Little Creampie:
Chapter 19
ရှောင်းဝမ်လင်သည် ပြုံးရယ်လျက် စားသောက်ဆိုင်ရှိ အထူးအကောင်းမွန်ဆုံးဝိုင်ကို သူ့ရှေ့မှောက်ရှိ အိုမီဂါအတွက် ယဉ်ကျေးစွာ ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။
ငယ်ရွယ်သည့် အိုမီဂါလေးသည် လက်နှစ်ဖက်အားချိတ်ကာ သူ့ကို အပေါ်အောက် စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည် "ရှောင်းဝမ်လင်၊ မင်းမှာပြောစရာရှိရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြော မင်းဒီလိုပြုံးနေတာကြည့်ရတာ ငါကြက်သီးထလို့”
ရှောင်းဝမ်လင်းက ဂုဏ်ယူစွာနှင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည် "ညီလေး”
ရှောင်ယွီသည် သူ့နေရာတွင် လက်နှစ်ဖက်ချိတ်ကာ ထိုင်နေသည်။ အိုမီဂါတစ်ဦး၏ အပြုအမူသည် ကြည့်ကောင်းသော်လည်း စကားလုံးများမှာ အလွန်ရိုင်းစိုင်းပြီး မျက်စံလှန်မတတ်ဖြစ်နေသည် "ငါ့ကို အော်ဂလီဆန်အောင်လုပ်မနေပဲ မြန်မြန်ပြောစမ်းပါ။"
ရှောင်းဝမ်လင်သည် စီးဆင်းနေသောအလင်းရောင်အောက်တွင် ထိုင်နေရင်း ပြောလိုက်၏ "ငါတကယ်မေးစရာတစ်ခုရှိတယ်”
"အခုခေတ်မှာ အိုမီဂါတွေက အယ်လ်ဖာအဖြစ် အယောင်ဆောင်တဲ့ဆေးတွေသုံးနေကြတယ်လေ အဲတာဘယ်လိုအခြေအနေလဲ"
ရှောင်ယွီသည် အစားမစားမီ လက်ကို အထူးသန့်စင်လေ့ရှိသူဖြစ်ပြီး လက်အိတ်ဖြင့် လက်များကို သုတ်နေစဉ် ဤစကားကိုကြားလိုက်ရလျှင် မျက်ခုံးပင့်၍ မေးလိုက်သည် "အယ်လ်ဖာအဖြစ် အယောင်ဆောင်ဖို့ အိုမီဂါတစ်ယောက်က ဒီလောက်တောင်စိတ်အားထက်သန်နိုင်မှာလား?"
ရှောင်းဝမ်လင်က မဖြေ။
ရှောင်ယွီက ဆက်ရှင်းပြ၏ "အိုမီဂါလိင်ဖုံး အားဆေးတွေကို လက်တလော တင်းကြပ်ထားတယ် တရားဝင်လမ်းကြောင်းကနေ ဝယ်ဖို့ခက်သလို၊ ဈေးလည်းကြီးတယ် အဓိကအားဖြင့် နှစ်မျိုးရှိတယ်"
"ပထမတစ်မျိုးက ထိုးပြီးရင် ဖယ်ရိုမုန်းတွေကို ယာယီပြောင်းလဲစေတယ် သွေး၊ ဂလင်းနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကထွက်တဲ့ ဖယ်ရိုမုန်းတွေအားလုံး အယ်လ်ဖာလက္ခဏာတွေပြမယ်"
"ဒုတိယတစ်မျိုးက အပေါ်ယံဖုံးအုပ်တာပဲ အယ်လ်ဖာအနံ့ထွက်အောင်လုပ်ထားတာ၊ ဒါပေမယ့် ဂလင်းကိုတစ်ချက်ကိုက်ကြည့်ရုံနဲ့ သိနိုင်တယ်”
ရှောင်းဝမ်လင် "ပထမတစ်မျိုး။"
ရှောင်ယွီရဲ့မျက်နှာမှာ ခဏတာ ရှုပ်ထွေးသွားပြီး လက်သုတ်ပဝါနဲ့ လက်သုတ်နေတာတောင် ရပ်သွား၏ "မင်းနှာဗူးတော့ မဟုတ်ဘူးမလား?"
