အခန်း(၂၃)

---

လော့ဝေသည် ယနေ့ နံနက်ခင်း နန်းတွင်းအစည်းအဝေး၌ ဧကရာဇ်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ အစည်းအဝေးပြီးနောက် သူသည် ဧကရာဇ်နှင့်အတူ ထာဝရအလင်းရောင်ဘုရားကျောင်းသို့ လိုက်ပါခဲ့သည်။ ရှင်းဝူဧကရာဇ်သည် သူ့ စားပွဲခုံ၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် လော့ဝေအတွက် စားပွဲခုံတစ်ခု ပြင်ဆင်ထားရန် အစေခံများကို အမိန့်ပေးထားပြီး ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဧကရာဇ်သည် ဝန်ကြီးများ တင်ပြသော ဥပဒေကျမ်းများကို အတည်ပြုနေစဉ် သူ့ စားပွဲခုံပေါ်တွင် မှီကာ လော့ဝေသည် ဧကရာဇ်၏ အမြင်အောက်တွင် စာဖတ်နေသည်။ ထိုသူနှစ်ဦးသည် တစ်ဦးက အသက်ကြီးပြီး တစ်ဦးက အသက်ငယ်သော်လည်း တိတ်ဆိတ်နေကြပြီး၊ ထိုတိတ်ဆိတ်မှုတွင် မည်သူမျှ မသက်မသာ သို့မဟုတ် အထီးကျန်ခြင်းကို မခံစားရချေ။

တစ်ချိန်တစ်ခါတွင် အမတ်ကြီးတစ်ဦးသည် ဧကရာဇ်နှင့် သီးသန့် တွေ့ဆုံရန် ဝင်လာသော်လည်း ရှင်းဝူသည် လော့ဝေကို ထွက်ခွာသွားရန် မပြောဘဲ သူနှင့်အတူ နားထောင်ရန် ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ အမတ်ကြီးများ ပြောဆိုသည်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် လော့ဝေသည် အများစုမှာ ယွီကျိုးရှိ သတ္တုတွင်းကိစ္စနှင့် ပတ်သက်နေသည်ကို သိရှိနိုင်သည်။ ရှင်းဝူခေတ်၏ ဤအကြီးစားကိစ္စသည် ပင်ချန်ခေတ်တွင် ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရာ မည်သူ၏ မျှော်လင့်ချက်နှင့်မှ မလွဲခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လျူရွှမ်ရှီးသည် ဤအလွဲသုံးစားလုပ်မှု အစီအစဉ်၏ ဦးဆောင်သူ ဖြစ်သည်။ လုံရွှမ်သည် ဧကရာဇ်ဖြစ်လိုပြီး ထိုအတွက်ကြောင့် လူများကို လာဘ်ထိုးရန် လိုအပ်၏။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်တပ်ကို လေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်ပြီး ၎င်းအားလုံးအတွက် များပြားသော ငွေကြေးပမာဏ လိုအပ်သည်။ ယွီကျိုး၏ သတ္တုရိုင်းသည် ဒုတိယမင်းသား လုံရွှမ်၏ ကိုယ်ပိုင် သတ္တုတွင်း ဖြစ်လာသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၏။ ဤသတ္တုရိုင်းများမှ တူးဖော်ရရှိသော ကြေးနီ၊ သံများကို လက်နက်နှင့် စက်ပစ္စည်းများ ပြုလုပ်ရန် အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ အချို့ကို ခိုးယူသွားခဲ့ကာ၊ ဤအရာများအားလုံးသည် အင်ပါယာကို သိမ်းပိုက်ရန် လုံရွှမ်၏ ရည်မှန်းချက်များအတွက် ခိုင်မာသော ငွေကြေးအုတ်မြစ်ကို တည်ဆောက်ပေးခဲ့သည်။

လော့ဝေ၏ မျက်လုံးများသည် သူ့ ရှေ့ရှိ စာအုပ်ပေါ်တွင် ရှိနေသော်လည်း သူ့ ခေါင်းထဲတွင် တွက်ချက်နေသည်။ သူ့ ဖခင်သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကိစ္စ၏ တရားခံကို ရှာဖွေနိုင်မည်လား။ လုံရွှမ်ကို ဖြုတ်ချလိုပါက လုံရွှမ်၏ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်တည်နေသော အကြီးဆုံး ထောက်ခံသူကို ဖယ်ရှားရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ အမတ်ငယ် လျူရွှမ်ရှီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ လုံရွှမ်သည် မိဖုရားငယ် လျူ၏ ဝမ်းထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ လျူမိသားစုသည် သူ့ကို ရာဇပလ္လင်ပေါ် တင်ရန် ကြံစည်နေခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင် သူတို့သည် ဆယ့်ခြောက်နှစ်ကြာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သောကြောင့် သစ်ပင်သည် အမြစ်တွယ်နေပြီ ဖြစ်၏။ အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်ထားသော အစိတ်အပိုင်းများအားလုံးကြားတွင် မိမိကိုယ်ကို မထိခိုက်စေဘဲ သစ်ပင်ကို မည်သို့ နုတ်ပစ်နိုင်မည်နည်း။

