🌷 Chapter 32

ဖေးယီကျန့်သည် နန်ယု၏မဖော်ရွေသောအပြုအမူအား ဒေါသပင်မထွက်ဘဲ အဲ့ဒီအစား ရိုးသားစွာတောင်းပန်လိုက်သည်။

ထိုသို့သောယဉ်ကျေးမှုကြောင့် နန်ယု သူ့အားဆက်ပြီးမေးမြန်း ရန် ခက်ခဲသွားသည်။

ဒီလူက ယဉ်ကျေးပုံရပေမဲ့ ဘာကြောင့်မှန်းမသိ စိတ်အနှောင့် အယှက်ဖြစ်စရာ ကောင်းနေသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

"အိုး၊ ဒါဆို ရှင် ဒီကို ဘာလုပ်ဖို့လာတာလဲ"

နန်ယု ယဉ်ကျေးဟန်ဆောင်နေရန် စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ မျက် နှာတည်တည်ဖြင့် တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။

ဖေးယီကျန့်ကမူ သူ့မျက်နှာမှ အေးချမ်းသော အပြုံးကိုဆက် ထိန်းထားသည်။

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းနဲ့ ယွင်ကျင်းအတွက် တစ်ခုခုယူလာတာပါ၊ ကြိုက်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

နန်ယု- "အိုး၊ တခြားဘာရှိသေးလဲ"

လေထုမှာ ပိုမိုတင်းမာလာသည်။

မုန်တိုင်း၏ဗဟိုချက်ဖြစ်နေသော ဖေးယွင်ကျင်းသည် ဖြည်း ဖြည်းချင်းကျုံ့သွားကာ ဖြူစင်သောမှိုလေးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ဖို့ကြိုးစားနေသည်။

သူ့ရှေ့မှ လူက သူ့အဖေဖြစ်ကြောင်းပြောလိုက်သောအခါ ဖေးယွင်ကျင်းမှာတုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။

ဖေးယွင်ကျင်း ဖခင်နှင့် ပတ်သက်သေအမှတ်ရမှုများမှာ အလွန်မှုန်ဝါးနေသည်။ နွေဦးပွဲတော်အတွင်း ဖေးမိသားစု၏ ဘိုးဘွားပူဇော်ပွဲတွင် တစ်နှစ်တစ်ကြိမ်သာတွေ့ရလေ့ရှိပြီး၊ အရပ်ရှည်သည်ကိုသာမှတ်မိကာ သူ့ပုံပန်းသဏ္ဍာန်အားကြာ မြင့်စွာကတည်းက မေ့လျော့နေခဲ့သည်။

ကလေးတွေဟာ သူတို့မိဘတွေအကြောင်းကိုအမြဲတမ်းစိတ် ကူးယဉ်တတ်ကြတာ ပုံမှန်ဖြစ်ပြီး ဖေးယွင်ကျင်းလည်း ထိုသို့ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုမျှော်လင့်ချက်မှာစောင့်ဆိုင်းနေရသည့် ရက်များတစ်လျှောက် ဖြည်းဖြည်းချင်းမှေးမှိန်သွားခဲ့ရသည်။

ပြီးတော့...

ဖေးယွင်ကျင်း နန်ယုအားခိုးကြည့်လိုက်သည်။ ငါ့မှာ မိဘတွေထက်တောင်ပိုကောင်းတဲ့ အန်တီတစ်ယောက်ရှိတယ်။

တစ်ခါတလေကျတော့ သူက ဆိုးပေမဲ့ ခုနက ငါ့ကိုရယ်ခဲ့သလိုမျိုးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အရေးမကြီးပါဘူး၊ ဒီတစ်ခါတော့ ခွင့်လွှတ်လိုက်မယ်။

အဲ့ဒါ ကျန်တဲ့ကိုးဆယ့်ကိုးကြိမ်၊ မဟုတ်ဘူး၊ ကိုးရာ့ကိုးဆယ့်ကိုးကြိမ် ကျန်သေးတယ်။

တစ်ထောင်အထိ ရေတွက်တတ်လာသော ဖေးယွင်ကျင်းသည် သူ သင်ယူထားသည့်အတိုင်း လက်တွေ့အသုံးချနိုင်သဖြင့် ဂုဏ်ယူနေလေသည်။ ဖေးယီကျန့် သူ့အားခေါ်သွားတော့မည်ကိုလုံးဝမစိုးရိမ်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူနှင့် သူ့အန်တီကတိပေးထားပြီးသားဖြစ်သည်။

"မရှိတော့ပါဘူး"

ဖေးယီကျန့် နန်ယုခွက်ထဲတွင် လက်ဖက်ရည်နည်းနည်းသာ ကျန်တော့သည်ကိုမြင်လိုက်သည်။ သူ ဘေးမှ လှပသောခရစ္စတယ်အိုးအားယူကာ ဖြည်းဖြည်းချင်းဖြည့်ပေးလိုက်သည်။

