Chapter 4.2

ချင်းယွီက ထန်ထန် သုတ်လွှတ်နေစဉ်အတွင်း ဘယ်လိုပုံစံပေါက်နေသည်ကို ဗီဒီယိုဖြင့် ပြလိုက်ပြီးနောက် ဗီဒီယိုနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာတစ်ခွန်းမှ ပြောရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ဗီဒီယိုက ရုတ်တရက်အဆုံးသတ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပြောလာခဲ့၏။

"ကောကော၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့စာချုပ်ပါ စည်းကမ်းချက်တွေကို မေ့သွားပြီလား။"

ထန်ထန်၏ ခန္ဓာကိုယ်က တောင့်တင်းသွားသည်။

ကျန်းရှီ၏ အခြေအနေကြောင့် မိုးသောက်ကြယ်အင်တာတိန်းမန့်က အခြားကုမ္ပဏီများ၏ လှောင်ပြောင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ သူ့ရည်းစားဟောင်းကိစ္စအပေါ် အပြစ်ရှိစိတ်ဖြင့် ထန်ထန်က လူငယ်သခင်လေးသုံးဦးနှင့် ရက်အနည်းငယ်ကြာ အပြန်အလှန်ဆက်ဆံပြီးနောက် သူတို့အပေါ် အသိအမှတ်ပြုပြီး ဥက္ကဋ္ဌစုန့် ပေးထားသည့် မန်နေဂျာစာချုပ်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့သည်။

နှစ်နှစ်အတွင်း သူက သခင်ငယ်လေးများအဖွဲ့ကို ထိပ်တန်းသို့ ဦးဆောင်နိုင်ခဲ့ပါက မိုးသောက်ကြယ်အင်တာတိန်းမန့်တွင် ရှယ်ယာများကဲ့သို့သော အတိုင်းအဆ ကြီးမားသည့် အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ်ဖက်တွင် ထန်ထန်သာ စာချုပ်ကို တစ်ဝက်နှင့် ချိုးဖျက်လိုက်မည်ဆိုလျှင် သူလုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက ပျက်သုဉ်းသွားမှာဖြစ်ပြီး ပမာဏများစွာ ပေးချေရမည်ဖြစ်၏။

ဒါက ကြေးမြင့်တဲ့ လောင်းကစားတစ်ခုပဲ...

“…”

ထန်ထန် အလွန်စိတ်ပျက်သွားပြီး သူ့ကျောက်ကပ်ပျက်သွားတော့မလို ခံစားလိုက်ရသည်။ တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် ဖုန်းကို ထုတ်ကာ သခင်ငယ်‌လေးသုံးဦးအား အောင်မြင်မှုအထွတ်အထိပ်သို့ အမြန်တွန်းပို့ရန် ကြံရွယ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် စကားပြောခန်းမှ သူငယ်ချင်းများလှုပ်ရှားမှုကို မတော်တဆ ဖွင့်မိခဲ့ပြီး နာမည်ကြီးထုတ်လုပ်သူ ဖိန်းကျယ်မောင်း၏ ပို့စ်တစ်ခုကို တွေ့ခဲ့သည်။

ဖိန်းကျဲမောင်း: [ရိုးရိုးကလေကချေလူငယ်ပုံ] ဒီနေ့ မင်းငါ့ကို လျစ်လျူရှုထားတယ်၊ မနက်ဖြန် မင်းငါ့ကို မတွေ့ရတော့ဘူးမှတ် @သီးသန့်လူ

ယင်း "သီးသန့်လူ" မှာ ဆွံ့အသွားရသည်။

"...”

