အခန်း (၁၆) ငါက ဟန်ဆောင်ပြီး ပေါင်းရုံသက်သက်ပါ
ယွင်မော့သည် သူ၏ အရှင့်သားသည် မကြာသေးမီက တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူသည် ချူယန့်ကို အလွန် အာရုံစိုက်နေပြီး ချူယန့်၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အမြဲ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပေါ်လာတတ်သည်။
ဥပမာ ယခုကဲ့သို့ပင်။
လေဝင်လေထွက်ကောင်းသော နေရာတွင် ရှိနေသော ယွင်မော့သည် စားသောက်ဆိုင်သို့ လာနေသော ချူယန့်ကို အပေါ်ထပ်မှ မြင်သောအခါ လှည့်ကြည့်ကာ အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်။
“အရှင့်သား၊ သူ ရောက်လာပါပြီ”
“အင်း”
ယွင်ကျုံ့ယောင်က တုံ့ပြန်သော်လည်း မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမှ မပြုလုပ်ချေ။
ယွင်ကျုံ့ယောင်၏ နေရာသည် ပြတင်းပေါက်နားတွင် ဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ဤဘက်သို့ လာနေသော ချူယန့်ကို သဘာဝအတိုင်းမြင်နိုင်သည်။ လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံသောက်ရင်း ယွင်မော့၏ စိတ်ခံစားမှုသည် ဤရက်များအတွင်း အနည်းငယ်မှားယွင်းနေသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ”
သူသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချပြီး မေးလိုက်သည်။
ယွင်မော့သည် ခေါင်းမော့ကာ ယွင်ကျုံ့ယောင်ကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။ အရှင့်သား ဤသို့ ပြုလုပ်ခြင်းသည် အကြောင်းရင်းရှိလိမ့်မည်ကို သူ သိသော်လည်း မပျော်နေနိုင်ချေ။
ကျွန်တစ်ယောက်၊ ကိုယ်ရံတော်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤသို့သော စိတ်ခံစားမှုမျိုး မရှိသင့်ချေ။
“ကျွန်တော်မျိုး ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး”
ယွင်မော့သည် ယွင်ကျုံ့ယောင် သူ့ကြောင့် အာရုံပျံ့လွင့်သွားမည်ကို မလိုချင်သောကြောင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
သို့သော်လည်း ယွင်မော့၏ အမူအရာများက မျက်နှာတွင် အကုန်ပေါ်နေသောကြောင့် ယွင်ကျုံ့ယောင် မမြင်ဘဲ နေနိုင်ပါ့မလား။ သို့သော် ချူယန့် တက်လာပြီဖြစ်သောကြောင့် သူ မမေးတော့ချေ။
ယွင်ကျုံ့ယောင်သည် သီးသန့်အခန်းထဲတွင် ရှိပြီး အပြင်ဘက်တွင် မဟုတ်ချေ။
အပြင်ဘက်ကို ရွေးချယ်ပါက အလွန်ရည်ရွယ်ချက်ရှိနေပုံပေါ်ပြီး သတိထားမိစေလိမ့်မည်။
ချူယန့် သူ၏ သီးသန့်အခန်းအနီးမှ ဖြတ်သွားသောအခါ ယွင်ကျုံ့ယောင်က အချိန်ကိုက်ပြောလိုက်သည်။
“ယွင်မော့၊ ပိုက်ဆံရှင်းလိုက်”
သီးသန့်အခန်းကို ဖန်သားပြင်ဖြင့် ကာထားသောကြောင့် အတွင်းမှ လူကို မမြင်နိုင်သော်လည်း အသံကိုမူ ကြားနိုင်သည်။
ယွင်ကျုံ့ယောင်သည် အပြင်မှ ခြေသံက ရပ်တန့်သွားသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မည်းမှောင်မှု တစ်စွန်းတစ်စဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ထရပ်ကာ အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားသည်။
ချူယန့်ကို ခုမှ မြင်ရသည့်အလား ယွင်ကျုံ့ယောင်သည် အနည်းငယ်အံ့အားသင့်ဟန်ဆောင်သည်။ တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် ချူယန့်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ နှုတ်ဆက်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
သူ ထွက်သွားရန် ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်စဉ် ချူယန့်က သူ့ကို တားလိုက်သည်။
