🌷 Chapter 37
“မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး!”
သူ နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သည်။
"ဒါဆို အန်တီ၊ မြန်မြန်ပြန်လာပါ၊ ရှောင်ကျင်း အိမ်မှာစောင့်နေမယ်!"
နန်ယု ဖေးယွင်ကျင်း၌ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ထူးဆန်းသည့်အမူအကျင့်အချို့ရှိနေသည်အား သတိထားမိခဲ့သည်။ သူ ပိုပြီး ခေါင်းမာလာပြီး “ဆင်ယင်ဖြီးလိမ်း” တတ်လာသည်။
သူမ သူ့အား မည်သည့်အရာတည့်တည့်ပြောပြော ဤကဲ့သို့ပင် အငြင်းခံရပေမည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ဖေးယွင်ကျင်းမှာ သူမအား ပိုမိုနောက်ပြောင်ချင်အောင်ဆွဲဆောင်နေတော့သည်။
"အား၊ ဒါဆို ရှောင်ကျင်း ငါ့ကို မကြိုက်ဘူးပေါ့၊ အရမ်းဝမ်း နည်းတာပဲ"
ဦးလေးကျိုး ထိုကဲ့သို့ကြွားဝါသောလေသံနှင့် အမူအရာအား မကြည့်နိုင်ပေ။ သို့သော် ဖေးယွင်ကျင်းကမူ ယုံသွားသည်။
"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး! ရှောင်ကျင်း အန်တီ့ကိုကြိုက်တယ်! အများကြီးကြိုက်တာ!"
နန်ယုအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားပြီး တောက်ပသည့်အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာသည်။
"သေချာပေါက် ရှောင်ကျင်း ငါ့ကိုကြိုက်တယ်ဆိုတာ ငါ သိတာပေါ့"
ဖေးယွင်ကျင်း သူ့အား နန်ယုလှည့်စားနေသည်ကို မသိခဲ့လျှင် သူ့ မူကြိုကျောင်းမှာ တစ်သက်လုံးအလကားဖြစ်သွားပေလိမ့် မည်။ သူ ဟွန်းခနဲအသံပြုလိုက်ပြီး “အန်တီ၊ အန်တီက အရမ်းဆိုးတာပဲ!”
ထို့နောက် သူ သူ့နေရာကို ပြန်သွားပြီး ဂရုမစိုက်သည့်အမူအ ရာနှင့် သူ့ ကလေးအစားအစာကို စားရန်စတင်လိုက်သည်။ နန်ယု၏မဖုံးကွယ်ထားသော ရယ်သံမှာ သူ့နားထဲပြည့်လာသည်။
အရမ်းဆိုးတဲ့ အန်တီ၊ ကိုးရာ့ကိုးဆယ့်ခုနစ်ကြိမ်မြောက်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။
"မစ္စဖေး ဒီဘက်"
"ဒါက Beibel ရဲ့ရုံးခန်းနေရာပါ၊ ဒီမှာရှိတဲ့လူအများစုက ၁၉၉၀ ခုနှစ်တွေမှာမွေးပြီး ခွန်အားအပြည့်နဲ့ တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိကြပါတယ်"
ဝူကျန့်ဝေ့ နန်ယုအား သူ၏ချင်ချန်ရုံးခွဲတစ်ဝိုက်သို့ ပြုံးရွှင်စွာ လိုက်ပြနေသည်။ သူ့လေသံနှင့်အပြုအမူမှာ အလွန်နှိမ့်ချနေသောကြောင့် သူ့နောက်မှလိုက်နေသည့် ရုံးခွဲမန်နေဂျာအနည်း ငယ်မှာ ပိုမိုသတိထားနေရသည်။
ချင်ချန်တွင် ဝူကျန့်ဝေ့ကဲ့သို့ ပိုင်ဆိုင်မှုရှိသူအား “သူဌေးကြီး” ဟု အလွယ်တကူခေါ်ဆိုနိုင်၏။ သူ လိုချင်လျှင် အစိုးရအရာရှိအချို့ပင်လျှင် သူ့နှင့်အတူညစာစားရန်နှင့် သူ့အား သိကျွမ်းရန်ဆန္ဒရှိကြသည်။
သူသည် နောက်ထပ်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကြီးတစ်ခုကိုပင် ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး သူ့နိုင်ငံရေးအောင်မြင်မှုများအား ထပ်မံဖြည့်စွက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ဤသူဌေးကြီးမှာ ယခုအခါတွင် ခရီးသွားလမ်းညွှန်တစ်ဦးကဲ့သို့ ကုမ္ပဏီအကြောင်းကိုယ်တိုင်မိတ်ဆက်ပေးနေပြီး အလွန်... ဖားယားနေသည်။ ဤဖေးကတော်မှာ တကယ့်ကို ထူးခြား၏။
အထူးသဖြင့် နန်နှင့်ဖေးမိသားစုများကိုသိသော၊ ပြီးနောက် နန်ယု၏မိသားစုနောက်ခံအကြောင်း အနည်းငယ်နားလည်ထားသော သူ အနည်းငယ်ကသာ သူမအားနတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ကြည့်နေကြသည်။
