Little Creampie:

Chapter 11

အရပ်ရှည်ရှည် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက သူ့နံဘေးတွင် ရပ်နေပြီး၊ သူ့နောက်မှ ထီးဆောင်းပေးရန် တစ်စုံတစ်ဦးပါလာဟန်ရှိသည်။ "ရှောင်းရှောက် ရှောင်းရှောက်" ဟု အော်နေသံများလည်း ကြားရသည်။ ခုနက ကျင်းလော့ကို ဆဲဆိုနေခဲ့သော ဝန်ထမ်းကလည်း သူ၏အပြုအမူကို ရုတ်တရက် လုံးဝပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။ 

ကျင်းလော့၏ နားထဲတွင် ဝီးဝီးအသံများသာ မြည်နေပြီး၊ ဘာမှ မကြားရတော့။ ဆူညံပြီး ရုတ်တရက်ပေါ်လာသော အသံဟူသမျှကို ကန့်လန့်ကာဖြင့် ခြားသွားပုံရသည်။ မိုးကာအင်္ကျီကို ရိုက်ခတ်လာသော မိုးသံ၊ မြည်ဟိန်းနေသော မိုးသံများသာ ကြားနေရသည်။ 

နှာခေါင်းဖျားတွင် အဝေးမှ ထူထဲကာ နူးညံ့နေသည့် သစ်သားရနံ့တစ်မျိုးကိုရနေ၏။ 

ထိုအချိန်တွင် ကျင်းလော့ ရုတ်တရက် အတိုင်းမသိ မတရားသလိုခံစားရသည့်ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ 

ဖျားနာမှုကြောင့် ခေါင်းထဲတွင် အတွေးများ ရှုပ်ထွေးနေပြီး ဘာမှားနေမှန်း သူကိုယ်တိုင် မသိတော့ပေ။ သူ မသိစိတ်နှင့်ပင် လက်တစ်ဖက်အား မြှောက်ကာ ရှောင်းဝမ်လင်၏ အဝတ်စအား ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။ 

ဒါဟာ ဘေးနားက အယ်လ်ဖာက သူ့ကို အမှတ်သားပေးထားလို့များလား? 

ရှောင်းဝမ်လင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့၏။ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေစဉ်၊ ကျင်းလော့၏ ဖြူဖပ်ဖြူရော်နှင့် အေးစက်နေသည့် လက်အား သူ့မျက်လုံးများက စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုလက်ကလေးက သိန်းနှင့်ချီတန်ဖိုးရှိသော သူ၏အဆင့်မြင့် suit ကို ညစ်ပတ်ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည့်တိုင်၊ ရှောင်းဝမ်လင်အတွက်မူ ထိုလက်လေး၏ မည်မျှတင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ကိုသာ သတိထားမိသည်။ 

ကျင်းလော့၏ မျက်နှာသည် အလွန်ဖြူဖတ်နေပြီး ခေါင်းငုံ့ထား၏။ 

မိုးကာအင်္ကျီဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း၊ မိုးအောက်တွင် ရပ်နေရသည်မှာ အလွန်ကသိကအောက်ဖြစ်နေသည်။ မိုးစိုသွားသော ကြောင်ကလေးတစ်ကောင်၏ အသွင်ဖြစ်နေပြီး၊ အနားကပ်လာသူများကို ဝမ်းနည်းစွာ၊ ကသိကအောက်ဖြစ်စွာ ညည်းတွားနေမည့်ပုံပေါက်နေ၏။ 

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်းဝမ်လင်၏ နှလုံးသားသည် မသိစိတ်တစ်ခုကြောင့် နူးညံ့သွားခဲ့သည်။ 

သူသည် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ကျင်းလော့အား ဖက်ထားလိုက်ပြီး အေးဆေးစွာပင် "ငါ့သူငယ်ချင်း။ ဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပြီလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။ 

မန်နေဂျာသည် ချွေးများအား သုတ်နေရင်း ရှောင်းဝမ်လင်ကို ထီးဆောင်းပေးရန် အားထုတ်နေ၏။ ရှင်းပြချက်တစ်ခုကို ပြောနေဆဲတွင် ရှောင်းဝမ်လင်သည် သူ့ရင်ခွင်ထဲကတစ်ယောက် ပိုလေးလံလာသည်ကို ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်သည်။ 

