သူ(မ) အလွန်ပင်ပန်းနေပြီဖြစ်ရာ ရေချိုးပြီး အိပ်ရာဝင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူ(မ) ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ပြတင်းပေါက်ဘောင်၌ အဖြူရောင်အဝတ်ထုတ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရ၏။

သူ(မ)က သိချင်သွားပြီး အစေခံတစ်ယောက် ကျန်နေခဲ့သည့်အရာဟု ထင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ(မ) ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အထဲ၌ ကြောင်သေတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရ၍ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားခဲ့၏။

သူ(မ) အလွန်ထိတ်လန့်နေခဲ့ပြီး ရှန်ရှစ်ချီးတောင် ထိုကိစ္စကို သိပေသည်။

သို့သော်လည်း သူက လေးလေးနက်နက် မမှတ်ယူဘဲ အစေခံက မိုက်ရူးရဲဆန်သည်ဟုထင်ခဲ့၏။ သူက သူ(မ)ကို အလုပ်ထုတ်ပစ်ချင်ခဲ့သော်လည်း ဟယ်ရို့အန်းက သူ့ကိုတားဆီးခဲ့သည်။

ရေချိုးခန်း၏ပြတင်းပေါက်က အပြင်ဘက်ရှိ လူသူကင်းမဲ့သော လမ်းကြားလေးတစ်ခုကို မျက်နှာချင်းဆိုင်တည်ရှိသည်။ နေ့ခင်းအချိန်ဆို အခန်းတွင်း လေဝင်လေထွက်ကောင်းမွန်စေရန် အစေခံက ပြတင်းပေါက်ကို မကြာခဏ ဖွင့်လေ့ရှိသည်။

သို့သော် ဒုတိယထပ်ကို မည်သူက တက်နိုင်မည်နည်း။ ၎င်းမှာ စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုမဟုတ်ပေ၊ ဆိုလိုသည်မှာ တရားခံကို ဘယ်မှာမှ ရှာဖွေလို့မရနိုင်ချေ။

ထို့ပြင် ၎င်းမှာ ကြောင်သေလေးတစ်ကောင်သာဖြစ်ပြီး အများဆုံးမှ ခြောက်လှန့်ရုံသာ။ ဟယ်ရို့အန်းက ထိုကိစ္စကို ရဲစခန်းတိုင်ကြားလျှင်တောင် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်နှင့် ဖြေရှင်းဖို့အတွက် လူအင်အားရှိမည်မဟုတ်ပေ။

သိပ်မကြာခင် ဟယ်ရို့အန်း နောက်ထပ်စာတစ်စောင်ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

၎င်းကလည်း ရွှေရောင်ပန်းစာရွက်ပဲဖြစ်ပြီး ထိုအပေါ်၌ ကဗျာတိုလေးကို ရေးသားထား၏။

"မင်းရဲ့အလှကို မစိုးရိမ်ဘဲ မနေနိုင်ဘူး၊ တစ်နေ့မှာ မင်းလည်း အချိန်တွေကို လက်လွှတ်လိုက်ရလိမ့်မယ်။ အလှတရားနဲ့ အမွှေးရနံ့တွေက မင်းကို ထားခဲ့ကြတော့မှာမို့ မင်းကတော့ ညှိုးနွမ်းသွားပြီး တခြားသူတွေရှင်သန်လာတာကို စောင့်ကြည့်နေပေါ့။"

ဟယ်ရို့အန်း ထိုကဗျာကို ရေရွတ်ပြလိုက်၏။ သူ(မ)သည် ပေါင်ဖုန်းအဆောက်အအုံ၏ နေနှင့်လအဆောင်မှာ ရှိနေသည်။

