Morning Star

Summary

Ye Yao found out that he was in love with his friend Lu Xun.

They ate and slept together, were almost inseparable, and were each other’s best friends.

From what he had learnt over the years, Lu Xun was a straight man of steel, and because of his good looks, he was very attractive to guys with a male sexual orientation.

Whenever such a person appeared, Lu Xun would mercilessly cut them off contact with him. Even if they were good friends before, he would still blackball them without any hesitation, keeping them completely out of his world.

This relationship that shouldn’t appear would be easy to discover. In order to preserve this friendship, Ye Yao minimized the time spent with Lu Xun as much as possible.

Lu Xun wanted to travel alone with him, but he refused.

Lu Xun wanted to take a bath with him, but he refused.

Lu Xun wanted to hold him to sleep, but he still refused.

……

Ye Yao successfully managed to reduce his contact with Lu Xun, but when he was alone at home one day, Lu Xun blocked the door.

The man who was always cheerful and sunny to him now had a terrifyingly dark face and pinned him against the wall.

“Hiding from me?” Lu Xun laughed coldly, “If you can’t give a proper reason …… you can’t blame me for following you all the time.”

Ye Yao made a partial confession.

He told Lu Xun that he liked men, but did not say that he liked Lu Xun.

Lu Xun, who shunned homosexuality like a snake, gave him exceptional treatment.

Not only did he not stay away from him, he took him to the movies and tried to straighten him out.

“What’s so great about a stinky and hard man? It’s disgusting.” Lu Xun put his arm around Ye Yao’s shoulders and pointed at the man working hard on the computer screen with one hand, saying to Ye Yao, “They’re hard and stinky, let’s not like men anymore, okay?”

Ye Yao was silent for a moment: “You’re right, but …… I’m the one below.”

Lu Xun was stunned, and then fled.

Ye Yao thought his friendship with Lu Xun was over, but at one of the social events, in the darkness, he was wrapped up in a familiar embrace.

The usually casual voice was now full of anger: “How dare you let another man touch you?”

Ye Yao finally understood.

The straight man of steel Lu Xun, had bent like a mosquito coil, without Lu Xun knowing it himself.

ယဲ့ယောင်းက သူငယ်ချင်းဖြစ်သူလုရွှင်ကို ချစ်မိနေကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။

သူတို့က အတူအိပ်၊ အတူစားကြပြီး ခွဲမရလုနီးပါးဖြစ်ကြသော အခင်ဆုံးသူငယ်ချင်းအရင်းကြီးများသာ။

ဤနှစ်များစွာအတွင်း သူသင်ယူခဲ့ရသည့်အရာမှာ လုရွှင်က သံမဏိလိုအဖြောင့်ဖြစ်ပြီး ကြည့်ကောင်းသော သူ့ရုပ်ရည်ကြောင့် ဂေးများအတွက် အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိသူပင်။

ထိုသို့သောလူတစ်ယောက်ပေါ်လာတိုင်း လုရွှင်က သူတို့ကို အကြင်နာမဲ့စွာ အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ပစ်တတ်၏။ ယခင်အချိန်တုန်းက သူတို့ချင်းသူငယ်ချင်းကောင်းများဖြစ်နေလျှင်ပင် သူက တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိ သူတို့ကို သူ့ကမ္ဘာမှ ခွဲခြားကာ လုံးဝဝင်ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။

မဖြစ်သင့်သောဆက်ဆံရေးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် လွယ်ကူ၏။ ဤခင်မင်ရင်းနှီးမှုကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ယဲ့ယောင်းက လုရွှင်နှင့် အချိန်ဖြုန်းခြင်းကို တတ်နိုင်သမျှလျှော့ချခဲ့သည်။

လုရွှင်က သူနှင့်အတူ နှစ်ဦးတည်းခရီးသွားချင်သော်လည်း သူငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

လုရွှင်က သူနှင့် ရေချိုးချင်သော်လည်း သူငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

