no

Font
Theme

အပိုင်း ၆၈ 🔞

“ဟင်း… အင်း၊ အား…”

အီယွန်း ခေါင်းအုံးထဲသို့ မျက်နှာအပ်ထားရင်း ညည်းသံများကို စိတ်ရှိလက်ရှိ ထုတ်လွှတ်နေမိသည်။ ထိုလူက လိင်တံကို ပြန်မထုတ်ဘဲ အတွင်းထဲတွင် တဖတ်ဖတ်မြည်အောင် ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဆောင့်သွင်းနေ၏။ တစ်ချက်တစ်ချက်တွင် အီယွန်း၏ တင်ပါးကို ကိုင်ထားကာ အတွင်းသားများ ဆတ်ခနဲတုန်သွားရလောက်အောင် ခါးကိုသာ လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ အီယွန်းတစ်ယောက် ထိုနှေးလိုက်မြန်လိုက် ဆောင့်ချက်များကြားတွင် မခံမရပ်နိုင်ဘဲ အော်ဟစ်ငိုယိုမိတော့၏။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် မျက်စိရှေ့တွင် အရာအားလုံး ဝေဝါးဖြူဖွေးလာတော့သည်။

“အား…ဟင်း….အား……”

မထင်မှတ်ဘဲ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားသော သူ၏ အောက်ပိုင်းနှင့် ခြေထောက်များက တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေ၏။

ပြင်းထန်သော ထိုတုန်ခါမှုကြောင့် ထိုလူလည်း အံကြိတ်ကာ တောင့်ထားရသည်။ နဖူးအလယ်တွင် သွေးကြောများ ထောင်ထွက်လာသည်အထိ အားစိုက်ထားသော သူက ကျုံ့ကာဆန့်ကာညှစ်နေသည် အီယွန်း၏ အတွင်းပိုင်းသို့ အရိုင်းဆန်ဆန် သူ၏လိင်တံဖြင့် တရစပ် ထိုးဆွနေ၏။ အီယွန်းထံမှ စီးကျလာသော အချစ်ရည်များကြောင့် နှစ်ဦးသား ဆုံစည်းရာနေရာက စေးကပ်စိုရွဲနေချေပြီ။

“ဟား….ဟား….”

အီယွန်း ထိုသာယာမှု၏ အရှိန်လေးကို ခံစားရင်း အသက်ရှူရန်ပင် အချိန်မရဘဲ ဆက်တိုက်ဆိုသလို လှုပ်ခါခံနေရသည်။ လိင်အင်္ဂါချင်း ထိတွေ့သံ တဖတ်ဖတ်နှင့်အတူ ကြမ်းကြုတ်သော လုပ်ရပ်များကို တစ်ဖန်ပြန်လုပ်လာသောကြောင့် သတိပြန်ကပ်ရန်ပင် မလွယ်ကူတော့။

“ချယ်ဝူ…… ချယ်ဝူ……”

ရုတ်တရက် လိင်တံကြီးက ကျွတ်ထွက်သွားပြီး အီယွန်း၏ ကျောပြင်ပေါ်သို့ ပူနွေးနွေးအရာတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ဤအနံ့က ဘာမှန်း အီယွန်း သိနေပေပြီ။ သူက တိုးသဲ့သဲ့ ရေရွတ်ဆဲဆိုရင်း တဘက်ဖြင့် အီယွန်း၏ကျောလေးကို သုတ်ပေးလေ၏။ ထိုစဉ်မှာပင် အီယွန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဝှစ်ခနဲ အနောက်သို့ ဆွဲလှန်ခြင်းခံလိုက်ရသည်။

“……”

“……”

လည်တိုင်အထိ နီရဲနေသော လူနှစ်ဦး၏ အကြည့်တို့ ဆုံစည်းသွားတော့၏။

သို့သော် ယခုလေးတင် ပြီးထားသော လူ၏ မျက်နှာဟု မထင်ရလောက်အောင် အလွန်ပင် တည်ငြိမ်အေးစက်သော မျက်နှာထားက ကြောက်စရာကောင်းလှ၏။ သူက စိုက်ကြည့်နေသည်ဟု ထင်မှတ်မှားလောက်စရာ မျက်လုံးများဖြင့် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေသည်။

