အခန်း (၅) - ရွာသို့ပြန်ခြင်း

လူသတ်မှုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သတိမထားမိသော်လည်း တစ်ခုခုလွဲမှားနေပြီဆိုတာ လုရှန်း ခံစားမိသည်။ နေဝင်ချိန်၌ မြို့၏ အနိဋ္ဌာရုံစွမ်းအင် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ ၂နာရီခန့်ကြာပြီးနောက် လုရှန်း သည် လျိုယွဲ့ရွာသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ သည် ရွာထဲသို့ ချက်ချင်းမဝင်ဘဲ ရွာဝင်ပေါက်ရှိ ပြိုကျလုနီးပါး တဲဟောင်းတစ်ခုထဲတွင် ဝင်ရောက်ခိုအောင်းနေခဲ့သည်။ ညနက်သည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ တဲထဲမှ တိတ်တဆိတ်ထွက်ကာ လုမိသားစုထံသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

လုမိသားစုတွင် အငယ်ဆုံးကလေးများဖြစ်သော လုဂျန်န်နှင့် လုရှင်းတို့ကလွဲ၍ အားလုံးမှာ အိပ်စက်ခြင်းမရှိကြသေးပေ။ လုတာ့ဟွား သည် ထွက်ပြေးသွားသည်ဟု စွပ်စွဲခံထားရသော လုရှန်း ကို ဒေါသထွက်နေသည်။ အမျိုးသမီးလျိုနှင့် လုနိုင်းတို့မှာလည်း မသက်မသာ ခံစားနေရသည်။

လုရှန်း၏ အလောင်းကို ရေကန်ထဲတွင် တွေ့ရမည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့ကြသည်။ ယုတ္တိရှိရှိ ပြောရလျှင် အလောင်း သည် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ် ပေါ်နေသင့်သော်လည်း ယခုထိ မတွေ့ရှိရသေးပေ။ လုရှန်း အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားခြင်း ရှိ-မရှိကို သူတို့ မကြာခဏ စစ်ဆေးအတည်ပြုခဲ့ကြသည်။

သေဆုံးသူ က ထွက်ပြေးနိုင်သေးသလား？ သူတို့ အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

အမျိုးသမီးလျို သည် လုနိုင်း အား ချူမိသားစုနှင့် လက်ထပ်နိုင်ရန်အတွက် လုရှန်းကို သေစေလိုခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သွမ့်ကျန်းနှင့် စေ့စပ်ထားမှုကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ခြင်းဖြင့် လုရှန်း၏ သေဆုံးမှုကို ကိုယ်တိုင်အဆုံးစီရင်ခြင်းအဖြစ် ထင်မြင်ယူဆစေရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

သို့သော် အလောင်း ပျောက်သွားခြင်းကြောင့် သူမ၏ အစီအစဉ်ကို ဆက်လက်အကောင်အထည်ဖော်၍ မရတော့ပေ။ ထို့အပြင် လုရှန်း ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ချူမိသားစု က လုနိုင်းကို လိုလားခြင်းမရှိ။

လုနိုင်း သည် လုမိသားစု၏ သွေးသားတော်စပ်သူ သမီးအရင်းမဟုတ်ကြောင်းကို ချူမိသားစု ထံအသိမပေးခဲ့ပါ။ လက်ရှိအချိန်တွင် အမျိုးသမီးလျို မှာ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်။ သူမနှင့် သူမ၏သမီး ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်များကို အခြားသူများ သိရှိသွားမည် ကို ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။

**

လုရန် အိမ်သို့ ရှားရှားပါးပါး ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် မျက်ရည်များစီးကျလျက် ထိုင်နေခဲ့သည်။ သူ၏မျက်လုံးများမှာ အာရုံစိုက်နိုင်စွမ်း ပျောက်ဆုံးနေပုံရသည်။

