲ ဝင်လာတဲ့ လူတိုင်းကို အသေးစိတ် မှတ်ပုံတင်ထားကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ပျောက်ဆုံးသွားရင် တခြားသူတွေ သံသယဝင်ပြီး ပြောဆိုကြမှာပဲ။ အဲဒီသိပ္ပံပညာရှင်တွေဟာ သုတေသနလုပ်တဲ့အခါ လူမဆန်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို အသုံးပြုတတ်ကြပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကိုတော့ အလွန်အမင်း တန်ဖိုးထားကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေမယ့် အန္တရာယ်မျိုးကို လွယ်လွယ်နဲ့ မယူကြဘူး။”
ယွင်ချဲ့က စီးကရက်ကို တစ်ချက်ဖွာလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။
“ဒါပေမဲ့ စစ်ဆေးဖို့ သီးသန့်ခန်းထဲကို ခေါ်သွင်းခံရတဲ့သူတွေကိုတော့ မှတ်တမ်းတင်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလူတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့က အများကြီး ပိုလွယ်တယ်။ နောက်ပြီး ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ မရှိတော့သလို ဖြစ်နေတဲ့လူတွေကို ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မှာလဲ။ သူတို့ရဲ့ နောက်ဆုံးကံကြမ္မာကတော့ ခွဲစိတ်ခံရမယ်၊ ပြန်ချုပ်ခံရမယ်၊ ထပ်ခွဲစိတ်ခံရမယ်၊ ထပ်ပြန်ချုပ်ခံရမယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ခွဲစိတ်ခန်းပေါ်မှာပဲ ကြေကွဲဖွယ် သေဆုံးသွားကြရမှာပဲ။”
ယွင်ချဲ့က မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောနေသော်လည်း သူ့စကားများနှင့် အမူအရာကြောင့် အနားရှိလူတိုင်း ကြက်သီးထသွားကြသည်။
ရှင်းဖုန်းက ယွင်ချဲ့သည် သုတေသနဌာနမှ သိပ္ပံပညာရှင်များကို “သိပ္ပံရူးသွပ်သူများ” ဟု တစ်ခါက ဖော်ပြခဲ့ဖူးသည်ကို သတိရသွားသည်။
ဒီတော့ ယွင်ချဲ့နဲ့ အဲဒီသုတေသနဌာနကြားမှာ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိခဲ့ဖူးတာလား။
“အင်း... ငါသိထားသလောက်ဆိုရင် နေ့တိုင်း စစ်ဆေးရေးသီးသန့်ခန်းထဲကို ဒဏ်ရာရထားတဲ့လူတွေ အများကြီး ဝင်လာကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီထဲက ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်ထွက်လာနိုင်တဲ့သူက အလွန်နည်းတယ်။ သူတို့ တကယ်ပဲ သုတေသနဌာနရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်သွားကြတာလား။”
ကွမ်းမင်ရွှမ်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူ့အမူအရာကို ကြည့်ရသလောက် ယွင်ချဲ့ပြောသည့်စကားများကို ယုံကြည်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
“မဟုတ်ဘူး။ ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်ခံရပြီးနောက် အထူးစွမ်းရည် နိုးထလာနိုင်တဲ့လူက ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပဲ ရှိတယ်။ အထူးစွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တွေက ရှားပါးနေလို့သာ သူတို့ ဟိုင်ရွှမ်းကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့ကြတာ။ ဒီလိုလုပ်ဖို့ မဖြစ်မနေ လိုအပ်မနေဘူးဆိုရင် မင်းတို့ကို ရန်စမယ့် ဒီလိုလုပ်ရပ်မျိုးကို သူတို့ လုံးဝ လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။”
ယွင်ချဲ့က မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။
အထူးစွမ်းရည် နိုးထလာဖို့ ဒီလောက်လွယ်ကူနေခဲ့မယ်ဆိုရင် အထူးစွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တွေဟာ ဒီလောက် ရှားပါးနေမှာ မဟုတ်သလို ဇွန်ဘီတွေလည်း အခုလို အရေအတွက်များပြားနေမှာ မဟုတ်ပေ။