လော့ဝေသည် ဤအကြောင်းကို စဉ်းစားနေစဉ် နန်းတွင်းသမားတော် စန်သည် ရှင်းဝူဧကရာဇ်ကို လာရောက်တွေ့ဆုံ၏။ သူသည် မြင့်မြတ်သော မိဖုရားခေါင် လျူ၏ ကိုယ်ဝန်သည် ပြီးခဲ့သည့်ညက အန္တရာယ်ရှိခဲ့သော်လည်း ဆေးသောက်ပြီးနောက် မိခင်ရော ကလေးပါ ဘေးကင်းကြောင်း သတင်းပို့နေသည်။ ရှင်းဝူဧကရာဇ်သည် သမားတော် စန်ကို ဘာမှ မပြောဘဲ “ဟင်” ဟုသာ ပြန်ဖြေ၏။ သမားတော် စန်သည် ဂါရဝပြုကာ ထွက်ခွာသွား၏။

ဤအရာက လော့ဝေကို အာရုံစိုက်မိစေသည်။ မိဖုရားငယ် လျူသည် ယခု ကိုယ်ဝန် ခုနစ်လရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း ဤကလေးကို မည်သည့်အခါမျှ မွေးဖွားလာမည် မဟုတ်ကြောင်း လော့ဝေ သိရှိသည်။ အတိတ်ဘဝတွင် မိဖုရားငယ် လျူသည် ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျခဲ့၏။ သူမသည် ဧကရာဇ်မင်းထံမှ သုံးရက်ကြာ ဝှက်ထားခဲ့ပြီးနောက် လော့ဝေ၏ အဒေါ်ဖြစ်သူ မိဖုရားကြီးထံမှ လာရောက်လည်ပတ်ပြီးနောက် သူမ ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျသည့် သတင်းသည် နန်းတော်တွင် ရုတ်တရက် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ လွန်ခဲ့သည့်တစ်ကြိမ်က လုံရွှမ်၏ ညွှန်ကြားချက်အရ လော့ဝေသည် လူအများရှေ့တွင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြောခဲ့သည်။ “မိဖုရားကြီးက မိဖုရားခေါင် လျူကို တစ်ခုခု မကောင်းတာ ကျွေးခဲ့တာများလား၊ ကုလားအုပ်ပန်းက အမျိုးသမီးတွေကို ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျစေနိုင်တယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် ဒီနေ့မှ သိလိုက်ရတယ်” ထိုနောက်ပိုင်းတွင် မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် မိဖုရားကြီး၏ နန်းဆောင်တွင် ကုလားအုပ်ပန်းကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဤအရာက ဧကရာဇ်မင်းနှင့် မိဖုရားကြီးအကြား မသင့်မမြတ်ဖြစ်မှုကို စတင်စေခဲ့သည်။

“ဝေအာ” ရှင်းဝူဧကရာဇ်သည် လော့ဝေ စာရေးရပ်ပြီး အတွေးနက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မေးလိုက်သည်။ “ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ”

လော့ဝေသည် ချက်ချင်း အပြုံးကို မျက်နှာပေါ်သို့ ဆောင်ယူလာပြီး ဧကရာဇ်မင်းကို ပြန်ဖြေသည်။ “ယွီကျိုးရဲ့ သတ္တုတွင်းကိစ္စကို စဉ်းစားနေတာပါ။ အဖေက အဲ့ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သေလောက်အောင် စိတ်ဖိစီးနေပါတယ်”

ရှင်းဝူဧကရာဇ်က ပြော၏။ “ဒီကိစ္စကို မင်း သိနေတာလား”

