အခန်း - (၁၀)

ဤအပျက်အစီး နယ်မြေထဲသို့ မဝင်ရောက်မီက ဤမျှအထိ အန္တရာယ်များသည့် အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု လော့ကျန့်ချင်း မထင်မှတ်ထားခဲ့။

သူဖတ်ဖူးသည့် ‘နတ်ဘုရားဖြစ်ရန် လမ်းစဉ်ရှာဖွေခြင်း’ စာအုပ်ထဲတွင် ဤနယ်မြေအကြောင်းကို လီရှို့ချန်၏ အမြင်ဖြင့်သာ အမြဲဖော်ပြထားသည်။ ကျင့်ကြံသူ (၇၁) ဦးထဲတွင် လီရှို့ချန်တစ်ဦးတည်းသာ ပါရမီမရှိသူဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိကြပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် နားမလည်နိုင်သော အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုးကြောင့် ချီစွမ်းအားစုဆောင်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသူဖြစ်ရာ ဤနယ်မြေက သူ့အတွက် အခက်အခဲကြီးကြီးမားမားမရှိဘဲ အလွန်လွယ်ကူနေခဲ့သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဤကျယ်ပြောလှသော တောရိုင်းမြေတွင် လီရှို့ချန်သည် အဆင့် (၁) နှင့် အဆင့် (၂) မိစ္ဆာသားရဲများနှင့်သာ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သူသည် အဆင့် (၂) မိစ္ဆာသားရဲကိုပင် တစ်ကောင်တည်းသာ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် လော့ကျန့်ချင်းအတွက်မူ ဤတောရိုင်းမြေထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် အဆင့် (၄) ‘မီးလျှံသားရဲ’ ကိုးကောင်၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

အဆင့် (၄) မိစ္ဆာသားရဲဆိုသည်က လူသားကျင့်ကြံသူများ၏ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်နှင့် ညီမျှသည်။

ခေါင်းကိုးလုံးပါသည့် မီးလျှံသားရဲကဲ့သို့သော သတ္တဝါမျိုးက ရုတ်တရက် ပြေးဝင်လာသည့်အခါ လော့ကျန့်ချင်းမှာ မှင်သက်သွားရသည်။ သူသည် အားစိုက်ထုတ် တိုက်ခိုက်ပြီးမှသာ ထိုသားရဲအားလုံးကို သတ်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူအမောဖြေရန် ခေတ္တရပ်လိုက်စဉ်ပင် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ အဆင့် (၄) သားရဲများဖြစ်သည့် ‘လေဟုန်မြွေဟောက်’ ၁၈ ကောင်က သူ့ကို ထပ်မံ ဝိုင်းရံလာပြန်သည်။

လော့ကျန့်ချင်း: “...”

တောရိုင်းမြေထဲသို့ ပို၍တိုးဝင်လေလေ သားရဲများက ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာလေလေ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်နှင့် ညီမျှသော အဆင့် (၄) သားရဲ စုစုပေါင်း ၈၁ ကောင်က လော့ကျန့်ချင်းထံသို့ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ပြေးဝင်လာကြသည်။ သူ့နဖူးပေါ်တွင် အစိမ်းရောင်အလင်းများ တောက်ပနေပြီး ရွှမ်းဖူဓားသည်လည်း ကြည်လင်သော အသံကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူသည် ဓားနှင့်အတူ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သားရဲများကြားတွင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။ ဓားတစ်ချက်ဝှေ့တိုင်း သွေးရဲရဲသံပါသော ခေါင်းတစ်လုံး ပြတ်ကျသွားလေ့ရှိကာ ဝမ်ရှို့တောင်တန်းတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံများအရ သူ့လက်က ပြတ်သားပြီး ရက်စက်လှသည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်နှင့် ညီမျှသော သားရဲ ၈၁ ကောင်လုံး သူ၏ ရွှမ်းဖူဓားအောက်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

သို့သော် လော့ကျန့်ချင်း စိတ်မလျှော့သေးပေ။ သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ ဆယ်ပေခန့် မြင့်မားသော ရွှေရောင်မျောက်ဝံကြီး တစ်ကောင် သူ့ထံသို့ လျှောက်လာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤသားရဲက အဆင့် (၅) သားရဲဖြစ်ပြီး လူသားကျင့်ကြံသူများ၏ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် အစောပိုင်းသို့ စတင်ဝင်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လော့ကျန့်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ချိန်တွင် လက်ထဲရှိဓားက လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ရွှေရောင်မျောက်ဝံကြီး၏ ခေါင်းက ချက်ချင်းပင် လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

