Chapter 13.1 – Epilogue

(သတင်းထူး : နိုအာအဖွဲ့အစည်းရဲ့ ဥက္ကဌ ဖုချန်ကျစ်က အခုတလော ဖက်ဒရယ်ဆေးရုံကို ခဏခဏ သွားပြနေရတယ်လို့ သတင်းရထားတဲ့အတွက် အားလုံးက သူ့မှာ ပြင်းထန်တဲ့ ရောဂါတစ်ခုခု ဖြစ်နေတယ်လို့ ခန့်မှန်းထားကြပါတယ်။)

(တည်းဖြတ်သူရေ .. သေချင်နေတာလား။ သတင်းမှားတွေကို ဖြန့်ရဲတဲ့အထိ သတ္တိကောင်းနေပြီပေါ့ .. ဟမ်။)

(လူနာစောင့်တစ်ဦး : ဟုတ်တယ်။ မနေ့က ငါ ဆေးရုံမှာ ဥက္ကဌဖုကို တကယ်ကြီး မြင်ခဲ့တာ။ ဆေးရုံဒါရိုက်တာကတောင် သူ့ကို ကိုယ်တိုင် လာနှုတ်ဆက်ခဲ့သေးတယ်။)

(အားး .. ကျေးဇူးပြုပြီး သတင်းမှားပဲ ဖြစ်ပါစေ။ ငါ့ချစ်ချစ်က အခုမှ ငယ်ငယ်လေးပဲ ရှိသေးတာကို။)

(ခွေးလို တည်းဖြတ်သူရဲ့ ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်တဲ့ jpg။ ငါက ဆေးရုံမှာ လုပ်နေတဲ့ သူနာပြုတစ်ယောက်ပါ။ ဥက္ကဌဖုက သူ့နောက်ကျောကို လာပြရုံလေးတင်ပါနော်။)

(တကယ်လား။ တကယ်ကြီးလား။ အဟင့် .. ဟင့် ... ရောဂါအကြီးကြီး မဟုတ်သရွေ့ .. ပန်းသေပန်းညှိုးရောဂါကု ဆရာဝန်နဲ့ သွားပြရင်တောင် ရပါတယ်။)

(ဘုရားရေ .. သူက အရွယ်ကောင်းလေးမှာတောင် ခါးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ရောဂါ ဖြစ်နေပြီလား။ မဟုတ်မှလွဲရော .. အဟွတ် .. အဟွတ် .. သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အပေါ်ယံပဲ ကြည့်ကောင်းနေပြီးတော့ အတွင်းပိုင်းတွေက သုံးစားလို့ မရတာမျိုး ဖြစ်နေတာများလား။)

(အဟွတ် .. အဟွတ် .. အဟွတ် .. မဟုတ်တာ .. အဲ့ဒီလိုကြီးတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်။)

ကောလာဟလများမှာ ရယ်ဖွယ်ရာပင်။ ပိုပြီး ပျံ့နှံ့နှုန်း မြန်လေလေ မူလအရင်းအမြစ်နှင့် ကွဲလွဲမှု များလေလေ ဖြစ်သည်။ တစ်မုဟုတ်ချင်းပင် ပြင်းထန်သည့် နာမကျန်းရောဂါမှ ခါးနာ ဝေဒနာအဖြစ် ဆင့်ကဲ ပြောင်းလဲလာကာ နောက်ဆုံးတွင် "ဥက္ကဌဖုက မစွမ်းဆောင်နိုင်တော့” ဟူသော အတင်းအဖျင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သွားရှာတော့သည်။

ထို ကောလာဟလများ၏ နောက်ကွယ်က အကြောင်းအရင်းမှာ .. နှစ်သစ်ကူး ပထမနေ့က စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဇာ့ဂ်တို့နှင့် တိုက်ပွဲကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် လူသားမျိုးနွယ်စုသည် နှစ်သစ်ကူးအား ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ဖြတ်သန်းနိုင်သွားပြီဖြစ်၏။ ထိုအထဲတွင် ဗိုလ်ချုပ်ထန်လည်း အပါအဝင် ဖြစ်ပေသည်။

တိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် နှစ်သစ်ကူး ပထမနေ့မှာပင် ဗိုလ်ချုပ်ထန်၏ rut စတင်ခဲ့တော့သည်။ ပိုပြီး တိုက်ဆိုင်သည်မှာ .. အလုပ်ကြွေးများအား အပြတ်ဖြတ်နိုင်သွားပြီဖြစ်သော ဖုချန်ကျစ်က အိပ်ရာပေါ်တွင် ထန်ထန်နှင့် လုံးထွေး အပန်းဖြေကာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်လုဆဲဆဲ အချိန်တွင် သူ၏ rut က ကောက်ကာငင်ကာ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ ထိုသို့ဖြင့် ဒေါသူပုန်ထသွားသည့် အယ်လ်ဖာ၏ အိပ်ရာပေါ်မှ ကန်ချခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

Rut ဝင်နေသည့် အယ်လ်ဖာတစ်ဦးသည် သည်းခံနိုင်စွမ်းနှင့် ချုပ်ထိန်းနိုင်မှုတို့ အလိုလို လျော့နည်းလာတော့သည်။ သူတို့က ဖယ်ရိုမုန်းများအား အပြင်းအထန် ထုတ်လွှတ်ကာ အခြား အယ်လ်ဖာများကို ရန်မူတတ်ကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် မြင်မြင်သမျှ အရာရာတိုင်းအား ဖျက်ဆီးလိုသည့် စိတ်ဆန္ဒများ ဖြစ်ပွားတတ်ကာ ပြင်းထန်လှသည့် ရမ္မက်ကြွမှုကိုလည်း ခံစားကြရသည်။ သို့သော် rut ဖြစ်ကာစ အစပိုင်းနေ့ရက်များတွင်မူ ရမ္မက်ဆန္ဒက အယ်လ်ဖာ၏ မွေးရာပါ ပိုင်စိုးလိုမှုကို မလွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့ချေ။

သူ့ခွန်အားကို မချုပ်ထိန်းနိုင်သည့်အတွက် ဖုချန်ကျစ်မှာ ခုတင်ပေါ်မှ လွင့်စဉ်ကာ နံရံနှင့် အသံ အကျယ်ကြီး မြည်အောင် တိုက်မိသွားတော့သည်။ အခန်းနံရံမှာလည်း အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ကာ ဖုန်မှုန့်များ တထောင်းထောင်း ထလာတော့၏။ အပျက်အစီးပုံကြားထဲတွင် ဥက္ကဌဖုက ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် လဲကျနေကာ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ပြန်မထနိုင်တော့ချေ။

ဤတစ်ကြိမ် ဗိုလ်ချုပ်ထန်၏ rut မှာ ယခင်အခေါက်များထက်ပိုပြီး ပြင်းထန်လှသည်။ ဖယ်ရိုမုန်းတို့ ပျံ့ထွက်လာသည့်အခါ အနားတွင် ရှိနေသည့် အယ်လ်ဖာများ အသက်ရှူကျပ်ကာ အိုမီဂါအချို့ကိုပင် heat ဝင်သွားစေခဲ့သည်။

ဒဏ်ရာရသွားသည့် နောက်ကျောကိုပင် ဆေးမထည့်အားသေး၊ ဖုချန်ကျစ်က အပျက်အစီးပုံများအကြားမှ အတင်း ကုန်းရုန်းထကာ ကျန် ကံဆိုးသူနှစ်ဦးနှင့်အတူ ဗိုလ်ချုပ်ထန်အား တောင်ခါးပန်းရှိ ဗီလာသို့ ပို့ပေးလိုက်သည်။ အဆင့်မြင့် အယ်လ်ဖာ၏ rut မှာ ပြင်းထန်လှသည့်အတွက် သူတို့က ဤနေရာအား ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် rut က ကောက်ကာငင်ကာ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟုတော့ မည်သူမှ မတွေးထားမိခဲ့ကြချေ။

တောင်ပေါ်ဗီလာတွင် ...