သူ၏မိခင်မသေဆုံးမီ က သူ့ညီမ၊ လုရှန်းအား ကောင်းစွာပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် မှာကြားခဲ့သော်လည်း၊ ဖခင်ဖြစ်သူနှင့် အမျိုးသမီးလျို တို့ လက်ထပ်ခဲ့မှုအပေါ် နှစ်နှင့်ချီဒေါသထွက်နေခဲ့ပြီး အိမ်ပြန်ရန် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သည်။

ရက်အနည်းငယ်ကြာ ရွာမှကင်းကွာနေခဲ့ပြီး ယနေ့ပြန်ရောက်ချိန်တွင် ညီမ ပျောက်ဆုံးနေကြောင်း ကြားသိရသည်။ တစ်ရွာလုံးလိုက်ရှာခဲ့ပြီး တောင်တန်းများအထိ သွားရောက်ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ညီမ ကို မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။

လုရှန်း သည် သွမ့်ကျန်းထံသို့ ထွက်ပြေးသွားသည်ဟု အချို့က ခန့်မှန်းကြသော်လည်း၊ သွမ့်ကျန်းကိုယ်တိုင် ယနေ့ ရွာသို့ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ လုရန်က သွမ့်မိသားစုထံသို့သွားရောက်စုံစမ်းသော်လည်း သွမ့်ကျန်း က လုရှန်းနှင့် မတွေ့ခဲ့ ဟု ပြောခဲ့သည်။ သွမ့်ကျန်း သည် မာနကြီးသူဖြစ်ပြီး လုရှန်းကို မနှစ်သက်သော်လည်း လိမ်လည်စရာအကြောင်းမရှိပေ။

ခဏထိုင်ပြီးနောက် လုရန်သည် ရုတ်တရက်ထရပ်ကာ အပြင်ထွက်ပြီး ညီမကိုဆက်လက်ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လုရှန်း သည် တံခါးဖွင့်သံကြားရသည်နှင့် လုမိသားစု၏ခြံဝင်းအတွင်းရှိ မီးဖိုခန်းနောက်ဘက်သို့ အမြန်ပုန်းရှောင် သွားခဲ့သည်။ ပိန်ပါးသောပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်လာသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုပုံရိပ်သည် ခြံဝင်းမှထွက်လာပြီး တံခါးပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားနေသည်။

မူလပိုင်ရှင်၏မှတ်ဉာဏ်အရ လုရှန်း၏အခန်း သည် သူမ၏အစ်ကိုဖြစ်သူ လုရန် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးကြောင်း သိရသဖြင့် ထိုအနက်ရောင်ပုံရိပ်သည် လုရန်ပင်ဖြစ်သည်။

ဤသို့သောအချိန်ကြီးမှာ သူ ဘယ်သွားတာလဲ？ လုရှန်း သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ့နောက်သို့လိုက်ရန် စဉ်းစားမိသော်လည်း၊ သူမတွင် အရေးကြီးကိစ္စရှိကြောင်း သတိရလိုက်သည်။

လုမိသား စုသည် မချမ်းသာပေ၊ ဆင်းရဲသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။ အမျိုးသမီးလျိုနှင့် လုတာ့ဟွား တို့သည် တစ်ခန်းတည်းအတူနေထိုင်ပြီး လုဂျန်န်နှင့် လုရှင်းတို့သည် အခြားအခန်းတွင်နေထိုင်ကာ၊ လုရန်တွင် ကိုယ်ပိုင်အခန်းရှိပြီး မူလပိုင်ရှင်နှင့် လုနိုင်းတို့သည် တစ်ခန်းတည်းသုံးစွဲကြသည်။

အိမ် သည် ရွှံ့နှင့်မြက်ခင်းတို့ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သာမန်အိမ်တစ်လုံးဖြစ်ပြီး တောင်ပေါ်ရှိ သူမ၏ဆရာ၏ဝါးအိမ်ထက်ပင် ပိုမိုဆိုးရွားနေသည်။

လုရန် သည် အတော်အတန်ဝေးရာသို့ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ၊ လုရှန်း သည် ကိုယ်ပျောက်ဂါထာစာရွက်ကို ထုတ်၍ မိမိကိုယ်တွင် ကပ်လိုက်သည်။