နောက်တွင်မူ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် အလယ်ပိုင်းရှိ ရွှေရောင်မျောက်ဝံကြီးများ ရောက်လာပြန်သည်။

ထိုမှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် အစောပိုင်းအထိပင် ရောက်ရှိလာတော့သည်။

“ဒီပေသို့အရှင်သခင်က မရိုးရှင်းဘူးပဲ၊ ဒါက သာမန်ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ အပျက်အစီးနယ်မြေ မဟုတ်တာတော့ သေချာတယ်။”

အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံက လေထဲတွင် လွင့်နေပြီး လော့ကျန့်ချင်း၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစများ စီးကျနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် သူ့ထက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တစ်ခုလုံး သာလွန်နေသော အဆင့် (၆) သားရဲကို မကြောက်ရွံ့ဘဲ ဓားကိုကိုင်ကာ ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် လှမ်းတက်လိုက်သည်။

ဖြူစင်သော ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ လက်ချောင်းတစ်စုံက ရှုပ်ထွေးလှသော လက်ကွက်များကို အဆက်မပြတ် ဖော်ဆောင်နေသည်။ အသက်ရှူကြိမ်ရေ အနည်းငယ်အတွင်းပင် လော့ကျန့်ချင်း၏လက်သည် ပုံရိပ်ယောင်များ ထင်ကျန်သွားသည်အထိ လှုပ်ရှားသွားကာ ရွှမ်းဖူဓားမှာလည်း အလင်းများဖြင့် တောက်ပလာသည်။ ကောင်းကင်တွင် တိမ်တိုက်များ စုရုံးလာပြီး ထိုတိမ်တိုက်များသည် အပျက်အစီးနယ်မြေ၏ အကာအကွယ် အတားအဆီးများကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဤကျယ်ပြောလှသော တောရိုင်းမြေတွင် ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ခဲရောင်တိမ်တိုက်များ လိပ်တက်လာပြီး တဖြည်းဖြည်းနှင့် တောရိုင်းမြေပေါ်တွင် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာကာ သဲနှင့်ကျောက်တုံးများ လွင့်စင်လာတော့သည်။ လေပြင်းက ပို၍ ပြင်းထန်လာပြီး ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ လော့ကျန့်ချင်း၏ ဝတ်ရုံနှင့် ဆံနွယ်များကို လွင့်ပျံစေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်မှ တိမ်မည်းများက တောရိုင်းမြေကို ဖိနှိပ်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေကာ လေထုသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ခဲလာသည်။ အဆင့် (၆) ရွှေရောင်မျောက်ဝံကြီးသည် လော့ကျန့်ချင်းကို ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်ကာ ၎င်း၏ရင်ဘတ်ကို အဆက်မပြတ် ထုရိုက်ပြီးနောက် သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ပင်...

ရွှမ်းဖူဓားမှ အစိမ်းရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်တွင် မိုးကြိုးသံများ မြည်ဟည်းသွားသည်။ ထူထဲသော လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာရာ လော့ကျန့်ချင်းက ဓားကိုမြှောက်၍ ခုခံလိုက်သည်။ လျှပ်စီးတန်းက ရွှေရောင်မျောက်ဝံကြီး၏ ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်သွားသဖြင့် ၎င်းမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သွားရသည်။

“ဓားတစ်လက်မှ ပွင့်လွှာကိုးချပ်ကြာ!”

လော့ကျန့်ချင်းသည် ဓားကို လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်ရာ ဓားသွားကိုးခုအဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး ရွှေရောင်မျောက်ဝံကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် စိုက်ဝင်သွားတော့သည်။ ဓားရှည်က ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားသဖြင့် ရွှေရောင်မျောက်ဝံကြီးသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းဘုန်းလဲကျသွားသည်။ ၎င်း၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက နှစ်ကြိမ်ခန့် တွန့်လိမ်သွားပြီးနောက် ငြိမ်သက်သွားတော့ရာ သွေးများနှင့် တောရိုင်းမြေတစ်ခုလုံးကို နီရဲသွားစေသည်။

ရွှမ်းဖူဓားသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဓားသံထုတ်လွှတ်ကာ ဆော့ကစားတတ်သော ကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ လေထဲတွင် တစ်ပတ် ပတ်ပျံပြီးနောက် လော့ကျန့်ချင်း၏ ဘေးသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် လော့ကျန့်ချင်း၏ မျက်နှာက ဖြူရော်နေပြီး အသက်ရှူသံတို့ မြန်နေခဲ့ကာ သူ၏ ဖီးနစ်မျက်ဝန်းများက အနည်းငယ် မှေးစင်းနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