အယ်လ်ဖာတို့၏ အခန်းထဲသို့ ပြင်ပအလင်းရောင်များ မဝင်ရောက်အောင် ခန်းဆီးစများဖြင့် ကာထားကာ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ညအိပ်မီးသီးကိုသာ ထွန်းပေးထားသည်။ အေးစက်သည့် နှင်းမှုန်တို့၏ ရနံ့က အခန်းတစ်ခုလုံးအနှံ့ ပျံ့နှံ့လွှမ်းမိုးထားခဲ့သည်။

ယစ်မူးဖွယ် အေးစက်စက် ဟော်မုန်းနံ့ကြောင့် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည့် ကျွင့်ယန်ရှောင်း၏ အသက်ရှူသံတို့ မြန်ဆန်လာတော့သည်။ သူက လှေကားပေါ်သို့ အပြေးတက်ကာ ထန်ထန် ရှိနေသည့် အခန်းတံခါးအား အမြန် တွန်းဖွင့်လိုက်၏။

နွေးထွေးသည့် မီးရောင်အောက်တွင် အဝတ်အစားများက ကော်ဇောထက်၌ ပြန့်ကြဲကျနေသည်။ အခန်းအလယ်ရှိ ထိုင်ခုံပေါ်၌မူ ရေချိုးခန်းသုံးဝတ်ရုံမှအပ ကျန် အဝတ်အစား ဝတ်မထားသည့် အယ်လ်ဖာတစ်ဦး ထိုင်နေခဲ့၏။

တံခါးဖွင့်သံကို ကြားလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူက မျက်လွှာကို ပင့်ကာ တံခါးဝရှိလူကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

အေးစက်သည့် နှင်းမှုန်၏ ရနံ့က အခန်းတစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ထားသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် နှင်းတောထဲ ရောက်သွားလေသည့်အလားပင်။ နှင်းလွှာထုပါးပါး၏ အလယ်တွင် rut ဝင်နေသည့် အယ်လ်ဖာက ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ခြေချိတ်ကာ ထိုင်နေခဲ့သည်။ သွယ်လျလျ လက်ချောင်းများက ရှပ်အင်္ကျီတစ်ထည်ဖြင့် ကစားနေခဲ့၏။

မော့ကြည့်လာသူမှာ ရေချိုးခန်းထဲမှ ထွက်လာကာစ ဖြစ်ဟန်ပင်၊ အနက်ရောင် ဆံပင်တို့ထံမှ ရေစက်များ တပေါက်ပေါက် စီးကျနေဆဲပင်။ ရေစက်များက ဆံပင်အဖျားမှတစ်ဆင့် လည်ပင်းထက်သို့ စီးကျလာ၏။ ရေစက်များ စီးကျသည့်လမ်းကြောင်းအတိုင်း ကျွင့်ယန်ရှောင်း၏ အကြည့်တို့က ကပ်ငြိသွးသည့်အခါ အယ်လ်ဖာ၏ ဖြူဖွေးသည့် ညှပ်ရိုးမှ ရင်ဘတ်အထိ သိသိသာသာ နီမြန်းလာတော့သည်။

သူ့အကြည့်များက သိသိသာသာ ရှည်ကြာလာသည့်အခါ အယ်လ်ဖာ၏ စိတ်ရှည်နိုင်စွမ်းတို့ ကုန်ဆုံးသွားရှာတော့၏။ ထို့ကြောင့် ကျွင့်ယန်ရှောင်းက သူ့အကြည့်တို့ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းကာ ထန်ထန်၏ ဘေးသို့ သွား၍ ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ ထိုင်လိုက်သည်။

“ဘေဘီ။ အောက်ထပ်ကို သွားပြီး အားပြန်ဖြည့်ဖို့ လုပ်ရအောင်လေနော်။ ဟင်။”

စားချင်စိတ် မရှိသည့် အယ်လ်ဖာမှာ ထိုစကားကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားကာ ရေချိုးခန်းဝတ်ရုံအောက်ရှိ ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဖိနပ် ဝတ်မထားသည့် ခြေဗလာာဖြင့် ကျွင့်ယန်ရှောင်း၏ ပခုံးကို သာသာလေး တွန်းလိုက်သည်။