“သတ္တမမင်းသား၊ မတွေ့တာကြာပြီနော်”
ယွင်ကျုံ့ယောင်သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုံ့လိုက်သည်။
“အင်း”
သဘောထားသည် အလွန်အေးစက်နေသည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် ဤအချိန်တွင် အရှက်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း ချူယန့်ကတော့ မတူချေ။
သူသည် ယွင်ကျုံ့ယောင်ကို မရမနေ ရလိုသူဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့သောလူမျိုးကို စွဲစွဲမြဲမြဲ လိုက်ကပ်ရမည်ကို ကောင်းစွာ သိသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လက်မလျှော့ချေ။
“သတ္တမမင်းသားက အသက်ကယ်ခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးရှင်ကို ဒီလိုသဘောထားမျိုးနဲ့ ဆက်ဆံတာလား”
ချူယန့်က ယွင်ကျုံ့ယောင်ကို တားဆီးသည်ကို ယွင်မော့ မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ဝင်ရပ်လိုက်ပြီး သတိထားသော အမူအရာဖြင့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သို့သော် ချူယန့်က သူ့ကို ဂရုမစိုက်ချေ။
“ အိမ်ရှေ့စံချူက ကျေးဇူးကို အကြောင်းပြပြီး လိုချင်တာ တောင်းနေတာလား”
ယွင်ကျုံ့ယောင်၏ မျက်နှာသည် အေးစက်နေသည်။
“တကယ်လို့ ကျေးဇူးကို အကြောင်းပြပြီး လိုချင်တာ တောင်းချင်တာဆိုရင် ဒီမှာ မင်းနဲ့ စကားပြောနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့်… သတ္တမမင်းသားက ဘာမှထုတ်ဖော်ပြောပြမှာ မဟုတ်ဘူးမလား”
ချူယန့်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်က ကွေးညွှတ်သွားပြီး တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် ယွင်ကျုံ့ယောင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
သူ၏ စကားကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားသည့်အလား ယွင်ကျုံ့ယောင် မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်သည်။
“မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ”
“ဘာမှမလိုချင်ပါဘူး။ သတ္တမမင်းသားနဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်ချင်ရုံလေးပါပဲ။ ဒီတောင်းဆိုချက်ကို သတ္တမမင်းသားက လက်မခံဘူးလို့တော့ မပြောလောက်ပါဘူးနော်”
ချူယန့်၏ စကားများသည် ယွင်ကျုံ့ယောင်၏ မျှော်လင့်ချက်အတိုင်းပင်။ ဤသူသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်ပြီး တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တောင်းဆိုတတ်သူဖြစ်သည်။
“မင်းသဘောပဲ”
ဤစကားတစ်ခွန်းချန်ထားခဲ့ပြီးနောက် ယွင်ကျုံ့ယောင်သည် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။ ထိုကျောပြင်သည် ရှုံးနိမ့်ပြီး ထွက်ပြေးရသည့် သဘော သက်ရောက်နေသည်။
ချူယန့်သည် ထိုအဖြူရောင်အရိပ်ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးထဲတွင် အဓိပ္ပာယ်များစွာဖြင့် ရှိနေခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားဆန်တဲ့ စိတ်နေသဘောထားရှိတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ သူသည် လူသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ လူသားတစ်ဦးဖြစ်နေသရွေ့ သူ ရယူနိုင်မည်။
မြင်းလှည်းပေါ် ရောက်သောအခါ ယွင်ကျုံ့ယောင်သည် ယွင်မော့၏ ခါးမှ ဓားပျော့ကို ရုတ်တရက်ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
“အရှင့်သား!”
