အပိုင်း ၆၇ 🔞

သူက လှပစွာ ဖူးကြွနေသော နို့သီးခေါင်းလေးကို လျှာဖြင့်ရစ်ပတ်ကာ အာခေါင်တွင်ကပ်၍ စုပ်ယူခဲ့သည်။

“အင်း…… ဟင်း……”

ရင်သားတစ်ဝိုက်ကို ဆက်တိုက်လျက်ပေးရင်း နို့သီးခေါင်းလေးကို အပေါ်အောက် တို့ထိကစားနေ၏။ ထိုအခါ အီယွန်း၏ ခြေချောင်းလေးများက အလိုအလျောက် ကွေးကုပ်သွားကာ နှာသံလေးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သစ်သီးလေးတစ်လုံးကို ကိုက်ခဲကျီစယ်နေသလို အကြိမ်ကြိမ် ပြုမူနေသဖြင့် ထိပ်ဖျားလေးက ပိုမိုတင်းမာကာ ထောင်ကြွလာတော့၏။ ထိုအပြောင်းအလဲကို ကျေနပ်နေသော ဂွမ်ချယ်ဝူက မေ့မေ့လျော့လျော့ပင် အားရပါးရ စုပ်ယူနေသည်။ သူက မို့မောက်နေသော ရင်သားအစုံကို မနားတမ်းဆုပ်နယ်ရင်း နို့သီးခေါင်းလေးကို ငုံခဲပစ်လိုက်၏။

“အင်း….အား….အင်း……”

“ကိုယ့်မျက်နှာပေါ် တက်လာခဲ့ပါ။”

“……ဟား… ရှင်။”

အီယွန်းက အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းနှင့် ဝေဝါးနေသော အသိစိတ်ဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။

ဘယ်၊ ဘယ်နားကို။

“ဒီကို။”

သူက သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို တောက်တောက်ဟု ပုတ်ပြခဲ့သည်။ ဂွမ်ချယ်ဝူက ထိုအတိုင်း ခုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ အီယွန်း၏ တင်ပါးကို လောနေသလို ဆွဲယူလိုက်၏။ သေးသွယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးက ထိုလူ၏ ကြံ့ခိုင်သော လက်မှအားကြောင့် သူ၏ ခါး၊ ရင်ဘတ်မှတစ်ဆင့် လည်ပင်းဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

“ခ၊ ခဏလေးပါ။ ဘာ၊ ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ။”

အီယွန်းက ရုန်းကန်သည့်အနေဖြင့် ဂွမ်ချယ်ဝူ၏ပေါင်ကို အားပြုကာ ထိန်းထားလိုက်သည်။

“သေချာ စုပ်ပေးချင်လို့။”

“အဲ့၊ အဲ့ဒါကတော့ နည်းနည်း……”

“တက်လာခဲ့စမ်း၊ ဆိုအီယွန်း။”

သူက သံမဏိလို ပြတ်သားသော မျက်လုံးများဖြင့် အမိန့်ပေးနေရုံသာရှိကာ အပိုစကား လုံးဝမပြောခဲ့ပေ။ ထိုအရှိန်အဝါကို မလွန်ဆန်နိုင်ဘဲ အီယွန်း တုံ့ဆိုင်းနေစဉ်မှာပင် ဂွမ်ချယ်ဝူက အီယွန်း၏ ဘောင်းဘီပွပွကို ဆွဲချွတ်ခဲ့သည်။ ထိုပုံစံက အဝတ်စကိုကိုက်ပြီး ခေါင်းကို အရူးအမူးခါယမ်းနေသော ခွေးတစ်ကောင်ကိုမြင်နေရသလို ဖြစ်နေသဖြင့် အီယွန်းလည်း ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်နှင့် တင်ပါးကို ကြွပေးလိုက်မိတော့၏။

အီယွန်း ခုတင်ခေါင်းရင်းကို အားပြုကိုင်ထားရင်း မနည်းအရှိန်ထိန်းနေရသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အတွင်းခံတစ်ထည်ပင်မပါသော ဝတ်လစ်စားလစ်အခြေအနေ ဖြစ်သွားသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားရ၏။

“အီယွန်း၊ တကယ် လှတာပဲ။”