"နန်ယု၊ မင်းသာ ငါ့ကိုလိုအပ်ရင် မင်းရဲ့ဘဝကို ငါ ဘယ်တော့မှအနှောင့်အယှက်မပေးဘူး၊ အိမ်ထောင်သည်ဘဝက မင်း စိတ်ကူးထားသလို မဟုတ်ဘူးလို့ခံစားရရင် ငါ ကွာရှင်းဖို့အမြဲ တမ်း သဘောတူနိုင်တယ်"

ဖေးယီကျန့် ဖေးယွင်ကျင်းရှိနေသည်အား ဂရုမစိုက်ဘဲ ပွင့်ပွင့် လင်းလင်းနှင့် ညင်သာစွာဆက်လက်ပြောဆိုသည်။ သူ့စကားများမှာရက်စက်ကြမ်းတမ်းနေသည်ဆိုလျှင်ပင် အရင်က နန်ယုသာဆို ရင်ကွဲနာကျနေမည်မှာသေချာသည်။

သို့သော် ဖေးယီကျန့်၏အမူအရာနှင့် လေသံမှာ သူသည် သင်နှင့် ရင်းနှီးစွာစကားပြောနေသကဲ့သို့၊ သို့မဟုတ် ဆရာတစ်ယောက်မှ အသားလှီးဓားချပြီး ဘုရားဖြစ်ရန်အကြံပေးနေသကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်။

ထိုအရာမှာ သူ၏အေးစက်ပြီး အနည်းငယ်ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဖေးယီကျန့်သည် သင့်အားစိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် ထည့်သွင်းစဉ်းစားပေးနေ သည်ဟု ခံစားရစေသည်။

သူ ဘယ်လောက် အေးဆေးသလဲကြည့်လိုက်ပါဦး။

ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ကတည်းကပင် နန်ယု ဖေးယီကျန့်အား ချစ်မိသွားခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ဆုံတွေ့မှုမှာ ဂန္တဝင်အလှပဂေးအား သူရဲကောင်းမှကယ်တင်ခဲ့သော ပုံပြင်တစ်ခုနှယ်။

အသက် ဆယ့်ရှစ်နှစ်ပင်မပြည့်သေးသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးသည် သူငယ်ချင်းများ၏တိုက်တွန်းမှုကြောင့် အရက်ဆိုင်တွင် တိတ်တဆိတ်အရက်သောက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အပြန်လမ်းတွင် မူးယစ်ရမ်းကားနေသော လူ ၁၂ ဦးနှင့် ရင် ဆိုင်တွေ့လိုက်ရသည်။

လူငယ်ဘဝမှာ မွေးရာပါပူလောင်ပြီး ခွန်အားပြည့်ဝသည်။

နန်ယုမှာ အလွန်လှပသူဖြစ်ပြီး အရက်အနည်းငယ်သောက်ပြီးနောက် ပုံမှန်ထက်ပိုမိုဆွဲဆောင်မှုရှိလာသည်။

အစကစနောက်ရုံမှ နောက်ပိုင်းမှာ ကိုယ်ထိလက်ရောက်ကျူး လွန်လာသောအခါ နန်ယုဆိုတာ ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ ?

သူ ဒါကို ဘယ်လိုများသည်းခံနိုင်မှာတဲ့လဲ ?

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့သည် ကိုယ်ရံတော်များမပါဘဲ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ခိုးထွက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ အဖွဲ့တွင်ပါ လာသူအများစုမှာ မိန်းကလေးများဖြစ်ပြီး၊ အမျိုးသားနှစ်ဦးသာပါဝင်သော်လည်း အလွယ်တကူလဲကျသွားခဲ့ရသည်။

နန်ယု သူ့တည်ငြိမ်မှုအား ဆုံးရှုံးတော့မလိုဖြစ်နေချိန်တွင် ဖေးယီကျန့်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူကိုယ်တိုင် ဘာမျှလုပ်စရာမလိုခဲ့ပေ။ ထိုအရက်သမားများမှာကျွမ်းကျင်ပညာရှင် ကိုယ်ရံတော်များနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမျှမဟုတ်ကြောင်းကို ကိုယ်ရံတော်များအားပြောလိုက်ရုံမျှဖြင့် အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

"မစ်နန်၊ အဆင်ပြေရဲ့လား"

ထိုအမူအရာတစ်ခုတည်းကပင် မိန်းကလေးငယ်အား စွဲဆောင်သွားခဲ့ပြီးထာဝရစွဲလမ်းစေခဲ့သည်။ သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာမှာ ထိုစွဲလမ်းမှုသည် တစ်ဖက်သတ်သာဖြစ်သည်။

ဖေးယီကျန့်မှာ လူတိုင်းအပေါ် ညင်သာသူဖြစ်သောကြောင့် သူသည် တစ်ဦးတစ်ယောက်တည်းအား အာရုံစိုက်ခြင်းမဟုတ်ပေ။ နန်ယုမှာ သူ့ဆန္ဒအားပြည့်မြောက်စေနိုင်သည့် ခွန်အားကြီးသော မိသားစုနောက်ခံရှိခဲ့ရုံသာ။

သို့သော်ယခုမူ သူမ စိတ်ခံစားမှုများအား ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိတော့ဘဲ ဖေးယီကျန့် ရှိနေမှုကြောင့်ပင် ကြက်သီးမွေးညှင်းထသွားသလို ခံစားရသည်။ မည်သည့်အရာကထူးဆန်းသည်အား သူ သေချာမပြောနိုင်သော်လည်း သူ့ ဆဋ္ဌမအာရုံမှပြင်းထန်သော သတိပေးချက်တစ်ခုပို့လွှတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

အန္တရာယ်! အန္တရာယ်!