ကျင်းလော့ သတိလစ်သွားပြီ။ 

ရှောင်းဝမ်လင်သည် နှုတ်ခမ်းအားတင်းတင်းကိုက်ကာ တစ်ချက်လောက် စောင်းကြည့်လိုက်ပြီး မန်နေဂျာ၏ စကားများအား ရပ်တန့်စေလိုက်ကာ သူ့အား ချီပိုးလိုက်၏။ 

* 

ရှောင်းဝမ်လင်က သူနည်းနည်းတော့ ရူးနေပြီဟု ထင်မိသည်။

သူရုတ်တရက်ရူးသွား၍သာ သူ၏အကြိတ်အနယ် ရန်သူဟောင်းကြီးကို ကူညီဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပင်။

ပြီးတော့ လူကိုတောင် အိမ်ပြန်ခေါ်လာခဲ့‌သေးသည်။

ရှောင်းဝမ်လင်က သူ့သီးသန့်ယာဉ်မောင်းကို သူ့ဗီလာဆီ ကျင်းလော့အားပို့ရန် ပြောသည့်အချိန်မှာတောင် ကားထဲတွင် သူကိုယ်တိုင် အနည်းငယ်တုံ့ဆိုင်းနေမိသေး၏။ 

သူဘယ်သူလဲ။ 

သူဘာလုပ်နေတာလဲ။ 

ဘာလို့ ဆိုးသွမ်းနေတဲ့ကောင်ကို သူ့ဗီလာဆီ ခေါ်လာရတာလဲ။ 

ရှောင်းဝမ်လင်က Bentley ရဲ့နောက်ခန်းထိုင်ခုံမှာ ထိုင်ပြီး ခုံပေါ်တွင် လုံးပြီးအိပ်နေသည့် သူ့ရန်သူဟောင်းအား မျက်လုံးမှေးကာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ကျင်းလော့သည် ရေစိုနေသည့်ကြောင်ပေါက်စလေးတစ်ကောင်လို ကိုယ့်ကိုကိုယ် လုံးပြီး အိပ်နေ၏။ သူ့၏လက်ဖဝါးအရွယ် မျက်နှာလေးမှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော်ဖြစ်နေပြီး... အရမ်းကို သနားစရာကောင်းနေသည်။

ရှောင်းဝမ်လင်၏ မျက်လုံးတွေဟာ မသိလိုက်ပါပဲ ကျင်းလော့၏မျက်နှာပေါ်တွင်သာရှိနေ၏။ 

ကျင်းလော့ နိုးနေတုန်းကဆို သူ့ရဲ့ မက်မွန်ပန်းပွင့်လို မျက်လုံးလေးတွေဟာ အမြဲအေးစက်ကာ ရိုင်းစိုင်းနေတတ်သည်။ သဘောမတူရင် ချက်ချင်းလက်နဲ့တုံ့ပြန်သည်။၊ အနားကပ်လာသူတိုင်းကို သူက ဖမ်းဆုပ်သွားမည်ဖြစ်သည်။ 

ဒါပေမယ့် အခု သတိလစ်နေသည့်အခါတွင်မူ ကျင်းလော့၏ ဟန်ဆောင်ထားသည့် အေးစက်မှုတွေမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ရှက်ရွံ့ကာ၊ နူးညံ့သည့် သဘောသဘာဝများ ပေါ်လွင်လာ၏။ 

တကယ်တော့ ကျင်းလော့သည် အရမ်းကို ချစ်စရာကောင်းသည့်ပုံစံပင်။ နီမြန်းနေသည့် ပါးပြင်လေးတွေနှင့် နူးညံ့သည့် နှုတ်ခမ်းလေးတွေ... 