စေ့ပိတ်နေသော အီယွန်း၏ ယောနိက စပျစ်ချဉ်သီးလေးလို သူ၏မျက်စိရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သို့သော်လည်း အီယွန်းက ပေါင်တွင် အားတင်းကာ နောက်ဆုံးအထိ ကြိုးစားတောင့်ခံနေဆဲပင်။ သူ၏ အယူအဆအရ သူတစ်ပါးမျက်နှာပေါ်သို့ အလိုက်မသိ ထိုင်ချလိုက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သောကိစ္စဖြစ်၍ မတင်မကျ အနေအထားဖြင့်သာ ဟန်ချက်ထိန်းထားမိသည်။ ယောနိနှင့် ပေါင်ခြံကြားမှ အရိုးများ အထင်အရှားပေါ်လာကာ ကြွက်သားများလည်း တောင့်တင်းသွားတော့၏။

ဂွမ်ချယ်ဝူ၏ မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်း ရမ္မက်ဇောတို့ဖြင့် မှောင်မှိုင်းလာသည်။ ဤအနေအထားက ပို၍ပင် အရိုင်းဆန်ကြောင်းကို စိတ်ကူးထဲတွင်ပင် သိမည်မဟုတ်သည့် အီယွန်းက ချစ်ဖို့ကောင်းလှသဖြင့် သူ အရိုင်းဆန်ဆန် ပြုံးလိုက်မိ၏။

အီယွန်း၏ ဟနေသော နေရာလေးမှ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို နှိုးဆွနိုင်စွမ်းရှိသည့် အနံ့ပေါင်းစုံ သင်းပျံ့လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သည်းခံနိုင်စွမ်း ကုန်သွားသော သူက အီယွန်းကို အားဖြင့် ဆွဲဖိချလိုက်တော့၏။

“အင့်……”

သူက ပေါင်ကြားထဲသို့ နှာခေါင်းနှစ်ကာ ချိုင့်ဝင်နေသော ခြေထောက်ကြွက်သားများကို သွားဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ကိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ခေါင်းကိုလှည့်ကာ အီယွန်း၏ အပြင်နှုတ်ခမ်းသားလေးကို နှုတ်ခမ်းဖြင့် ပွတ်တိုက်ခဲ့၏။ ထို့နောက် ယောနိ၏ အတွင်းသားနှစ်ဖက်ကို လျှာဖြင့် ခွဲထုတ်ကာ နေရာအနှံ့ကို ထိုးမွှေလျက်ပေးတော့သည်။

“ဟား……”

သေးသွယ်သောခါးလေး တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်လာသည်။

ဂွမ်ချယ်ဝူက စုပ်ယူရလွယ်ကူစေရန် ဟပေးထားသော ပေါင်ကြားထဲသို့ နှာတံကို အကြိမ်ကြိမ် ပွတ်တိုက်ကာ အီယွန်း၏ အိစက်သော ပေါင်လုံးများကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားရင်း ခွက်ကြီးကြီးဖြင့် အရက်သောက်နေသည့်အလား မေးရိုးကို လှုပ်ရှားနေ၏။

ဆီးခုံမွေးလေးများက သူ၏နှာတံကို ပွတ်တိုက်သွားသော်လည်း စူးစူးရှရှ ထိုအထိအတွေ့ကပင် သူ့အတွက် ပို၍ နှိုးဆွမှုဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူက နီရဲသော လျှာဖြင့် ယောနိကိုဖြဲကာ ပွင့်အာနေသော အပေါက်လေးကို လျက်ပေးခဲ့ပြန်၏။ မြုပ်နေသော အစေ့လေးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိ၍ လျှာဖျားဖြင့် တို့ထိလိုက်ချိန်တွင် အီယွန်းလည်း ကိုယ်တိုင်ပင်မသိလိုက်ဘဲ တင်ပါးကို လူးလွန့်မိသွားတော့သည်။

“ဟား…. ဟား…… ဟင်း……”

ဘာလုပ်လို့လုပ်ရမှန်းမသိအောင် ခံစားချက်တို့က ပြင်းထန်လှ၏။ အောက်ဘက်ရှိ အပေါက်လေးက အလိုအလျောက် ဟစိဟစိဖြစ်နေသလိုပင်။

သူက စိုစွတ်နေသော ယောနိအတွင်းပိုင်းကို ထပ်ကာထပ်ကာ ထိုးမွှေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အစေ့လေးကို ရှာတွေ့ကာ တစ်ကိုက်တည်း ငုံခဲခဲ့သည်။ အစေ့လေးကို ခြစ်နေသလို အကြိမ်ကြိမ်စုပ်ရင်း ဆွဲယူနေပြန်၏။