‘ဓားတစ်လက်မှ ပွင့်လွှာကိုးချပ်ကြာ’ ဆိုသည်မှာ “စစ်မှန်သော ပွင့်ချပ်ကိုးခုကြာပန်း ကျင့်စဉ်” ထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဓားကွက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ အမှန်အတိုင်းဆိုလျှင် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ရောက်မှသာ ၎င်းကို သုံးနိုင်ခြင်းဖြစ်၏။ ဝူးယင်းက ဤဓားကွက်ကို လော့ကျန့်ချင်းအား စောစီးစွာ သင်ကြားပေးခဲ့သော်လည်း လော့ကျန့်ချင်းသည် ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် အလယ်ပိုင်းအထိပင် တစ်ခါမှ အောင်မြင်အောင် မသုံးနိုင်ခဲ့ချေ။ ယခုမှသာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် သုံးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုဓားကွက်သည် လော့ကျန့်ချင်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အားလုံးကို ကုန်ခန်းစေခဲ့သည်။ အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် ဒုတိယအဆင့် သားရဲတစ်ကောင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာလျှင်ပင် သူ့ကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရစေနိုင်သည်။ လော့ကျန့်ချင်းကမူ ထိုဓားကွက်ကို သုံးခဲ့ရခြင်းအတွက် နောင်တမရပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စောစောက ရွှေရောင်မျောက်ဝံကြီးသည် အလွန်ပင် ခက်ထန်လှသဖြင့် အမြန်ဆုံး သတ်ပစ်ရန်သာ လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ရှိသော သားရဲတစ်ကောင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ခြင်းက အနည်းငယ် ပိုလွန်းနေသည်ဟု ဆိုရမည်။ ခဏတာအတွင်း တောရိုင်းမြေတွင် အခြားသားရဲများ ထပ်မံပေါ်မလာတော့ပေ။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အနည်းငယ် ပြန်လည်ရရှိလာပြီးနောက် လော့ကျန့်ချင်းသည် သိုလှောင်လက်စွပ်ကို အမြန်ဖွင့်ကာ သူ၏ရှစ်မေ့ ဖော်စပ်ပေးထားသည့် တတိယအဆင့် ဆေးလုံးပုလင်းကို ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုဆေးလုံးက ‘ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းဆေးလုံး’ ဖြစ်ပြီး အတွင်း၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမြောက်အမြား သိုလှောင်ထားသဖြင့် ကျင့်ကြံသူများ စားသုံးပြီးနောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးနိုင်သည်။

လော့ကျန့်ချင်းသည် ဆေးလုံးငါးလုံးကို တိုက်ရိုက် စားလိုက်ရာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပြန်ပြည့်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ မကြာလိုက်ဘဲ သူက ရွှမ်းဖူဓားကို ကောက်ယူကာ ရှေ့သို့ ဆက်သွားခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ရှိသည့် ထူးဆန်းသော မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် ထပ်မတွေ့ရတော့သော်လည်း အမြုတေဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်းရှိ သားရဲအချို့နှင့် ကြုံတွေ့ရသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သားရဲများ ပို၍များပြားလာရာ ၎င်းတို့အားလုံးက ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့်သာ ရှိကြသော်လည်း လော့ကျန့်ချင်းအား ဆီစိမ်စက္ကူထီးကို ထုတ်သုံးရန်အထိ ဖိအားပေးလာကြသည်။

လက်တစ်ဖက်က ထီးကိုကိုင်ကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်‌၌ ဓားကိုကိုင်ထားသည်။

ထီးအပြင်ဘက်ရှိ သားရဲများက သူ့ကို ထိတွေ့နိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း ထီးအတွင်းဘက်ရှိ အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူကမူ သူ့ဓားဖြင့် အသက်ပေါင်းများစွာကို ရိတ်သိမ်းနေပြီး ဓားအလင်းတစ်ချက်ဖြင့် ခေါင်းတစ်လုံးကို ဖြတ်ယူနေသည်။

လော့ကျန့်ချင်းသည် လမ်းတစ်လျှောက် အလွန်လျင်မြန်စွာ သွားလာနေပြီး လီရှို့ချန်၏ ပုံရိပ်ကို လိုက်လံ ရှာဖွေနေခဲ့သည်။

