🌷 Chapter 27

နန်ယု ဖေးယွင်ကျင်း လက်ထဲသို့ တူတစ်ချောင်းကိုထိုးထည့်ပေးလိုက်ရာ ဖေးယွင်ကျင်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ အူကြောင် ကြောင်ဖြစ်လျက် သူ့ကိုကြည့်နေတော့သည်။

မကြာမီ သီချင်းသံ စတင်ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ကြွက်ခေါင်းများ ပေါ်လိုက် ပုန်းလိုက်လုပ်နေသည်ကိုမြင်လိုက် ရသည့်အခါ ဖေးယွင်ကျင်း နေရာတွင်ကြက်သေသေသွားရတော့သည်။

"အန်တီ၊ အန်တီ"

လူများ ကြောက်ရွံ့လာသောအခါ သူတို့၏အနီးဆုံးသူများကို အလိုလိုခေါ်တတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဖေးယွင်ကျင်း၏ စိတ်မှာ နန်ယုအပေါ်၌သာ အပြည့်အဝစူးစိုက်နေကြောင်း သိသာပေသည်။

"အား--"

ညင်သာသော သက်ပြင်းတစ်ချက်နှင့်အတူ ဖေးယွင်ကျင်းသည် မွှေးကြိုင်သောပွေ့ဖက်မှုတစ်ခုတွင် ပါဝင်သွားခဲ့ပြီး သူ့လက်သေးသေးလေးမှာ နန်ယူ၏လက်ကြီးကြီးတစ်စုံဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် တူအားကိုင်ထားသည်။

"သတိထား!"

နန်ယု အော်လိုက်သည်။

"ပေါ်လာတဲ့ဟာတွေကို မြန်မြန်ရိုက်"

ဘန်း!

ရိုက်လိုက်သည်နှင့် မျက်နှာပြင်၏အလယ်ဗဟိုရှိ ရမှတ်မှာ သုညမှ တစ် သို့ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဖေးယွင်ကျင်း မတုံ့ပြန်ခင်မှာပင် နောက်ထပ်ကြွက်ရုပ်တစ်ခု ထွက်လာပြန်သည်။

ဘန်း--ဘန်း--ဘန်း!

ကလေးလေး မျက်နှာအမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်း စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး နန်ယု သူ့လက်အား ဖြည်းဖြည်းချင်းလွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ဂိမ်းထဲတွင် လုံးဝနစ်မြုပ်နေပြီဖြစ်သော ဖေးယွင်ကျင်းသည် ထိုအရာအား သတိမထားမိဘဲ သူ့ကိုယ်တိုင်စတင်ကစားနေခဲ့သည်။ ပစ်မှတ်အားထိတိုင်း သူ ပြုံးရွှင်စွာ အားပေးစကား ပြောဆိုခဲ့သည်။

သူ လွဲချော်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်၊ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ပြီး နောက်တစ်ကောင်အား ဆက်လက်ရိုက်ခဲ့သည်။

အချိန်ကုန်သွားသောအခါ ဂိမ်းရပ်တန့်သွားပြီး ဖေးယွင်ကျင်း သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

"အန်တီ! ကျွန်တော် အများကြီးရိုက်လိုက်တယ်! အများကြီး!"

ဖေးယွင်ကျင်း သူ့တူကို အပေါ်အောက် ဝှေ့ယမ်းကာဝမ်းသာအားရဖြစ်နေသည်။

နန်ယု ချီးကျူးလိုက်သည်။

"တော်လိုက်တာ! ဒီတစ်ခုပဲ ဆက်ကစားချင်လား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြားတစ်ခု စမ်းကြည့်ချင်လား"

ဆက်ကစားမလား ? ဒါမှမဟုတ် အသစ်ကစားလား ?