ရုံးခွဲမန်နေဂျာများနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့ဝင်ငယ်လေးများက တော့ ဝူကျန့်ဝေ့ နန်ယုအား မည်မျှအလေးထားသည်ကို ပြသရန်အတွက်သာ ဤနေရာသို့လာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့ အချက် အလက်များသိပ်မရခဲ့ကြပေ။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် တင်းမာပြီးခပ်တည်တည်နေသော ဝူကျန့်ဝေ့၌ပင် ဤကဲ့သို့အချိန်တစ်ခု ရှိနေသည်ကိုမြင်သောအခါ သူတို့ပျော်ရွှင်ရမည်လား၊ သို့မဟုတ် မနာလိုဖြစ်ရမည်လားဆိုသည်ကို မပြောနိုင်ကြပေ။
"ဟွန်း၊ ကောင်းပါတယ်၊ ဘယ်သူက ဒီပရောဂျက်အတွက် အဓိကတာဝန်ရှိတဲ့အဖွဲ့လဲ"
"အိုး၊ သူတိုက အစည်းအဝေးခန်းထဲမှာ ခင်ဗျားကိုစောင့်နေကြတယ်၊ ကျွန်တော်တို အခု သွားလိုရပါပြီ"
နန်ယု ဝင်ရောက်လာချိန်၌ အစည်းအဝေးခန်းမကြီးထဲတွင် လူတစ်ဒါဇင်ကျော် ပြည့်နေပြီဖြစ်သည်။ သူမ ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည်မှာ အဆုံးတွင်ထိုင်နေသည့် အမျိုးသမီးဖြစ် သည်။
သူ့ ဆံပင်မှာ ခါးအထိရှည်ပြီး သူ့ မျက်နှာသွင်ပြင်သည် နန်ယုလောက်သိမ်မွေ့မှုမရှိသော်လည်း သူမသည် သက်သောင့် သက်သာဖြစ်စေသည့် နူးညံ့မှုတစ်ခုအားဖော်ပြနေ၏။
သူ့အမည်မှာ အန်းနင်လိုပင်။
တွေ့ပြီ!
သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမိုအဆင်ပြေခဲ့သည်။
“မစ္စဖေး ကျေးဇူးပြုပြီး...”
ဝူကျန့်ဝေ့ နန်ယုအား ပထမနေရာဆီသို့ခေါ်သွားနေပြီဖြစ် သည်။ သို့သော် နန်ယု ထိုနေရာ၌ရပ်နေပြီး သူ့ ဖုန်းအားထုတ်လိုက်သည်။ အန်းနင်ကိုဓာတ်ပုံရိုက်ပြီး နန်ကျီဆီသို့ ချက်ချင်းပို့လိုက်သည်။
“ကော ပိုက်ဆံအိတ်ထဲက မိန်းကလေး”
နန်ယုအမူအရာကြောင့် ဝူကျန့်ဝေ့ လုံးဝရှုပ်ထွေးသွားသည်။ အန်းနင်လည်း ဘာများဖြစ်နေသည်ကိုမသိဘဲ လုံးဝရှုပ်ထွေးနေသည်။
သို့သော် ဤလှပသည့်အမျိုးသမီးအား ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ပင်။
ဘီပ့်၊ ဘီပ့်—
နန်ယု ဖုန်း ပြင်းပြင်းထန်ထန်တုန်ခါလာသည်။ သူ ဖုန်းအား ပိုမိုဝေးသည့်နေရာသို့ရွှေ့လိုက်ပြီးမှ ခေါ်ဆိုခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။
“ယုယု! မင်း ဘယ်မှာလဲ! သူ့ကို ငါ့အတွက် ထိန်းထားပေး! ဘာပဲလိုချင်လိုချင်ပေးမယ်"
နန်ကျီ အသံမှာ တကယ်ကိုအော်ဟစ်သံဖြစ်နေပြီး အက်ကွဲနေ သည်။ သူ့စိတ်ခံစားမှုပြင်းထန်မှုကြောင့် နန်ယု မျက်လုံးလှိမ့်လိုက်မိသည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့်ပင် သူမ ဖုန်းအားဖယ်ထားရန်ကြိုတွေးထား ခဲ့မိသည်။
ဘေး၌ရပ်နေသည့် အန်းနင်ကလည်း ဖုန်းတစ်ဖက်ခြမ်းမှ အသံအား ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး ထရပ်လိုက်ကာထွက်သွားရန် ပြင်နေဟန်ရသည်။
နန်ယုက - “ကောကိုလိပ်စာပို့ထားပြီးပြီ၊ ကောကို အများဆုံးတစ်နာရီပေးမယ်"
ဖုန်းချပြီးနောက် သူမ အန်းနင်အား လက်နှင့်တားလိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများမှာ အလေးအနက်ထားပြီးထိုးဖောက်ကြည့်နေ ၏။
“ထွက်ပြေးတာက ဒါကိုမဖြေရှင်းနိုင်ဘူး၊ နင် ချင်ချန်ကနေ ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်မသွားသရွေ့ သူ နင့်ကို ရှာဖွေဖို့နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တူးဆွနေဦးမှာပဲ”
နန်ယု နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။
သူမ ပိုပြီးနူးညံ့သည့်နည်းလမ်းအား အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။ ဥပမာ- အန်းနင်ကို လျှို့ဝှက်ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီး နန်ကျီဆီသို့ ပို့ပေးလိုက်ကာ သူတို့အခြေအနေကို သီးသန့်ဖြေရှင်းခွင့်ပေးခြင်းမျိုးပင်။
သို့သော်!