ရေချိုးဝတ်ရုံအောက်တွင် မည်သည့်အရာကိုမှ ဝတ်မထား။ ထို့အပြင် သူ၏ ကန်ချက်မှာလည်း မပြင်းထန်လှရာ ကျွင့်ယန်ရှောင်း၏ အကြည့်တို့က ဝတ်ရုံအောက်ရှိ ပန်းရောင် သမ်းနေသော နေရာလေးထံတွင်သာ ကပ်ငြိနေခဲ့တော့သည်။

နှင်းမှုန်များ ထူထဲစွာ ကျဆင်းသည့် ဆောင်းလအလယ်တွင် ပြုလုပ်ထားသည့် နှစ်ချို့ဝိုင်တစ်ပုလင်းအား ဖောက်လိုက်လေသည့်အလား ဝီစကီနှင့် စီးကရက်နံ့ ရောနှောထားသည့် ယစ်မူးဖွယ် ဟော်မုန်းနံ့တို့က လေထုထဲသို့ ပျံ့နှံ့လာတော့၏။

အယ်လ်ဖာ၏ တို့ထိမှုက သိသိသာသာ ရပ်တန့်သွားကာ တစ်ဖက်လူ၏ ပခုံးပေါ် တင်ထားသည့် သူ့ခြေထောက်ကို နေရာပြောင်းလိုက်သည်။ နှင်းလို ဖြူဖွေးသည့် ခြေထောက်တို့ဖြင့် ကျွင့်ယန်ရှောင်း၏ မေးစေ့ကို ပင့်မလိုက်၏။

ကျွင့်ယန်ရှောင်းက မသိမသာ မည်းမှောင်လာသည့် အကြည့်များဖြင့် ထန်ထန်အား စိတ်တိုင်းကျ ဆိုးသွမ်းခွင့်ပြုထားလိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင် အေးစက်နေသည့် ခြေကျင်းဝတ်လေးအား လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ နှုတ်ခမ်းပါးများဖြင့် ဖွဖွလေး အနမ်းခြွေလိုက်၏။

“ဘေဘီ .. လိုချင်နေပြီလား။”

ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ရှိနေသည့် အယ်လ်ဖာက မငြင်းဆန်။

ရမ္မက်ဇောကြောင့် မောဟိုက်လာသည့် အသက်ရှူသံတို့က အချင်းချင်း ရောထွေးသွားသည်။ စက်ဝိုင်းပုံ အိပ်ရာထက်တွင် နီညိုရောင် ခန်းဆီး ပြုတ်ကျလာပြီး လိမ်ထွေးရောယှက်နေသည့် ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုအား အပြင်လူများ မမြင်ရစေရန် ဖုံးကွယ်ပေးလိုက်သည့်အတွက် ညမီးရောင်အောက်တွင် လူရိပ်များကိုသာ မသဲမကွဲ မြင်နေခဲ့ရတော့သည်။

ကျွင့်ယန်ရှောင်းက အိပ်ရာခေါင်းရင်းတွင် မှီထိုင်ကာ လက်တို့က သူ့လည်တိုင်တွင် မျက်နှာအပ်ထားသူ၏ ဆံပင်တို့ကို သာသာလေး ထိုးဖွပေးနေလိုက်သည်။ ထူထဲကြီးမားလှသည့် လိင်တံကြီးက ဆာလောင်မှုများ၏ နှိပ်စက်ခြင်းကို ခံနေရသော အပျက်ဆန်သည့် အပေါက်လေးထဲသို့ အတင်း တိုးဝင်ကာ မညှာမတာ ထိုးမွှေလိုက်တော့သည်။