သူက ဖိန်းကျယ်မောင်းနှင့် စကားပြောခန်းကို တိတ်တဆိတ် ဖွင့်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ စာရိုက်လိုက်၏။

ထန်ထန်: ‌လောင်ဖိန်းရေ...ရှိုးအသစ်မှာ ငါ့အတွက် နေရာတစ်ခု သိမ်းထားပေးဦး။

မန်နေဂျာလေး၏ ဖုန်းက တစ်စက္ကန့်အတွင်း တုန်ခါသွားသည်။

ဖိန်းကျယ်မောင်း: ဟင့်အင်း။

သူ့သူငယ်ချင်း၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကို ကောင်းကောင်းသိသဖြင့် ထန်ထန်က ဖိန်းကျယ်မောင်း၏ လှုပ်ရှားမှုပို့စ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ထန်ထန်တစ်ယောက် သူ့ကိုယ်ပိုင်မက်ဆေ့ချ်၏ Screenshot ပုံကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဖိန်းကျယ်မောင်း : [စိတ်ဆိုးနေပုံ] ငါက ဘယ်သူလဲ။ ဖိန်းကျယ်မောင်းလေ။ ကြိုက်တဲ့သူကို ဖိတ်လို့ရတယ်။ ဟားဟား၊ ဘယ်လိုဟာသလဲ။

(လုံလောက်ပြီ။ ဖိန်းကျယ်မောင်းက ထပ်ကြောင်နေပြန်ပြီ။)

...........

ထန်ထန်က တုံ့ဆိုင်းနေသော်လည်း မန်နေဂျာတစ်ဦးအဖြစ် သူ့တာဝန်ကို ကျေပွန်ဆဲဖြစ်သည်။ ပွဲဦးထွက်ခါနီးတွင် သူက လူသိများသော မီဒီယာအချို့ကို ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။ လေ့ကျင့်ရေး ဗီဒီယိုအတိုလေးများက အများပြည်သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အဖွဲ့ဝင်များနှင့် သူတို့အကြောင်းကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။ ကိစ္စအားလုံး ပြေလည်သွားသဖြင့် ဝံပုလွေပေါက်များ၏ ဇာတ်ခုံကို တောက်လောင်စေမည့် ပွဲဦးထွက်နေ့ကို စောင့်မျှော်နေလိုက်သည်။

ယနေ့က ပွဲမစမီ နောက်ဆုံးနေ့ဖြစ်သည်။ ထန်ထန်က ပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်ပြီး လေ့ကျင့်ရေးခန်းထဲ ဝင်လိုက်သည်နှင့် တွေ့လိုက်ရသောမြင်ကွင်းကြောင့် အသိအမှတ်မပြုဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ ငွေအမြောက်အများဖြင့် ငှားရမ်းထားသော အကနည်းပြနှစ်ဦးက သူတို့၏လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များကို လုပ်ဆောင်နေသည်။ ဝံပုလွေပေါက်လေးသုံးကောင်၏ လေ့ကျင့်ရေးဝတ်စုံများမှာ စိုစွတ်နေပြီး ကြွက်သားများက တင်းကျပ်စွာ ပေါ်လွင်နေသည်။ သူတို့က ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို မသိသကဲ့သို့ ပြင်းပြပူလောင်နေပြီး ဆံပင်များနှင့် မျက်လုံးများထဲသို့ ချွေးများ စီးကျလာသော်လည်း ရပ်တန့်မနေကြပေ။

သီချင်းသံများပြီးသွားချိန် သူတို့က မြေပြင်ပေါ် လဲလျောင်းရင်း မောပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့၏။ သူတို့မျက်လုံးများက အနည်းငယ် စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်းဖြစ်နေပြီး လက်မြှောက်ကာ သုတ်ပစ်လိုက်ချင်သော်လည်း လက်ချောင်းလေးပင် မမြှောက်နိုင်လောက်အောင် ပင်ပန်းနေကြသည်။

အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ပြီးနောက် ထန်ထန်က မတ်တတ်ထရပ်ကာ သူတို့မျက်နှာများကို အဝတ်စိုဖြင့် သုတ်ပေးရန် အမြန်သွားလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုသုံးကောင်အား ဘာစကားမှမပြောခဲ့ဘဲ သူတို့ရှေ့တွင် အိတ်တစ်လုံးစီ ချထားပေးခဲ့သည်။

ဝံပုလွေပေါက်လေးများက မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး အသက်ရှူနှုန်းများ ပြင်းထန်ကာ ဆာလောင်ခြင်း၊ ရေငတ်ခြင်းနှင့် မသက်မသာဖြစ်ခြင်းတို့ကို ခံစားခဲ့ရသည်။

