Chapter 3.1 - အိပ်ရာထဲဝင်၍ မန်နေဂျာလေးအား လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အမြတ်ထုတ်ခြင်း...

ယမန်နေ့ညသန်းခေါင်အထိ လေ့ကျင့်သင်ကြားပြီးနောက် ဝံပုလွေပေါက်များက အစာငတ်ခံခဲ့ကြရ၏။ သူတို့က ပြိုင်ပွဲဝင်နေသကဲ့သို့ တူများကို ကိုင်ထားကြသည်။ သူတို့၏ ကောင်းမွန်သော ကြီးပြင်းလာမှုပုံစံကြောင့် အစားအစာအပေါ် အငမ်းမရမဖြစ်ဘဲ ထိန်းထားနိုင်သော်လည်း ဝါးစားမှုနှုန်းက သိသိသာသာ တိုးလာ၏။

ထန်ထန်၏ မျက်မှန်နောက်ရှိ ချစ်စဖွယ် အကြည့်အောက်တွင် သူတို့အားလုံး လက်စသတ်လိုက်ကြ၏။ စားပွဲပေါ် ဘာမှမကျန်တော့ပေ။ ထန်ထန်က ပန်းကန်ဆေးစက်ထဲသို့ ပန်းကန်များထည့်ကာ ဆိုဖာပေါ်မှာ လဲလျောင်း၍ အစာချေနေသော လူသုံးဦးအတွက် ဖျော်ရည်အချို့ကို ယူသွားပေးလိုက်သည်။

သူတို့ ခဏမျှ စကားစမြည်ပြောပြီး ရယ်နေကြသော်လည်း ထန်ထန်က အချိန်ကို စစ်ကြည့်ကာ ထသွားလိုက်သည်။

"ကော ဒီနေ့ပြန်မှာလား။"

ချင်းယွီက သူ့ကို တားလိုက်သည်။

ထန်ထန်က ကုတ်အင်္ကျီကို ဝတ်လိုက်ပြီး အပြုံးနှင့် ပြန်ဖြေ၏။

"အင်းလေ...ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

ခေါင်းကိုငုံ့ကာ ဖိနပ်ချွတ်လိုက်ပြီးနောက် စင်ပေါ်တင်လိုက်၏။ ထိုအခါ အဖြူရောင်ခြေအိတ်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး တင်ပါးလုံးလုံးလေးက အနည်းငယ် ကြွလာကာ ဘောင်းဘီတွင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ထင်ဟပ်နေသည်။ စွဲမက်ဖွယ်သဏ္ဌာန်က မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသော လူသုံးဦးကို ပြင်းပြပူလောင်သွားစေ၏။

"ကော၊ ဒီနေ့ မပြန်ပါနဲ့လား။"

မိန်းချန်ရီက သနားစဖွယ် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် ကျွန်တော်တို့ ဖျော်ဖြေရတော့မှာမို့ စိတ်ပူနေတာ။"

ထန်ထန်က ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းက စိတ်ပူနေတယ်ပေါ့? အရင်က အစမ်းလေ့ကျင့်မှုမှာ မစိုးရိမ်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောခဲ့တာလဲ။"

သူ့နှာတံပေါ်ရှိ မျက်မှန်ကို ချိန်ညှိပြီး ကုတ်အင်္ကျီကို ပြင်လိုက်၏။

"ကောင်းပြီ၊ စိတ်အေးလက်အေးနဲ့ အနားယူလိုက်။ ပွဲဦးထွက်က ရက်ပိုင်းအတွင်း ရောက်တော့မှာ။"

မိန်းချန်ရီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သေစမ်း...သူ တကယ် လေကြီးမိခဲ့တာပဲ...

တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ချီယန်က မတ်တတ်ထရပ်ကာ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။

"ကောကို ကျွန်တော် အပြင်လိုက်ပို့ပေးမယ်။"

"ငါ့ကို အဖော်ပြုပေးမယ်?"

ထန်ထန်က သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"ခြေနှစ်လှမ်းစာလောက် လျှောက်ရတာကို ဘာထူးလို့လဲ။"

ချီယန်က သူ့ကို လိုက်ပို့ရန် ခေါင်းမာနေပြီး အခြားကောင်လေးနှစ်ယောက်ကလည်း လိုက်ပို့ရန် စိတ်အားထက်သန်နေ၏။ ထန်ထန်က သူတို့၏ အကြံအစည်များကို အမြန်ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ချီယန်ကိုလည်း မလိုအပ်ဘဲ ရေးကြီးခွင့်ကျယ်မလုပ်ရန် တားလိုက်သည်။ သူ့လက်ထဲ ဘာမှမယူဘဲ ထွက်သွားခဲ့၏။

ဒါပေမဲ့...

