Chapter 7.2

အဝတ်လဲခန်းထဲ လူများ ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်နှင့် ကြိတ်ကြိတ်တိုး ဆူညံသံများက သူတို့၏လုပ်ရပ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အသံများကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ အတွင်းခန်းထဲ ပြန့်ကျဲနေသော ရှက်စရာမြင်ကွင်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး ဘယ်သူမှ မသိခဲ့ပေ။

"ဝူ... နက်လွန်းတယ် အင်း...အွန့်။"

မန်နေဂျာလေးက စိတ်ကြွနေသလိုပင်။ လူငယ်လေးက နောက်မှ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးဖောက်ပြီး သူ့အား တံခါးနှင့် ဖိထား၏။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များက စည်းချက်အတိုင်း လှုပ်ခါသွားကာ တံခါးကို အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ ထူထဲပြီး ရှည်လျားသော လိင်တံက သူ့ထဲကို ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်နှင့် နက်ရှိုင်းလျင်မြန်ပြီး သူ့ကို အဆုံးစွန်ထိ တွန်းပို့လိုက်သည်။ သူ့အတွင်းထဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိသွင်းလိုက်ရာ သူ၏ တပ်မက်ဖွယ်ရာ အပေါက်လေးမှာ ဆုတ်ပြဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ချင်းယွီက ပြင်းပြစွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်သည်။ ကြီးမားပြီး စိုစွတ်နီရဲနေသော သူ့လိင်တံကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အပေါက်လေးကို ဖြဲကြည့်လိုက်ရာ အကြိုရည်များဖြင့် ပြောင်လက်နေသည်။

သန့်စင်သော အတွင်းလမ်းကြောင်းက ရွှဲနစ်နေသော အရည်များနှင့်အတူ လိင်တံတစ်ဝိုက်ကို လောဘကြီးစွာ မျိုစို့ထားသည်။

ချင်းယွီ၏အကြည့်များက ထိုနေရာတွင် မြဲမြံနေသည်။ ဆက်လက်၍ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးသွင်းလိုက်ရာ ညစ်ညမ်းသော အတွင်းသားနံရံများကို ဆန့်သွားစေပြီး အပေါက်သေးသေးလေးကို စိုရွှဲသွားစေခဲ့သည်။

"အမ်းးး... မဟုတ်ဘူး အာ့!"

မန်နေဂျာ၏ တပ်မက်စရာ အပေါက်လေးက ကြီးမားသော လိင်တံကို ကျင့်သားရလာပြီး သူ၏ကျောပြင်က တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်နေသည်။ ထန်ထန်၏ မျက်လုံးများက မှိန်းနေခဲ့ပြီး သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းနိုင်ဘဲ ညည်းတွားလိုက်မိသည်။ လူငယ်လေးဘက်မှ သူ့မျက်နှာကို မမြင်နိုင်မှုအား အခွင့်ကောင်းယူကာ သာယာမှုကြောင့် လျှာတစ်လစ်ဖြင့် တံတွေးများ စီးကျလာပြီး နူးညံ့သော အသနားခံမှုကို ငြင်းဆန်နေသည့်နှယ်။

"ကောကောက တခြားတစ်ယောက်ကို နမ်းချင်သေးလို့လား။"

ချင်းယွီက သူ၏ နာခံမှုမရှိသော ကောကောကို မညှာမတာ ဆက်ဆံလိုက်သည်။ သူ့လိင်တံကြီးကို အပေါက်လေးထဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးသွင်းကာ အတွင်းပိုင်းထိ မွှေနှောက်၍ အရည်များအား ပို၍ ထွက်လာစေလိုက်သည်။

သူက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ကောရဲ့ အပေါက်လေးက ကျွန်တော့်အသားချောင်းကြီးကို ညှစ်ထားတာများ ရွှဲနေတာပဲ…”

အသားချောင်းက တင်းကျပ်စွာ ညှစ်ထားသော အပေါက်လေး၏ အတွင်းသားနံရံများကို တိုးဝင်နေကာ တဗျစ်ဗျစ်အသံများ ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။

အား...အရမ်းကောင်းတယ်... မယုံနိုင်လောက်အောင် ခံစားနေရတယ်!

ထန်ထန့်စိတ်ထဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ပူပြင်းထူထဲသော လိင်တံ၏ ပြင်းထန်သော တွန်းအားများက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသွားစေသည်။ သူ့အပေါက်လေးမှ ခံစားရသော သာယာမှုက လွှမ်းခြုံသွားပြီး ညည်းညူသံများက ဖျားယောင်းသွေးဆောင်နေသလိုပင်။

"မလုပ်နဲ့... ငါ မဟုတ်ဘူး... အွန့်...အာ့!"

အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်သွားချိန် အဝတ်လဲခန်းအပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများ ရုတ်တရက် ထွက်လာ၏။

"ဘယ်သူကြီးလဲ၊ ကျန်းရှီမဟုတ်ဘူးလား။ သူဘာလို့ ဒီကိုရောက်နေတာလဲ။"

တံခါးအပြင်ဘက်တွင်မူ ကျန်းရှီနှင့် သူ့လက်ထောက်တို့ ဝင်ရောက်လာ၏။ သူက သပ်သပ်ရပ်ရပ် ၀တ်စားထားပြီး ချစ်စရာကောင်းနေကာ ကြည့်ရှုသူများ၏ သနားကြင်နာခြင်းကို ရရှိနေသလိုပင်။

ကျန်းရှီက နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အသွင်အပြင်နှင့် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ဆရာချင်း (ဧည့်သည်ဖျော်ဖြေသူတွေထဲက တစ်ယောက်)ဆီ အလည်လာတာပါ..."

သူ့မျက်လုံးများက အဝတ်လဲခန်းကို ခြုံကြည့်လိုက်သော်လည်း သူရှာနေသူကို မတွေ့ခဲ့ပေ။

သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်က တဖြည်းဖြည်း တည်တင်းလာပြီး ရင်းနှီးဖော်ရွေဟန် မပေါက်တော့ပေ။

"ထန်ထန်နဲ့... အဲ့ဒီချင်းယွီဆိုတဲ့တစ်ယောက် ဘယ်မှာလဲ။"

သူက ဆရာချင်းဆိုသော လူနှင့် လုံးဝရင်းနှီးခြင်းမရှိဘဲ ဖျော်ဖြေပွဲတစ်ခုအတွင်း လာရောက်ခြင်းက အကြောင်းပြချက်တစ်ခုမျှသာ။ တကယ်တမ်းတွင်မူ KFW ၏ တစ်ကိုယ်တော်ဖျော်ဖြေပွဲအတွင်း သူ့အနေနှင့် လူငယ်သခင်လေးတစ်ဦးနှင့် တိုက်ဆိုင်စွာ တွေ့ဆုံနိုင်မလားဟု တွေးကာ လာခဲ့ခြင်းပင်။

မန်နေဂျာလေးက သုတ်ဆက်လွှတ်လိုက်ရာ တံခါးဝတွင် နို့ရည်များ စီးကျလာသည်။ သူ့အပေါက်လေးမှ အရှိန်ပြင်းပြင်း အပူများ တစ်ဟုန်ထိုး တက်လာ‌သော်လည်း သူ့အော်သံကို ထိန်းထားရင်း တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။

"ထန်ကောက ဒီမှာ မရှိဘူး၊ ချင်းယွီကို သွားကြိုတာထင်တယ်။"

အတွင်းသားနံရံများက အလွှာလိုက်ကျုံ့ကာ ပိုမိုတင်းကျပ်လာသည်။ ချင်းယွီတစ်ယောက် အသက်ရှူသံပြင်းလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ကြီးမားသော အသားချောင်းက တင်းကျပ်နေသော အတွင်းသားများကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးခွဲလိုက်ပြီး ရွှဲနစ်နေသော အလယ်ဗဟိုသို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။

"အာ့..."

မန်နေဂျာက တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို အပြင်းအထန် ဖိကိုက်လိုက်သည်။ သူ့ရင်ဘတ်က တံခါးနှင့် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် အဖိခံထားရပြီး လက်ချောင်းများက သစ်သားပြားကို ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။ သူ့အပေါက်လေးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးဖောက်လိုက်သည်နှင့် တဆတ်ဆတ်တုန်ကာ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အပြင်ဘက်တွင်မူ သူ့ရည်းစားဟောင်း၏ အသံကို ကြားနေရ၏။

"ဟုတ်လား..."

ကျန်းရှီက စိတ်တိုသွားသည်။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ချင်းယွီက တစ်ကိုယ်တော်ဖျော်ဖြေဖို့ မလုပ်ဘူးလား... သူက ဘာလို့ အ၀တ်လဲခန်းထဲမှာ ရှိမနေတာလဲ ...

အဝတ်လဲခန်းနှင့် မနီးမဝေးတွင် ချင်းယွီက ပြင်းပြင်းထန်ထန် အသက်ရှူနေ၏။

"ကောကော အင်း... အရမ်းကောင်းတာပဲ... ကောကောရဲ့ အပျက်ဆန်ဆန် ဖင်ပေါက်လေးက အံ့သြဖို့ကောင်းတယ်။"

သူ့တင်ပါးများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်လိုက်သည်နှင့် အတွင်းသားနံရံများက အရည်များ ပိုထွက်လာသည်။

အပြင်ဘက်တွင်...

ချီယန်၏သီဆိုမှုက အဝတ်လဲခန်းရှိ လူတိုင်း၏အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့ပြီး ကျန်းရှီအား ခဏမျှ မိန်းမောသွားစေသည်။ ကျန်းရှီအား သူ့လက်ထောက်က ဆရာချင်း မကြာမီ စင်ပေါ်မှ ဆင်းလာတော့မည်ဟု သူ့ကို တိတ်တဆိတ် သတိပေးလိုက်မှသာ ကျန်းရှီတစ်ယောက် လက်တွေ့သို့ ပြန်သတိဝင်လာခဲ့၏။ ထို့နောက် ဤနေရာတွင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုမျိုးမှ ရှောင်ရှားရန် သူ့လက်ထောက်နှင့်အတူ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားခဲ့လိုက်သည်။

....