သူဘာတွေးနေမှန်း မသိရပေမယ့်...
ရှောင်းဝမ်လင်က အေးဆေးပဲ - "ဆက်ပြောစမ်းပါ”
ဝမ်းကွဲအိုမီဂါလေးက ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ပထမတစ်မျိုးက တကယ့် အယ်လ်ဖာအစစ်နဲ့ မခွဲခြားနိုင်ဘူး ကိုက်ကြည့်ရင်တောင် အကျိုးမရှိဘူး။ ဒါပေမယ့် သိချင်ရင် အတူနေလိုက်ပေါ့ အပေါ်ယံ အချက်အလက်တွေ ဘယ်လိုပြောင်းပြောင်း အတွင်းမှာတော့ knot. လက္ခဏာတွေဖြစ်လာမှာပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒါကို ဝယ်ဖို့က လုံးလုံးမဖြစ်နိုင်ဘူး ဆေး တစ်မျိုးစီရဲ့ထုတ်လုပ်မှုကို တင်းကြပ်ထားလို့"
စကားပြောရင်း ရှောင်ယွီက ရှောင်းဝမ်လင်၏ မျက်နှာအမူအရာကိုကြည့်ပြီး နှလုံးသားထဲ အေးစက်သွားသည်။ "မင်း… တကယ်လုပ်မှာလား? တကယ်လို့ အယ်လ်ဖာအစစ်ဖြစ်နေရင်ကော?"
ရှောင်းဝမ်လင်က ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်ပြီး "ဒါဆို အယ်လ်ဖာပဲပေါ့”
ပြီးသည်နှင့် ရှောင်းဝမ်လင်က ဆက်မေးလိုက်၏ "မင်းရဲ့ အရင်က sexy ယုန်ဝတ်စုံလေး ရှိသေးလား?"
ရှောင်ယွီ၏ မျက်လုံးတွေက စကားမပြောဘဲ ရှောင်းဝမ်လင်အား ပြစ်တင်ရှုတ်ချနေသလိုပင် ။
မင်းကတကယ်ပဲ အကျင့်ပျက်နေတဲ့ကောင်!!
ရှောင်းဝမ်လင် ယုန်ဝတ်စုံလေးနှင့် ပြန်ရောက်လာသည့်အခါတွင် အခန်းဖော် အယ်လ်ဖာနှစ်ယောက်က ပြန်မလာသေးပေ။ ရေချိုးခန်းထဲက ရေသံသာကြားနေရ၏။ လေထဲတွင် ဖယ်ရိုမုန်းအနံ့က အလွန်အားနည်းနေပြီး ကရာမဲလ် အယ်လ်ဖာရနံ့က ပျော့ပျောင်းစွာ လွင့်နေသည်။
ရှောင်းဝမ်လင်သည် ရေချိုးခန်းတံခါးဆီ တည့်တည့်ကြီး လျှောက်သွားလိုက်ပြီး တံခါးလက်ကိုင်အား တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ တံခါးပွင့်မလာသည့်အခါတွင် သူ့လက်မောင်းကြွက်သားများ ဖောင်းကြွလာကာ တံခါးလက်ကိုင်အား ကလစ်မြည်အောင် ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ အလွန်ကြီးမားသည့် လက်အားကြောင့် တံခါးတွင် ချက်ချင်းပင်အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားရသည်။
အတွင်းထဲတွင် ရေချိုးနေသည့် ကျင်းလော့မှာ အလန့်တကြား ဖြစ်သွား၏။ သူပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင် ရှည်လျားသည့်ခြေထောက်များနှင့် ရှောင်းဝမ်လင်သည် တံခါးဘောင်မှာ လက်တွေထောက်ပြီး မှီနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူကပြုံးပြီး "မင်္ဂလာညနေခင်းပါ" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ရှောင်းဝမ်လင်၏ မျက်လုံးများသည် ကျင်းလော့၏ ဆီးနှင်းလို ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လှည့်ပတ်ကြည့်နေသည်။ ရေပိုက်ခေါင်းက သူ့ပေါ်မှာ ဆက်တိုက်ရေတွေလောင်းချနေပြီး ထိုရေတွေက လှပကာပြောင်လက်နေသည့် ပခုံးရိုးတွေပေါ်မှတဆင့် သွယ်လျနေသည့်ခါးကျဉ်းလေးအား ဖြတ်ကျော်ကာ ဆီးနှင်းဖြူရောင်ရှိကာ ဝိုင်းစက်ပြီး ဖောင်းကြွနေသည့် တင်ပါးလုံးလေးတွေပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ငည်။ ရေတွေက ဆက်လက်စီးဆင်းပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ပေါင်ခြံကြားထဲကို စိမ့်ဝင်သွား၏။
သို့ပေမယ့် ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါးရှိသည့် ခန္ဓာကိုယ်၏ နောက်ကျောတွင် အညိုမည်းရာအနည်းငယ်ရှိနေကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိနေ၏။
ရှောင်းဝမ်လင်၏ မျက်လုံးတွင် အလင်းတန်းတစ်ခုဖြတ်သွားပြီး သူ၏အာရုံသည် ဒဏ်ရာပေါ်သို့ ကျရောက်သွား၏။ မကျေနပ်သည့်ဟန်က သူ၏မျက်လွှာတွင် ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကျင်းလော့က ထိတ်လန့်တကြားလှည့်ကြည့်ကာ သူ့အားကြောင်ကြည့်နေသည်။
ရှောင်းဝမ်လင်က ကျင်းလော့၏ မျက်လုံးအား ကြည့်ကာ ယဉ်ကျေးစွာမေးလိုက်သည်၊ "စိတ်မရှိပါနဲ့ ငါနဲ့အတူတူ ရေချိုးချင်လား"
ကျင်းလော့၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ်လျှော့ကျသွားပြီး ဖယ်ထားပြီးသော တံခါးလက်ကိုင်ပေါ်သို့ အကြည့်ရောက်သွား၏ "...မလိုဘူး"
ရှောင်းဝမ်လင်က ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး "..ကောင်းပြီ” ဟုဆိုကာ ယုန်ဝတ်စုံအား ထုတ်ပြလိုက်သည်၊ "ဒါကို ကိုယ်တိုင်ဝတ်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါကူပေးရမလား?"
ကျင်းလော့၏ မျက်လုံးများသည် ဖြည်းညင်းစွာနှင့် ယုန်ဝတ်စုံပေါ်သို့ ရွေ့လျားသွားပြီး သူ၏ အေးစက်နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည် "...ဒါက ဘာလဲ? ငါကဘာလို့ ဒါကိုဝတ်ရမှာလဲ?"
ရှောင်းဝမ်လင်က လေးလေးနက်နက် စဉ်းစားပြီး သူ၏မေးခွန်းအား ဂရုတစိုက်ဖြေလိုက်သည်၊ "sexy ဝတ်စုံလေ ဘာလို့လဲ?”
သူသည် ကျင်းလော့အား ငေးကြည့်နေ၏။ ၁.၉၅ မီတာရှည်လျားသော ရှောင်းဝမ်လင်သည် တံခါးနားသို့ ဦးခေါင်းငိုက်ချကာ ခိုင်မြဲစွာရပ်နေပြီး တံခါးအား ပိတ်ဆို့ထားသည်။ သူ၏လက်မောင်းကြွက်သားများမှာ လုံးဝန်းသန်မာပြီး လက်ဝှေ့သမားတစ်ဦး၏ ကြွက်သားသိပ်သည်းဆနှင့်ပင် တူနေ၏။
ဆွယ်တာအင်္ကျီဝတ်ထားသော လူဆိုးကြီးတစ်ဦး၏ ရုပ်လုံးသဏ္ဍာန်ဖြစ်နေသည်။
ရှောင်းဝမ်လင်က ရယ်လိုက်ပြီး "ဘာလို့လဲဆိုတော့... ငါကြည့်ချင်လို့ပါ မရဘူးလား?"