လှပစွာ တည်ဆောက်ထားသော ကြွက်သားများ၊ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ရှေ့ဆံပင်များနှင့် မပြယ်သေးသော ရမ္မက်ဇောကြောင့် တောက်ပနေသည့် မျက်ဝန်းများ၊ ပြင်းထန်စွာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသော ရင်ဘတ်နှင့် သွေးကြောများ ထောင်နေသည့် လက်မောင်းများအထိ အီယွန်းတစ်ယောက် ငေးမောကြည့်နေမိတော့၏။

ကိုယ်ကို လှန်လိုက်စဉ် ခေတ္တ လွတ်သွားသော ဂွမ်ချယ်ဝူ၏ ကိုယ်နံ့က အသက်ရှူသွင်းလိုက်တိုင်း နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။ စပ်ယှက်မှုစတင်ပြီးနောက်ပိုင်း ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသော ချိုမြိန်သည့် ကိုယ်သင်းနံ့။ ထိုရနံ့ကို နှစ်သက်တမ်းတမိသဖြင့် အီယွန်းတစ်ယောက် ထိုရနံ့လေးတစ်ခုတည်းနှင့်တင် တစ်ကိုယ်လုံး ပျော့ခွေကာ အရည်ပျော်ကျတော့မလိုပင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အီယွန်း၏ ပေါင်ကို တွန်းတင်ကာ ဖြဲလိုက်သော လူက လိင်တံကို ထပ်မံ ထိုးသွင်းခဲ့ပြန်သည်။ ယခုလေးတင် တစ်ကြိမ် ပြီးထားသည်ဟု မယုံနိုင်လောက်အောင် သူ၏လိင်တံက မာန်ဟုန်အပြည့်နှင့်ပြောင်လက်နေဆဲပင်။

မကြာမီ ဂွမ်ချယ်ဝူက စိုစွတ်ပူနွေးပြီး ရင်းနှီးအသားကျနေသော နေရာလေးထဲသို့ လိင်တံကို ဇွပ်ခနဲ တစ်ဆုံးထိုးထည့်လိုက်လေသည်။

“ဟစ်……”

ဆက်တိုက်ဆိုသလို အသွင်းခံထားရသဖြင့် နာကျင်မှုတော့ မရှိပေ။ ထိပ်ဖျားက အတွင်းသားတစ်နေရာကို တိတိကျကျ သွားထိလိုက်သည်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံး ပူလောင်ဆူပွက်လာရသည်။

“အင်း…ဟင်း……”

ခါးလေး ကော့တက်သွားကာ ပါးစပ်က အလိုအလျောက် ဟသွား၏။ ညည်းတွားသံ ထွက်လာတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ဂွမ်ချယ်ဝူက ပါးစပ်ကိုပိတ်ကာ လျှာကို အတင်းစုပ်ယူပစ်လေသည်။ သူက သာယာမှုအပေးနိုင်ဆုံး နေရာကို တိတိကျကျဆောင့်ကာ လှုပ်ရှားနေပြီး အီယွန်းလည်း မတတ်သာဘဲ ခေါင်းလေး အနောက်သို့ လန်ကျသွားရ၏။

“ဟင်း… ဟင်း……”

သူက အီယွန်း၏ တင်ပါးဆုံကို ပင့်လိုက်သောကြောင့် ခါးက မသက်မသာ ကော့သွားသော်လည်း အပေါ်မှနေ၍ အောက်သို့ ဖိနှိပ်သလို ဆောင့်သွင်းနေသော လိင်တံကြောင့် အသိစိတ်များ ထပ်မံ၍ လွင့်ပျောက်သွားရပြန်သည်။

သို့သော် သူ မည်သို့ ဝင်လာသလဲ၊ သွေးကြောများထောင်နေသော နီရဲသည့် လိင်တံကြီးက မည်မျှအထိ ကြမ်းကြုတ်သလဲ၊ မည်မျှအထိ မြန်ဆန်ပြီး အားပါပါ လှုပ်ရှားနေသလဲ။ မိမိ၏ ယောနိကရော မည်မျှအထိ နီရဲနေပြီလဲ။

ပထမဆုံးညက ဝေဝါးစွာ ကျော်လွန်ခဲ့သည့် အပိုင်းများကို ယခုမှ သေသေချာချာ မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အပူရှိန်က ဝုန်းခနဲ တက်လာတော့သည်။

တုတ်ခိုင်လှသော ထိုအရာကို အခက်အခဲမရှိ မျိုယူလက်ခံနေသည့် မိမိ၏ အပေါက်လေးကိုပင် အံ့သြမိရ၏။

