အပိုင်း ၃၄ 🔞
“အွတ်……”
ရုတ်တရက် အကိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် နှလုံးက ပေါက်ထွက်မတတ် ဖောင်းကြွလာသည်။
‘ရန်ဖြစ်စကားများနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။’
အီယွန်းတစ်ယောက် ခါးတစ်လျှောက် ကျဉ်တက်သွားသော ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး လျစ်လျူရှုရင်း ဂွမ်ချယ်ဝူကို အားကုန်တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ခဏချင်းအတွင်း ပြောင်းပြန်လှန်ခံလိုက်ရသော အနေအထားက အီယွန်းကို ပို၍သာ ချောင်ပိတ်မိသွားစေ၏။
ဂွမ်ချယ်ဝူက အီယွန်း၏ ခါးလေးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားရင်း ငုံ့ကိုင်းထားသော ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကို ချက်ချင်း မတ်လိုက်သည်။ အီယွန်းလည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အနေအထား ပြောင်းသွားကာ ရေချိုးကန်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် လဲလျောင်းလျက်သား ဖြစ်သွားတော့၏။
ဝေါခနဲ ရေများလျှံကျသွားသည်။
“ဂွမ်ချယ်ဝူရှင့်၊ ဒါ၊ ဒါက……”
အပေါ်မှ အုပ်မိုးထားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက မီးအလင်းရောင်အားလုံးကို နေကြတ်သလို ကွယ်သွားစေခဲ့သည်။ အီယွန်း၏ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝဥဿုံ ချောင်ပိတ်ထားသော ထိုလူက နီရဲနေသည့် မျက်ဝန်းများဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ခဲ့၏။
“ကိုယ့်ကို ရောင်းစားတော့မယ်ဆိုရင် အရင်ဆုံး စမ်းသုံးကြည့်မှဖြစ်မယ် မဟုတ်ဘူးလား။”
“……”
“အီယွန်းကိုယ်တိုင် သေချာသုံးကြည့်မှ အသုံးပြုနည်းလမ်းညွှန်ပါ တွဲပေးလို့ရမှာပေါ့။”
ကြည့်ရသည်မှာ တကယ် စိတ်ဆိုးနေပုံပင်။
“ဂွမ်ချယ်ဝူရှင့်၊ အဲ့ဒါက၊ အဲ့ဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။”
သို့သော်လည်း အီယွန်းက သူ၏ရောဂါလက္ခဏာကို သေချာခွဲခြားနိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက် လိုအပ်ခဲ့ခြင်းသာဖြစ်ကြောင်း အမှန်အတိုင်း ပြောမထွက်ခဲ့ပေ။
တွေဝေတုံ့ဆိုင်းနေသော အီယွန်း၏ အပြုအမူကို မည်သို့ အဓိပ္ပာယ်ကောက်လိုက်သည်မသိ၊ ဂွမ်ချယ်ဝူ၏ တုံ့ပြန်မှုက ပြင်းထန်လှသည်။
“ရှေးရိုးစွဲတယ်ဆိုပြီးတော့ သစ္စာဖောက်ပြီး အပေးအယူလုပ်တာမျိုးကိုကျတော့ ဘယ်လိုလုပ်သိနေတာလဲ။ ဆက်ဆံရေးအပေါ် သစ္စာရှိတဲ့ အီယွန်းက အခုလိုမျိုး နောက်ကျောဓားနဲ့ထိုးလိမ့်မယ်လို့ ကိုယ် ထင်မထားဘူး။”
“……ရှင်။”
“စိတ်ထဲမှာ အမြဲတမ်း အဲ့ဒီလို တွေးနေခဲ့တာလား။ တာဝန်သိစိတ်ကြောင့် မစွန့်ပစ်နိုင်တာနဲ့ပဲ တခြားသူတွေနဲ့ လုံးထွေးရောနှောပါစေဆိုပြီး ဆုံးဖြတ်လိုက်တာလား။”
