အခန်း (၇) - လုမိသားစုက သရဲ (အပိုင်း - ၂)

အမျိုးသမီးလျို ထပြီး တံခါးဆီသို့ သွားကာ ထပ်မံသော့ခတ်လိုက်သည်။ တံခါးသော့ခတ်ထားကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ထပ်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမလှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် လုံလုံခြုံခြုံသော့ခတ်ထားသော တံခါး သည် ရုတ်တရက်ပွင့်သွားပြန်သည်။

လုနိုင်းက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်အော်ဟစ်သောကြောင့် အမျိုးသမီးလျို ချက်ချင်းမေ့လဲချင်သွားသည်။ အမျိုးသမီးလျို သည် ကျောပြင်ပေါ် ချွေးအေးထွက်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး နောက်ထပ်ခြေတစ်လှမ်းတောင် မလှမ်းနိုင်တော့ပေ။

ကုတင်ပေါ်မှ လုနိုင်း က ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ - "သူမ ပြန်လာပြီ!"

ဤအချိန်တွင် အမျိုးသမီးလျို၏နောက်တွင် ရပ်နေသော လုရှန်းက ကိုယ်ပျောက်ဂါထာစာရွက်ကို ရုတ်တရက်ဆွဲခွာလိုက်ပြီး လုနိုင်းကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"အား!"

သူမ၏အော်သံ က လျိုယွဲ့ရွာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးသွားတော့သည်။ အားလုံး သည် အသံကြားသောအခါ ကြည့်ဖို့ တံခါးဖွင့်လာကြသည်။

လုရှန်း သည် ကိုယ်ပျောက်ဂါထာစာရွက်ကို သူ့ကိုယ်ပေါ် ပြန်တင်လိုက်ပြီး လုမိသားစုဆီမှ တိတ်တဆိတ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူမ အမျိုးသမီးလျိုနှင့် လုနိုင်းကို အကြိမ်အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့အောင် ခြောက်လှန့်ခဲ့သည်။

လုတာ့ဟွား သည်လည်း စိတ်ဆိုးနေသည်။ သူသည် လုနိုင်း၏ဆက်တိုက်အော်သံကြားတိုင်း ပို၍ စိတ်တိုလာသည်။

"တာ့…တာ့ဟွား ကျွန်မတို့ အိမ်မှာ သရဲရှိတယ်!" အမျိုးသမီးလျို သည် လုတာ့ဟွား ထွက်လာသည်ကိုမြင်တော့ ဆွဲခေါ်၍ အမြန်ပြောလိုက်သည်။

လုတာ့ဟွား သံသယဖြစ်မည်ကို စိုးသောကြောင့် 'သရဲ' က လုရှန်း လို့ မပြောရဲပေ။

"သရဲ?"

လုရန် သည် ခြံဝင်းထဲကနေ ဝင်လာသည်။ သူ က အေးစက်စက်ပြုံးသည်- "သရဲ က ခင်ဗျားရဲ့နှလုံးသားထဲမှာပဲ ရှိတာ"

လုတာ့ဟွား က သားဖြစ်သူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အမျိုးသမီးလျို ကို ဘာဖြစ်နေတာလဲ မေးမြန်းသည်။

အမျိုးသမီးလျို က ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို ပြန်ပြောပြသည်။ သို့သော် တစ်လျှောက်လုံး သရဲမဖြစ်ကြောင်းသာ ဖော်ပြခဲ့ပြီး လုရှန်း ဆိုတာကို လုံးဝမပြောခဲ့ပေ။

ထိုနှစ်တွင် လုတာ့ဟွားနဲ့ အမျိုးသမီးလျိုတို့ သည် လုရှန်း၏မိခင်၊ အမျိုးသမီးဟဲကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ အမျိုးသမီးဟဲ က အအေးမိပေမယ့် သူတို့ က ဆေးထဲ အာဆင်းနစ်ကို တိတ်တဆိတ်ထည့်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အမျိုးသမီးဟဲဟာ သူမ၏ရောဂါကို မကုသနိုင်တာကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးလျိုနဲ့ လုနိုင်းတို့ သရဲမ ကို မြင်ခဲ့တာပြောပြတော့ လုတာ့ဟွား တွေးခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးလူ က အမျိုးသမီးဟဲ ဖြစ်သည်။

သူ ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းသွားနေစဉ် အမျိုးသမီးလျို က- "ပိုင်မားဘုန်းကြီးကျောင်း က နတ်ဆရာကို လာကြည့်ပေးဖို့ အိမ်ပင့်မယ်”

