Chapter 10.2

ထန်ထန်က သုံးဖက်မြင်ကွန်ပျူတာကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ ဖန်နံရံက ငွေမင်ရောင်အဖြစ်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲသွား၏။ စစ်ဖိနပ်ဖြင့် ကြမ်းပြင်ကို ဖြတ်ကာ ထိုင်နေကြသူ နှစ်ယောက်အား ကျော်ခွတက်နင်းပြီး ခြေတံရှည်နှစ်ဖက်ကို သက်တောင့်သက်သာ ချိတ်ကာ ဇိမ်ကျကျ မှီထိုင်လိုက်သည်။

အန်ဂျလိုနှင့် ကျွင့်ယန်ရှောင်းတို့က အသည်းအသန် ထရပ်ကာ တစ်ယောက်က ထန်ထန်ကို ချွေးကူသုတ်ပေးလိုက်ပြီး ကျန်တစ်ယောက်က ရေသောက်ရန် အဆင်သင့် ပြင်ပေးလိုက်သည်။

ထန်ထန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်ငြား သူတို့၏ ပြုစုမှုကို မငြင်းဆန်။ ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်တော့ချေ။ ပထမဆုံးနေ့ကတည်းက ထိုသူတို့၏ အလွန်အကျွံ စိတ်အားထက်သန်မှုများအား ငြင်းဆန်ခဲ့သည့်တိုင် ငြင်းဆန်မှုက အရာမထင်ခဲ့။ ထို အရှက်မရှိသည့် ယောက်ျားနှစ်ဦးမှာ ကျည်ဆံပင် မဖောက်နိုင်လောက်သည်အထိ ထူထဲလှသော အရေပြားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

ဖြူရော်နေသည့် နှုတ်ခမ်းတို့က ပုလင်းနှင့် ထိကပ်သွားကာ လည်စေ့လေး အထက်အောက် လှုပ်ရှားရင်း ရေကို သောက်လိုက်သည်။ ချိုမြိန်မှု အငွေ့အသက်တစ်ခုက သူ့နှုတ်ခမ်းမှတစ်ဆင့် လည်ပင်းထက်သို့ လျှောကျသွားကာ အင်္ကျီကော်လံထဲ ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ အန်ဂျလိုက ကိုယ်ကိုကိုင်းကာ မပျောက်ကွယ်မီ အချိန်မီ လျှာဖြင့် လျက်လိုက်သည်။

သူ၏ စိုစွတ်နေသည့် နှုတ်ခမ်း၊ ပူနွေးနွေး လေငွေ့နှင့် ပြင်းရှသည့် ဝိုင်နံ့တို့က ထန်ထန်ကို ရစ်ပတ်လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ထန်ထန့်ထံမှ ညည်းသံတိုးတိုးလေး ပေါ်ထွက်လာကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် သူ့ကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

“အခုထိ အရိုက်ခံချင်နေသေးတာလား။”

ခက်ထန်ကြမ်းတမ်းသည့် ရုပ်ရည်ပိုင်ရှင် အန်ဂျလိုက အပူတက်နေသည့် ခွေးထီးတစ်ကောင်အလား သူ့အမြီးကို ခါယမ်းကာ ချွဲချွဲနွဲ့နွဲ့ ပြောလိုက်သည်။

“အသည်းလေး။”

ထန်ထန်၏ အသက်ရှူသံတို့ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားတော့သည်။ ခြေထောက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ အန်ဂျလို၏ ရင်ဘက်အား ဖိလိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ရွေ့လျားနေသော ကျွင့်ယန်ရှောင်း၏ လက်တို့ကိုလည်း ဖမ်းချုပ်လိုက်သည်။ ကျွင့်ယန်ရှောင်းက ငြင်းဆန်တော့မည်ပြုစဉ် အန်ဂျလိုက ကြမ်းပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ ထန်ထန်၏ စစ်ဖိနပ်အား သူ၏ ထောင်မတ်နေသော ခွကြားပေါ်သို့ တင်ခွင့်ပြုထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ အန်ဂျလိုက နေရခက်စွာဖြင့် တွန့်လိမ်ကာ ညည်းသံများကိုလည်း ဆက်တိုက် ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။ ထိုစဉ် သူ့အနောက်ဘက်ရှိ ကျွင့်ယန်ရှောင်းက ထန်ထန်၏ လည်ပင်းတွင် ခေါင်းအပ်ကာ အီနေသည့် ခွေးပေါက်တစ်ကောင်အလား သူ့မျက်နှာဖြင့် ပွတ်သပ်နမ်းရှုံ့နေခဲ့သည်။

“ကျစ်။”

ထန်ထန်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သက်ပြင်းချကာ လက်ကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။

“ငါ့လက်နဲ့ မင်းတို့ဘာသာမင်းတို့ ရှင်းမှာဆိုရှင်း။ ကျန်တာကတော့ ဘာမှလုပ်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့။”

စက္ကန့်ပိုင်းမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“စောဒကတက်ခွင့် မပြုဘူး။”

အယ်လ်ဖာနှစ်ဦး၏ အပြိုင်အဆိုင် သရုပ်ဆောင်မှုများ ရပ်တန့်သွားကာ အန်ဂျလိုက သူ့နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် လျက်ပြီး ခါးပတ်ကို ဆွဲဖြုတ်၍ ရှည်လျားထူထဲလှသည့် ထောင်မတ်နေသော လိင်တံကြီးကို အပြင်သို့ ထုတ်လိုက်သည်။ သူက ထန်ထန်၏ အေးစက်နေသော လက်ဖျားလေးအား ငုံ့နမ်းလိုက်ကာ အရည်တစက်စက် ကျနေသည့် သူ့အကောင်ကြီးအား စစ်ဝတ်စုံအောက်မှ သိသိသာသာ ဖောင်းကြွနေသော ဗိုလ်ချုပ်ထန်၏ ခွကြားနှင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ များမကြာမီ ခွကြားထဲမှ ကနဦး အရည်ကြည်များ စိမ့်ထွက်လာတော့၏။