လော့ဝေက ပြန်ဖြေသည်။ “ကျွန်တော့် အဖေက ဒီရက်ပိုင်း ထမင်းစားရေသောက် မေ့နေတာကြောင့် ကျွန်တော် မေးပေမဲ့ သူက မပြောပါဘူး၊ ဒါနဲ့ ကျွန်တော်က သူ့ကို ဆက်ပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးနေခဲ့တော့မှ ယွီကျိုးက လူအားလုံး သေသွားသင့်တယ်လို့ သူ ပြောပါတယ်”

“အော်၊ မင်း အဖေ နောက်ထပ် ဘာပြောသေးလဲ”

“သူ အများကြီး မပြောပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့် အစ်ကိုကြီးက ပြောတာကတော့” ထိုသို့ ပြောရင်း လော့ဝေသည် တစ်ခုခု သတိရသွားသကဲ့သို့ သူ့ ပါးစပ်ကို လျင်မြန်စွာ ပိတ်လိုက်သည်။

ရှင်းဝူဧကရာဇ်က မေးသည်။ “ဘာလို့ ရပ်လိုက်တာလဲ။ မင်းရဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုကြီးက ဘာပြောတာလဲ”

လော့ဝေ ခေါင်းခါသည်။ “အဖေက အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ မပြောဖို့ ကျွန်တော့်ကို ပြောတယ်၊ အစ်ကိုကြီးကိုတောင် အဲ့ဒီအတွက် အော်ခဲ့သေးတယ်”

“ငါ နားထောင်ပါရစေဦး” ဧကရာဇ်မင်းသည် စိတ်ဝင်စားသွား၏။ “ငါ ဘယ်သူ့ကိုမှ အော်မှာ မဟုတ်ဘူး”

လော့ဝေသည် ရှင်းဝူဧကရာဇ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

ရှင်းဝူဧကရာဇ်သည် ညင်သာစွာ ပြုံး၏။ “ဘာလဲ၊ ငါ့ကို မယုံဘူးလား”

လော့ဝေသည် ခေါင်းကို ချက်ချင်း ပြန်ခါသည်။ “ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုကြီးက ယွီကျိုး သတ္တုတွင်းကိစ္စကို သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ လိုတယ်လို့ ပြောပါတယ်။ အဲ့ဒီက သတ္တုတွင်းက ကြေးနီနဲ့ သံတွေက လက်နက်တွေ ပြုလုပ်နိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေဖြစ်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က ခိုးယူသွားတယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီလူက” လော့ဝေသည် တစ်ခုခုကို သတိရရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရပ်နားလိုက်သည်။ “ဆိုးယုတ်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိရမယ်၊ အဲ့ဒီ ရည်ရွယ်ချက်တွေအတွက် သေဒဏ်ပေးနိုင်တယ်”

ရှင်းဝူဧကရာဇ်က ခေါင်းတစ်ချက် ငြိမ့်သည်။ “မင်း အဖေ ဘာပြောလဲ”

လော့ဝေက ပြောလိုက်သည်။ “အဲ့ဒီနောက်မှာ အဖေက ကျွန်တော့်ကို စာကြည့်တိုက်ထဲကနေ ထွက်သွားဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် အစ်ကိုကြီးကို အရမ်း အမျက်ထွက်စရာ စကားတွေ ပြောနေတယ်၊ ပြီးတော့ တိုင်းပြည်ကို ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်ချင်တာလား ဘာလား မသိဘူးဆိုပြီး အော်ပြောနေတာကို ကျွန်တော် ကြားလိုက်တယ်”

“ဒါဆို မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ” ရှင်းဝူဧကရာဇ်က လော့ဝေကို မေး၏။

“ကျွန်တော်လား” လော့ဝေသည် အကြာကြီး စဉ်းစားပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်သာဆိုရင် ယွီကျိုးကို သွားပြီး ကိုယ့်မျက်စိနဲ့ကိုယ် ကြည့်မယ်။ အဲ့ဒါက အလုပ်မဖြစ်ဘူးဆိုရင် အဲ့ဒီက သတ္တုတွင်း အလုပ်သမားတစ်ယောက်ကို ရှာပြီး ကိုယ့်ဘာသာ မေးမယ်။ ဒီကိစ္စက ဖြေရှင်းလို့ မရနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲတဲ့ ကိစ္စလို့ ကျွန်တော် မထင်ပါဘူး”

ရှင်းဝူဧကရာဇ်သည် ပြုံးပြီး လော့ဝေကို ခပ်ဖွဖွ တွန်းလိုက်သည်။ “မင်း စာတွေ ဆက်ဖတ်နေပါဦး၊ ငါ နောက်မှ စစ်ဆေးမယ်”