ထန်ထန်က ထိုသူ၏ ဂလင်းကို အတင်း ကိုက်ခဲကာ ညည်းသံလေးများ ထုတ်လွှတ်ပေးလျက်ဖြင့် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ ခါးသွယ်သွယ်လေးကို နိမ့်ချည်မြင့်ချည် လှုပ်ရှားကာ စိုစွတ်သည့် အပေါက်လေးဖြင့် လိင်တံကြီးအား အငမ်းမရ ဝါးမျိုရင်း ကြီးမားလှသော ထိပ်ဖူးကြီး သူ့လမ်းကြောင်းထဲသို့ ဆက်တိုက် ကျူးကျော်လာသည်ကို ဝမ်းသာအားရ ကြိုဆိုပေးနေခဲ့သည်။ များမကြာမီ အထိမခံနိုင်သည့် အဖုလေးမှာ သိသိသာသာ နူးညံ့အိစက်လာကာ သာယာမှုလှိုင်းလုံးများက သူ့ဦးနှောက်ထဲအထိ ရောက်ရှိလာတော့၏။ အခြားအယ်လ်ဖာတစ်ဦး၏ လိင်တံကို တက်စီးနေသည့် အယ်လ်ဖာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း သိသိသာသာပင် တုန်ရီလာတော့သည်။

“အင်း .. တော်လိုက်တဲ့ကောင်လေး။ ပိုပြီး နက်နက်လေး ဝင်ပါဦး။”

ကျွင့်ယန်ရှောင်း၏ အသက်ရှူသံတို့ကလည်း မြန်ဆန်လာသည်။ လက်တစ်ဖက်က ဗိုလ်ချုပ်ထန်၏ ခါးကို ပွေ့ဖက်ကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်က အသားပေါသည့် တင်သားစိုင်တို့အား စိတ်ကြိုက် ဖျစ်ညှစ်ဆုပ်နယ်နေခဲ့သည်။

သူ့လည်ပင်းထက်မှ စူးခနဲ နာကျင်မှုနှင့်အတူ သွေးစက်များ စီးကျလာသည်။။ rut ဝင်နေသည့် အယ်လ်ဖာ၏ ခေါင်းလုံးလုံးလေးက သူ့လည်ပင်းတွင် အခိုင်အမာ နေရာယူထားကာ ချွန်ထက်သည့် သွားစွယ်များဖြင့် အရေပြားကို နှစ်ကြိမ်သုံးကြိမ် ကိုက်ဆွဲနေခဲ့သည်။ သူက အယ်လ်ဖာ၏ အစောပိုင်းအမိန့်ကို မကျေနပ်သည့်ဟန်ပင်။ တင်းကျပ်သည့် အပေါက်လေးက တုန်ရီလာကာ အထဲရှိ လိင်တံကြီးက အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာအထိရောက်အောင် စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။ ဆက်တိုက် မနားမနေ ကျီစယ်ခံနေရသည့်အတွက် ကျွင့်ယန်ရှောင်းမှာ မျက်လုံးများပင် နီမြန်းလာရှာတော့သည်။ သူက အသံတိုးတိုးလေးဖြင့် အသနားခံလိုက်သည်။

“ဘေဘီ။”

သူ့အသံမှာ မမှတ်မိနိုင်လောက်အောင်ပင် အက်ကွဲနေတော့၏။

“ပိုပြီး နက်နက်လေး ဆောင့်ပေးပါ .. နော် ...”

ထိုအခါမှ ထန်ထန်ကလည်း သဘောတွေ့သွားကာ သူ့လည်ပင်းကို ကိုက်ခဲထားရာမှ လွှတ်ပေးပြီး သွေးစက်များကိုပါ လျှာဖြင့် လျက်ပေးလိုက်သည်။ အဆီပိုမရှိ၊ ဖြူဖွေးသွယ်လျသည့် ခန္ဓာကိုယ်က မျက်စိကျိန်းလောက်ဖွယ် လှပမှု အရိပ်အယောင်များကို ထုတ်လွှတ်ပေးနေခဲ့သည်။ လက်တစ်ဆုပ်စာ အရွယ်အစားရှိသည့် ရင်သားတို့ကလည်း ခုန်ပေါက်မှုနှင့်အပြိုင် ဘယ်ညာ ယိမ်းနွဲ့နေခဲ့၏။ ထို့နောက်တွင် သူက တင်ပါးအား အထက်အောက် လှုပ်ရှားခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ ရုတ်တရက် ထိုင်ချလိုက်သည်။

“အားးးးးး။”