ကံတရားက သူ့ဘက်တွင် ရှိမနေချေ။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်လှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် တောက်ပနေသော ကောင်းကင်ကြီးက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းပြီး အရိုးထဲထိ အေးစက်သွားခဲ့၏။

ထန်ထန်ခမျာ ဆွံ့အသွားရသည်။

ထန်ထန်နှင့် အနည်းငယ်ဝေးသော အိမ်အတွင်း၌ ချင်းယွီ၊ ချီယန်နှင့် မိန်းချန်ရီတို့လည်း ဆွံ့အသွား၏။

“…”

မစ္စတာမန်နေဂျာလေးက တည်ငြိမ်သော ခြေသုံးလှမ်းဖြင့် အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။ အပြင်မှာ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာနေ၏။ သူ့အမူအရာက မပြောင်းလဲဘဲ 'ငါမရှက်သရွေ့၊ ငါ့ကို အရှက်ရစေမှာမဟုတ်ဘူး' ဆိုသော မြင်ကွင်းကို အပြည့်အ၀ ပုံဖော်ထားသည်။

သူ လျင်မြန်စွာ ပြန်လာခဲ့သော်လည်း မိုးရွာသွန်းမှုကြောင့် အားလုံး စိုစွတ်သွားခဲ့သည်။ သူ့ဆံပင်မှ ရေစက်များက နူးညံ့သော အမှုန်အမွှားများလို မျက်နှာပေါ် ကျဆင်းလာသည်။ ပါးလွှာသော ဝတ်စုံက သူ့အရေပြားတွင် ကပ်နေပြီး ပို၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသွင်အပြင်ကို ပေါ်လွင်စေသည်။

ဝံပုလွေပေါက်လေးသုံးဦးက ထန်ထန်ကို သူတို့၏အဝတ်အစားများ ပေး၍ ဆံပင်ကို သုတ်ပေးကာ ဖိနပ်တစ်ရံကို ပြောင်းဝတ်စေခဲ့ပြီး တစ်ခါတစ်ခါ အခွင့်ကောင်းယူခဲ့သည်။ သူတို့က သူ့ခြေကျင်းဝတ်များကို ထိကာ လည်ပင်းနှင့် ခါးကို ရံဖန်ရံခါ အသာအယာ ပွတ်တိုက်ကြသည်။

ချင်းယွီက ထန်ထန်၏ စိုသွားသော အ‌ပေါ်ဝတ်အင်္ကျီကို အဝတ်လျှော်စက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ အပေါ်ထပ်တက်ပြီးနောက် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း သူက လက်ရန်းကို မှီထားလျက် အောက်ထပ်ကို အော်ပြောလိုက်၏။

"ကော ရေချိုးဖို့လာခဲ့ဦး၊ အအေးမမိနဲ့။"

"ကောင်းပြီ။"

ထန်ထန်၏ အသံက အောက်ထပ်မှ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ထန်ထန် ရေချိုးခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ချင်းယွီက လက်ရန်းကို မှီကာ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူက အောက်ထပ်သို့ မျက်နှာမူကာ တစ်ခုခုလုပ်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ရုပ်ရှင်ရုံငယ်လေး ရှိ၏။ အနက်ရောင်အခန်းက ပရိုဂျက်တာမှ အရောင်သာ လင်းနေသော်လည်း ဤရုပ်ရှင်က အနည်းငယ် ကွဲပြားနေသည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပုံစံ အနက်ရောင်စကျင်ကျောက် ရေချိုးခန်းအတွင်းတွင် ထန်ထန်က ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ အင်္ကျီကြယ်သီးကို ဖြုတ်ပြီး စိုစွတ်နေသော အဝတ်များကို ဖယ်လိုက်သည်။ ဖြူစင်ပြီး နှင်းလို အသားအရေက လေထုနှင့် ထိတွေ့ပြီး ရင်ဘတ်ရှိ ချယ်ရီသီးကဲ့သို့ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အစက်အပြောက်နှစ်ခုက အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝံပုလွေပေါက်လေးများက ရင်ခုန်နှုန်းကို ထိန်းထားကြ၏။ ထို့နောက် သူတို့၏ အကြည့်များက အောက်သို့ ရွေ့သွားခဲ့သည်။