“နတ်ဘုရားဖြစ်ရန် လမ်းစဉ်ရှာဖွေခြင်း” ဝတ္ထုထဲတွင် မုန့်ရှစ်မေ့သည် ဇာတ်လိုက်လီရှို့ချန်နှင့်အတူ တောရိုင်းမြေသို့ အတူတကွ ကူးပြောင်းခံရသည့် အခန်းတစ်ခန်း ပါရှိသည်။ ဂိုဏ်းတူတပည့်များဖြစ်သဖြင့် လီရှို့ချန်က ချီစွမ်းအားစုဆောင်းခြင်းအဆင့်ရှိ တပည့်သစ်တစ်ဦးသာဖြစ်၍ သူ(မ)က သူ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ခြင်းမှာ သဘာဝကျသည်။ သူတို့ အတူတူ ခရီးနှင်လာကြပြီး တောရိုင်းမြေမှ ထွက်ခွာခါနီးတွင် အဆင့် (၆) ‘ပုံရိပ်ယောင်မြေခွေး’ နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

အဆင့် (၆) သားရဲတိုင်းသည် လော့ကျန့်ချင်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့်အတိုင်း အလွန်ခက်ခဲသော ပြိုင်ဘက်ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ထိုမြေခွေးက ပုံရိပ်ယောင်အတတ်များတွင် အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်လှသည်။ သူ(မ)၏ ဆေးဝါးများနှင့် မှော်လက်နက်အားလုံးကို သုံးစွဲပြီးနောက်တွင်မှ မုန့်ရှစ်မေ့သည် ပုံရိပ်ယောင်မြေခွေးကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရစေကာ လီရှို့ချန်နှင့်အတူ ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့သည်။

သူတို့ မသိလိုက်သည်မှာ ပုံရိပ်ယောင်မြေခွေးသည် မထွက်ပြေးမီ သူတို့အပေါ်သို့ ခရမ်းရောင် မြူခိုးများကို မှုတ်ထုတ်သွားခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုမြူခိုးများကို သတိမထားမိဘဲ နောက်ဆုံးစမ်းသပ်မှု ရောက်မှသာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရှစ်မေ့နှင့် လီရှို့ချန်တို့ နှစ်ဦးစလုံး အဆိပ်ဒဏ်ကို ခံစားရကာ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသော ကံကြမ္မာနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

လက်ရှိတွင် လော့ကျန့်ချင်း၏ အမြင်အရ သာမန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ဤတောရိုင်းမြေတွင် သူနှင့် လီရှို့ချန် နှစ်ဦးသာ ရှိသင့်သည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

လီရှို့ချန်၏အစွမ်းက အလွန်နိမ့်ကျသော်လည်း ဤစမ်းသပ်ချက်များမှ အတားအဆီးများကို သူဖြတ်ကျော်နိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း လော့ကျန့်ချင်း သိနေသည်။ လော့ကျန့်ချင်းသည် တောရိုင်းမြေပြင်ကို အမြန်ဖြတ်ကျော်ပြီး လီရှို့ချန်ကို သတ်ပစ်ရန်အတွက် သူ၏ အစွမ်းရှိသမျှကို အသုံးပြုကာ အပြေးအလွှား လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဆုံးသတ်တွင် ဤတောရိုင်းမြေ၌ အမှန်တကယ် ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို မည်သူမှ အသေအချာ ပြောနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ပုံရိပ်ယောင်မြေခွေးက ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် ပမွှားလေးကို သတ်လိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သလို၊ ထိုတပည့်သည် တောရိုင်းမြေမှ မထွက်နိုင်ခင် သားရဲများကြောင့် အသတ်ခံလိုက်ရခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ရှိ ဝူယင်း တစ်ဦးတည်းသာလျှင် အချိန်ကို ပြန်လှည့်ကြည့်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း သူပင်လျှင် ကောင်းကင်၏ တုံ့ပြန်မှုဒဏ်ကို ခံစားရမည် ဖြစ်ရာ လီရှို့ချန် သေဆုံးရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းအမှန်ကို မည်သူမှ သိနိုင်ရန် မလွယ်ကူလှပေ။

“ဒီတောရိုင်းမြေပြင်က မင်းရဲ့ သုသာန် ဖြစ်လာစေရမယ်။”

ချောမောပြီး တည်ငြိမ်အေးစက်သော အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူသည် တောရိုင်းမြေအတွင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းကာ ရှာဖွေနေသည်။ အစိမ်းရောင်ဝါးထီးက သူ့အတွက် တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို တားဆီးပေးထားသဖြင့် သူသည် သားရဲများကြားတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုမရှိဘဲ လှည့်လည်သွားလာနိုင်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုထဲ၌ လော့ကျန့်ချင်းသည် လီရှို့ချန်၏ ပုံရိပ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လီရှို့ချန်သည် အဆင့် (၁) သားရဲနှစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။