ယွင်မော့သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ယွင်ကျုံ့ယောင်ကို တားဆီးရန်ပင် အချိန်မရသေးမီ ယွင်ကျုံ့ယောင်သည် ဓားဖြင့် သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို ဖြတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ကြွေကျသွားသော အဖြူရောင် အဝတ်စကို ကြည့်ရင်း ယွင်မော့သည် ခဏကြာအောင် တောင့်တင်းနေခဲ့ပြီးမှ ၎င်းသည် ချူယန့် ခုနက ထိတွေ့ခဲ့သော နေရာဖြစ်သည်ကို သတိရလိုက်သည်။
ယွင်ကျုံ့ယောင်၏ မျက်နှာက အေးစက်နေပြီး ဓားပျော့ကို ယွင်မော့ထံ ပြန်ပစ်ပေးလိုက်ကာ မျက်လုံးမှိတ်၍ အနားယူသည်။
ယွင်မော့ မေးချင်သော်လည်း ယွင်ကျုံ့ယောင်၏ ပုံစံကို ကြည့်ပြီး စကားတစ်ဝက်ပင် မမေးရဲချေ။
“နောင်တော်ကြီးဆီ သွားမယ်”
ယွင်ကျုံ့ယောင်က ပြောသည်။
ယွင်မော့သည် မြင်းထိန်းကို အမိန့်ပေးပြီး သူ၏ နေရာသို့ ပြန်ထိုင်သည်။ ယွင်ကျုံ့ယောင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ နောက်ထပ် ဘာများလုပ်ဦးမလဲဟု စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။
“ငါနဲ့ သူက ဟန်ဆောင်ပြီး ပေါင်းရုံသက်သက်ပဲ၊ မင်း စိတ်ထဲမထားနဲ့”
ယွင်မော့သည် ယွင်ကျုံ့ယောင် သူ့ကို ရှင်းပြနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း နားလည်ရန် အချိန် အတော်ကြာခဲ့သည်။ သူ၏ ထိုစိတ်ခံစားမှုလေးကို အရှင့်သား မြင်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။
ဤအသိသည် ယွင်မော့၏ မျက်နှာကို နီရဲစေပြီး သူ ခေါင်းအနည်းငယ်ငုံ့ကာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အင်္ကျီလက်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး တင်းမာနေကာ ဘာပြောရမှန်းမသိချေ။
သူ၏ ရင်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုအနည်းငယ်ရှိနေသည်။
ယွင်ကျုံ့ယောင်သည် စိတ်ငြိမ်သက်သွားပြီး မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သောအခါ ယွင်မော့၏ ချစ်စရာကောင်းသော မိန်းမငယ်လေးပုံစံကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် ခပ်တိုးတိုး ရယ်လိုက်ရာ ယွင်မော့က လန့်သွားပြီး ခေါင်းထောင်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း ယွင်ကျုံ့ယောင်၏ မျက်လုံးထဲမှ တဖြည်းဖြည်းလွင့်ပျယ်သွားသော အပြုံးကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။
“ချူယန့်က ငါ့ရဲ့ ရန်သူပဲ။ ငါနဲ့ သူက အသက်ချင်းလဲရမယ့် ရန်သူတွေ။ သူက လျိုယွဲ့ပြည်ရဲ့ အိမ်ရှေ့စံ ဖြစ်ပြီး အာဏာအင်မတန်ကြီးမားတယ်။ ချူးယွင်ပြည်နယ်မြေထဲမှာ ဖြစ်ပေမယ့် ပေါ့ဆလို့ မရဘူး။ မင်း ငါ့ကို ကောင်းကောင်းကာကွယ်ပေးရမယ်၊ သိရဲ့လား”
“ဟုတ်ကဲ့! ကျွန်တော်မျိုး သိပါတယ်”
ယွင်ကျုံ့ယောင်သည် ယွင်မော့၏ နီရဲနေသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း သူ၏ စိတ်ထဲမှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ တဖြည်းဖြည်းငြိမ်သက်သွားသည်။
အိမ်တော်သို့ ရောက်သောအခါ ယွင်ကျုံ့ယောင်သည် မြင်းလှည်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။ သို့သော် ယွင်ကျုံ့မင်သည် အိမ်တော်တွင် မရှိဘဲ စစ်တန်းလျားတွင် စစ်သားသစ်များကို လေ့ကျင့်ပေးနေကြောင်း ကြားသိရသည်။
“စစ်တန်းလျားကို သွားမယ်”
ယွင်မော့သည် သူ၏ အရှင့်သား၏ အခြေအနေကို စိုးရိမ်နေခဲ့သော်လည်း ယွင်ကျုံ့ယောင် ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
သူတို့လမ်းကြောင်းပြောင်း၍ စစ်တန်းလျားသို့ သွားလိုက်ရာ ယွင်ကျုံ့မင်ကို စစ်တန်းလျားတွင် တွေ့ရသည်။
ယွင်ကျုံ့ယောင်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် အိမ်တော်တွင်သာ နေပြီး အပြင်သိပ် မထွက်သောကြောင့် သူ ရုတ်တရက် စစ်တန်းလျားသို့ ရောက်လာခြင်းသည် လူများကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။
“သတ္တမမင်းသားကို အရိုအသေပြုပါတယ်!”