“ဂွမ်၊ ဂွမ်ချယ်ဝူ……အင်း……”

ခုတင်ခေါင်းရင်းကို အားကိုးတကြီး ဆုပ်ကိုင်ထားသော အီယွန်း၏ လက်မောင်းလေးများ တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေတော့သည်။

ဂွမ်ချယ်ဝူက ဖွေးဥနေသော အီယွန်း၏ တင်ပါးသားများကို မုန့်နယ်သလို ဆုပ်နယ်ရင်း အပေါက်လေးကို ဆွပေးနေ၏။ လက်ကြောများ ထောင်ထွက်လာသည်အထိ အီယွန်း၏ ပေါင်သားများကို အားနှင့် ဆုပ်ကိုင်ထားသောကြောင့် ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားလေ သူ၏နှုတ်ခမ်းနှင့် ပို၍ ဖိကပ်မိလေပင်။

“ဟား……ဟာ့…. အင်း….ဟင်း……”

သူက သစ်သီးလေးကို မြိန်ရည်ယှက်ရည် စားသုံးနေသည့်အလား လည်စေ့ပါ လှုပ်ရှားသွားသည်အထိ မြည်သံများထွက်ကာ စုပ်ယူနေတော့သည်။ အရည်များဖြင့် စိုရွှဲနေသော အပေါက်လေးထဲသို့ လျှာဖျားကို အတင်းထိုးသွင်းကာ အသာမွှေနှောက်လိုက်တော့ အီယွန်းလည်း ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်ခနဲ ကျဉ်တက်သွားရ၏။

“ဟား……”

သူက ယောနိ၏ အသားစိုင်များကို ထပ်မံကိုက်ခဲကာ လျှာကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိုးသွင်းပြီး အီယွန်း အထိမခံနိုင်အောင်ဖြစ်နေသော နေရာလေးကို အရူးတစ်ပိုင်း စုပ်ယူခဲ့လေသည်။ တပြွတ်ပြွတ်နှင့် ထွက်ပေါ်လာသော အသံများကြောင့် အီယွန်း နားရွက်များပင် ပူထူလာရ၏။

“ဟင်း……ဟား……”

ထိုစဉ် အီယွန်းကို ဆွဲပင့်ကာ အနေအထားကို ချက်ချင်းပြောင်းလိုက်သော လူက အီးယွန်းအပေါ်မှ အုပ်မိုးလျက် ငုံ့ကြည့်လာသည်။ ဂွမ်ချယ်ဝူက သူ၏ ဘောင်းဘီနှင့် အတွင်းခံကို တစ်ပြိုင်တည်း ဆွဲချွတ်လိုက်ရင်း မျက်နှာကိုမဲ့ထား၏။ အရည်ဖြူဖြူများ ယိုစီးနေပြီဖြစ်သော လိင်တံကြီးက မီးလျှံထဲတွင် ဝန်းရံခံထားရသလို နီမြန်းကာ တောင့်တင်းလျက်။

“အီယွန်း၊ ပန်းဆိုတာ အပင်ရဲ့ မျိုးပွားအင်္ဂါလို့ ကြားဖူးတယ်။”

“……ဟုတ်၊ ဟုတ်ကဲ့၊ မှန်ပါတယ်။”

အီယွန်းက ရုတ်တရက် မြင်ကွင်း ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ဖြည်းဖြည်းမှန်မှန် ပြန်လည်ဖြေကြားရှာသည်။

“ဒါဆိုရင် ကိုယ့်အတွက် တခြားပန်းတွေ မလိုအပ်တော့ဘူး။”

သူက အီယွန်း၏ ခြေထောက်ကို ဆွဲဖြဲကာ ယောနိကို နူးညံ့စွာ ပွတ်သပ်ပေးခဲ့သည်။ ခဏနေတော့ လိင်တံထိပ်ဖျားကို ယောနိတွင် ဖိနှိပ်ထားရာမှ တစ်ချက်တည်းနှင့် အဆုံးအထိ ထိုးသွင်းလိုက်လေတော့၏။

“အင့်……”

မည်သူ့ဆီက ထွက်လာမှန်းမသိသော ညည်းသံက တစ်ပြိုင်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြည်နူးဖွယ် သာယာမှုက ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွား၏။ တင်ပါးဆုံက နာကျင်နေသော်လည်း နံဘေးကို ပွတ်သပ်ပေးနေသော ကြင်ကြင်နာနာရှိလှသည့် လက်အထိအတွေ့ကြောင့် နာကျင်မှုများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။