ဤမျှအထိ ​ဘွင်းဘွင်းရှင်းရှင်း မြင်နေရသည့် လုပ်ရပ်ကြောင့် အီယွန်းတစ်ယောက် ဤလူနှင့် ပိုမိုခိုင်မြဲစွာ ပေါင်းစည်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဘာကို အဲ့ဒီလောက်တောင် ကြိုးစားပမ်းစား ကြည့်နေတာလဲ။”

ဝေဝါးနေသော အသိစိတ်ကြားမှ ကြမ်းရှရှအသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ရမ္မက်ကြောင့် တောက်ပနေသော မျက်ဝန်းများက အီယွန်းကို ဝါးမျိုပစ်တော့မည့်အလား စိုက်ကြည့်နေ၏။ အမဲလိုက်ခံထားရသော တောကောင်လည်း မဟုတ်ဘဲ၊ ထပ်ပြီး ပူလောင်စရာ ခန္ဓာကိုယ်လည်း မရှိတော့ပါဘဲနှင့် ထိုအကြည့်တစ်ချက်တည်းနှင့်တင် အီယွန်းတစ်ယောက် တစ်ဖန်ပြန်၍ စိုရွဲသွားရပြန်သည်။

“ကိုယ့် ီးကိုလား။”

“ဟင်း……”

ပို၍ ရှက်ဖို့ကောင်းသည်မှာ မိမိခန္ဓာကိုယ်၏ ထိုအပြောင်းအလဲကို မည်သူထက်မဆို အမြန်ဆုံး သိရှိသွားသူက လိင်တံကို ထိုးသွင်းလှုပ်ရှားနေသော ဂွမ်ချယ်ဝူ ဖြစ်နေခြင်းပင်။ သူက စိုရွဲနေသော အတွင်းသားများကို တဖတ်ဖတ် ရိုက်ခတ်ရင်း ရယ်လိုက်သည်။

“ကိုယ်ကတော့ မြေအောက်ခန်းထဲမှာပဲ နေရရင်တောင် ပျော်နေမှာ။”

“ဟင်း……”

“နေရောင်လည်း မလိုဘူး၊ ရေလည်း မလိုဘူး။ အီယွန်းသာရှိရင် အဲ့ဒါတွေအားလုံးကို အစားထိုးလို့ ရတယ်လေ။ ကိုယ့်လို ပျိုးရလွယ်တဲ့ ပန်းအိုးမျိုး ဘယ်မှာ ရှိဦးမှာလဲ။ အဲ့ဒီအစား ဒီကနေထွက်တဲ့ ရေသာ မရရင်တော့ ခြောက်ကပ်ပြီး သေသွားမှာမို့လို့….”

သူက သူ့လက်ချောင်းသူ စုပ်လိုက်ပြီးနောက် အီယွန်း၏ အစေ့လေးကို ဖိနှိပ်ကာ ပွတ်သပ်ပေးခဲ့သည်။

“အား၊ ကောင်းလိုက်တာ၊ အီယွန်း။ ကောင်းတယ်။”

သူက မျက်လုံးတစ်ဝက်မှိတ်ထားရင်း ခါးကို အဆက်မပြတ် ဆောင့်နေသည်။

ဖတ်၊ ဖတ်၊ ဖတ်။

မကြာမီ ယစ်မူးရီဝေဖွယ် သာယာမှုက အီယွန်းကို လွှမ်းခြုံသွားတော့၏။

အီယွန်း သတိကို မြဲမြဲကပ်ထားသော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် မျက်လုံးများ မှေးစင်းလာခြင်းက ပုံမှန်မဟုတ်တော့ပေ။ အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားပြီမှန်းပင် မသိတော့။ မသိစိတ်ဖြင့် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။ အကြာကြီး ဆက်တိုက်ဖြစ်နေသော သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် ယခုမူ သာယာမှုနှင့်မတူတော့သော ညည်းသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

တကယ် သေလုမတတ် ပင်ပန်းနေပြီဖြစ်သောကြောင့်……

“……အလုပ်ရှာပါ။”

ထိုအခါ ရမ္မက်ရှိန်မငြိမ်းသေးသော မျက်လုံးများဖြင့် အီယွန်း၏ ရင်သားကို စုပ်နေသော သူက ခေါင်းမော့ကြည့်လာသည်။

“ရပါတယ်၊ ဂွမ်ချယ်ဝူ အိမ်အပြင်ထွက်လည်း ရပါတယ်……”

“အခုမှလာပြီး ဘာလို့ အားလျှော့တဲ့ စကားတွေ ပြောနေတာလဲ။”