ဒါတွေသည် သူ့ရဲ့ အေးစက်သည့်အပြင်ပန်းသဏ္ဍာန်နှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေ၏။ 

ရှောင်းဝမ်လင်၏ မျက်လုံးများသည် မထိန်းနိုင်တော့ပဲ ထိုပွင့်လား ပိတ်လားလုပ်နေသည့် နှုတ်ခမ်းလေးများပေါ်တွင်သာ ကျောက်ချနေသည်။

နှုတ်ခမ်းလေးတွေက အရမ်းနူးညံ့ပုံရပြီး... ပန်းရောင်သမ်းနေသည်ကြောင့် ရှောင်းဝမ်လင် ကျင်းလော့ကို ကြာကြာငေးမောနေမိသည်။ 

ဒါပေမယ့် ခဏနေတော့ သူဘာကြောင့် အာရုံထွေပြားနေမိသလဲဆိုတာ သတိထားမိပြီး တုန်လှုပ်သွားရ၏။ ပြီးတော့ သူ့ကိုယ်သူ စိတ်ထဲမှာ ရူးသွပ်စွာ ဆဲဆိုလိုက်မိသည်။ 

သူရူးနေတာလား? 

ဘာလို့များ ကျင်းလော့ကို ချစ်စရာကောင်းတယ်လို့ ထင်နေမိရတာလဲ? 

ဗီလာဆီသွားတဲ့လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ရှောင်းဝမ်လင်သည် သူ့ကိုယ်သူ အတင်းအကျပ်ဖိအားပေးပြီး အခြားနေရာတွေကိုသာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ ကျင်းလော့ကို လှည့်ကြည့်တာတောင် မလုပ်ခဲ့ပေ။ ဒါပေမယ့် တံခါးနားရောက်သည့်အခါ အစေခံက သူ့ကို အပေါ်ထပ်အထိ ချီပိုးကူပေးရန် မေးတော့ ရှောင်းဝမ်လင်သည် ဦးနှောက်ထက်လက်က ပိုမြန်သွားကာ ငြင်းလိုက်မိသည်။ လူကို သူ့ဧည့်ခန်းထဲအထိ ချီပိုးလာပြီးမှသာ ရှောင်းဝမ်လင် သတိထားမိ၏။ 

ရှောင်းဝမ်လင် သက်ပြင်းရှိုက်လိုက်သည်။

ကျင်းလော့သည် ရေစိုနေကာ သူ့ကိုယ်ကို လုံးလုံးလေးဖြစ်အောင် ခွေနေ၏။ ယခု ရှောင်းဝမ်လင် သူ့ကိုချီထားသည့်အခါတွင်မူ အယ်လ်ဖာတစ်ယောက်သည် အဘယ်ကြောင့် ဒီလောက်နူးညံ့နိုင်ရသည်လဲဟု အံ့အားသင့်မိ၏။ နူးညံ့တဲ့ကိုယ်လုံးနဲ့ အသားစိုင်လေးတွေ... 

ရှောင်းဝမ်လင်က သူ့ကို ရေချိုးခန်းထဲခေါ်သွားပြီး ရေချိုးကန်အား ရေပူပူနှင့် ဖြည့်ပေးလိုက်သည်။ ကျင်းလော့၏ အနက်ရောင် မိုးကာအင်္ကျီအား ချွတ်ပစ်ပြီးသည့်အခါတွင် အတွင်းခံအဝတ်တွေကို ချွတ်ဖို့အဆင့်မှာ ခဏရပ်နားသွား၏။

ရှောင်းဝမ်လင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် မသက်မသာဖြစ်သည့် အလင်းတစ်ခု ဖြတ်သွားသည်။

သူနောက်ထပ် အသက်ပြင်းပြင်းရှုသွင်းလိုက်ကာ ကျင်းလော့အား နှိုးရန်ကြိုးစားလိုက်၏။ "မင်း မထနိုင်ဘူးလား?" 