လူက အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သည့်အခါ မိခင်ဘာသာစကားကိုပင် မေ့လျော့သွားတတ်ကြောင်း အီယွန်း ပထမဆုံးအကြိမ် သိလိုက်ရသည်။ သူ့ခမျာ စကားမပြောတတ်သူတစ်ယောက်ပမာ ‘အာ၊ အို၊ အာ’ ဟုသာ ထပ်ခါတလဲလဲ ရေရွတ်နေမိ၏။
“ကျိန်းသေပေါက် ကိုယ်က အီယွန်းသာ အလိုရှိရင် ဘာမဆို အကုန်လုပ်ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ထပ်ပြီး အတည်ပြုပါရစေ။”
သူ၏ မှိန်ဖျော့ဖျော့ မျက်ဝန်းတို့က ခဏချင်းအတွင်း အေးစက်သွားလေသည်။
“တကယ်ပဲ တခြားမိန်းမနဲ့……ချီးပဲ၊ အိပ်ခိုင်းချင်တာလား။”
“……”
“အဲ့ဒါက အီယွန်း တကယ် အလိုရှိတဲ့အရာလား။”
နေပါဦး၊ ဘယ်သူက…… အိပ်ခိုင်းနေလို့လဲ။
အစွန်းရောက်လှသော သူ၏ အတွေးများကြောင့် အီယွန်းတစ်ယောက် ဆရာဝန်၏စကားကို မှန်ကန်ကြောင်း ဝမ်းနည်းစွာဖြင့်သာ ခေါင်းညိတ်လက်ခံလိုက်ရသည်။
“အဲ့ဒီလိုဖြစ်စေချင်တာလားလို့။”
“မဟုတ်ပါဘူး။”
အီယွန်းက ခေါင်းကို အမြန်ခါယမ်းလိုက်သည်။ သူ ရုန်းကန်လိုက်တိုင်း ရေများက တလှပ်လှပ် လှုပ်ရှားသွား၏။
“သေချာရှင်းပြပေးပါ။ မဟုတ်ရင် အီယွန်းက တခြားကောင်ရဲ့ဟာကို အရသာသိချင်နေလို့ ကိုယ့်ကို အရင်လွှဲပေးတာဆိုပြီး အထင်လွဲမိတော့မှာမို့လို့။”
“……”
“ကိုယ်က ခေါင်းထဲလွတ်နေတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိမ်ငယ်စိတ် ရှိတတ်တာ သိတယ်မဟုတ်လား။”
လုံးဝ ထိုသို့မဟုတ်သော မျက်နှာထားဖြင့် အေးစက်စွာ ပြောနေခြင်းပင်။
အမြဲတမ်း နူးညံ့ပျော့ပျောင်းခဲ့သော ဂွမ်ချယ်ဝူကို အီယွန်း အသားကျနေခဲ့ပုံရသည်။ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသော သူ၏ အပြုအမူကြောင့် မှင်တက်နေမိရုံသာရှိတော့၏။
သူက နားဝင်ချိုသော အသံဖြင့် အေးအေးဆေးဆေး ပြောနေသော်လည်း ထိုအထဲတွင် စုပြုံနေသော ခံစားချက်များက ချော်ရည်ပူများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားသကဲ့သို့ပင်။
နူးညံ့သော်လည်း ပြင်းထန်လှသော ထိုတောင်းဆိုမှုကြောင့် အီယွန်း ရင်ထဲတွင် မွန်းကျပ်လာရသည်။ အမြဲတမ်း မဖြစ်စလောက် အာရုံစိုက်မှုကိုသာ ရရှိခဲ့ဖူးသော အီယွန်းအဖို့ ယခုခံစားချက်က တကယ်ပင် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်နေ၏။
ဂွမ်ချယ်ဝူက နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ မျက်တောင်လေးများ တဆတ်ဆတ်တုန်နေသော အီယွန်းကိုကြည့်ပြီး အရိုင်းဆန်ဆန် ပြုံးလိုက်သည်။
“အဲ့ဒါက အီယွန်းရဲ့ အဖြေပေါ့။”
“……အာ၊ မဟုတ်....”
“ဟုတ်ပြီလေ။ ကောင်းကောင်းနားလည်သွားပါပြီ။”
သူက ခေါင်းငုံ့ကာ အီယွန်း၏ နှုတ်ခမ်းလေးများကို အားပါပါ စုပ်ယူလေတော့သည်။ နှုတ်ခမ်းသားများကြားထဲသို့ လျှာကို ထိုးဖောက်မွှေနှောက်ကာ အတွင်းထဲအထိ အညှာအတာမဲ့စွာ ဝင်ရောက်လာ၏။ ငြိမ်သက်နေသော ရေပြင်သည်လည်း ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားတော့သည်။
“....”