တံခါးက ညင်ညင်သာသာ လှုပ်ယမ်းနေ၏။

မန်နေဂျာခမျာ ရူးသွားတော့မတတ်ပင်။ သူ့ရည်းစားဟောင်းက တံခါးအပြင်ဘက်မှာရှိနေပြီး အခြားလူတစ်ဦးက သူ့ကိုယ်ထဲ မဆုတ်မနစ် တိုးဝင်နေ၏။ တောက်လောင်နေသော လိင်တံက သူ၏ အပေါက်လေးထဲသို့ နက်နက်နဲနဲ ထိုးသွင်းနေသည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းများကနေ ထွက်ကျတော့မည့် အော်သံကို အပြင်းအထန် မျိုသိပ်ထားရင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေပြီး သုတ်လွှတ်မိကာ အလန့်တကြားဖြင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။

သူ၏ အပျက်ဆန်ဆန် အပေါက်လေးက အသားချောင်းကြီးကြောင့် ဆန့်ငင်ဆန့်ငင်ဖြစ်ကာ အရည်များ ပန်းထွက်လာသည်။ သူ့အတွင်းသားနံရံများက လိင်တံကို ဖိကပ်ကာ စိတ်အားထက်သန်စွာ စုပ်ယူထားသည်။

"သေစမ်းကွာ!"

ချင်းယွီ၏ မျက်လုံးများက အငမ်းမရ နီရဲလာသည်။ သူ အံကြိတ်ကာ နက်ရှိုင်းပြင်းထန်စွာ ထိုးသွင်းလိုက်သဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ ဖင်ပေါက်လေးထဲမှ အရည်များကို ဖျန်းခနဲ ထွက်လာစေခဲ့သည်။

"မလုပ်နဲ့...အာ့!"

အထွတ်အထိပ်ရောက်ပြီးနောက် သိမ်မွေ့သော အပေါက်လေးက မန်နေဂျာအား အသံတိတ်အော်သံထွက်သွားစေသည်။ သူ့အ‌ပေါက်လေးက ထုံကျင်သွားကာ ကြွက်သားများလည်း တင်းကျပ်လာ၏။ လွတ်မြောက်ရန် အပြင်းအထန် ရုန်းကန်ခဲ့သော်လည်း ချင်းယွီဆီမှ သူ့လည်ကုပ်ကို ကိုက်ခဲခံထားရလျက် အပြင်းအထန် ထိုးသွင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

အပေါက်ဝလေးက အကျည်ကြီး အဖွင့်ခံလိုက်ရပြီး လှိုင်းလုံးကြီးများနှင့်အတူ အတွင်းနံရံများပေါ်သို့ သုတ်ရည်ပူများ စီးဝင်လာပြီး မန်နေဂျာ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ပူထူသွားစေခဲ့သည်။ သူ တုန်တုန်ယင်ယင် အော်ဟစ်ကာ တစ်ဖန်ထပ်ပြီး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားပြန်သည်။

တင်းမာသော ကြွက်သားများဖြင့် သူ့နောက်မှ ဝံပုလွေလေးက သူ့လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အတွင်းဘက်သို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အပူလှိုင်းများ ဖြေလျှော့သွားပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က အဝတ်လဲခန်းတံခါးကို လာခေါက်လေသည်။

မန်နေဂျာလေးက လျှာတစ်လစ်ဖြင့် နဂိုပျော့ပျောင်းနေသော သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ချက်ချင်းဆိုသလို တောင့်တင်းသွား၏။ သူ့စိတ်ထဲတွင်မူ တံခါးတစ်ဖက်မှလူက ကျန်းရှီမဟုတ်ရန် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အသက်ရှူရပ်မတတ် ဆုတောင်းနေခဲ့မိသည်။

...

ချီယန်နှင့် မိန်းချန်ရီတို့ အဝတ်လဲခန်းဆီ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် ချိုမြိန်ပြီး သွေးဆောင်နိုင်သော အငွေ့အသက်များကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့က ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို ချက်ချင်းဆိုသလို နားလည်သွားကြ၏။

မိန်းချန်ရီက ရေအနည်းငယ်သောက်လိုက်သည်။ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပိတ်ထားသော အဝတ်လဲခန်းတံခါးကို စိုက်ကြည့်နေသည့် သူ့အကြည့်များက မှုန်ကုပ်ကုပ်ဖြင့်ပင်။

ချီယန်က လိမ္မာပါးနပ်သော အကြည့်ဖြင့် လျှောက်သွားပြီး တံခါးကို ရွှတ်နောက်နောက် ခေါက်လိုက်သည်။ သူ့အသံက ကျီစယ်မှုများအပြည့်။

"ချင်းယွီ၊ မင်း စင်ပေါ်တက်ဖို့ အလှည့်ရောက်ပြီ။"

“အခု ငါတို့နှစ်ယောက် အဝတ်လဲခန်း သုံးရမဲ့အလှည့်ပဲ။”