ရှောင်းဝမ်လင်သည် ကျင်းလော့၏ ပါးအား ခပ်ဆတ်ဆတ်လေးပုတ်လိုက်သည်။ 

ရေပူထဲထည့်ခံထားရသည့် ကျင်းလော့သည် မျက်လုံးတစ်ဝက်လောက်ဖွင့်ကာ မကြည်လင်သည့်အကြည့်နှင့် ရှောင်းဝမ်လင်ဆီသို့ မကြည်မလင်ကြည့်လိုက်၏။

ရှောင်းဝမ်လင်သည် မတတ်သာပဲ စိတ်သက်သာရာရသွားသလို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နားမလည်နိုင်သည့် နောင်တတစ်ခုလည်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒါပေမယ့် သူမြင်လိုက်ရသည်က ကျင်းလော့သည် သတိလစ်နေသလိုပင် ရုတ်တရက် လက်နှစ်ဖက်နှင့် ရှောင်းဝမ်လင်၏ လည်ပင်းအား ပွေ့ဖက်လိုက်ကာ ကြောင်လေးတစ်ကောင်လို သူ့ဆီတွင် ပွတ်သပ်နေ၏။ ကျင်းလော့၏ နူးညံ့သည့်နှုတ်ခမ်းများသည် ရှောင်းဝမ်လင်၏ လည်ပင်းအား ပွတ်မိကာ ပုံမှန်နှင့်လုံးဝမတူသည့် အသံနှင့် "အင်း..." ဟုညည်းလာသည်။

ရှောင်းဝမ်လင် လုံးဝထုံသွားခဲ့သည်။ သူနေရာမှာတွင် သံမှိုစွဲထားသလို ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။ ကျင်းလော့ထိတွေ့သမျှနေရာတိုင်းမှာ ပူလောင်သလိုခံစားရပြီး သွေးတွေ နောက်ပြန်စီးသလို ခံစားရသည်။ ရှောင်းဝမ်လင်၏ လိင်တံသည် သိသိသာသာ ကြီးမားကာ မာကျောလာတာကို မြင်နေရ၏။

ကျင်းလော့၏ ပွေ့ဖက်မှုထဲတွင် မိနစ်ပိုင်းကြာမှ ရှောင်းဝမ်လင် သတိပြန်ရလာပြီး ကျင်းလော့အား ဖယ်ရှားလိုက်ကာ အံကြိတ်ပြီးပြောလိုက်၏ - "မင်း မရှက်ဘူးလား? အယ်လ်ဖာ တစ်ယောက်အနေနဲ့ အရှက်ရစရာပဲ!!"

ဒါပေမယ့် ရှောင်းဝမ်လင်လည်း ထိုကနေတဆင့် ကျင်းလော့ဟာ တကယ်ပဲ ပြင်းထန်စွာ ဖျားနေမှန်း နားလည်လာခဲ့သည်။

ရှောင်းဝမ်လင်သည် သူ့အောက်ဘက်က မာကျောပူလောင်နေသည့် လိင်တံအား လျစ်လျူရှုရန်ကြိုးစားနေရင်း တွေးလိုက်မိသည်။ ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးတဲ့ အယ်လ်ဖာတစ်ယောက်ကို အယ်လ်ဖာတစ်ယောက်က ဒီလိုပွေ့ဖက်ထားမယ်ဆိုပြီး သတင်းထွက်သွားရင် ရယ်စရာကြီးဖြစ်မှာပဲ။ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။ ရေချိုးခန်းထဲက အပူချိန်က မြင့်လွန်းလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါ့အပြင် သူ့ရဲ့ ရန်သူဟောင်းကို ဒီလိုခံစားရတာဆိုတော့ ပိုပြီးတော့တောင် မဖြစ်နိုင်ဘူး..

ရှောင်းဝမ်လင်၏ စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။

သူကျင်းလော့၏ အဝတ်တွေကို ဆက်ချွတ်လိုက်သည်။ ကျင်းလော့၏ ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းဖြူ၏၊ ဆီးနှင်းလိုပင် ဖြူနေသည်။ ကုတ်အင်္ကျီနဲ့ မိုးကာအင်္ကျီတွေကို ချွတ်လိုက်သည့်အခါ သူ၏လွန်လွန်ကဲကဲ ဖြူနေသည့် ပခုံးအရေပြားနှင့် အလွန်လှပတဲ့ ပခုံးရိုးတွေ ပေါ်လာ၏။ ဒါတွေက လူကို မျက်စေ့မခွာနိုင်အောင် ဆွဲဆောင်နေသည်။ 