အစိုဓာတ်ရှိနေသော နှုတ်ခမ်းသားလေးက အံ့ဩရလောက်အောင်ပင် လွယ်လင့်တကူ ပွင့်ဟသွားသည်။ ထိုလူက အီယွန်း၏လျှာကို အရင်းအထိ ရစ်ပတ်ကာ သွားရည်တို့ကို မွတ်သိပ်စွာ မျိုချခဲ့၏။
ထူထဲသော သူ၏မျက်တောင်များက အနမ်းခံနေရသူအလား ငြိမ်သက်စွာ မှိတ်ထားသော်လည်း အားပါပါ လှုပ်ရှားနေသော မေးရိုးနှင့် ပူနွေးစွာ ထွက်ပေါ်လာသော ပင့်သက်များကမူ ဆန့်ကျင်ဘက်ပင်။
တစ်ကိုယ်လုံး အကျဉ်းချခံထားရသည်။ ခါးမှစတင်ကာ လျှာ၊ မျက်နှာအထိ ဂွမ်ချယ်ဝူ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ချုပ်ကိုင်မထားသော နေရာဟူ၍ မရှိတော့ပေ။
သူ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း ရေများက တလှပ်လှပ် ဘောင်ဘင်ခတ်သွားကာ သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အသက်ရှူသွင်းလိုက်တိုင်း ဖောင်းကြွလာသော ရင်အုပ်ကြွက်သားကြီးက အီယွန်း၏ နူးညံ့သော ရင်သားများကို ဖိကပ်ထား၏။
အတွင်းသားချင်း စေးကပ်စွာ ထိတွေ့မိပြီး ပြန်ခွာသွားလိုက်၊ ချောမွတ်သော လျှာက ပါးစပ်အတွင်းပိုင်းကို စိုစွတ်စွာ မွှေနှောက်လိုက်၊ အတင်းအဓမ္မ သွားရည်များကို လုယူသွားလိုက်နှင့် ထွက်ပေါ်လာသော အသံတို့က ရေချိုးခန်းနံရံကို ရိုက်ခတ်ကာ အပြင်ထက်ပို၍ ကျယ်လောင်စွာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ နားရွက်ဖျားလေးများကလည်း ပူထူလာ၏။
“ဟင်း……”
ပေါင်တံနှစ်ဖက်ကြားထဲသို့ ထိုလူ၏ ဒူးခေါင်းက ရုတ်တရက် တိုးဝင်လာသည်။ ခြေထောက်လေးချောင်းက ရေထဲတွင် ရှုပ်ထွေးစွာ ရစ်ပတ်နှောင်တွယ်နေပြီး ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းချင်းလည်း ပူးကပ်နေ၏။
သိသိသာသာ ထောင်မတ်နေသော ထိုလူ၏ အရာက အောက်ပိုင်းကို ထိုးဆွလာသည်။ စိုစွတ်နေသော အဝတ်အစားပေါ်မှ ခဏတာ ထိတွေ့လိုက်ရရုံဖြင့်ပင် တောင့်တင်းနေမှုက ပြောစရာမရှိအောင်ပင်။
သူက အီယွန်း၏ ရင်သားကို ကြမ်းတမ်းသော လက်ဖဝါးဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ပါးပြင်၊ နားရွက်၊ လည်တိုင်ဆီသို့ နှုတ်ခမ်းများကို တဖြည်းဖြည်း နှိမ့်ချလာသည်။
အသားစိုင်လေးများကို စုပ်ယူပြီး လျှာဖြင့် ထိုနေရာကို စေးကပ်စွာ လျက်ပေးလိုက်တိုင်း ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်ခနဲ ဖြစ်သွားရ၏။ ပို၍ ပူနွေးလာသော ရေများက အီယွန်း၏ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုက်ခတ်ကာ ပြိုကွဲသွားသည်။
သူက နို့ရည်ကို တောင့်တနေသော သားရဲတစ်ကောင်အလား ကပ်တွယ်နေသော အဝတ်များကို အတင်းဆွဲလှန်ကာ လက်ကို လျှိုသွင်းခဲ့၏။
ဖြူဝင်းပြီး မို့မောက်လုံးဝန်းနေသော ရင်သားစိုင်ကို အောက်မှအထက်သို့ ဆုပ်ကိုင်ကာ လျှံကျနေသော ဝိုင်ခွက်ကို သောက်သုံးသည့်အလား ချက်ချင်းပင် လျှာကို တိုးကပ်လာသည်။
“ဟား……”