အဆင့် (၁) မိစ္ဆာသားရဲဆိုသည်က ချီစွမ်းအားစုဆောင်းခြင်းအဆင့် (၁) မှ (၃) နှင့် ညီမျှပြီး ဉာဏ်ရည်မရှိဘဲ ဗီဇအရသာ တိုက်ခိုက်တတ်ကြသည်။ လီရှို့ချန်က ချီစွမ်းအားစုဆောင်းခြင်းအဆင့် (၂) သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့ကို ကိုင်တွယ်ရန် အတော်လေး ရုန်းကန်နေရသည်ကို မြင်ရသဖြင့် လော့ကျန့်ချင်း အလွန်ပင် စက်ဆုပ်ရွံရှာသွားမိသည်။

လီရှို့ချန်က မိစ္ဆာသားရဲဆိုသည်ကို သတ်တော့မည့်အချိန်တွင် လော့ကျန့်ချင်းသည် အစိမ်းရောင်ဝါးထီးကို သိမ်းလိုက်ကာ နှုတ်ခမ်းများ ကွေးညွှတ်သွားရင်း ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ အောက်သို့ ထိုးစိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ သူ ဓားကိုဆွဲ၍ လုပ်ကြံတော့မည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူ့နောက်ဘက်မှ သားရဲဆန်ပြီး မြှူဆွယ်လွန်းသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူ့ရင်ထဲတွင် အချက်ပေးသံတစ်ခု ရုတ်တရက် မြည်ဟည်းသွားပြီး ကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွေးအမျှင်များ အားလုံး ထောင်ထသွားတော့သည်။ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ထက်မြက်သော ဗီဇက သူ့ကို ညာဘက်သို့ အမြန်ရှောင်တိမ်းစေခဲ့သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လော့ကျန့်ချင်း မူလက ရပ်နေခဲ့သော နေရာတွင် နက်ရှိုင်းသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

လော့ကျန့်ချင်းသည် အစိမ်းရောင်ဝါးထီးကို အမြန်ထုတ်၍ ဖွင့်လိုက်၏။ သို့သော် လေထုထဲတွင် ဝိညာဉ်လှိုင်းများ လှုပ်ခတ်လာပြီး ဝါးထီး၏ ကာကွယ်ရေး အတားအဆီးကို ဖောက်ထွက်ကာ လော့ကျန့်ချင်းကို တိုက်ခိုက်လာသည်။ လော့ကျန့်ချင်း ဆက်တိုက် ရှောင်တိမ်းနေသော်လည်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုက ရပ်တန့်မသွားပေ။

ထိုချိုင့်ဝှမ်းမှ (၅) မိုင်ခန့်အကွာသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီးနောက် လော့ကျန့်ချင်းသည် ဝါးထီးကို အမြန် ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

“စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုပဲ။”

ဝါးထီးသည် ကိုယ်ခန္ဓာစုစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အားအပြည့်ပါသော တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် တဲ့တိုးရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုကိုသာ ဖြစ်ပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုကို မဟုတ်ပေ။ ဤလောကတွင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုကို သုံးနိုင်သော ကျင့်ကြံသူအနည်းငယ်သာ ရှိပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဆိုင်ရာ အတတ်ပညာအများစုတို့က သားရဲများ၏ မွေးရာပါ စွမ်းရည်များ ဖြစ်ကြရာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။

လော့ကျန့်ချင်းသည် ရွှမ်းဖူဓားကို ကောက်ယူကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ကြည့်ရှုရင်း အသင့်အနေအထားတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံမှ မြှူဆွယ်ပြီး ချွဲနွဲ့လွန်းသော ရယ်မောသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိုအသံက အနည်းငယ် စူးရှပြီး ရောက်လာသူက အသာအယာ ရယ်မောလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဘယ်လောက်တောင် ချောမောတဲ့ လူငယ်လေးလဲ။ ဒီလောက် လှပတဲ့ အသွင်အပြင်က မင်းတို့ရဲ့ ညစ်ပတ်နံစော်နေတဲ့ လူသားခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ဘယ်လိုလုပ် ပေါက်ဖွားလာရတာလဲ။ ဒီအရေခွံကို တို့ကိုပဲ ပေးလိုက်ပါလား။ ဒါဆိုရင်တော့ မင်းအသက်ကို တို့ချမ်းသာပေးမယ်။ ဘယ်လိုလဲ၊ မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ။”

***

Aurora Novel Translation Team