အယ်လ်ဖာက ချိုသာစွာဖြင့် ညည်းလိုက်သည်။ သူ့လုပ်ရပ်က ကြီးမားလှသည့် လိင်တံကြီးအား အတွင်းပိုင်း အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာအထိ ဝင်ရောက်သွားစေကာ ပြင်းထန်လှသည့် သာယာမှုကြောင့် ကျွင့်ယန်ရှောင်း၏ လည်ချောင်းထဲမှ ညည်းသံများ လျှံထွက်လာတော့၏။ လက်ချောင်းမှ သွေးကြောများလည်း ရုန်းထွက်လာကာ ဗိုလ်ချုပ်ထန်၏ ခါးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားလျက် အရူးအမူး ပင့်ဆောင့်ပေးလိုက်တော့သည်။ ထူထဲကြီးမားလှသည့် ဧရာမ လိင်တံကြီးက အထိမခံနိုင်ဖြစ်နေသော လမ်းကြောင်းလေးထဲသို့ ဝုန်းခနဲ တိုးဝင်သွားသည်။ ပင့်ဆောင့်လိုက်သည့်အားမှာ ဗိုလ်ချုပ်ထန်၏ အစာအိမ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်အား အစိတ်စိတ်အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားစေနိုင်လောက်သည်အထိပင် ပြင်းထန်လွန်းလှ၏။

“အာ့ .. ဟာ့ ...”

ထန်ထန်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ကို အယ်လ်ဖာ၏ ရင်ဘက်ပေါ်သို့ မှောက်ချလိုက်သည်။ သွားစွယ်များဖြင့် ခပ်ညိုညို ရင်အုပ်ထက်ရှိ နို့သီးခေါင်းများအား ကိုက်ဆွဲကာ ကလေးတစ်ယောက် နို့စို့နေသည့်နှယ် တပြွတ်ပြွတ် ငုံခဲထားလိုက်တော့သည်။

ကျွင့်ယန်ရှောင်းက ထန်ထန်၏ တင်သားစိုင်များကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် စိတ်ကြိုက် ဖျစ်ညှစ်ဆုပ်နယ်ရင်း အားအပြည့်ဖြင့် ဆက်တိုက် ပင့်ဆောင့်နေလိုက်သည်။ မနားမနေ ထိုးသွင်းမှုကြောင့် အသားချင်း ရိုက်ခတ်သံများကလည်း ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ ရောင်ရမ်းနေသည့် နို့သီးခေါင်းများအား လွှတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ထန်ထန်က ရင်အုပ်ကြွက်သားများကို ခပ်ပြင်းပြင်း ကိုက်ဆွဲလိုက်သည်။ သွားစွယ်ချွန်ချွန်တို့ဖြင့် အကိုက်ခံရသည်မှာ အပ်ဖြင့် အထိုးခံလိုက်ရသည့်အလား စူးခနဲ ဖြစ်သွားစေသည့်အတွက် ကျွင့်ယန်ရှောင်း၏ အသက်ရှူသံတို့ မြန်ဆန်လာပြီး ထန်ထန်၏ တင်ပါးများကို နီရဲရောင်ရမ်းလာသည်အထိ ဖျစ်ညှစ်လိုက်တော့သည်။ ကြီးမားထူထဲလှသည့် လိင်တံကြီး၏ ဆောင့်ချက်များကလည်း ပိုမိုမြန်ဆန်လာကာ အထိမခံနိုင်သည့် လမ်းကြောင်းလေးအား မပိတ်နိုင်လောက်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်နေသယောင်ပင်။