“အကာအကွယ်ပါ၊ ဂွမ်ချယ်ဝူ။ ကျွန်မတို့ အကာအကွယ်……”

အီယွန်းက အလောတကြီး ထိုလူ၏ လက်မောင်းကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။

“ဘာလို့လဲ၊ ကိုယ်က ကလေးအဖေဖြစ်ဖို့ မလုံလောက်လို့လား။”

ဂွမ်ချယ်ဝူ အစေ့လေးကို အထက်အောက် ပွတ်ပေးတော့ အသက်ရှူသံများ ပြန်လည်ပြင်းထန်လာရပြန်သည်။ အီယွန်း အလိုလို ခါးကို လူးလွန့်မိသွား၏။

“အဲ့ဒါက…… ဟင်း……”

“ဘာလို့ ချက်ချင်း ပြန်မပြောတာလဲ။ အဲ့ဒီလို နှုတ်ပိတ်နေလို့လည်း အီယွန်း ကလေးရဲ့ အဖေက ​သေပြီး ပြန်ထလာရင်တောင် ပြောင်းလဲသွားမှာမဟုတ်တာကို။”

သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးအထိ အဖြေမပေးနိုင်သဖြင့် ထိုလူက ခနဲ့သလို ပြုံးလိုက်ရင်း ထိုးသွင်းထားသော လိင်တံကို အပြင်သို့ တစ်ဆုံး ပြန်ထုတ်သွားသည်။ ရှည်လျားသောအရာကြီး လျှောခနဲထွက်သွားသော ခံစားချက်ကြောင့် အီယွန်း မွေးညင်းလေးများပင် ထောင်ထသွားရ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်….

“တောင်းပန်ပါတယ်။”

တောင်းပန်လိုစိတ် တစ်စက်ကလေးပင်မပါသည့် မျက်နှာထားမျိုးဖြင့် တောင်းပန်စကားဆိုလာသော လူက လိင်တံကို အားဖြင့်ဆောင့်သွင်းလေတော့သည်။

“အင့်……”

တဖတ်ဖတ်နှင့် မြန်ဆန်လာသော ခါးလှုပ်ရှားမှုကြောင့် ခြေချောင်းလေးများ ကွေးကုပ်သွား၏။ လိင်တံက အတွင်းသားများကို အဆက်မပြတ် အသွင်းအထုတ်လုပ်ကာ ဆောင့်ဝင်လာသည့်အခါတိုင်း ရဲရဲနီသော သတ္တုချောင်းကြီး စုဝင်လာသလိုပင်။

“ကိုယ်က ဘာကိုမှ လက်လွှတ်ဖို့ အစီအစဉ်မရှိလို့။”

“ဟား…ဟား……”

ပူလောင်နေသော အတွင်းသားများကြောင့် ခေါင်းထဲတွင် ဗလာဖြစ်သွားကာ မျက်စိရှေ့မှ ဂွမ်ချယ်ဝူကိုသာ မြင်ယောင်နေတော့သည်။

အီယွန်းတစ်ယောက် အင်မတန် ဆိုးဝါးသော အိပ်မက်တစ်ခု မက်နေရသလိုပင်။ အီယွန်း လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ ထိုလူ၏မျက်နှာကို စမ်းတဝါးဝါးဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

“ဟင့်……တကယ် ဂွမ်ချယ်ဝူ ဟုတ်ပါတယ်နော်။ ဟင်း……”

သူက ခေါင်းကို ငဲ့စောင်းကာ အီယွန်း၏ လက်ဖဝါးပေါ်သို့ ပါးကို အသာလေး အပ်ခဲ့သည်။

“ပြန်၊ ပြန်လာတာ၊ ပြန်လာတာ ဟုတ်ပါတယ်နော်။”

ဂွမ်ချယ်ဝူက တစ်ယောက်တည်းရေရွတ်သလို ပြောနေသော အီယွန်း၏ အားနည်းသည့် အသံလေးကို နားမခံသာခဲ့။ သို့သော် အီယွန်း၏ ထိုသို့သော တမ်းတမ်းတတ အကြည့်ကိုမူ သဘောကျသဖြင့် နှုတ်ဆိတ်နေရင်း အီယွန်း၏ လက်ဖဝါးလေးပေါ်သို့ မျက်နှာကို ထပ်မံပွတ်သပ်လိုက်ပြန်သည်။