ထန်ထန်က ဘောင်းဘီကို ချွတ်လိုက်သည်။ သူ့ချည်သားအတွင်းခံဘောင်းဘီကလည်း အနည်းငယ်စိုနေပြီး ထိုစိုစွတ်သောနေရာက သူ့ကောက်ကြောင်းများကို ပြသနေသည်။ သူ့လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေမှန်း မသိဘဲ အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ခြေကျင်းဝတ်အထိ ဆွဲချလိုက်ပြီး သဘာဝအတိုင်း ခါးကိုင်းလိုက်သည်။

အမျိုးသားများက ပြင်းပြင်းထန်ထန် အသက်ရှူမြန်လာပြီး အောက်ပိုင်းကလည်း ပြင်းထန်ထောင်မတ် တင်းမာလာကြ၏။

ထန်ထန်က အခြားသူအိမ်တွင် ဖြစ်နေ၍ ရေချိုးကန်ကို မသုံးခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ရန် ရေပိုက်အောက်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ သွယ်လျသောခါး၊ သိမ်မွေ့သော ကြွက်သားများ၊ တင်ပါးတင်းတင်းများနှင့် ရှည်လျားသော ခြေတံများက အမျိုးသားများ၏ ပြင်းပြသော ဆန္ဒကို လှုံ့ဆော်ပေးနေသည်။

ခဏအကြာတွင် ကင်မရာက ရုတ်တရက် ချဲ့ခြင်းခံလိုက်ရသည်။ ထန်ထန်က ရေပိုက်ကို နူးညံ့သိမ်မွေ့သော လိင်တံလေးအား ဆေးကြောရန် ရွှေ့လိုက်သည်။ လက်ချောင်း သွယ်သွယ်များက ထိုနေရာတစ်ဝိုက်တွင် လှည့်ပတ်လိုက်ရာ ဝံပုလွေကလေးများ၏ ထိပ်ဖျားကို တုန်ခါသွားစေပြီး သူတို့ကောကောအား အမဲလိုက်လိုစိတ်ကို သည်းမခံနိုင်တော့အောင်ပင်။

"ငါ သူ့ကို ဖာ့ခ်ချင်တယ်။"

ချင်းယွီ၏အသံက ဩရှရှနှင့်။

မိန်းချန်ရီက ထိုနူးညံ့သော မြင်ကွင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း အသက်ရှူသံများ ပြင်းလာ၏။

"ပန်းရောင်လေးကွာ..."

ချီယန်က မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး သူ့အကြည့်ထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ဆန္ဒများကို ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။ သူ့လက်ချောင်းများကြားမှ စီးကရက်ကို ထိလိုက်ရာ စိတ်ဆန္ဒက ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

မထင်မှတ်ဘဲ မိုးများသည်းထန်စွာရွာသွန်းပြီး ပြတင်းပေါက်များပေါ်မှ ရေများထွက်ကျဆင်းနေဆဲ။ လမ်းချော်ချော်များနှင့် အန္တရာယ်မကင်းသော မောင်းနှင်မှုအခြေအနေများကြောင့် အပြင်မထွက်မီ ကြည်လင်သော ရာသီဥတုကို စောင့်ရန် လိုအပ်သည်။ ရေချိုးပြီးနောက် ထန်ထန်က ချီယန်ယူလာပေးသော အဝတ်အစားများထဲသို့ ဝတ်လိုက်ရာ ရှက်သွေးဖြန်းသွား၏။ အင်္ကျီဝတ်ပြီးနောက် မှန်ထဲမှ သိသိသာသာ ချောင်နေသော ညအိပ်ဝတ်စုံကို ကြည့်ကာ ထိုကလေးက ကြွက်သားတောင့်တင်းရန် လိုအပ်နေသေးသော်လည်း ယောက်ျားပီသနေပြီ ဖြစ်သည်မှာ သံသယဝင်စရာမရှိပေ။

"ကော...ပြီးပြီလား။"

ချင်းယွီက အပြင်မှ မေးလိုက်၏။

ထန်ထန်က အဖြစ်မှန်ဆီ ပြန်ရောက်သွားပြီး လမ်းလျှောက်လာရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အင်း၊ ငါပြီးပြီ"

....