နန်ယု၏ရွေးချယ်ခိုင်းမှုမှာ ဖေးယွင်ကျင်းအား စက္ကန့်အနည်း ငယ်ကြာ တွေးတောစေခဲ့သော်လည်း သူသည် သူ့တူကိုအမြန်ချလိုက်သည်။

"အသစ်တစ်ခု စမ်းကြည့်ချင်တယ်"

သူ ဤဂိမ်းအား ယခင်ကကစားဖူးပြီး ပျော်စရာကောင်းကြောင်းကို သိထားသည်။ အကယ်၍ အခြားဂိမ်းများသာ ဒီလောက်မပျော်စရာမကောင်းခဲ့လျှင် သူ ပြန်လာကစား၍ ရသေးသည်။ ပိုကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုခုရှိခဲ့ရင်တော့ နောင်တရစရာမရှိပေ။

သူမည်သည့်အရာကိုမဆို အမှန်အတိုင်းလက်ခံသော စရိုက်နှင့်အတူ ဖေးယွင်ကျင်း လူကြိုက်များသော အရုပ်ကောက်စက်ဆီသို့ နန်ယုနောက်မှလိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

ဂိမ်းစက်ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ နှစ်တန်းစီထားပြီး အများစုမှာ လူငယ်အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးများ၊ စုံတွဲများ သို့မဟုတ် အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းများဖြင့် တန်းစီနေကြသည်။

တစ်စုံတစ်ဦးမှ အရုပ်တစ်ခုအားအောင်မြင်စွာ ကောက်လိုက်နိုင်သောအခါ မည်သူပင်ဖြစ်စေ ပျော်ရွှင်စွာအားပေးကြသည်။

နန်ယု လူမရှိသော ကောက်စက်တစ်ခုကိုရှာတွေ့ခဲ့ပြီး အနီးနားရှိ ဝန်ထမ်းတစ်ဦးအား ခုံပုလေးတစ်ခုတောင်းလိုက်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကြွက်ဖမ်းဂိမ်းနှင့်မတူဘဲ ဤကစားစက်မှာ အနည်းငယ်မြင့်နေပြီး ဖေးယွင်ကျင်းအတွက်အနည်းငယ်စိန် ခေါ်မှုဖြစ်နေသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဝန်ထမ်းများသည် အသိပညာရှိသော ကြောင့် ထိုပြဿနာမျိုးမှာ အဆန်းမဟုတ်ပေ။

မကြာမီ ဖေးယွင်ကျင်း ရုတ်တရက်မြင့်တက်လာသော အရပ် အမောင်းနှင့်အတူ ဂိမ်းစက်ထဲရှိ ချစ်စရာကောင်းသော အရုပ်များအား စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"မင်း ဘယ်ဟာကြိုက်လဲ၊ ငါ မင်းအတွက် ကောက်ပေးမယ်"

ဖေးယွင်ကျင်း သူတို့အား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အလယ်ရှိ အစိမ်းရောင်လိပ်ရုပ်ကိုလက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ရှောင်ကျင်း ဒီတစ်ရုပ် ကြိုက်တယ်"

"ရတယ်"

နန်ယု ဖေးယွင်ကျင်းအား လက်မထောင်ပြလိုက်ပြီး ဂိမ်းဒင်္ဂါးကို ထည့်ကာကစားလိုက်သည်။

အရုပ်ကောက်လက်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်းဆင်းလာပြီး လိပ်ကို ဆွဲကိုင်ကာ ပြန်တက်သွားသည်။ ဖေးယွင်ကျင်း မျက်နှာလေးသည် မှန်အကာထက်ကျလုနီးပါးပင်။

သို့သော် တစ်စက္ကန့်အကြာတွင်

ဆတ်ခနဲ--

လိပ်မှာပြန်ကျသွားပြီး အရုပ်ကောက်လက်သည်လည်း မူလနေရာသို့ပြန်ရောက်သွားသည်။

ဖေးယွင်ကျင်း နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။

"အန်တီ၊ လိပ်"

သူ အခြားသူများကစားတာကြည့်ဖူးပြီး လိပ်များမှာ အပွင့်နေရာထဲသို့ ကျမှသာပြန်ရနိုင်သည်ကိုသိသည်။ အခုတော့ လိပ်လေး မရှိတော့ပေ!