ဖေးယီကျန့် မျက်နှာနှင့်အမူအရာမှာ နန်ယုနှစ်သက်သည့် တည်ငြိမ်ပြီး ခက်ထန်သောဟန်ပန်နှင့် ပြီးပြည့်စုံစွာကိုက်ညီနေသည်။

ခဏတာစဉ်းစားပြီးနောက် နန်ယု ထရပ်ကာပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ စာကြည့်ခန်းမှာစကားပြောကြစို့"

ဖေးယီကျန့်မှာ ဖေးယွင်ကျင်းအား ဂရုမစိုက်ဘဲ မည်သည့်စကားကိုမဆိုပြောဆိုနိုင်သူဖြစ်သော်လည်း နန်ယုသည် နှလုံး သားမရှိသူ မဟုတ်ပေ။

"ရှောင်ကျင်း၊ သွားကြစို့၊ အန်တီက ဖိုးဖိုးကျိုးဆီခေါ်သွားပေးမယ်"

ထိုသို့ပြောပြီး ဖေးယွင်ကျင်းလက်ကိုဆွဲကာ ထွက်ခွာသွားသည်။ ဖေးယီကျန့်လိုက်လာ၊ မလာကို သူ ဂရုမစိုက်ပေ။

သူတို့နှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားသည်အား ဖေးယီကျန့် စိုက်ကြည့်နေပြီးမျက်နှာထက်မူ အပြုံးတစ်ပွင့်မပျက်သေးပေ။ သူ မတ်တပ် ထရပ်၍ ဥယျာဉ်အား ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မျက်စိကစင်ပေါ်မှ အချစ်ဝတ္ထုဆီသို့ရောက်သွားသည်။

နှစ်စက္ကန့်မျှ ရပ်နားပြီးနောက် သူ ၎င်းတို့နောက်သို့ဖြည်းဖြည်းချင်းလိုက်ပါသွားတော့သည်။

—

စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလိုက်တာ၊ ဒီလောကမှာ အချိန်ခရီး သွားတာ တကယ်ရှိနေတာလား ??

ဖေးယီကျန့် သူ သိခဲ့သော နန်ယုမဟုတ်ကြောင်း သေချာသော် လည်း လောကတွင် လုံးဝအတိအကျတူညီသောလူနှစ်ဦးရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

မျက်နှာခွဲစိတ်မှုဖြစ်စေ၊ အမြွှာဖြစ်စေ၊ အနည်းငယ်သော ကွဲပြားမှုများအမြဲရှိနေမည်။

ဖေးယီကျန့် သူ့ မျက်လုံးများအားအလွန်ယုံကြည်သည်။ ပုံပန်း သဏ္ဍာန်မှာ နန်ယုပင်ဖြစ်သော်လည်း သူ့အမူအရာ၊ လှုပ်ရှားမှုများ၊ လေသံ သို့မဟုတ် မျက်လုံးများကမူ သူမ မဟုတ်ခဲ့ပေ။

လူတစ်ဦးသည် နှစ်လအတွင်း ဤမျှကြီးမားစွာပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းမရှိသလို၊ ယခင် နန်ယုမှာဟန်ဆောင်နေခဲ့သည်ဟု ဆိုရန်လည်း ပိုလို့ပင်မဖြစ်နိုင်ချေ။

ထို့ကြောင့် အဖြစ်နိုင်ဆုံးအဖြေမှာ အမှန်တရားဖြစ်နိုင်သည်ဟု ထင်ရသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ဖုန်းပြောနေစဉ်ကပင် ဖေးယီကျန့် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေကြောင်းခံစားမိပြီး နန်ယု၏တုံ့ပြန်မှုအား ခန့်မှန်းရန်အတွက် ဗီလာသို့တမင်တကာ လာရောက်ရန်အခွင့်အရေး ရှာဖွေခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော် နန်ယု၏ပွင့်လင်းသော အမူအရာမှာ ဖေးယီကျန့်အား အနည်းငယ် စဉ်းစားမရဖြစ်စေသည်။ သူ ဖော်ထုတ်ခံရမှာကို မကြောက်ဘူးလား။

ဒါမှမဟုတ် နန်ယု ဖော်ထုတ်ခံရမည်မဟုတ်ဟုယုံကြည်နေခြင်းလား ?

ဖေးယီကျန့်တွင် လေ့လာဆန်းစစ်ရန် လုံလောက်သော အချက် အလက်များ မရှိသေးပေ။