ဝံပုလွေသားပေါက်များက သိုးသားရေခြုံလျက် မကောင်းသော အကြံအစည်များကို ခေတ္တဖုံးကွယ်ထားလိုက်ကြသည်။ သူတို့က အရသာရှိပြီး မွှေးကြိုင်သော သိုးငယ်ကို ကြည့်ရင်း နေ့လယ်ခင်းတစ်ခုလုံး ကုန်ဆုံးလိုက်ကြသည်။ ရာသီဥတုက မကြည်လင်လာရုံသာမက မိုးကလည်း ပိုသည်းလာ၏။ ထန်ထန်တစ်ယောက် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး ဧည့်ခန်းထဲတွင် အိပ်ရန်မှတစ်ပါး ရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ပေ။

....

ထန်ထန်က ခုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းလိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာက လက်တော့ပ်စခရင်ကို အာရုံစူးစိုက်ထား၏။ လက်ချောင်းများက ကီးဘုတ်ပေါ်တွင် အသာအယာ ရိုက်နေပြီး ပွဲဦးထွက်ကိစ္စများကို စီစဉ်နေပုံရသည်။

တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ချီယန်က ဗန်းတစ်ခုနှင့် လမ်းမလျှောက်လာခင် စိတ်ငြိမ်သည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီး ရေနှင့် ဆေးကို ပေးလိုက်၏။

"ကော၊ ဆေးကို အရင်ယူလိုက်ဦး။"

ယခုအချိန်တွင် ထန်ထန်က အဖွဲ့၏ ကိစ္စအများစုကို တာဝန်ယူနေရသောကြောင့် အအေးပတ်ခြင်းကို အမှန်တကယ် မခံစားနိုင်ပေ။ သူက မျက်မှန်ချွတ်လိုက်ပြီး နှာခေါင်းရိုးပေါ် ပွတ်သပ်ကာ ချီယန်ကို နူးညံ့စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဆေးကို လက်ခံပြီး မျိုချလိုက်၏။

ချီယန်က ဆေးမျိုချနေစဉ် ထန်ထန်၏ လည်စေ့မှ သိမ်မွေ့သော လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိသည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ ထန်ထန်အား ပေးသောဆေးက စိတ်ငြိမ်ဆေးမဟုတ်။ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးသော ထုတ်ကုန်တစ်ခုပင်။

တစ်ညလုံးအိပ်ပျော်နေလျှင် အတော်လေး ပျင်းစရာပင်။ ထန်ထန်တစ်ယောက် ခါးတစ်ဝိုက်မှ ရိုးရှင်းသော အထိအတွေ့နှင့် အထွတ်အထိပ်ရောက်သည်အထိ တုံ့ပြန်ခြင်းကို တွေ့နိုင်ရန် သူ မျှော်လင့်နေမိ၏။

............

ညအချိန်၌ မိုးစက်များက မစဲသေးပေ။ ဝံပုလွေပေါက်သုံးကောင်က ရုပ်ဖျက်၍ သိုးငယ်လေးထံသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာသည်။

တံခါးကို တိုးတိုးလေး ဖွင့်လိုက်ပြီး ခုတင်ကြီးပေါ်တွင် အဖောင်းလေးတစ်ခု ရှိနေသည်။ အနက်ရောင်ဆံပင်နှင့် အသားဖြူဖြူ လူငယ်လေးက ငြိမ်သက်စွာ အိပ်မောကျနေ၏။

သို့သော်လည်း ခဏအကြာတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ခုတင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ တက်လာသည်။

ချီယန်က မွေ့ရာပေါ် လက်ထောက်လိုက်ပြီး ထန်ထန်၏ ညအိပ်ဝတ်စုံမှ ကြယ်သီးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖြုတ်လိုက်သည်။

ကြယ်သီးတစ်လုံး၊ ကြယ်သီးနှစ်လုံး။

တစ်နေ့လုံးအလုပ်များကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော လူငယ်လေးက အိပ်မက်ထဲတွင် တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ကိုယ်လုံးတီး ချွတ်ပစ်လိုက်သည်ကို သတိမထားမိဘဲ အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်။

