Name: ငါးဆားနယ်မိထွေးလေးရဲ့နေ့စဉ်ဘဝ
Author: 明栀

Summary

Description [Edit]
Wen Ye, who had worked hard to become a company director in her previous life, was reincarnated as the daughter of a concubine in an ancient aristocratic family after a car accident.

After learning the truth, Wen Ye completely gave up.

She had no interest in the power struggles and favoritism within the household; she just wanted to lie down and be a lazy person, occasionally turning over.

The consequence of her laziness was that she was still unmarried at the age of twenty. Her concubine mother was extremely anxious and pleaded with the main wife.

The usually strict main wife gave Wen Ye three options:

1. A newly minted scholar

2. A cousin from the main wife’s family

3. A widowed Ministry of Justice official with children

After considering for a day, Wen Ye finally chose the third option.

Upon hearing this, the concubine mother grabbed Wen Ye and began to worry: “These days, being a stepmother is difficult. Why are you doing this? I think that new scholar is quite good.”

Wen Ye swallowed the last bite of mung bean pastry and said, “This new scholar has a cousin who grew up with him in his hometown.”

The concubine mother was speechless for a moment: “Then there’s your main wife’s cousin…”

Wen Ye took a sip of tea and said, “There are too many people in that family, with two mothers-in-law alone.”

Moreover, each branch of the family had so many concubines and aunts, and she couldn’t be bothered to serve them.

The concubine mother: “…”

Wen Ye put down her teacup and continued, “This Ministry of Justice official is different.”

The concubine mother: “How is he different?”

Wen Ye: “Both his parents are deceased, he has a car and a house, an elder brother and sister-in-law above him, and a son below. When I marry him, I won’t have to manage the household or bear children.”

“As for the little one, I don’t have to worry about him either. As the saying goes, a sister-in-law is like a mother. Mrs. Lu can be considered half a grandmother to the little one.”

The concubine mother: “…”

Mrs. Lu, the sister-in-law who was only twenty-five: “…”

"ငါးဆားနယ်မိထွေးလေးရဲ့နေ့စဉ်ဘဝ"
နိဒါန်း

ယခင်ဘဝတွင် ကုမ္ပဏီဒါရိုက်တာရာထူးရရန် ကြိုးကြိုးစားစားလုပ်ကိုင်ခဲ့သော ဝမ်ယဲ့တစ်ယောက် ကားမတော်တဆမှုအပြီးတွင် ရှေးခေတ်မှ မြင့်မြတ်သောမိသားစုကြီးတစ်ခု၏ ကိုယ်လုပ်တော်ဖွားသမီးအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့သည်။

အမှန်တရားကို သိပြီးနောက် ဝမ်ယဲ့က လုံးဝကို တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

‘ဘာလို့ အိမ်တော်အတွင်းမှာ တိုက်ခိုက်နေကြတာလဲ…  ငါကတော့ အိမ်တော်အတွင်းက အာဏာလွန်ဆွဲပွဲတွေနဲ့ မျက်နှာသာအတွက် ယှဥ်ပြိုင်မှုတွေကို စိတ်မ၀င်စားပါဘူးနော်.... ငါက ငါးဆားနယ်လေး(ငပျင်း)ဖြစ်ချင်ပြီး တခါတရံ ဟိုနားဒီနားလေး လှည့်ပတ်ကြည့်ရရုံနဲ့ ကျေနပ်နေပါပြီနော်’

သူမ ပျင်းရိနေခြင်း၏ အကျိုးဆက်ကြောင့် သူမ အသက်နှစ်ဆယ်‌ရောက်သည်အထိ အိမ်ထောင်မပြုနိုင်သေးပေ။ သူမ၏ကိုယ်လုပ်တော်မိခင်က သူမအတွက် အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်ပြီး အိမ်တော်၏သခင်မ(အဓိကဇနီးအား) တောင်းပန်ခဲ့သည်။

အမြဲတမ်း တင်းကြပ်သည့် သူမ၏မိထွေးက ဝမ်ယဲ့အား ရွေးချယ်ခွင့် သုံးခုပေးအပ်ခဲ့သည်။

ပထမတစ်ယောက် : ကျင့်ရှီအသစ်(လောလောလတ်လတ် စာမေးပွဲအောင်ထားသည့် ပညာသင်သား)