မန်နေဂျာလေးက အိတ်များကို တွန်းထုတ်ကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သခင်ငယ်လေးများကိုယ်စား ဖျော်ရည်နှင့် မျက်နှာသုတ်ပုဝါများကို အကသင်တန်းဆရာများထံ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ သူက စနစ်တကျ လေ့ကျင့်မှု မပြုလုပ်ရသေးသော ကလေးများနှင့် ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ဆောင်ပေးသည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်ရှိပါကြောင်း ပြောကြားခဲ့၏။ ထို့နောက် ဘာသတင်းမှ မထွက်ဘဲ ကုမ္ပဏီကနေ ထွက်သွားသည်ကို ကိုယ်တိုင်မြင်ခဲ့ရသဖြင့် ခရီးစရိတ်ပင် ပြန်ပေးခဲ့လိုက်သည်။

နာမည်ကြီးအကနည်းပြနှစ်ယောက်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားသည်။ သူတို့က စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် သက်သောင့်သက်သာရှိသော ဘတ်စ်ကားတစ်စီးပေါ် တက်သွားကြ၏။

ထန်ထန်၏ အကြီးမားဆုံး ခွန်အားမှာ သူ၏ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး စွမ်းရည်ပင်။ သူက လူတိုင်းနှင့် ခင်မင်တတ်ပြီး သူတို့ကျေးဇူးတင်လောက်သည့် လက်ဆောင်များ ပေးအပ်နိုင်သည်။

လေ့ကျင့်ရေးခန်းထဲ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် ဝံပုလွေပေါက်လေးများက သူတို့၏ချွေးများကို တစ်ရှူးစိုများနှင့်သုတ်ပြီးနောက် အိတ်ထဲမှ အဝတ်အစားများ ပြောင်းဝတ်ကာ နေ့လယ်စာထမင်းဘူးထဲမှ အရသာရှိသော အစားအစာများကို စားနေကြသည်။

"ဖြည်းဖြည်းစား။"

ထန်ထန်က ဖျော်ရည်အဖုံးကို ဖွင့်၍ သူတို့ဘေးတွင် ထားပေးလိုက်သည်။

"ဒီနေ့အတွက် ဒီလောက်ပဲ။ မင်းတို့အိမ်ပြန်ပြီးရင် ဘာမှ မစဉ်းစားနဲ့၊ ကောင်းကောင်းအိပ်ပြီး မနက်ဖြန်ဖျော်ဖြေမှုအတွက် မင်းတို့ရဲ့ အခြေအနေကို ညှိလိုက်။"

ထန်ထန်ပြင်ဆင်ပေးသော နှလုံးသားအပြည့် နေ့လယ်စာထမင်းဘူးများနှင့် ဖျော်ရည်များကို အပြီးသတ်ပြီးနောက် ဝံပုလွေပေါက်လေးများက ကျေနပ်အားရစွာ ပြန်လည်အသက်ရှင်လာခဲ့သည်။

ထန်ထန်တစ်ယောက် အမှိုက်များကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီးနောက် လွှင့်ပစ်ရန် ပြင်နေစဉ် ချင်းယွီ၏ခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ကောကော။"

"ဘာလဲ?"

ထန်ထန်က အနည်းငယ် လျှောကျနေသော မျက်မှန်ကို ချိန်ညှိကာ ထုပ်ပိုးထားသော စွန့်ပစ်အိတ်များကို ကောက်ယူရန် အောက်သို့ ငုံ့ရင်း တွေးတောမနေဘဲ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ကောရဲ့ တင်ပါးက အရမ်းမိုက်တယ်။"

ချင်းယွီ၏လေသံမှာ လူဆိုးတစ်ယောက်က သီလရှိသော မိန်းမကို လှောင်ပြောင်နေသလိုမျိုး တိုးညင်းကာ ပျင်းရိပျင်းတွဲနှင့်။

ထန်ထန်၏လှုပ်ရှားမှုတို့ တစ်ခဏမျှ အေးခဲသွားခဲ့သည်။ သူ လျင်မြန်စွာဖြင့် ကိုယ်ကို ပြန်မတ်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်လိုက်သည်။ နှာခေါင်းမှ လျှောကျနေသော မျက်မှန်ကို လျစ်လျူရှုကာ ချင်းယွီအား အကြည့်စူးစူးတစ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