သူ(မ)နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်၌ လင်ရှူးနှင့် ယွဲ့တင့်ထန်တို့ ထိုင်နေကြသည်။ ရှန်ဟိုင်း၌ အနောက်လေများ ရေပန်းစားလာသဖြင့် အနောက်တိုင်းစားသောက်ဆိုင်များသည် မိုးရွာပြီး ဝါးမျှစ်များ ထွက်ပေါ်လာသလို အများအပြားပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။ သက်သာချောင်ချိရေးအတွင်း ဂျပန်စားသောက်ဆိုင်များလည်းရှိပြီး ရွေးချယ်စရာ အမယ်အစုံအလင်ဖြင့် ဤနေရာအား နိုင်ငံတကာ စားသောက်တန်းကြီးအဖြစ် ရုတ်ခြည်း ခံစားရစေသည်။

သို့သော်လည်း ပြည်တွင်းအတွက် ခိုင်မာသော စျေးကွက်တစ်ခုရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ တရုတ်နိုင်ငံ၏ ဒေသခံအစားအသောက်များက ကွဲထွက်နေပြီး တရုတ်လူမျိုးများသာလျှင် ၎င်းတို့လူမျိုး၏အရသာကို မည်သို့ဖန်တီးနိုင်မည်ကို သိကြ၏။ ပေါင်ဖုန်းအဆောက်အအုံက ချင်မင်းဆက်၊ ကွမ်းရွှိခေတ်ကတည်းက ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး ပိုင်ရှင်များမှာ မျိုးဆက်သုံးဆက်တိုင် ၎င်းတို့၏ အချက်အပြုတ်လက်ရာများကိုလည်း လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ ဂုဏ်သတင်းကလည်း မွှေးကြိုင်လှသည်။

သီးသန့်အခန်းများကို 'စုတ်ချက်တစ်ထောင်ဂန္တဝင်အရ' 'ကောင်းကင်ဘုံနဲ့ကမ္ဘာမြေကြီး'၊ 'စကြာဝဠာနဲ့ကမောက်ကမဖြစ်ဖြင်း'၊ 'နေနဲ့လ' 'ကြယ်နဲ့နက္ခတ်တာယာ' စသဖြင့် စီစဥ်ထားသည်။

ဤ 'နေနဲ့လအဆောင်တော်'က ပေါင်ဖုန်းအဆောက်အအုံရှိ အကောင်းဆုံးသီးသန့်ခန်းလေးခန်းထဲက တစ်ခန်းဖြစ်ပြီး 'ကြယ်နဲ့ နက္ခတ်တာယာ' ၏ဘေးမှာ တည်ရှိသည်။

အမတစားပွဲရှစ်ခုကို အဝါရောင်သစ်မွှေးဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အနည်းငယ်ဟောင်းနေသော်လည်း နေ့တိုင်းအရောင်တင်ထားပုံပင်။

စားပွဲထောင့်များနှင့် လက်ကိုင်များက တောက်ပနေပြီး အနီးနားရှိ တိုင်လုံးများနှင့် နံရံများကို ခေတ်ပြိုင်ပန်းချီဆရာများက ရှုခင်းပုံများ ရေးဆွဲထားကြသည်။

ဟယ်ရို့အန်းက သွယ်လျသောလက်ကောက်ဝတ်၌ ချောမွေ့သော ကျောက်စိမ်းလက်ကောက်ကို ဝတ်ဆင်ထားခဲ့သည်။ သူ(မ)က သူ(မ)၏လက်ကို အသာအယာလှည့်လိုက်တိုင်း ကျောက်စိမ်းနှင့် စားပွဲ၏ရိုက်ခတ်သံက သူ(မ)၏စကားပြောသံအား နောက်ခံတေးသဖွယ် ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။

သေခြင်းတရားခြိမ်းခြောက်မှုသာ မပါဝင်လျှင် ငြိမ့်ညောင်းသောအသံနှင့် သူ့ရှေ့ရှိအလှလေးက သာယာကြည်နူးဖွယ် အခိုက်အတန့်ကို ဖန်တီးနေပေ၏။ သူ(မ)က ပြတ်တိပြတ်တောင်း ဖတ်ပြနေပြီး ရံဖန်ရံခါ တချို့အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ပြန်တွေး၍ ရှက်ရွံစွာ ပြုံးပြတတ်သည်။