ဟင့်အင်း၊ တကယ် သေတော့မှာမို့လို့ပါ……

အီယွန်း ကျဉ်စိမ့်နေသော ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းကို တစ်ချက်ငုံ့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဟင့်……တောင်ထဲမှာ အန္တရာယ်ရှိတယ်ဆိုပေမဲ့ အမြဲတမ်း အနိုင်ယူနိုင်တာကို ကြည့်ရင် ဒါက ကျွန်မရဲ့ စိုးရိမ်စိတ်သက်သက်ပဲ ဖြစ်မှာပါ။”

ရင်ဘတ်က အဆက်မပြတ် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖိုလှိုက်နေသဖြင့် တင်းမာနေသော နို့သီးခေါင်းလေးက သူ၏ နှုတ်ခမ်းများနှင့် သွားထိနေသည်။ အတွင်းထဲတွင် တစ်ဖန်ပြန်၍ ကြီးထွားလာသော သားရဲကြီးလို လိင်တံကြောင့် အီယွန်း လန့်သွားသော်လည်း ယခုမူ ပြန်ပြောရန်ပင် အင်အားမရှိတော့ချေ။

ဂွမ်ချယ်ဝူက အေးရာအေးကြောင်း အမူအရာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အညှာအတာမဲ့စွာ လှုပ်ရှားမှုကို အရှိန်မြှင့်လေတော့သည်။ ချွေးများ တတောက်တောက်ကျကာ ပြင်းထန်စွာ ရှူထုတ်နေသော အသက်ရှူသံက လူနှင့်ပင် မတူတော့ချေ။

“ဟား…. ဟား…”

ထိုလူ၏ တိုးရှရှ ညည်းသံက ရေလှိုင်းတစ်ခုလို ဖြန့်ကြက်သွားပြီး ဆောင့်ချက်များက ပို၍ ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။ ငြီးငွေ့ရလောက်သည်အထိ မာကျောသောလိင်တံက ပြေလျော့နေသော အတွင်းသားများကို ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ထိုးခွဲနေ၏။

အီယွန်းတစ်ယောက် တစ်ကိုယ်လုံးမှ မီးပွင့်ထွက်မတတ် မျက်စိထဲတွင် ပြာဝေသွားရသည်။ ဒလဟော ထွက်ကျလာသော အချစ်ရည်များကို မကျေနပ်သဖြင့် အောက်ပိုင်းကို အားထည့်ကာညှစ်လိုက်မိ၏။ ရုတ်တရက်ဆန်သော ထိုဖိအားကြောင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသော ဂွမ်ချယ်ဝူက တီးတိုးရေရွတ်ဆဲဆိုလေသည်။ သူက လိင်တံကို ဆွဲထုတ်ကာ တဘက်ပေါ်သို့ သုက်ရည်များကို စွန့်ထုတ်ပစ်ခဲ့၏။

“ဟစ်……”

ရယ်စရာကောင်းသည်မှာ ထိုလူက အီယွန်းကို အပြစ်တင်သလို အကြည့်မျိုးဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခြင်းပင်။ စိတ်ကောက်နေသည့် ထိုမျက်နှာက ရုတ်တရက် ကလေးတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေသဖြင့် အီယွန်း မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားရ၏။

မကြာမီ ဂွမ်ချယ်ဝူက ယောနိထဲသို့ လက်ချောင်းထည့်ကာ သူ၏သုက်ရည်များကို ခြစ်ထုတ်သလို တစ်ပတ်မွှေနှောက်ခဲ့သည်။ ခံစားတုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းမြင့်နေသော အတွင်းသားများ တုန်ခါသွားရ၏။

တရစပ် တုန်ယင်နေသော ခန္ဓာကိုယ်က ခေတ္တ ငြိမ်သက်သွားသော်လည်း ဂွမ်ချယ်ဝူက ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဆံပင်များကို သပ်တင်လိုက်ကာ အီယွန်း၏ ခြေချင်းဝတ်ကို ဆွဲဖြဲခဲ့ပြန်သည်။

အီယွန်းလည်း သတိလစ်တော့မလို မျက်လုံးများ မှိတ်လိုက်မိ၏။

“ဆက်ဆက်…… အလုပ် ရှာပါ……”