လုရွှင်က သူ့ကို ဖက်အိပ်ချင်သော်လည်း သူငြင်းဆန်နေဆဲသာ။

……

ယဲ့ယောင်းက လုရွှင်နှင့် အဆက်အသွယ်ကို အောင်မြင်စွာ လျှော့ချနိုင်ခဲ့သော်လည်း တစ်နေ့တွင် သူအိမ်၌ တစ်ယောက်တည်းရှိချိန် လုရွှင်က တံခါးဝတွင် တားမြစ်လာသည်။

သူ့အတွက် အမြဲပျော်ရွှင်စေပြီး နေရောင်လို အမျိုးသားက ယခုအခါကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မည်းမှောင်သော မျက်နှာနှင့် သူ့အား နံရံတွင် ဖိထား၏။

"ငါ့ဆီက ပုန်းနေတာပဲ?" 

လုရွှင်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်း အကြောင်းပြချက် ကောင်းကောင်းမပေးနိုင်ရင် မင်းနောက်ကို တစ်ချိန်လုံးလိုက်နေမှာမို့လို့ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့”

ယဲ့ယောင်းက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဝန်ခံလိုက်၏။

သူက လုရွှင်ကို ယောက်ျားများကို ကြိုက်သည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း လုရွှင်ကို ကြိုက်ကြောင်း မပြောခဲ့ချေ။

မြွေကဲ့သို့ လိင်တူဆက်ဆံရေးကိုရှောင်ကြဉ်သူ လုရွှင်က သူ့ကို ထူးထူးခြားခြားပြုမူလာ၏။

ထိုလူက သူနှင့် အဝေးမှာမနေရုံသာမက သူ့ကို ရုပ်ရှင်ကြည့်ရန် ခေါ်သွားကာ ပြန်ဖြောင့်လာရေး ကြိုးစားခဲ့သည်။

"နုံအအနဲ့ ညစ်ညမ်းတဲ့ လူတစ်ယောက်က ဘာများကြီးမြတ်နေလို့လဲ၊ ရွံစရာကောင်းလိုက်တာကွာ" 

လုရွှင်က လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ယဲ့ယောင်း၏ ပခုံးများကို ဖက်ထားလျက် ကွန်ပြူတာဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် အလုပ်ကြိုးစားသော အမျိုးသားကို ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ညွှန်ပြပြီး ယဲ့ယောင်းကို ပြောလိုက်သည်။

 "သူတို့က ကြမ်းတမ်းပြီး နံစော်နေတာပဲ၊ ယောက်ျားတွေကို မကြိုက်နဲ့တော့နော်! ဟုတ်ပြီလား"

ယဲ့ယောင်းက ခဏမျှနှုတ်ဆိတ်သွားသည်။

"မင်းပြောတာ မှန်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါက အောက်ကလူပဲ"

လုရွှင်က အံ့အားသင့်သွားပြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့၏။

ယဲ့ယောင်းက လုရွှင်နှင့်ခင်မင်ရင်းနှီးမှု ပြီးဆုံးသွားပြီဟု တွေးခဲ့သော်လည်း လူမှုရေးပွဲတစ်ခုတွင် အမှောင်ထဲ၌ သူက ရင်းနှီးစွာ အဖက်ခံထားရသည်။

ပုံမှန်ဂရုမစိုက်သလို လေသံက ယခုအခါ ဒေါသများပြည့်နှက်နေသည်။

"အခြားလူ မင်းကို ထိဖို့ မင်း ဘယ်လိုတောင် ခွင့်ပြုရဲတာလဲ"

…..

နောက်ဆုံးတွင် ယဲ့ယောင်း သဘောပေါက်သွား၏။

သံမဏိလိုအဖြောင့်ဖြစ်သူလုရွှင်ခမျာ သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်ဘဲ ခြင်ဆေးကွေးလို ကွေးသွားရှာလေပြီ။

*****