“ထပ်၊ ထပ်ပြီးတော့။ ချယ်ဝူ…… ဟင်း……”

“……”

“အရင်တစ်ခေါက်လိုမျိုး အရင်၊ ဟား၊ အရင်ပြီးမသွားမှာမို့လို့ ဒီနေ့တော့ အများကြီး၊ ကျွန်မနဲ့အတူ အဆုံးအထိ……”

သို့သော်လည်း နူးညံ့ပြနေခြင်းက တဒင်္ဂသာ။ အီယွန်း၏ စကားတစ်ခွန်း​တွင် သူက အေးစက်စက် မျက်ဝန်းတို့ကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြလာသည်။

“မပြောနဲ့တော့။”

ဂွမ်ချယ်ဝူက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း အံကြိတ်လိုက်သည်။

“မပြောပါနဲ့တော့ အီယွန်း။ ဆက်တိုက် အဲ့ဒီလိုလုပ်နေရင် ပါးစပ်ထဲမှာပြီးချင်စိတ် ပေါက်လာတော့မှာမို့လို့။”

“……”

“ဒီလောက်ပဲ ပြောပါတော့။”

သူက အငြိုးတကြီးနှင့် ဆောင့်သွင်းနေတော့သည်။ အလောတကြီး လှုပ်ရှားမှုပင်။ အီယွန်း နှုတ်ခမ်းလေးကိုကိုက်ကာ ညည်းသံကို ဖျစ်ညှစ်ချုပ်တည်းထားတော့ ဂွမ်ချယ်ဝူက အချိန်ကိုက် နမ်းပေးလာ၏။ လိုဏ်ဂူကဲ့သို့သော ပါးစပ်ထဲသို့ ညည်းသံများ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။ အသံအားလုံးကို စုပ်ယူပြီးသည့်နောက်တွင် လိင်တံက အစတုန်းကလို ပိုမိုတင်းမာလာပြန်၏။

“အီယွန်းက အပြင်ထုတ်လိုက်တဲ့အချိန်ကို ပိုကြိုက်တာလား။”

“ဟင်း……”

အီယွန်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို သေချာစောင့်ကြည့်နေသော လူက နှုတ်ခမ်းချင်း ခွာလိုက်ကာ မေးလာသည်။ သူက လိင်တံကို အဆုံးအထိ ပြန်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ဖတ်ခနဲ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ပြန်လည်ဆောင့်သွင်းခဲ့လေ၏။ အတွင်းသားများကို ထိတွေ့ကာ ထွက်သွားသော ခံစားချက်က ထင်ရှားလှသဖြင့် အီယွန်းတစ်ယောက် တုန်တက်သွားရသည်။

လိင်တံက ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်သွားလိုက်၊ အဆုံးအထိ ပြန်ဝင်လာလိုက်နှင့်။ တစ်နေရာရာကို ဖောက်ထွက်သွားမည့်အလား အားနှင့် တိုးဝင်လာသည့်အခါတိုင်း အီယွန်း သေရာပါဒဏ်ရာ ရတော့မလိုပင်။ ကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိဘဲ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းကို ကုတ်ခြစ်ကာ ခါးကို လူးလွန့်နေမိတော့သည်။

“ဟင်း… အင်း…ဟား…”

အရိုင်းဆန်ဆန် အသံများ တရစပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဂွမ်ချယ်ဝူက အီယွန်း၏ ပါးစပ်ထဲသို့ လက်ချောင်းများထည့်ကာ လျှာကို ဖိထားခဲ့သည်။ ထိုအခါ အသံများက အပြင်သို့ မထွက်နိုင်ဘဲ လည်ချောင်းထဲတွင်သာ ဝဲနေတော့၏။

မျက်ခမ်းစပ်များ နီမြန်းနေကာ စိုစွတ်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် မော့ကြည့်နေသော အီယွန်း၏ အကြည့်။ ထိုပုံစံလေးကြောင့် ဂွမ်ချယ်ဝူတစ်ယောက် ယခုပဲဖြစ်ဖြစ် ပြီးပစ်ချင်စိတ်ပေါက်လာသော်လည်း ပို၍ နှိပ်စက်ချင်သော စိတ်ရိုင်းများ ဝင်လာပြန်သည်။

“ဟင်း…. အင်း……”