"ဒါက တိုင်းတစ်ပါးကကဗျာဖြစ်မယ်ထင်တယ်။ ကျွန်မက တိုင်းတစ်ပါးဘာသာစကားကို မတတ်ကျွမ်းတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဘာသာပြန်ခိုင်းခဲ့တယ်။ ကျွန်မ ယေဘုယျအဓိပ္ပာယ်ကိုပဲ မှတ်မိတော့ပေမဲ့ သိပ်ပြီး ကွဲလွဲမှုရှိမယ်မထင်ဘူး။"

ယွဲ့တင့်ထန်က သူ(မ)ပေးလာသော စာရွက်ကို ယူလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ရွှေရောင်ပန်းစာရွက်ဖြစ်ပြီး ထိုပေါ်၌ အင်္ဂလိပ်စာလုံးများ ရေးသားထား၏။ စာလုံးပုံစံက ကျက်သရေရှိပြီး ခမ်းနားသည်။ ၎င်းမှာ အင်္ဂလိပ်ကဗျာ၏ စာကြောင်းအနည်းငယ်ဖြစ်ပြီး စောစောက ဟယ်ရို့အန်းဖတ်ပြခဲ့သော တရုတ်အဓိပ္ပာယ်နှင့် အလားတူပင်။

ယွဲ့တင့်ထန်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလာသည်။ "စောစောက မင်းဖတ်လိုက်တဲ့ဟာက ရှိတ်စပီးယားကဗျာရဲ့ တရုတ်ဘာသာပြန်ဖြစ်နိုင်တယ်။ အမျိုးမျိုးသော ဘာသာပြန်သူတွေမှာ ဟန်ပန်တွေ၊ စာကြောင်းတည်ဆောက်ပုံတွေ ကွဲလွဲကြပေမဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကတော့ အတူတူပဲ။"

ဟယ်ရို့အန်းက မေးလိုက်၏။ "ဘာသာကူပြန်ပေးတဲ့သူကလည်း အဲ့လိုပဲပြောတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကဗျာက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။"

ယွဲ့တင့်ထန်က ပြန်ပြောခဲ့သည်။ "အထူးအဓိပ္ပာယ်မျိုး မရှိပါဘူး။ ရှိတ်စပီးယားက သူ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အချစ် ဒါမှမဟုတ် လှပတဲ့အရာတွေကို ချီးကျူးတာလိုမျိုး ကဗျာတွေအများကြီး ရေးခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုနဲ့ ချိတ်ဆက်လိုက်မယ်ဆိုရင်တော့ တော်တော်လေး အဓိပ္ပာယ်ရှိလာပြီ။"

"ဒီစာကိုရပြီး သိပ်မကြာဘူး၊ ရုပ်ရှင်ပြပွဲမှာ လုပ်ကြံမှုဖြစ်ခဲ့တယ်။" ဟယ်ရို့အန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်ရှူးကလည်း မေးလာခဲ့သည်။ "မင်း ကြောင်သေကို မရခင်တုန်းကရော?"

ဟယ်ရို့အန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "လုပ်ကြံမှုပြီးတော့ ရေချိုးခန်းပြတင်းပေါက်နား ကြောင်သေကိုမတွေ့ခင် အစေခံက ပန်းစည်းတစ်စည်းကို ရခဲ့တယ်လို့ပြောတယ်။ အဲ့ထဲမှာ စာတွေလည်း ရေးထားတယ်တဲ့။ အဲ့တုန်းက သူ(မ)ကလည်း ပရိသတ်တစ်ယောက်ပေးတာပဲလို့ ထင်လိုက်ပြီး ဖတ်မကြည့်ခဲ့ဘူး။ ဘာလို့ဆို ကျွန်မက ပရိသတ်တွေဆီကနေ ပန်းစည်းတွေ မကြာခဏရတတ်တယ်။ အများစုမှာက နှုတ်ဆက်တဲ့စာလေးတွေ ပါတတ်တာမို့ ကျွန်မ တစ်ခုချင်းစီကို ဖွင့်ဖတ်မကြည့်နိုင်ဘူးလေ။"