ထို နောက်ဆုံးမှာကြားချက်ကိုမူ မမေ့မလျော့ဘဲ။

နှာဖျားတွင် အေးစက်သောလေထုကို ခံစားလိုက်ရသည့် အရုဏ်တက်အချိန်၌။

တစ်ချက်လေး သတိဝင်လာသော အီယွန်းတစ်ယောက် ကန္တာရအလယ်တွင် နိုးထလာသလို ခြောက်ကပ်နေသော နှုတ်ခမ်းများကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ကွဲအက်တော့မလို လည်ချောင်းကို ညှစ်ထုတ်ကြည့်ရင်း ကိုယ်ကို လူးလွန့်လိုက်၏။

ပါးလွှာသော လိုက်ကာနောက်ကွယ်မှ မြင်တွေ့ရသည့် အရုဏ်ဦးအလင်းရောင်။

ထိုအလင်းကို ငေးကြည့်နေစဉ် ရင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားသည်။

“နိုးပြီလား။”

“အာ……”

နိမ့်ရှရှအသံကို ကြားလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အီယွန်းလည်း မိမိခံစားချက်၏ အရင်းအမြစ်ကို သိရှိသွားတော့၏။

ခြေချစရာမြေက ခိုင်မာသွားပြီဟူသော စိတ်သက်သာရာရမှု။

ကြာရှည်စွာ အမြစ်တွယ်နေသော ဝမ်းနည်းမှုများက အရုဏ်ဦးအလင်းရောင်ကို ရှောင်တိမ်းကာ အရိပ်များအလား ထွက်ပြေးသွားကြပေပြီ။

ထိုအစား သူ၏ နုနယ်သော အမြစ်များက လူတစ်ယောက်၏ နေရာကို ဂရုတစိုက် ဝန်းရံကာ ထိုအောက်သို့ ပျော်ရွှင်စွာ၊ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားလေ၏။

‘မကြောက်နဲ့။’

ရုတ်တရက် ကြားယောင်လာသော ချူဂျာ၏ အသံကြောင့် စုပုံနေသမျှ ငိုချင်စိတ်များ ပြန်တက်လာသည်။

“အစ်……”

ချက်ချင်းဆိုသလို ဂွမ်ချယ်ဝူကိုရှာရန် အနောက်သို့ လှည့်လိုက်စဉ် စောင့်ဆိုင်းနေသည့်အလား ပါးစပ်ထဲသို့ လျှာက တိုးဝင်လာ၏။ အေးစက်သောရေများ အထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။ ဝိုင်းစက်သွားသော အီယွန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နူးညံ့ပျော့​ပျောင်းသော သူ၏အကြည့်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ရှင်းပြ၍မရသော အာရုံကြောင့် သူ့ထံမှ ကိုယ်ကို အနည်းငယ် ခွာလိုက်မိသည်။ သို့သော် ထပ်မံ ထွက်ပြေး၍မရအောင် အနောက်မှ ဝှစ်ခနဲ ပွေ့ဖက်ခဲ့သော လူက မကြာမီ မီးလို ပူလောင်သော လိင်တံဖြင့် အီယွန်း၏တင်ပါးကို ပွတ်သပ်လာ၏။

“……”

ဝေခွဲမရသော အခြေအနေတွင် အီယွန်း ကိုယ်လေး တောင့်တင်းသွားသဖြင့် ဂွမ်ချယ်ဝူက လန့်သွားသော မြင်းကို ချော့မြှူသလို ‘ရှူး…’ ဟု ဆိုကာ ဆံပင်များကို အဆက်မပြတ် သပ်တင်ပေးနေခဲ့သည်။

“ဘာမှမဖြစ်ဘူး။”

သူက အီယွန်း၏ နားရွက်ကို စုပ်ယူရင်း အနောက်မှနေ၍ အီယွန်း၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်သည်။

“အာ၊ ခ၊ ခဏလေး……”

အီယွန်း လန့်ဖျပ်ကာ လူးလွန့်နေစဉ် အပေါက်ဝတွင် လိင်တံထိပ်ကို တေ့လိုက်သော လူက အထဲသို့ တစ်ရှိန်ထိုး ထိုးသွင်းလေတော့သည်။

“ဟင်း……”

“ဟား……”

သူက အီယွန်း၏ လည်တိုင်တွင် မျက်နှာအပ်ကာ စေးကပ်ပြီး ရှည်လျားသော ညည်းသံကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည်။ ရေပူစမ်းထဲ ရောက်သွားသလို ပူနွေးမှုနှင့် စိတ်အေးချမ်းမှုက တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။ ဂွမ်ချယ်ဝူက အီယွန်း၏ ပေါင်သားကို ခပ်တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လှုပ်ရှားလေသည်။

“အီယွန်းက ဘယ်လိုများ တင်ပါးလေးပါ လှနေရတာလဲ။”