သူတို့၏ အနေအထားကြောင့် အတွင်းသားများအားလုံးကို အတိုင်းသား မြင်နေရသည်။ နူးညံ့အိစက်သည့် အပေါက်လေးမှာလည်း ခံနိုင်ရည် ကျော်လွန်သည်အထိ ဆွဲဖြဲခံထားရကာ လမ်းကြောင်းနှင့် အပြည့်ဖြစ်နေသည့် လိင်တံကြီးအား တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စုပ်ယူထားသည်။ ကျွင့်ယန်ရှောင်းက တင်ပါးကို လှုပ်ရှားလိုက်လေတိုင်း လိင်တံကြီးကပါ ဝင်ချည်ထွက်ချည် လှုပ်ရှားသွားကာ အတွင်းထဲရှိ စိုရွှဲနေသော အရည်များကြောင့် လုံးပတ်တစ်ခုလုံး စိုရွှဲပြောင်လက်နေတော့သည်။ စည်းချက်ကျကျ ဆက်တိုက် ထိုးဆောင့်နေသည့်အတွက် ဗိုလ်ချုပ်ထန်၏ နှုတ်ခမ်းဖျားမှ သာယာမှု အပြည့်ဖြင့် ညည်းသံလေးများ ဆက်တိုက် ထွက်ကျလာတော့သည်။

“မင်းရဲ့ အပျက်ဆန်တဲ့ အပေါက်လေးက အရမ်းကို တင်းကျပ်နေတာပဲ။”

ကျွင့်ယန်ရှောင်းက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ အားအပြည့်ဖြင့် ပင့်ဆောင့်လိုက်သည်။

“ဖာ့ခ်။ မင်းအပေါက်လေးက စိုရွှဲနေပြီးတော့ အတင်းကို စုပ်ထားတော့တာပဲ။”

“အင်းးးး။”

ညည်းသံများက စိတ်ကြွဖွယ်ကောင်းသည့် ချွဲ့နွဲ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သွယ်လျလျ ခါးသွယ်သွယ်အား မြွေတစ်ကောင်အလား ယိမ်းနွဲ့ကာ လိင်တံကြီးကို စုပ်ယူထားသည့် အတွင်းသားများအား ပိုပြီး ညှို့အားပြင်းစေပြီး အရည်တပေါက်ပေါက် စီးကျလျက်ဖြင့် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဝါးမျိုထားစေခဲ့သည်။ အယ်လ်ဖာ၏ စိတ်ဆန္ဒများကလည်း သိသိသာသာပင် ထက်သန်တက်ကြွလာကာ ပျစ်နှစ်လှသည့် သုက်ရည်များအားလုံးကို တစ်စက်မကျန် သူ့အပေါက်ထဲသို့ သိုလှောင်ထားချင်ဟန်ဖြင့် စည်းချက်ကျကျ ခုန်ပေါက်ကာ စုပ်ယူထားလိုက်တော့သည်။

သားအိမ်လမ်းကြောင်းမှာ စအိုလမ်းကြောင်းထက်ပင် ပိုမိုတင်းကျပ် အိစက်ပူနွေးနေပေသည်။ သာယာမှုကြောင့် ကျွင့်ယန်ရှောင်းက ပင့်သက်ပင် ရှိုက်မိသွားတော့၏။ ပြင်းထန်လှသည့် ဖျစ်ညှစ်မှုကြောင့် ဗိုလ်ချုပ်ထန်၏ တင်ပါးမှာ သူ့လက်ဝါးရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ဖောင်းကားနေသည့် မိစ္ဆာယန်တူရိယာကြီးကလည်း ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

ဗိုလ်ချုပ်ထန်၏ သာယာမှုအပြည့်ဖြင့် ညည်းသံများက ပဲ့တင်ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ဖူးယောင်နေသည့် လိင်တံပိုင်ရှင်မှာလည်း အရိုင်းစိတ် ဝင်ရောက်ကာ အပေါက်ထဲရှိ အပျက်ဆန်သော အရည်အားလုံး ပန်းထွက်လာစေရန် ကြိုးစားလိုက်တော့သည်။ ကျွင့်ယန်ရှောင်းမှာ ထူးထူးခြားခြား ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းလှသည့်အတွက် သူ့လိင်တံကြီးတစ်ချောင်းလုံးအား အပေါက်ထဲသို့ အပြည့်အကျပ် ထိုးသိပ်ထည့်ကာ ပူနွေးအိစက်နေသည့် အပေါက်လေး၏ သာယာမှုကိုသာ အရသာခံ စားသုံးနေလိုက်ချင်တော့သည်။

“အားး .. ကောင်းလိုက်တာ။”