လင်ရှူးက မေးလိုက်၏။ "ပန်းစည်းတွေအများကြီးရှိနေတာကို သူ(မ)က ဘာလို့ အဲ့ဒီတစ်ခုကိုပဲ မှတ်မိနေရတာလဲ။"

ဟယ်ရို့အန်း: "တခြားပရိသတ်တွေက ပုံမှန်အားဖြင့် နှင်းဆီတွေ၊ လီလီပန်းတွေ ပို့တတ်ကြပေမဲ့ အဲ့ပန်းစည်းကတော့ မတူဘူး။ အဲ့ဒါက ဖယောင်းပန်းခြောက်တွေ၊ အဲ့ဒါကြောင့် အစေခံကလည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က အမှားလုပ်မိတာ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်မကို စနောက်တာလို့တွေးခဲ့တယ်။"

ဖယောင်းပန်းများက ကွဲကွာခြင်း၏ အမှတ်အသားဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့က ခြောက်သွေ့နေသောအချိန်မှာဖြစ်၏။

ပရိသတ်တစ်ယောက်က ရုပ်ရှင်ကြယ်ပွင့်တစ်ယောက်အတွက် ၎င်း၏အချစ်ကို ဖော်ပြချင်လျှင် ပန်းခြောက်များကို မပို့သင့်ပေ။

"ပထမတစ်ခေါက်က ပန်းသေတွေနဲ့ စာကတ်တစ်ကတ်။ ဒုတိယတစ်ကြိမ်က ကဗျာ၊ ပြီးတော့ ရုပ်ရှင်ပြပွဲမှာ မတော်တဆဖြစ်ခဲ့တယ်။'

"ပြီတော့ အခုက ပန်းချီ။ ပန်းချီးကားထဲမှာ မင်းက တံခါးဖွင့်နေပြီး မင်းနားမှာရှိတဲ့ပန်းတွေအားလုံး ညှိုးနွမ်းနေတယ်။ မင်းက ဘာတွေဆက်ဖြစ်မလဲဆိုတာကို စိုးရိမ်နေရတယ်။"

"'သနားစရာအစေခံလေး၊ သေဖို့အတွက်ကိုပဲ ရှင်သန်နေရတယ်။" ကျွန်မက ဗဟုသုတအရမ်းကြွယ်ဝနေတာမဟုတ်ပေမဲ့ ဒီစာနှစ်ကြောင်းကို နားလည်နိုင်ပါသေးတယ်။"

ဟယ်ရို့အန်းက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်၏။

ဖယောင်းပန်းခြောက်များက ကြောက်စရာကောင်းသော တစ်စုံတစ်ခု၏ သင်္ကေတဖြစ်လာပြီး ထူးဆန်းသောပရိသတ်ဆီမှ လက်ဆောင်များသည် ပိုပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။

"ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်မပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေ ဒုက္ခရောက်မှာကို စိုးရိမ်တယ်။"

"ဘယ်သူက ကျွန်မအပေါ်ကို ဒီလိုလှည့်စားမှုမျိုးတွေကို ဆော့ကစားချင်နေရတာလဲ။ ဟင့်အင်း၊ သူက ကျွန်မအပေါ်ကို လှည့်စားချင်နေရုံသာမကဘူး၊ ကျွန်မနဲ့ ကျွန်မဘေးကလူတွေရဲ့အသက်တွေကိုပါ လိုချင်နေတာ!"

"မစ္စတာယွဲ့၊ မစ္စတာလင် အရိုးသားဆုံးပြောရရင် ကျွန်မ အရမ်းကြောက်တယ်။"

***

Aurora Novel Translation Team