နောက်ဆုံးတွင် ညည်းသံ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ဂွမ်ချယ်ဝူ၏ ခြေထောက်များနှင့် ရစ်ပတ်မထားပါက ရေထဲသို့ ချော်ကျသွားလောက်၏။ အီယွန်းတစ်ယောက် ရေချိုးကန်ဘောင်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။
“ဟား…… ဟား……”
ထိုစဉ် အီယွန်း၏ ခါးက ကြိုတင်အသိပေးခြင်းမရှိဘဲ ကြွတက်သွားကာ ဘောင်းဘီကလည်း လျှောကျသွားသည်။ အီယွန်း လန့်ဖျပ်ကာ ရုန်းကန်နေစဉ်မှာပင် တုတ်ခိုင်သော လက်တစ်ဖက်က တိုးဝင်လာတော့၏။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခြင်းပင်။
“ခဏလေး……”
အီယွန်းက အားဖြင့် သူ၏ ပခုံးကို တွန်းထုတ်လိုက်သော်လည်း ဂွမ်ချယ်ဝူက တုပ်တုပ်မျှ မလှုပ်ပေ။ ထို့အပြင် အကြည့်ချင်းပင် ဆုံအောင်ကြည့်ကာ အီယွန်း၏ နှုတ်ခမ်းလေးများကို တစ်ဖန်ပြန်၍ ငတ်မွတ်စွာ ရှာဖွေပြန်လေသည်။
အီယွန်း ရှောင်တိမ်းရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်တိုင်း သူက ဇွဲနပဲကြီးစွာဖြင့် ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ကပ်လာ၏။ သူ၏ နှာတံမြင့်မြင့်က အီယွန်း၏ ပါးပြင်ကို တရစပ် ဖိနှိပ်ရင်း နက်ရှိုင်းစွာ ပေါင်းစည်းသွားတော့သည်။
“ဟူး……”
အတွင်းခံဘောင်းဘီပေါ်မှ ပူနွေးသော လက်ဖဝါးဖြင့် ပွတ်တိုက်ခံလိုက်ရသည်။ သူ့ကို တွန်းထုတ်ရန် ပြင်ခဲ့သော လက်များတွင် အားအင်တို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်၍ ဆုတ်ယုတ်သွားရပြန်၏။ တစ်သက်တာတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံတွေ့ဖူးသော လှုံ့ဆော်မှုပင်။
သူက ဖောင်းကြွနေသော အစေ့လေးကို နှေးကွေးစွာ ပွတ်သပ်လိုက်၊ အသာအယာ ကုတ်ခြစ်လိုက်နှင့် ဟိုဘက်ဒီဘက်ပါ ပွတ်တိုက်လှုပ်ခါပေးနေသည်။ ကွေးကုပ်သွားသော ခြေဖဝါးလေးများမှာလည်း နီရဲလာတော့၏။
ဟွန်း.... နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်ကာ အောင့်အည်းထားသော်လည်း ညည်းသံတို့က လည်ချောင်းဝမှ အတင်းတိုးထွက်လာသည်။
လှမ်းမြင်လိုက်ရသော သူ၏ လက်မောင်းတွင် အကြောတို့က အမြောင်းလိုက် အထင်းသား ပေါ်လွင်နေ၏။ အီယွန်းအပေါ် သက်ရောက်နေသောအားက အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသော်လည်း ဂွမ်ချယ်ဝူက မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို တွန့်ချိုးကာ ကြမ်းရှရှအသံဖြင့် ပင့်သက်ရှိုက်ထုတ်ခဲ့သည်။
အီယွန်းက ထိုပင့်သက်များကို စုပ်ယူစားသုံးမိသွား၏။
သူ လျှာဖြင့် စေးကပ်စွာ ရစ်ပတ်လိုက်တိုင်း လည်ချောင်းထဲမှ ညည်းသံတို့ ယိုစိမ့်ထွက်လာသည်။ အီယွန်း၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ရိပ်မိသွားသော လူက အီယွန်း၏ နောက်စေ့ပိုင်းကို ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ခဲ့၏။ လျှာရင်းကို အားပါပါ ဆွဲယူလေလေ၊ သွားရည်တို့က ရေကဲ့သို့ စီးထွက်လာလေလေဖြစ်ကာ ထိုအရာအားလုံးကို ဂွမ်ချယ်ဝူကသာ သိမ်းပိုက်သွားလေသည်။
သူက အစေ့လေးကို အဆက်မပြတ် ပွတ်သပ်ပေးနေသလို ဖောင်းမို့နေသော ယောနိ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီကိုလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖိကပ်ပွတ်တိုက်နေ၏။