ချီယန်က လက်ချောင်းများတွင် ချောဆီများ သုတ်လိုက်ပြီး စေးကပ်နေသော အကြွင်းအကျန်များဖြင့် ထန်ထန်၏ တင်ပါးအကွဲလေးကို ထိလိုက်သည်။ သူ့လက်ချောင်းရှည်များက အပေါက်ဝကို တစ်လက်မချင်း ဆုပ်နယ်လိုက်၏။ ထန်ထန်က မြူခိုးဖုံးနေသော အိပ်မက်မြင်ကွင်းကြောင့် ထွက်ပေါက်မဲ့နေပြီး အချုပ်ခံနေရကာ အိပ်ရာထဲတွင် နူးညံ့သော ညည်းညူသံများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် မိုးက တဖြည်းဖြည်း တိတ်သွားကာ လထွက်လာပြီး ခုတင်ကြီးပေါ်သို့ လရောင်သဲ့သဲ့ ဖြာကျနေသည်။ ချီယန်တစ်ယောက် ယခုအချိန်တွင် အရည်စိုနေသော ထိလွယ်ရှလွယ် ဖင်ပေါက်လေးနှင့် တည့်မတ်နေသော လိင်တံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

နှင်းဆီရောင်ဝင်ပေါက်က လက်လေးချောင်းဖြင့် အချဲ့ခံထားရ၏။ တစွပ်စွပ်အသံများနှင့် ညည်းညူသံများက ရောထွေးနေသော်လည်း ဆွဲဆောင်မှုရှိနေပြီး ရုတ်တရက် ဆောင့်ထိုးမှုကြောင့် အရည်ကြည်များ အဆက်မပြတ် စိမ့်ထွက်နေသည်။ ထန်ထန်က စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသည်။ သူ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တိုးညင်းစွာ ညည်းညူလိုက်၏။

အိပ်မက်ထဲတွင် လူတစ်ယောက်က သူ့ကို ချုပ်နှောင်ထားသည်။ လက်ချောင်းရှည်ရှည်များက သူ့ကိုယ်ပိုင်နေရာလေးကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ကာ အရည်စီးကြောင်းကို လှုံ့ဆော်ပေးနေသည်။ ယခင်က သူ ချိန်းတွေ့ခဲ့ပြီး လိင်ဆက်ဆံမှု လုံးဝမရှိခဲ့လျှင်ပင် ယခုအခါ သူ အိပ်မက်မက်နေသော အနေအထားကို ကောင်းကောင်းသိ၏။

ဤအရာက သူ့ကိုယ်သူ Top ဟု ယူဆထားသော မန်နေဂျာကို ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ရီသွားပြီး မရည်ရွယ်ဘဲ သူ့လည်ချောင်းထဲမှ အသံများ ထွက်လာ၏။ အိပ်မက်က ပြန့်ကျဲနေပြီး ပူပြင်းတောက်လောင်သော အရိပ်အယောင်များ လွှမ်းမိုးနေသည်။

"အာ့!"

ထန်ထန်၏ အလွန်ထိလွယ်ရှလွယ်နေသော လမ်းကြောင်းလေးထဲ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုကြီးကြောင့် သုက်ရည်များ ထွက်ကျလာကာ အော်ဟစ်လိုက်ခြင်းပင်။ ယခုအခါ သူ အပြည့်အဝ နိုးကြားသွားသည်။

စိတ်ထဲ ဖုံးထားသော အလင်းလှိုင်းများ ပျံ့လွင့်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထန်ထန်က စောင်ထဲ လဲလျောင်းနေပြီး အပေါ်ကို မော့ကြည့်ရင်း မောဟိုက်နေ၏။

အုံ့ဆိုင်းနေသော လရောင်အောက်တွင် ချီယန်၏ အနက်ရောင်ဆံပင်များက သူ့မျက်လုံးများကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖုံးကွယ်ထားကာ ထန်ထန်ကို အပြုံးဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

"ကောကော။"

မန်နေဂျာလေးက အခြေအနေနှင့် လိုက်လျောညီထွေမဖြစ်မီ သူ့ကို "ကောကော" ဟုခေါ်သည့် ကောင်လေးက သူ့ကိုယ်ထဲ အတင်းအကျပ် ထိုးသွင်းလိုက်၏။

"ကောကော၊ ခင်ဗျားက အရမ်းအံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲ..."

သူက တိုးတိုးလေး အမောတကော ပြောလိုက်ပြီး သံလိုက်လိုအသံက သည်းမခံနိုင် လောက်အောင် အက်ကွဲနေ၏။

"အာ့...ချီယန်!! ထုတ်... ထုတ်ပေး!"