ယင်းအကြည့်က ချင်းယွီကို ရင်ခုန်နှုန်း မြန်သွားစေသည်။ သူ့အကြည့်တွင် တောက်လောင်ပြင်းပြနေသော ဆန္ဒများပါရှိပြီး ထန်ထန်၏တစ်ကိုယ်လုံးကို တစ်လက်မချင်း ထိတွေ့နေချင်သလိုပင်။

ထိုကောင်လေးများက သူ့ကို စနောက်လာသည်။

“ကောကော၊ ကျွန်တော်တို့ကို ထပ်လုပ်ခွင့်ပေးပါလားဟင်။”

ထန်တန်၏မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားသည်။ အခြားဝံပုလွေပေါက်နှစ်ကောင်ကလည်း မျှော်ကြည့်နေသည်ကို ခံစားမိလိုက်ပြီး သူတို့၏အကြည့်များက စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် သူ့အပေါ် ခုန်အုပ်ရန် မစောင့်နိုင်သည့်နှယ်။

ကြည့်ရသည်မှာ သူတို့က သူ့ကို မုဒိမ်းကျင့်ခဲ့သောညလို ပြန်လုပ်ချင်နေပုံပင်။ ထိုညတုန်းက မရင်းနှီးသော တပ်မက်မှုများက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး အရည်များတောင် မထွက်နိုင်အောင် ညှစ်ထုတ်ခံခဲ့ရ၏။ သူ့ဆီးများပင် ထွက်ကျခဲ့ရသည်။ ခြောက်သွေ့သွားသော အတွင်းပိုင်းရှိ ခံစားမှုက ထန်ထန်အား သေဆုံးသွားပြီဟု ထင်မှတ်လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။

နံရံပေါ်ရှိ ပေါ့ပါးပြီး သေးငယ်သော မှန်က မန်နေဂျာလေး၏ ထိတ်လန့်နေသော မျက်နှာကို ထင်ဟပ်နေစေသည်။ သူ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားမိပြီး မျက်မှန်အကွယ်ရှိ မျက်လုံးများကို တဖျပ်ဖျပ်ခတ်ကာ အနီးနားက တံခါးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

မိန်းချန်ရီတစ်ယောက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်စဉ် ထန်ထန်၏ အသက်ရှူသံများက ဖရိုဖရဲဖြစ်လာသည်။

သူ တခြားဘာမှ စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ ထွက်ပြေးဖို့ လုပ်လိုက်၏!

ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ဖြင့် တံခါးဆီသို့ အပြေးအလွှားသွားကာ လက်သွယ်သွယ်လေးဖြင့် တံခါးလက်ကိုင်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်ပြီး လှည့်ဖွင့်လိုက်သည်။

သို့သော် တံခါးသော့က လုံးဝ မလှုပ်ချေ။ သူ တောင့်တင်းစွာဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။ ချီယန်က ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ဖုန်းကို လှုပ်ယမ်းပြလိုက်ပြီး စခရင်ပေါ်တွင် "လော့ခ်ချထားသည်" ဟူသော အနီရောင်စာလုံးကြီးက သူ့မျက်စိထဲ စူးရှစွာ ဝင်ရောက်လာသည်။

"တံခါးကို သော့ခတ်ထားလိုက်ပြီ။"

ချီယန်၏ မြေခွေးသဖွယ် မျက်လုံးများက ဆန္ဒများ ရောင်ပြန်ဟပ်နေကာ သူ့လေသံက မျိုသိပ်ထားရပုံပေါက်နေ၏။

"ဆိုတော့ ကောကော၊ ကောက ထက်မြက်တဲ့သူမို့ နာခံမှုရှိရှိ လာသင့်တယ်နော်။"

သူ့အသံက ပျော့ပျောင်းလွန်းကာ သားကောင်ဖြစ်သူကို ဆွဲဆောင်နေသည့်နှယ်။

"မကြောက်ပါနဲ့။ အဲ့ဒါက သိပ်မကြာပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ အကြာကြီးမလုပ်ဘူး။”