အသွင်းအထုတ်လုပ်နေသော အရှိန်က ပို၍မြန်ဆန်လာ၏။

သူ ခါးကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဖိကပ်လိုက်သည့်အခါတိုင်း တောင့်တင်းသော ပေါင်လုံးများနှင့် အသားချင်း ရိုက်ခတ်သံ တဖတ်ဖတ် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သဘောကျနေသည်။ အီယွန်း၏ ညည်းသံလေး ချိုမြိန်လာသည်နှင့်အမျှ အတွင်းမှ အရည်များလည်း ဝေါခနဲ ယိုစီးလာတော့၏။

သူက ခြောက်သွေ့နေသော နှုတ်ခမ်းကိုသပ်ကာ လှပသော အီယွန်း၏ ရင်သားကြားမှ ချွေးစက်များကို လျှာဖြင့် သိမ်းယူလိုက်သည်။

“ဟူး……ဘာလို့ တောက်လျှောက် မလိုအပ်ဘဲ အမြီးယမ်းပြီး မြှူဆွယ်နေမှန်းမသိပေမဲ့။”

“အား…. ဟား……”

“ကိုယ့်ကို လာဆွလို့ ကောင်းကျိုးရှိမှာမဟုတ်ဘူးလေ။”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူက အီယွန်းကို ဆွဲပင့်ကာ ချက်ချင်းပင် အနေအထား ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ မှောက်လျက်သား ဖြစ်နေသော အီယွန်း၏ တင်ပါးကို မြှင့်တင်ကာ ကြမ်းတမ်းစွာ ထပ်မံထိုးသွင်းခဲ့ပြန်၏။ အီယွန်းတစ်ယောက် ဤကဲ့သို့ ရိုင်းစိုင်းသော အနေအထားကြောင့် ထိတ်လန့်သွားရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ပေ။

“ဟား……”

လေးလံစွာ ဖိနှိပ်ထားသော အားက ပို၍နက်ရှိုင်းကာ ပြင်းထန်လှသည်။ တောမီးကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော သာယာမှုက ငယ်ထိပ်အထိ ရောက်ရှိသွား၏။ တစ်ခါမှ မထိတွေ့ဖူးသောနေရာအထိ လိင်တံက ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာတော့ အီယွန်း၏ နှုတ်ဖျားမှ ငိုသံလို အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

“ဟား….ဟင်း…..”

သူက လိင်တံထိပ်ကို ဟိုဟိုဒီဒီ မွှေနှောက်လှုပ်ရှားက ပတ်ပတ်လည်ကို ပင့်ဆောင့်ခဲ့သည်။ နူးညံ့စွာ ပွတ်ပေးလိုက်၊ တဖတ်ဖတ် ဆောင့်လိုက်ဖြင့် တင်ပါးကို ကြိတ်ခြေမည့်အလား အားနှင့်အတင်းပင့်တွန်းနေ၏။ အောက်တွင် ထုံကျဉ်နေသော ခေါင်းကလည်း ခေါင်းအုံးထဲသို့ အလိုလို မြုပ်ဝင်သွားတော့သည်။ ထိုသို့မှ မလုပ်ပါက ပြင်းထန်လှသော ဤသာယာမှုကို တောင့်ခံနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

“ဟင်း….ဟား….ဟင်း……”

သူ၏ ဆီးခုံက တင်ပါးကို အရှိန်ဖြင့် ရိုက်ခတ်နေသည်။ ဂွမ်ချယ်ဝူက ဆုပ်ကိုင်ထားသော အီယွန်း၏ တင်ပါးကို သူ၏ လိင်တံဘက်သို့ အတင်းဆွဲကပ်ကာ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ဆောင့်ပစ်လိုက်၏။ သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများ တင်းလာကာ ဆံပင်များလည်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေတော့သည်။ သူက အီယွန်း၏ တင်ပါးကို ဆွဲမကာ အပေါ်မှအောက်သို့ အားကုန်ဆောင့်ချရင်း ပြောလာ၏။

“အီယွန်း၊ အီယွန်း။ ဒီလိုလုပ်တာ မှန်ရဲ့လားဟင်။”

~~~~

Miel’s Translations

Morning Star website နဲ့ telegram paid group မှာ အစ/အဆုံး ဖတ်လို့ရပါပြီ။

Telegram paid group အတွက် Miel's Translations telegram channel ကနေ ဆက်သွယ်နိုင်ပါတယ်။