"တကယ်လို့ တရားဝင်အကြောင်းပြချက်လိုချင်ရင်တော့..." ရှောင်းဝမ်လင်က ဂျစ်ကန်ကန်ပြုံးလိုက်ပြီး "အရင်တုန်းကငါတို့နေ့တိုင်းရန်ဖြစ်ခဲ့တာကို အခုလက်စားချေနေတယ်လို့ မင်းထင်လို့ရတယ်"
အယ်လ်ဖာဝံပုလွေတစ်ကောင်သည် သူအလိုရှိရာကို လုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိသည်။ သို့သော် ကျောင်းထဲမှ ရှောင်းဝမ်လင်သည် အမြဲတမ်း ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကို လိုက်နာသူဖြစ်ကာ အယ်လ်ဖာအားလုံးသည် စိတ်ထားကောင်းသူများ မဟုတ်ကြောင်း လူတို့ကို မေ့လျော့စေခဲ့သည်။
တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တို့၏ သဘာဝဥပဒေအရ အယ်လ်ဖာများသည် မိမိစိတ်ကြိုက်ပြုလုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိကြ၏။
ကျင်းလော့ထွက်ပြေးချင်နေမိသည်။ သူသည် ပြတင်းပေါက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်မိသော်လည်း၊ ရှောင်းဝမ်လင်၏ စကားတစ်ခွန်းက ထိုအတွေးကို ချက်ချင်းပျက်သွားစေသည် "ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်တုံးလုံးနဲ့ ပြေးချင်လား?"
ရှောင်းဝမ်လင်း ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့် ကျင်းလော့သည် ဂျောင်ပိတ်မိနေသော ယုန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်တောင့်ကာ ရပ်နေမိသည်။
ရှောင်းဝမ်လင်၏မျက်လုံးများသည် ကျင်းလော့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာပေါ်သို့ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး “မင်းကို ဘယ်သူရိုက်တာလဲ?"
ကျင်းလော့သည်နှုတ်ခမ်းအား ကိုက်ထားကာ တစ်ခွန်းမျှမပြောချေ။ ရှောင်းဝမ်လင်က ကျင်းလော့အား တဖန်ပြန်ကြည့်ကာ သူ့ရှေ့တွင် ထူထဲသောအလွှာတစ်ခုက ဖုံးကွယ် ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ ရှောင်းဝမ်လင်သည် နောက်ထပ်စကားများမပြောတော့ဘဲ ကျင်းလော့အား လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ကောက်ချီလိုက်ကာ အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်ထွက်သွားသည်။
အချီခံရပြီးနောက် ကျင်းလော့က ခုခံရုန်းကန်သော်လည်း သူ၏တင်ပါးပေါ်တွင် အပြစ်ပေးသည့်အနေဖြင့် တစ်ချက်ရိုက်ခံလိုက်ရ၏။
"ငြိမ်ငြိမ်နေ"
ကျင်းလော့၏နားရွက်များနီမြန်းလာသည်။ ကိုယ်တုံးလုံးနေပြီး ရေချိုးခန်းမှ အတင်းအကျပ်ဆွဲထုတ်ခံရသည့်အခါ သူ၏စိတ်မှာ ကျိုးလုနီးပါးပျက်စီးခဲ့ရသည်။
ရှောင်းဝမ်လင်က ကျင်းလော့အပေါ်သို့ သဘတ်တစ်ထည်အား ပစ်တင်လိုက်၏။
ကျင်းလော့၏မျက်လုံးများသည် ရှောင်းဝမ်လင်၏ အိပ်ရာပေါ်က ပန်းရောင်သားမွှေးများ၊ အုံ့ဆိုင်းနေသည့် ပိတ်စ၊ အမွေးနုရောင် ယုန်နားရွက်နှင့် အတွင်းဘက်တွင် ကပ်နေသည့် ယုန်အမြီးလေးပေါ်သို့ ရောက်သွား၏။
ကျင်းလော့သည် အလွန်ပင် ရိုးသားသူဖြစ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သာယာမှုရှာဖွေခြင်းကိုပင် ရှားရှားပါးပါးသာ ပြုလုပ်တတ်သူဖြစ်ရာ၊ ထိုအရာများအား မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူ့မျက်နှာတွင် ပန်းရောင်ရင့်ရင့်များ ဖြတ်သန်းလာကာ တုန်လှုပ်နေသည့်အသံနှင့် ပြောလာခဲ့သည် "မင်း… ငါ..."