ထို့နောက် လက်သည်းဖြင့် ယောနိကောက်ကြောင်းအတိုင်း ကုတ်ခြစ်ရင်း စိုစွတ်နေသော အတွင်းခံပေါ်တွင် ထင်ရှားသော ပုံသဏ္ဌာန်ကို ရေးဆွဲခဲ့သည်။ အီယွန်းလည်း ရင်ဘတ်က နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်လာကာ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းက တဆစ်ဆစ်နှင့် ပူလောင်လာ၏။ ကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိဘဲ တင်ပါးတွင် အားထည့်မိသွားတော့သည်။
ယောနိ၏ ရေးတေးတေး ကောက်ကြောင်းလေး ပေါ်လွင်လာသည်နှင့် ဂွမ်ချယ်ဝူက ခပ်တိုးတိုး ဆဲရေးရင်း စိတ်မရှည်စွာဖြင့် နှုတ်ခမ်းကိုသပ်လိုက်၏။
သူ၏ လက်ချောင်းများက အတွင်းခံအနားကို ဆွဲဖြဲမတတ် ဖွင့်ဟလိုက်သည့် ခဏတွင် ပူနွေးလေးလံသော ရေများက ဗလာကျင်းသွားသော ယောနိထဲသို့ တိုးဝင်လာတော့သည်။
အီယွန်းတစ်ယောက် ရေငုပ်ရာမှ ပြန်တက်လာသူအလား အသက်ကို ဟောဟဲလိုက်အောင်ရှူရင်း အော်ပြောလိုက်မိ၏။
“ဂွမ်ချယ်ဝူရှင့်၊ ဂွမ်ချယ်ဝူက အခု နေမကောင်းဖြစ်နေတာပါ....”
သူက လှုပ်ရှားမှု အားလုံးကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။
အီယွန်းခမျာ ဟား...ဟား...ဟု ရင်ဘတ်လေး နိမ့်ချည်မြင့်ချည်ဖြင့် မထိန်းချုပ်နိုင်သေးသော ဝင်သက်ထွက်သက်များကို အတင်းပြန်ရှူသွင်းနေရ၏။
စိုလက်နေသော နီရဲရဲ နှုတ်ခမ်းများ၊ ပျင်းတိပျင်းတွဲ ရီဝေထိုင်းမှိုင်းနေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ဂွမ်ချယ်ဝူက အလွယ်တကူပင် ဝန်ခံခဲ့သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ နာနေတာ။ ီးက။”
“အဲ့ဒါကို ပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး……”
အီယွန်းတစ်ယောက် အောက်နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်ထားမိသည်။ ထိုသို့ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ဂွမ်ချယ်ဝူက သူ့ကို ဆက်တိုက် ကျီစယ်နေကာ ကျဉ်းမြောင်းသော အပေါက်လေးကိုသာ အခွင့်ကောင်းရရန် အမြဲချောင်းမြောင်းနေလေ၏။
သူက မြူခိုးမြူငွေ့တို့ ဖုံးလွှမ်းနေသည့်အလား မူမမှန်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ အီယွန်းက သူ၏ ညှပ်ရိုးကို အားကုန်တွန်းထုတ်လိုက်၏။
“ဂွမ်ချယ်ဝူရှင့်၊ နားလည်မှုလွဲလို့ မဖြစ်ပါဘူး။ ဆေးရုံက အဲ့ဒီလိုပြောလိုက်ပါတယ်။ Sleeping beauty syndrome မှာ လက္ခဏာအမျိုးမျိုး တွဲပြီး ပေါ်လာတတ်တယ်တဲ့....”
ထိုလူ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်း ကုန်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အီယွန်းတစ်ယောက် စကားကို အလောတကြီး ဆက်ပြောနေမိသည်။
“အဲ့ဒီမှာ ရန်လိုတာ၊ အပြုအမူ မူမမှန်တာ၊ ကာမစိတ် အလွန်အကျွံ ထကြွတာတွေ ပါဝင်တတ်တယ်လို့ ပြောပါတယ်။ အခု ဂွမ်ချယ်ဝူ ဖြစ်နေတာနဲ့ ကွက်တိပါပဲ။”
“…….”