လေ့ကျင့်နေသော လူများသည် ချက်ချင်းပင် လက်ထဲမှ လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်ကာ အားလုံးဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။
“နောင်တော်ကြီးက ဘယ်မှာလဲ”
“သတ္တမမင်းသားကို ပြန်ဖြေကြားပါတယ်၊ ပထမမင်းသားက အခန်းထဲမှာ အကြံပေးတွေနဲ့ ဆွေးနွေးနေပါတယ်”
ယွင်ကျုံ့ယောင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး သူတို့အား ဆက်လုပ်ရန် ခွင့်ပြုကာ အခန်းထဲသို့ လျှောက်သွားသည်။
ယွင်ကျုံ့မင်သည် ယွင်ကျုံ့ယောင် ရုတ်တရက် ရောက်လာမည်ဟု မထင်ထားပေ။ သူက အခြားသူများကို အရင်ထွက်ခွာခိုင်းလိုက်ကာ သူ့စားပွဲပေါ်မှ ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းပြီး လျှောက်လာသည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ”
“ချူယန့်က မြို့တော်ကို ရက်သတ္တပတ်နှစ်ပတ်စောပြီး ရောက်နေပြီ”
ယွင်ကျုံ့ယောင်သည် ယွင်ကျုံ့မင်နှင့် စကားပြောရာတွင် လိမ်လည်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။
ယွင်ကျုံ့မင်၏ ဓားမြှောင်သဏ္ဌာန်မျက်ခုံးများက တင်းကြပ်သွားသည်။
“ဟမ်? နှစ်ပတ်စောတယ်”
“အရင်က လှေပေါ်မှာတုန်းက ကျွန်တော် သူ့ကို မြင်ခဲ့တယ်။ အစပိုင်းတုန်းက မသေချာခဲ့ဘူး။ နောက်မှ ယွင်မော့ကို စုံစမ်းခိုင်းတော့ သူမှသူ အစစ်ပဲ”
လျိုယွဲ့ပြည်အိမ်ရှေ့စံသည် ဤမျှ စောစီးစွာ မြို့တော်သို့ ရောက်လာခြင်းကို လျိုယွဲ့ပြည်ဘုရင် သိသလားမသိ။ ဤကိစ္စသည် ကြီးမားနိုင်သလို သေးငယ်နိုင်သော်လည်း ယွင်ကျုံ့မင်အတွက်မူ လုံးဝပေါ့ဆ၍ မရချေ။
နောက်ဆုံးတော့ သူသည် လျိုယွဲ့ပြည်နှင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သူ ဖြစ်သောကြောင့် လျိုယွဲ့ပြည်၏ လုပ်ပုံကိုင်ပုံကို သူ နားလည်သည်။
“ငါ လူလွှတ်ပြီး လျိုယွဲ့ပြည်ရဲ့ သံတမန်အဖွဲ့ကို စုံစမ်းကြည့်လိုက်မယ်”
“အကျိုးမရှိပါဘူး။ သူတို့ရောက်တော့မှာ။ နောင်တော် စုံစမ်းလို့ မပြီးခင် ချူယန့်မှာ သံတမန်အဖွဲ့နဲ့ ပြန်ပေါင်းဖို့ အချိန်အလုံအလောက်ရှိတယ်”
ယွင်ကျုံ့ယောင်သည် ယွင်ကျုံ့မင်၏ အစီအစဉ်ကို တိုက်ရိုက်ပယ်ချလိုက်သည်။
ယွင်ကျုံ့မင်သည် ဤညီတော်ကို ကောင်းကောင်း နားလည်သည်။ သူ သူ့ဆီ လာပြီဆိုရင် သူ့မှာ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အကြံအစည်ရှိလိမ့်မည်ကို သိသောကြောင့် မစိုးရိမ်တော့ချေ။
“ဒါဆို မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ”
“ဆောင်းဦးအမဲလိုက်ပွဲ ရောက်တော့မယ်။ ခမည်းတော်က ချူယန့်ကို ဖိတ်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ များတယ်။ အစ်ကိုတော်ကြီး၊ အမဲလိုက်ကွင်းထဲက အရာအားလုံးကို သေချာ စစ်ဆေးရမယ်။ ပြဿနာလုံးဝမရှိစေရဘူး”
ခဏရပ်ပြီး ယွင်ကျုံ့ယောင်သည် အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“နောင်တော်ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးရမယ်။ လျိုယွဲ့ပြည်က လူတွေကို အတတ်နိုင်ဆုံး တားရမယ်”
ယွင်ကျုံ့မင်သည် ယွင်ကျုံ့ယောင်၏ ဤပုံစံကို ပထမဆုံးအကြိမ်မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။