နန်ယု သူ့အစ်ကိုအား ရိုးရိုးလေးပင် မယုံချေ။
ဤလူသည် အန်းနင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသည့်အခါတိုင်း စိတ်လွတ်နေသကဲ့သို့ပင်။ မူရင်းနားလည်မှုလွဲမှားမှုများ မဖြေရှင်းရသေးဘဲ အသစ်များပေါ်လာခဲ့လျှင် မည်သို့လုပ်မည်နည်း။
ဒေါသထွက်နေရင်း အန်းနင် ထပ်ပြီးထွက်ပြေးခဲ့လျှင် မည်သို့လုပ်မည်နည်း။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူ စာအုပ်ထဲရှိ သဲလွန်စများမှနေ၍ အန်းနင် ထိုအချိန်အတွင်း ဝူကျန့်ဝေ့၏ရုံးခွဲ၌ ရှိနေသည်ဟု ကောက်ချက်ချနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်တစ်ကြိမ်တွင်တော့ ကောက်ရိုးပုံထဲမှအပ်အား ရှာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေမည်။
သူမ တိုက်ရိုက်နှင့် ပြတ်ပြတ်သားသား လုပ်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဟု ထင်ခဲ့သည်။ ပြီးတော့ ထိုသူနှစ်ဦးအား သူမ ရှေ့တွင် အရာအားလုံးကိုရှင်းပြစေခြင်းပင်။ ထိုအရာက အလုပ်မဖြစ်ခဲ့လျှင်... နန်ကျီ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့နေပြီဖြစ် သည်။ သူ သေဖို့ ကံကြမ္မာပါနေပြီဖြစ်သည်။
နန်ယု၏စကားများသည်လည်း အန်းနင်အား သူမ ထွက်ပြေးလို့မရဘူးဆိုသည်ကို နားလည်စေခဲ့သည်။ သူမတစ်ယောက် တည်းသာမက သူ့... သူပါ ပါဝင်သည်။
အန်းနင်မျက်နှာပေါ်တွင် ခါးသီးသောအမူအရာတစ်ခုဖြတ် သန်းသွားသည်။ သူမ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေတုန်းပင်။ သို့ သော် သူမ ထွက်ပြေးရန် မစဉ်းစားတော့ပေ။ ထိုအစား သူမ နန်ယုအား ရှုပ်ထွေးသည့်စိတ်ခံစားမှုများနှင့်အတူ ကြည့်လိုက်သည်။ နန်ယု မည်သို့ကြောင့်ရင်းနှီးနေသည်ကို သူမ ရုတ်တ ရက် သတိရသွားသည်။ ထိုနေ့က နန်ကျီနှင့်အတူ သူမ မြင်ခဲ့ရသည့် အမျိုးသမီး မဟုတ်ပါလား ??
သို့သော် သူမ ဝူကျန့်ဝေ့ သူမအား “ဖေးကတော်” ဟု ခေါ်ဆိုသည်ကို အစောပိုင်း ကြားလိုက်ခြင်းလော ??
သူတို့ အတူတူ မဟုတ်ကြဘူးလား ??
ဝူကျန့်ဝေ့ ထိုရုတ်တရက်အခြေအနေကြောင့် လုံးဝငြိမ်သွားသည်။ နန်ယုနှင့် ဝန်ထမ်းတို့ တိတ်ဆိတ်သွားသည်ကိုမြင်သော အခါ သူ သတိထားပြီး “မစ္စဖေး ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
နန်ယု ဝူကျန့်ဝေ့အား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"အာ... တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စပါ၊ နန်ကျီ ရဟတ်ယာဉ်နဲ့ ခဏနေရောက်လာတော့မှာမို့ ဒီအဆောက် အအုံရဲ့ အပေါ်ဆုံးထပ်မှာဆင်းသက်လို့ရမလား"
ဝူကျန့်ဝေ့ စိတ်ထဲအတွေးများ ပြည့်နေရင်းနှင့် အလိုလိုခေါင်း ညိတ်လိုက်သည်။ ဤအရာသည် နန်ကျီရဲ့ အချစ်ကြွေးဖြစ်နိုင်လား ??
အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ သူ မှန်နေသည်။
“You Are My Light” ဟူသော ဂန္တဝင်အချစ်ဝတ္ထု၌ အမျိုးသားဇာတ်ဆောင် ဖေးယွင်ကျင်းနှင့် ဒုတိယအမျိုးသားဇာတ်ဆောင် အန်းရီရန်တို့ပါရှိသည်။
ထိုသူမှာ အန်းနင်နှင့်... နန်ကျီ၏သားဖြစ်သည်။