နန်ယု ညင်သာစွာ ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။

"ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ၊ ငါ နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် ထပ်ကြိုးစားကြည့်မယ်၊ သေချာပေါက် ဖမ်းလို့ရမှာပါ"

ဖေးယွင်ကျင်းနှင့် စကားပြောသောအခါ သူမဖြစ်နိုင်ခြေသတ် မှတ်ချက်အားနားမလည်ခဲ့ပေ။ နန်ယု တစ်ကြိမ်မရလျှင် ဆယ်ကြိမ် သို့မဟုတ် အကြိမ်နှစ်ဆယ်သည် လုံလောက်မည်ဟု တွေးခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကလေးမှာအရေးမကြီးတော့ဘဲ လူကြီးတစ်ယောက်၏ဂုဏ်သိက္ခာသည်သာ အရေးကြီးလာခဲ့သည်။

ကိုးကြိမ်မြောက် ကြိုးစားမှု၊ ကျရှုံး။

ဆယ့်နှစ်ကြိမ်မြောက် ကြိုးစားမှု၊ ကျရှုံး။

မူလက အလယ်တွင်ရှိသော လိပ်မှာ အပေါက်နားသို့ရောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း အပေါက်ထဲသို့ ဝင်ရန်ငြင်းဆန်နေခဲ့သည်။

"အန်တီ၊ ထားလိုက်ပါတော့၊ ကျွန်တော် လိပ် မလိုချင်တော့ဘူး"

ဖေးယွင်ကျင်း နန်ယုအင်္ကျီစကို ဆွဲကာ စိုးရိမ်နေသော လူကြီးအား နောက်သို့ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း… .

"မဟုတ်ဘူး၊ မဖြစ်နိုင်တာ!"

သင့်ကံ မည်မျှပင်ဆိုးနေပါစေ၊ အကြိမ်များစွာ ကြိုးစားလျှင် တစ်ကြိမ်တော့အောင်မြင်ရမည်။ သို့မဟုတ် ဤစက်ကို အကြိမ်တစ်ရာတွင် တစ်ကြိမ်သာအနိုင်ရအောင် သတ်မှတ်ထားခြင်းလော။

ဒီလိုပဲ ဖြစ်ရမယ်! ဒီ လူလိမ်တွေ!

သူမလက်ထဲရှိ နောက်ဆုံး ဒင်္ဂါးပြားနှစ်ခုကို ကြည့်ပြီး နန်ယု တဖြည်းဖြည်းငြိမ်သက်သွားကာ သူ့ ခရီးစဉ်၏အဓိကရည် ရွယ်ချက်အား ပြန်လည်သတိရလိုက်သည်။

"ရှောင်ကျင်း၊ မင်း ကစားချင်လား၊ မင်း ခုလေးတင် သင်ထားတာပဲလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား ??"

ဖေးယွင်ကျင်း တစ်စက္ကန့်လောက် တွေဝေသွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူ လိပ်အားထပ်ရွေးလိုက်ပြီး သူ့လက်သေးသေးလေးဖြင့် တိုင်ပေါ်ရှိ ဘောလုံးဝိုင်းလေးကို ကိုင်ရန်ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော်…

သူ့လက်ထဲရှိ အစိမ်းရောင်လိပ်လေးအားကြည့်လိုက်သော အခါ နန်ယု မျက်နှာအမူအရာမှာ တစ်စက္ကန့်ကြာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ဖေးယွင်ကျင်း သူ တစ်ခုခု မှားယွင်းစွာပြုလုပ်မိပြီဟု စိုးရိမ်နေချိန်တွင် နန်ယုမျက်လုံးများ ရုတ်တရက်လင်းလာခဲ့သည်။

"ရှောင်ကျင်း~"

"ဗျာ၊ ဗျာ"

"ငါ အဲ့ဒီ ယုန်ကြီးကို လိုချင်တယ်!"

"အာ ရှောင်ကျင်း၊ ငါ အဲ့ဒီ ကျားလေးကိုလည်းလိုချင်တယ်၊ အဲ့ဒီသစ်ကုလားအုတ်လေးက အရမ်းချစ်စရာကောင်းတယ်၊ ပြီးတော့ တခြားဟာတွေရောပဲ…"

သူ့စတုတ္ထမြောက် မွေးနေ့အကြိုတွင် ဖေးယွင်ကျင်း ရှုပ်ထွေးသော လူကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်လာသည်ဟုဆိုခြင်းမှာ ဘာကို ဆိုလိုကြောင်း ရုတ်တရက်သဘောပေါက်သွားခဲ့ရသည်။