“ဟင်း……”

“လူက မလှတဲ့နေရာကို မရှိတာ။”

“တော်…… တော်ပါတော့……”

သူက အီယွန်း၏ ပါးကို ဆွဲယူကာ နှုတ်ခမ်းကို ရှာဖွေနမ်းရှိုက်ခဲ့သည်။ ခွေးလို ခြေတစ်ဖက်တည်း ပင့်ထားသော အနေအထားတွင် တဖတ်ဖတ်နှင့် တိုးဝင်လာသော လိင်တံက ကြမ်းတမ်းလှ၏။ အသားချင်း ရိုက်ခတ်သံ တဖတ်ဖတ်က တိတ်ဆိတ်သော အရုဏ်ဦးကို နှိုးနေတော့သည်။

“အီယွန်း၊ အီယွန်း။ ဟား…… ကောင်းလိုက်တာ။”

သူက အရင်းအထိ တစ်ဆုံး ဖြည့်သိပ်ပစ်ရာမှ ပြန်ထွက်သည့်အခါတွင်မူ အနည်းငယ် နှေးကွေးစွာ ဆုတ်ခွာသွားသည်။ ထိုအခါ အီယွန်းလည်း ထပ်မံ၍ ညည်းရပြန်တော့၏။

“ဟား…ဟား……”

နားရွက်နောက်နှင့် လည်တိုင်တစ်လျှောက် အနမ်းများ ကျရောက်လာသည်။ သူက အနောက်မှနေ၍ အီယွန်း၏ ရင်သားကို ဆုပ်နယ်ကာ နို့သီးခေါင်းလေးကို လှိမ့်ချေပေးနေ၏။ မရပ်မနားဘဲ ခါးကို လှုပ်ရှားရင်း အီယွန်း၏ ပျော့အိအိ နားရွက်လေးကို အကြိမ်ကြိမ် စုပ်ယူနေခဲ့သည်။

ကြီးမားရှည်လျားသော လိင်တံကို မည်မျှပင် အားပါပါ ဆောင့်သွင်းလာသည်ဖြစ်စေ ထိပ်ဖျားကိုမူ အမြဲတမ်း အတွင်း၌ ကျန်ရစ်စေခဲ့ကာ ထိုသို့သော ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်းလှုပ်ရှားမှုက အီယွန်းကို အသက်ရှူကျပ်စေ၏။

“အား…အား…”

ဖတ်၊ ဖတ်၊ ဖတ်….

အသားချင်း တရစပ် ရိုက်ခတ်မိကြသည်။ ဘယ်နှကြိမ်မြောက် စပ်ယှက်မှုဖြစ်ပါစေ ဂွမ်ချယ်ဝူက အမြဲတမ်း ပထမဆုံးအကြိမ်လုပ်ရသူလို ပြင်းထန်လှ၏။ အော်ဟစ်သံနှင့်တူသော ညည်းသံများ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် သူက ထပ်မံ၍ လက်နှစ်ချောင်းကို အီယွန်း၏ ပါးစပ်ထဲသို့ အတင်းထိုးထည့်ခဲ့ပြန်သည်။

ဝေဝါးနေသော အီယွန်းက ယခုတစ်ခါတွင် ထိုလူ၏ လက်ချောင်းကို လျှာဖြင့် ဝန်းရံကာ စိတ်ပါလက်ပါ စုပ်ယူပေးလိုက်၏။ ထိုအခါ အီယွန်းကို ထိုးနှက်နေသော ဆောင့်ချက်များက သိသိသာသာကို ကြမ်းတမ်းလာတော့သည်။ သူက ကိုယ်အလေးချိန်ကို အားပြုကာ တဖတ်ဖတ်နှင့် အီယွန်းကို ပြင်းထန်စွာ ဖိကပ်လာ၏။

အီယွန်း သွားဖြင့် သူ၏လက်ချောင်းကို ခပ်တင်းတင်း ကိုက်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကြည်လင်သော ရယ်သံက နားထဲသို့ တိုးဝင်လာလေသည်။

“အာ….မင်္ဂလာမနက်ခင်းပါ၊ အီယွန်း။”

~~~~

Miel’s Translations

Morning Star website နဲ့ telegram paid group မှာ အစ/အဆုံး ဖတ်လို့ရပါပြီ။

Telegram paid group အတွက် Miel's Translations telegram channel ကနေ ဆက်သွယ်နိုင်ပါတယ်။

There is No Eng Version

DISCUSSION


Leave A Reply

you must Login or register to post a comment