ရှောင်းဝမ်လင်သည် ခြေထောက်ချိတ်လျက် အိပ်ရာပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ကျင်းလော့၏ မျက်လုံးများသည် သဘာဝအလျောက် ရှောင်းဝမ်လင်၏ တင်းမာနေသော လိင်တံပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ကျင်းလော့သည် မီးကျီပေါက်ကွဲမည့် အထုပ်ကြီးတစ်ခုအားမြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခြေလှမ်းများ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။
ရှောင်းဝမ်လင် "ချိ့… ဘာလို့ ပြေးနေတာလဲ? အရင်က မမြင်ဖူးဘူးလား?"
ရှောင်းဝမ်လင်သည် အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးနေပုံရ၏။ "ဝတ်”
"မဝတ်ရင် မင်းကို လိုးပစ်လိုက်မယ်" ရှောင်းဝမ်လင်သည် အေးစက်နေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကျင်းလော့အား ကြည့်ရင်း ပြောလာသည် "…ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက အယ်လ်ဖာပဲလေ၊ ကိုယ်ဝန်မရနိုင်ဘူးမဟုတ်လား?”
****
အခန်းအတွင်း အဲကွန်းဖွင့်ထားသဖြင့် အေးစက်နေ၏။
ကျင်းလော့သည် ရှောင်းဝမ်လင်၏ ရှေ့တွင် မသက်မသာဖြင့်ရပ်နေရင်း၊ သူ၏ မျက်လုံးများက ကုတင်ပေါ်တင်ထားသော ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် အချစ်ဝတ်စုံပေါ်သို့ ငေးစိုက်နေ၏။ သူ၏လက်ချောင်းလေးများမှာလည်း မသိမသာ တဆတ်ဆတ်တုန်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
အဲကွန်း၏ အေးမြသောလေတို့သည် သူ၏ အရေပြားပေါ်သို့ ထိတွေ့လာသည့်အခါတိုင်း ကြက်သီးထစေသည်။ ကျင်းလော့သည် ခေါင်းအားလှည့်ကာ ရှောင်းဝမ်လင်ဘက်သို့ မျက်နှာမပြုဘဲ၊ နားရွက်နီရဲနေသည့်ကြားမှပင် ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ငါ... ဒါဝတ်ပေးရင်၊ နောက်ကျ ငါ့ကို ဒုက္ခပေးတာ ရပ်မှာလား..."
ရှောင်းဝမ်လင်သည် ကုတင်ပေါ်မှီ၍ ကျင်းလော့ကို အဓိပ္ပါယ်ရှိရှိ ငေးကြည့်နေ၏။ စကားတစ်ခွန်းမျှမပြောပေ။
သူကိုယ်တိုင်လည်း ဘာဖြစ်နေမှန်းမသိတော့ချေ။
နှလုံးသားထဲတွင် သွေးတိုးသံများ အလျင်အမြန် ခုန်ဆွနေသလို ကြားနေရသည်။ ပိုင်ဆိုင်လိုမှု၊ ကျူးကျော်လိုမှုဆန်သော တပ်မက်မောမှုများကလည်း စကားဖြင့် ပြောမရအောင် ပြင်းထန်နေ၏။ ကျင်းလော့ကို သူ့သုတ်ရည်များနှင့် ဖြည့်ထားလိုသည်။ သူ၏အနံ့၊ သူ၏အမှတ်အသားများဖြင့် နေရာတကာ ရှုပ်ထွေးစေလို၏။
ကျင်းလော့အပေါ် သူ၏ခံစားချက်ကို သူကိုယ်တိုင်လည်း နားမလည်ပေ။
သို့သော်... ကျင်းလော့သည် သူ့ကို တဏှာစိတ်ပြင်းထန်စွာ နှိုးဆွနေသည်။ နှလုံးသားမှ ဆတ်ဆတ်တုန်အောင် စွဲမက်စေ၏။
ရှောင်းဝမ်လင် စဉ်းစားမိသည်။ တစ်ခါလောက် ကြည့်လိုက်ရုံပဲ။ ကြည့်လိုက်ရင် သူ့ရဲ့တကယ့်စိတ်ကို သိသွားမယ်ထင်တယ်။
ဒါပေမယ့်... နှစ်ပေါင်းများစွာ သူမုန်းတီးခဲ့ရဆုံးလူက ကျင်းလော့ပဲ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ထိုသူ့အား တစ်ချက်ကြည့်ကာ အရှက်ခွဲနေမိ၏။
Chapter 19 ended