အဝတ်တွေ ချွတ်ရင်းနှင့် ကျင်းလော့၏ဆီးနှင်းလို ဖြူနေသည့် အရေပြားပေါ်တွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သည့် အနမ်းရာမှတ်တွေ အများကြီးကို တွေ့လိုက်ရ၏။

အနမ်းရာအမှတ်တွေသည် လည်ပင်းကနေ ခါးအထိ တစ်လျှောက်လုံးရှိနေပြီး၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ ချိုမြိန်သည့် အထောက်အထားတွေချည်းပင်။ 

ရှောင်းဝမ်လင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွား၏။ 

သူ မသိစိတ်ထဲမှာ အရမ်းကို မသက်မသာဖြစ်လာသည်။

ရှောင်းဝမ်လင်၏ လက်တစ်ဖက်က ထိုနမ်းရာအမှတ်ပေါ်သို့ ရောက်သွားပြီး အပြစ်ပေးသလို ခပ်ပြင်းပြင်း ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ 

ဘယ်လောက်တောင် မနာခံတတ်တဲ့ဟာလဲ! အယ်လ်ဖာတစ်ယောက်ကို ဒီလိုအနမ်းမှတ်ထားနိုင်တယ်လား?

ဘယ်အိုမီဂါကများ... 

ဒါမှမဟုတ်... အယ်လ်ဖာတစ်ယောက်က? 

ရှောင်းဝမ်လင်က သူ့မျက်နှာပြင် မည်းနက်လာနေတာကို သတိမထားမိပေမယ့် သူ့မျက်လုံးထဲမှာ တိရစ္ဆာန်ဆန်ဆန်အလင်းတစ်ခု ဖျတ်ခနဲထွက်လာပြီး သူ့လက်အားက တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ ကျင်းလော့က မသက်မသာအသံလေးနှင့် ညည်းလိုက်သည်ကြောင့် ရှောင်းဝမ်လင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး တုန်ရီသွားပြီး မတ်နေသည့်လိင်တံကြီးက ပိုမိုမာကျောလာ၏။ 

ရေထဲတွင် ကျင်းလော့၏ခန္ဓာကိုယ်က နူးညံ့သည့် အလင်းတန်းလေးတွေ ယိုစီးနေသလိုပင်၊ ဆွဲဆောင်မှုများနှင့် ဖုံးလွှမ်းနေ၏။ ရှောင်းဝမ်လင်သည်လည်း သူ့ကိုယ်သူ ဘာဖြစ်နေမှန်း နားမလည်နိုင်တော့ပေ။

သူ့နှလုံးသားထဲတွင် အမျက်ဒေါသနှင့် အပူငွေ့တွေ တရွှီရွှီဖြစ်နေပြီး၊ ရောထွေးနေသည့် စိတ်ခံစားချက်တွေကြောင့် စိတ်ရှုပ်ကာ၊ မအီမသာဖြစ်နေသည်။

ရှောင်းဝမ်လင်သည် ရေမျက်နှာပြင်ကို လက်ဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန်ရိုက်လိုက်၏။ ကျင်းလော့ကိုယ်ပေါ်က အနမ်းရာမှတ်တွေသည် ပို၍စူးရဲလာပြီး သည်းမခံနိုင်အောင် ဖြစ်လာသည်။ ရေချိုးခန်းထဲမှာ သူ့ကိုယ်ပိုင်အယ်လ်ဖာဖယ်ရိုမုန်း၏ အနံ့ပြင်းပြင်းတစ်ခုရှိနေ၏။ 

ရှောင်းဝမ်လင်သည် အနမ်းရာအမှတ်အား စူးစိုက်ကြည့်နေမိသည်။ မှော်ဆန်စွာဖြင့် စွဲမက်နေသလိုပင်။ သူကိုင်းညွတ်လာပြီး ကျင်းလော့၏ ပခုံးပေါ်မှ နူးညံ့သည့် အသားလေးအားကိုက်လိုက်သည်။ 