မရင်းနှီးသော ခံစားမှုက ထန်ထန်၏ဒေါသကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။ သူက တပ်မက်သော ညည်းညူသံများကို ရပ်တန့်ရန် အပြင်းအထန် ရုန်းကန်ခဲ့ရသော်လည်း သူ့ခြေထောက်များကို ချုပ်နှောင်ခံထားရကာ သူ့လက်များကလည်း လူနှစ်ယောက်ဆီမှ ခုတင်ပေါ်တွင် ဖိခံထားရ၏။

သူ့ကို ချုပ်ထားသူတွေက မိန်းချန်ရီနှင့်ချင်းယွီကလွဲလို့ ဘယ်သူများဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း...

"မင်း... မင်းတို့ကောင်တွေ?"

ထန်ထန်မှာ မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေမိသည်။ ဤကောင်လေးသုံးယောက်က သူ့ကို ဘာကြောင့် ဤသို့ဆက်ဆံတာလဲဟု ကြိုးစားမေးလိုက်ရာ သူ့အသံက တုန်ရီနေ၏။ သို့သော် သူ့မေးခွန်းက ခဏချင်းပင် လျစ်လျူရှုခံခဲ့ရပြီး အဆုံးမဲ့ သာယာမှု အရှိန်အဟုန်က လွှမ်းခြုံသွားသည်။

"ကောကော လိုက်လှုပ်မနေနဲ့။"

မိန်းချန်ရီက ထန်ထန်၏လက်ကို မြှောက်ပြီး ညင်သာစွာ နမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ထန်ထန်၏ ရုန်းကန်မှုများကို လျစ်လျူရှုပြီး တစ်ဖက်လူ၏ လက်ကို သူ့လိင်တံပေါ်တွင် တင်ကာ ပွတ်တိုက်လိုက်တော့သည်။

ချင်းယွီလည်း ထိုအတိုင်းပင်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ ထောင်မတ်မှုများကို တစ်ဖက်လူက တောက်လောင်စေခဲ့၏။

ချီယန်က သူ့ဘဝ၏ အကောင်းဆုံးအချိန်ကို ပိုင်ဆိုင်နေခဲ့သည်။ သူက ထန်ထန်၏ ပေါင်အပေါ်ပိုင်းကို ဖိထားပြီး ဖင်ပေါက်လေးကို မာကြောပြီး ထူထဲသော လိင်တံနှင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိလိုက်၏။ သူက ပြင်းပြင်းထန်ထန် တွန်းထိုးရင်း နူးညံ့သော လမ်းကြောင်းလေးကို တစ်ချက်ချင်း ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ သူ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ရောက်တိုင်း ထန်ထန်၏ ညည်းညူသံများထဲ သာယာမှုနှင့် နာကျင်မှုတို့ ရောထွေးနေသည်ကို ကြားနေရ၏။ ထန်ထန်၏ အတွင်းသားနံရံများက တုန်ယင်နေပြီး သူ့အာရုံခံအဖုများကို လှုံ့ဆော်ပေးနေသည်။

"အားးးး... မလုပ်နဲ့၊ ထုတ်ပေး၊ အင်းးး...အာ့။"

သာယာမှုက ထန်ထန်အား ရူးသွပ်စေလုနီးပါးပင်။ သူ့လိင်တံလေးက နှစ်ကြိမ်သုက်လွှတ်ပြီး ဖင်ပေါက်လေးက အရည်များ စိမ့်ထွက်နေ၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဤမျှထိလွယ်ရှလွယ် ဖြစ်နေသည်ကို ဘယ်တုန်းကမှ မသိခဲ့ဘဲ ရှက်ရွံ့စိတ်ဖြင့် မထိန်းနိုင်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

ချီယန်က အနေအထားကို မကျေမနပ်နေဖြစ်ပုံရသည်။ သူက ထန်ထန်ကို လှန်ချလိုက်ပြီး တင်ပါးများကို ပင့်မြှောက်ကာ ခပ်ရိုင်းရိုင်း အနေအထားဖြစ်အောင် ညှိလိုက်၏။ သူက ကျေနပ်စွာဖြင့် ကြီးမားလှသော လိင်တံကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ထန်ထန့်ကိုယ်ထဲ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။