ဂွမ်ချယ်ဝူက မျက်နှာအမူအရာကိုဖျောက်ပစ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ အမြဲတမ်း အီယွန်းနောက်သို့သာ လိုက်နေပြီး ယဉ်ကျေးပျော့ပျောင်းဟန်ဆောင်ထားခဲ့သော သူ၏ နဂိုမျက်လုံးအစုံက ပေါ်ထွက်လာ၏။
“ခဏ၊ ခဏလေး အသက်ရှူလိုက်ပါဦး၊ ပြီးမှ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် စဉ်းစားကြည့်ပါ။”
သူ၏ လျှာကို အတင်းအကျပ် လက်ခံခဲ့ရသော ပါးစပ်အတွင်းသားများက ယခုအထိ ယားကျိကျိ ဖြစ်နေသဖြင့် အီယွန်းတစ်ယောက် အကြည့်ကို အကြောင်းမဲ့ အောက်သို့ချလိုက်မိသည်။
“……ဂွမ်ချယ်ဝူက အခု နေမကောင်းဖြစ်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ပြောနေတာပါ။ ကျွန်မအပေါ် ပြနေတဲ့ စွဲလမ်းမှု၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေက ရောဂါလက္ခဏာရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေပဲတဲ့။ အဲ့ဒါကြောင့် ခဏလောက် ရပ်ပေးပါ။”
သူက ဖစ်ခနဲ လှောင်ရယ်ခဲ့သည်။
“အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ သွားနားထောင်လာတာပဲ။”
ဂွမ်ချယ်ဝူက အီယွန်း၏ နဖူးပေါ်မှ ဆံစလေးများကို နားရွက်နောက်သို့ သပ်တင်ပေးခဲ့သည်။ လက်လှုပ်ရှားမှုက အတိုင်းထက်အလွန် နူးညံ့နေသော်လည်း မျက်လုံးများကမူ မှောင်မိုက်နေဆဲပင်။
“လုပ်ပြန်ပြီ။”
သူက ကိုယ်ကို မတ်လိုက်ကာ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ကျောပြန်မှီခဲ့သည်။ ကပ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ခွာလိုက်ရုံမျှသာ ရှိသော်လည်း အပူရှိန်က ခဏချင်း အေးစက်သွား၏။
“အီယွန်းက အဲ့ဒီလိုပဲ ယုံကြည်ချင်နေတာ ဖြစ်မှာပေါ့။”
“……”
“ဆရာဝန်ပြောတာက အကြွင်းမဲ့ မှန်နေလို့ မဟုတ်ဘဲ အီယွန်းကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်ထဲကနေ အဲ့ဒီလိုပဲ ဖြစ်စေချင်နေလို့ အလွယ်တကူ လက်ခံလိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား။”
ရုတ်တရက် ရင်ဘတ်ထဲတွင် ငုတ်တိုင်တစ်ခု ရိုက်သွင်းခံလိုက်ရသလို အောင့်သွားရသည်။
ထိုစဉ် သူက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ရေကို ခပ်ယူကာ မျက်နှာသစ်လိုက်၏။ ထို့နောက် ရှေ့ဆံပင်များကို အနောက်သို့ သပ်တင်လိုက်ကာ စိတ်တိုတိုဖြင့် လည်ပင်းကို ဆတ်ခနဲ ချိုးခဲ့သည်။
“……ကောင်းပြီလေ။ ကိုယ့်ဦးနှောက် တစ်နေရာရာမှာ ချို့ယွင်းနေလို့ အီယွန်းကို မြင်တာနဲ့ ီးအရင်တောင်တယ်ပဲ ထားလိုက်ပါတော့။”
ဦးခေါင်းမှ စီးကျလာသော ဖျော့တော့တော့ သွေးစက်များက သူ၏ နှာတံပေါ်သို့ တတောက်တောက်ကျနေသည်။
“ဒါဆို ပုံမှန်အခြေအနေမဟုတ်လို့....”
ဂွမ်ချယ်ဝူက အစွမ်းကုန် တောင့်တင်းနေသော လိင်တံကြောင့် အနေခက်၍လားမသိ ဘောင်းဘီခါးပတ်ကွင်းကို အသာလေး ဖြုတ်ချပစ်လိုက်သည်။
“ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ဆက်ဆံရင်လည်း ရတယ်လို့ ပြောချင်တာလား။”
~~~~
Miel's Translations