ဖျားနေသည့် ကျင်းလော့က နူးနူးညံ့ညံ့အသံလေးနှင့် ညည်းတွားလိုက်သည်။ 

ရှောင်းဝမ်လင်၏ ၏ နှလုံးခုန်သံသည် ပြင်းထန်နေ၏။ သူကိုယ်တိုင် ဘာလုပ်နေမှန်း မသိတော့ပေ။ သူက နူးညံ့သည့်အသားလေးအား တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုက်လိုက်သည်။ လျှာဖျားနှင့် နူးညံ့သည့်အရေပြားအား လျက်လိုက်ကာ နှုတ်ခမ်းများနှင့် စုပ်လိုက်၏။ အနမ်းရာအမှတ်အသစ်တစ်ခု ထင်ကျန်ခဲ့သည်။ နှုတ်ခမ်းများအား အရေပြားကနေ ခွာလိုက်သည့်အခါ အလွန်ရှင်းလင်းသည့် "ပြွတ်" ခနဲ အသံပါထွက်လာ၏။ 

ရေနွေးကန်ထဲမှကျင်းလော့သည် မသက်မသာနှင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် နီမြန်းနေသည့် နှုတ်ခမ်းလေးတွေက သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ဖွင့်လိုက်ပိတ်လိုက်ဖြစ်နေ၏ "အင့်... မလုပ်... အင့်..." 

နူးညံ့သည့်ညည်းသံလေးတွေက ရှောင်းဝမ်လင်အတွက် ထိန်းမရလောက်အောင် တဒိန်းဒိန်းခုန်နေသည့် ခံစားချက်တစ်မျိုးကို ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

ရှောင်းဝမ်လင်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် နှလုံးခုန်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး ဆက်လက်မရပ်တန့်နိုင်တော့ပေ။ သူ၏အနမ်းရာများသည် မူလအနမ်းရာအမှတ်များအား ဖုံးလွှမ်းသွားကာ လေထဲတွင် သစ်သားရနံ့ပါသည့် အယ်လ်ဖာဖယ်ရိုမုန်းများက ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းလာသည်။

ကျင်းလော့ မသက်မသာဖြင့် နှစ်ကြိမ်တိတိ ညည်းညူခဲ့၏။ ရှောင်းဝမ်လင် ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်သည်။ သူသည် ကျင်းလော့၏ကိုယ်ပေါ်တွင် သူချန်ထားခဲ့သော အမှတ်အသားအား စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်နေမိပြီး အောက်ပိုင်းတွင် မာကျောလာကာ နာကျင်မှုကိုတောင် ခံစားလိုက်ရ၏။

ရှောင်းဝမ်လင်၏ ရင်ဘတ်သည် အသက်ရှူမမှန်ဖြစ်နေပြီး သူသည် သူချန်ထားခဲ့သော အမှတ်အသားအား စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူ့မျက်နှာသည် မည်းနက်နေပြီး လက်မောင်းများပေါ်ရှိ ကြွက်သားများသည် တင်းမာနေ၏။ ရှောင်းဝမ်လင်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှုသွင်းလိုက်ပြီး ကျင်းလော့အား ထပ်မကြည့်တော့ဘဲ ပုဝါတစ်ထည်အားယူကာ သန့်စင်ပေးလိုက်၏။ သူ၏ပြစ်မှုအား ဖုံးကွယ်သည့်အနေဖြင့် သူ့အဝတ်အစားများကို ကျင်းလော့အား ဝတ်ဆင်ပေးကာ သူ့အိပ်ရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်သည်။

ရှောင်းဝမ်လင်သည် ကျင်းလော့နှင့်အတူ အိပ်ရာပေါ်တွင် လှဲနေသော်လည်း သူသည် ရူးနေပြီဟု ခံစားနေရ၏။

အရာရာတိုင်း ရူးနေပြီ။

သူကိုယ်တိုင်လည်း ရူးနေပြီပင်။

သူ့၏အိုမီဂါအားစွန့်ကာ ငယ်စဉ်ကတည်းက မုန်းတီးခဲ့ရသော ရန်သူကို အနမ်းရာပေးလိုက်မိသည်တဲ့လား? 

အရူးပဲ! 

Chapter 11 ended