လုရန် သည် ဒီစကားကိုကြားသောအခါ အေးစက်စွာရယ်မောပြီး သူ့အခန်းထဲသူပြန်ဝင်သွားသည်။ နောက်နေ့ သူ မြို့ထဲ လုရှန်းကို ရှာဖွေမှာဖြစ်လို့ သူတို့ကို အနှောက်အယှက်မပေးတော့ဘူး။

နံနက်မိုးလင်းသောအခါ အမျိုးသမီးလျိုနဲ့ လုနိုင်းတို့ နတ်ဆရာဘုန်းကြီး တစ်ပါးကို ဖိတ်ကြားရန် ပိုင်မားဘုန်းကြီးကျောင်းသို့ အမြန်ထွက်သွားကြသည်။

မနေ့ညက ရွာသားတွေအားလုံး လုနိုင်း၏အော်သံကို ကြားခဲ့သည်။ လုမိသားစုက ဘုန်းကြီးတစ်ပါး သွားပင့်တာကြားတော့ လုမိသားစုထဲမှာ သရဲရှိနေသလားလို့ ခန့်မှန်းကြသည်။

သရဲတစ္ဆေများက လုရှန်းကိုဝှက်ထားလို့ လုရှန်း ပျောက်သွားတာလို့ အချို့ကဆိုကြသည်။ မဟုတ်ရင် သူမ ဘယ်လို လွယ်လွယ်နဲ့ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်မှာလဲ?

လျိုယွဲ့ရွာရှိလူတိုင်း က လုရှန်း ရှက်တတ်တာကို သိကြသည်။ တခြားသူတွေနဲ့စကားပြောတဲ့အခါ ခေါင်းမမော့ဝံ့ဘူး။ သူမလိုတစ်ယောက်ယောက် က အိမ်ကနေ ထွက်သွားဖို့ ဘယ်လိုလုပ် သတ္တိရှိနိုင်မှာလဲ?

ဒါကြောင့် မြို့ထဲက သွမ့်ကျန်းကို ရှာဖို့ သူမ အိမ်က ထွက်သွားတယ် ဆိုတာ ရွာမှာရှိတဲ့ ဘယ်သူကမှ မယုံကြပေ။

မွန်းလွဲပိုင်းရောက်တဲ့အခါ အမျိုးသမီးလျိုနဲ့ လုနိုင်းတို့ အပြာရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် နတ်ဆရာဘုန်းကြီးတစ်ပါးကို အိမ်သို့ပင့်ဆောင်လာသည်။

နတ်ဆရာ က လုမိသားစု၏ခြံဝင်းကို လှည့်ပတ်၍ လုတာ့ဟွားကို သူ့ရဲ့စာလုံးများ အတွက် လိုအပ်တဲ့ပစ္စည်းတွေကို ပြင်ဆင်ခိုင်းသည်။

ရွာကလူတိုင်း ဝင်ပေါက်ကို ဝိုင်းထားကြသည်။ လုမိသားစုတွင် ကြောက်စရာကောင်းတာတစ်ခုခု တကယ်ဖြစ်လာနိုင်သည် ဟု စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုကြသည်။

လုရှန်း က ကိုယ်ပေါ်တွင် ကိုယ်ပျောက်ဂါထာစာရွက် အဝါရောင်စက္ကူကို ကပ်ထားပြီး လူအုပ်ထဲ ထိုမြင်ကွင်းကို ပြုံးပြုံးကြီးကြည့်နေသည်။

လုတာ့ဟွား က ခြံဝင်းထဲတွင် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို နေရာချသည်။ ပြီးနောက် အမွှေးတိုင်မီးဖိုငယ်နှင့် စာလုံးပေါင်းရန် လိုအပ်သော အခြားပစ္စည်းများကို ထိပ်တွင်တင်ထားသည်။

ခဏကြာတော့ ယဇ်ပုရောဟိတ်က ယဇ်ပလ္လင်ရှေ့မှာ ရပ်နေပြီး သစ်သားဓားတစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားရင်း မျက်လုံးကိုမှိတ်ပြီး တီးတိုးရွတ်ဆိုနေသည်။ သူ က တော်တော်စွမ်းပုံပေါ်သည်။

လုရှန်း သည် ဒီမြင်ကွင်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်နေသည်။ နတ်ဆရာ က အနည်းငယ် ကျွမ်းကျင်ကြောင်း သူမ ပြောပြနိုင်ပေမယ့် သူမ က သူ့ထက် များစွာသာလွန်သည်။

နတ်ဆရာ က ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး အမျိုးသမီးလျို၊ လုတာ့ဟွားနဲ့ လုနိုင်းကို ကြည့်သည်။

နတ်ဆရာ က ဒေါသတကြီးအကြည့်ဖြင့် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှ အရာအားလုံးကို ရုတ်တရက် တွန်းချလိုက်တော့သည်။