ဒုတိယတစ်ယောက် : အဓိကဇနီး၏ မိခင်မိသားစုဘက်မှ ဝမ်းကွဲ

တတိယတစ်ယောက် : ကလေးရှိသည့် မုဆိုးဖို ဖြစ်သော တရားရေးဝန်ကြီးဌာနမှ လက်ထောက်ဝန်ကြီး

တစ်ရက်လောက် စဉ်းစားပြီးနောက် ဝမ်ယဲ့က နောက်ဆုံးမှ တတိယလူကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ထိုဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြားပြီးနောက် သူမ၏ကိုယ်လုပ်တော်မိခင်က ဝမ်ယဲ့ကို ဆွဲခေါ်ကာ သူမ၏စိုးရိမ်မှုကို စတင်ညည်းညူတော့သည်။ 

"ဒီအချိန်မှာ မိထွေးလုပ်ဖို့ ခက်ခဲနေပြီ။ သမီးက ဘာလို့ ဒီလို ဆုံးဖြတ်လိုက်တာလဲ? ကျင့်ရှီအသစ်က ကောင်းတယ်လို့ အမေ ထင်တယ်"

ဝမ်ယဲ့က သူမ နောက်ဆုံးကိုက်ထားခဲ့သည့် ပဲမုန့်လေးကို မျိုချလိုက်ရင်း ပြန်ရှင်းပြလိုက်သည်။

 "အဲ့ဒီကျင့်ရှီအသစ်က သူ့မွေးရပ်မြေမှာ သူနဲ့အတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့တဲ့ ငယ်ချစ်ဦးဝမ်းကွဲတစ်ယောက် ရှိတယ်"
 
သူမ၏ကိုယ်လုပ်တော်မိခင်က ခဏတာမျှ ပြောစရာ စကားမဲ့သွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထပ်ပြောလိုက်သည်။
 
“ဒါဆို သမီး အမေရဲ့ မိသားစုက ဝမ်းကွဲ…”

ဝမ်ယဲ့က နောက်ထပ်လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်သောက်လိုက်ပြီး ထပ်ပြောလိုက်ပြန်သည်။

"မိသားစုထဲမှာ လူ အရမ်းများတယ်၊ ယောက္ခမကလည်း နှစ်ယောက်တောင် ရှိတယ်" 

‘အဲ့ဒါအပြင် မိသားစုအခွဲတိုင်းမှာ မောင်းမမိဿံတွေအများကြီး ရှိတယ်လေ၊ လူစုံအောင် ဂါရဝပြုရမှာက ပျင်းစရာကောင်းလွန်းတယ်’

ကိုယ်လုပ်တော်မိခင် : "..."

ဝမ်ယဲ့က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ပြန်ချလိုက်ရင်း ဆက်ပြောလိုက်သည်။

 “အဲ့ဒီတရားရေးဌာနရဲ့ လက်ထောက်အမတ်မင်းကတော့ မတူဘူး” 

ကိုယ်လုပ်တော်မိခင်: "ဘာကို မတူတာလဲ?"

ဝမ်ယဲ့ : "သူ့ရဲ့မိဘနှစ်ပါးလုံးက သေသွားပြီ၊ သူ့မှာ ကားနဲ့အိမ် ရှိတယ်၊ အထက်မှာ အစ်ကိုတစ်ယောက်နဲ့ ယောင်းမ ရှိတယ်၊ အောက်မှာလည်း သားတစ်ယောက်ရှိတယ်။ သမီး သူနဲ့လက်ထပ်လိုက်ရင် အိမ်မှုကိစ္စတွေ စီမံခန့်ခွဲနေစရာ မလိုသလို သားသမီးလည်း မွေးစရာ မလိုတော့ဘူး"

"သားငယ်လေးအတွက်ကတော့ သမီး သူ့အတွက် အများကြီး စိတ်ပူပေးစရာ မလိုဘူး။ ယောင်းမအကြီးဆိုတာက အမေနဲ့ အတူတူပဲ။ လုသခင်မကို အနည်းဆုံးတော့ အဲ့ဒီသားငယ်လေးရဲ့ အဖွားတစ်ဝက်လို့ သတ်မှတ်နိုင်တယ်"

ကိုယ်လုပ်တော်မိခင် : “...”

အသက်နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်သာရှိသေးသော အကြီးဆုံးယောင်းမ၊ လုသခင်မ : “...”