ထန်ထန်၏ မျက်လုံးတို့ ပြူးကျယ်သွားကာ တစ်ခုခု ပြောတော့မည်ပြုစဉ် အရွယ်အစားတူ ရှည်လျားကြီးမားသည့် လိင်တံကြီးဖြင့် သူ့မျက်နှာကို ဖြန်းခနဲ အရိုက်ခံလိုက်ရသည်။ ဆိုဒ်လွန် ထိပ်ဖူးကြီးထံမှ စိမ့်ထွက်နေသည့် အရည်ကြည်တို့က သူ့ပါးမှတစ်ဆင့် နှုတ်ခမ်းပေါ်သို့ စီးကျသွားတော့၏။

နှစ်ယောက်လုံးက တားဆေး ထိုးထားကြသည့်တိုင် ထန်ထန်က မသုံးထား။ ဝိုင်နီနှင့် စီးကရက်၊ ဝီစကီတို့ ရောနှောသည့် အနံ့က လေထဲသို့ ပျံ့လွင့်လာကာ ရီဝေယစ်မူးဖွယ် မွှေးရနံ့တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ မစို့မပို့ ခံစားလိုက်ရသည့် သာယာမှုက သူ့အာရုံကြောများအားလုံးကို ထုံကျဉ်သွားစေကာ ဗိုလ်ချုပ်ထန်အား မလျော်ကန်သည့် ကိစ္စများ လုပ်နေစဉ်အတွင်း လူမိခံလိုက်ရသည့် ခံစားချက်မျိုး ပေးနေခဲ့၏။

ရမ္မက်ကြွနေသည့် သားရဲကြီးနှစ်ကောင်က သူ့ကို ဆက်တိုက် ပွတ်သပ်နေကြသည်။ အန်ဂျလိုက သူ့ခြေထောက်ကို ပွတ်သပ်နေပြီး ကျွင့်ယန်ရှောင်းက သူ့မျက်နှာကို ပွတ်သပ်နေသည့်တိုင် ထန်ထန်၏ မျက်နှာအမူအရာက မပြောင်းမလဲ ရှိနေဆဲပင်။ သူက မထီလေဟန် အကြည့်များဖြင့် ခုံပေါ်တွင် ခြေကို ချိတ်ကာ ထိုင်နေခဲ့၏။

ထန်ထန်၏ ပြီးပြည့်စုံလှသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကောက်ကြောင်းကို ငေးကြည့်နေသည့် အန်ဂျလို၏ အသက်ရှူသံများက တဖြည်းဖြည်းလေးလံလာကာ ထိပ်ဖူးကြီးမှ စိမ့်ထွက်လာသည့် အရည်များကြောင့် ထန်ထန်၏ ပေါင်အတွင်းသားတစ်ခုလုံး စိုရွှဲသွားတော့၏။ သူက အယ်လ်ဖာ၏ ညှို့ယူဖမ်းစားမှုကြောင့် ခပ်တိုးတိုး ညည်းမိသွားတော့သည်။

ကျွင့်ယန်ရှောင်းက နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်လိုက်သည်။ ခရမ်းရောင် သမ်းနေသည့် အကောင်ကြီးက အားမာန်တက်ကြွမှု အပြည့်ဖြင့် ဗိုလ်ချုပ်ထန်၏ ပါးနှင့် နှုတ်ခမ်းကို စိုစွတ်သွားစေခဲ့သည်။ ထန်ထန်၏ အသက်ရှူသံများကလည်း သိသိသာသာ မြန်ဆန်လာ၏။ တစ်လလုံးလုံး လိင်မဆက်ဆံခဲ့ရသည့် အယ်လ်ဖာ၏ လိင်တံမှာလည်း အလွန် အထိမခံနိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ကျွင့်ယန်ရှောင်းက ထန်ထန်၏ မျက်နှာကို လိင်တံကြီးဖြင့် ပွတ်သပ်နေရင်းမှာပင် လေ့ကျင့်ရေးဝတ်စုံအောက်ရှိ အပေါက်လေးကလည်း အရည်များဖြင့် စိုရွှဲနေလောက်ပြီဟု တွေးမိနေခဲ့၏။

အေးစက်လှသည့် နှင်းမှုန်များထက်သို့ ဝိုင်တစ်ခွက် လောင်းချလိုက်လေသည့် အနံ့မျိုး ပျံ့နှံ့လာကာ အသက်ရှူသံများကလည်း သိသိသာသာ ပြင်းထန်လာတော့၏။ လေ့ကျင့်ရေးအခန်း၏ ဖန်နံရံက ငွေမင်ရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ အပြင်ဘက်ရှိ ဖြတ်သွားဖြတ်လာများအနေဖြင့် အတွင်းတွင် ဖြစ်ပျက်နေသမျှအား ချောင်းကြည့်၍ မရနိုင်တော့ချေ။သူတို့က အထဲရှိ အယ်လ်ဖာများအကြားတွင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သတိမပြုမိ၊ ပြင်းထန်လှသည့် ပျော်ပါးမှုက မည်မျှ ကြာမြင့်မည်ကိုလည်း မသိရှိခဲ့ကြချေ။