Little Creampie:

Chapter 16

ရှောင်းဝမ်လင်သည် သူ့ဒေါသ၏ အရင်းအမြစ်ကို သူကိုယ်တိုင်မသိပေ။ 

သူဗီဇအတိုင်း တွန်းဆောင့်ကာ၊ ကျင်းလော့၏ သေးသွယ်နေသည့် ခါးအား ဆက်တိုက်ပွတ်သပ်နေသည်။ ကျင်းလော့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး နီမြန်းနေသည်ကိုမြင်တော့ သူ့လိင်တံ မာကျစ်လာပြီး ဖောင်းကြွနေတဲ့ သူ့လိင်တံနဲ့ကျင်းလော့ရဲ့ တင်ပါးကို ထိုးနေမိသည်။

ဒါက... သူအယ်လ်ဖာအဖြစ်ထင်နေတဲ့တစ်ယောက်ကို အိုမီဂါအဖြစ်နဲ့ အမှတ်အသားပြုပြီး ပိုင်ဆိုင်ချင်သည့် ဗီဇပင်။

ရှောင်းဝမ်လင်မသိခဲ့ပေ။ အယ်လ်ဖာတစ်ယောက်ကို ကိုက်ခြင်းက သူ့အား ဤမျှပြင်းထန်သည့် တပ်မက်မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားရစေသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း၊ ပြီးလျှင် ရှင်းပြမရနိုင်အောင် ပြင်းထန်သည့် နောင်တကိုပင် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

အယ်လ်ဖာဆိုသည်မှာ မည်မျှပင် အမှတ်အသားပြုပါစေ၊ မည်မျှပင် ဖယ်ရိုမုန်းများဖြင့် ဝင်ရောက်စီးနင်းပါစေ၊ ကွဲနေသည့် ပုလင်းတစ်လုံးကဲ့သို့ အားလုံးယိုစိမ့်ထွက်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ကျင်းလော့၏ gland သည် သာမန် gland များထက် ပို၍နူးညံ့ပြီး ပို၍အာရုံခံနိုင်စွမ်းရှိပုံရသည်။ သူ့ကိုယ်ပိုင်မဟုတ်သော အယ်လ်ဖာဖယ်ရိုမုန်းများဖြင့် ကိုက်ခံရပြီး ဆက်တိုက်ဆေးကြောခံရသည့် အခါတွင်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်၌ ဇီဝကမ္မတုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေဆဲပင်။ ကျင်းလော့ခံစားနေရသည်၊ သူ၏အောက်ဘက်ရှိ အပေါက်ငယ်မှ လက်မခံနိုင် ဖွယ်ရာ… ကာမဆန်သော အရည်များ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေပြီး၊ ယားယံကာ လိင်စိတ်အား နှိုးဆွ ပေးနေ၏။

ကျင်းလော့၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ရီနေသည်၊ လည်ပင်း နောက်ဘက်က အနည်းငယ်လှုပ်ရှားနေ၏။ အေးစက်ကာ မနာခံတတ်သည့် မျက်နှာတွင် စိတ်ခံစားမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အနည်းငယ်တုန်ရီနေသည်။

လေထုထဲမှအဆင့်နိမ့် အယ်လ်ဖာ၏ ကရာမယ်လ် ဖယ်ရိုမုန်းအနံ့များသည် ရှောင်းဝမ်လင်၏နှလုံးသားကို အပူဆုံးအခြေအနေအထိရောက်အောင် လှုံ့ဆော်နေသည်။ 

ရှောင်းဝမ်လင်က သူ့ရဲ့ကြီးမားသည့်လက်များနှင့် ကျင်းလော့အားပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ သူအသက်ပြင်းပြင်းရှူနေပြီး၊ ထိုအခိုက်မှာ ဒေါသထွက်နေသည့်အပြုံးနှင့်အတူ "အယ်လ်ဖာတစ်ယောက်ကို အမှတ်အသားလုပ်လို့မရနိုင်ဘူး မနက်ဖြန်ရောက်ရင် ဒီမှာငါ့အနံ့တစ်စက်တောင်ကျန်မှာမဟုတ်ဘူးလေ ဘာကိုကြောက်နေတာလဲ?" 

ရှောင်းဝမ်လင်၏အသံက နိမ့်ကာပျော့ပျောင်းပြီး လည်ချောင်းသံပါနေကာ၊ ကျင်းလော့အား ဖိထားလျက် သူ့နှုတ်ခမ်းတွေက ကျင်းလော့၏နားကို ပွတ်သပ်နေသည် "ဘာကိုကြောက်နေတာလဲ? အယ်လ်ဖာတစ်ယောက်က အယ်လ်ဖာတစ်ယောက်ကိုကိုက်တာဟာ ကိုက်တာပဲ။ knot မဖြစ်ဘူး၊ အမှတ်အသားလည်းမကျန်ဘူး။ ဘာကိုကြောက်နေတာလဲ?" 

သူသည်ပြုံးလျက် လူယုတ်မာဆန်ဆန် ပြောလိုက်သေးသည် "အယ်လ်ဖာပဲလေ...ငါ မင်းအတွင်းထဲမှာသုတ်လွှတ်လိုက်ရင်တောင် ကလေးမရသွားနိုင်ဘူး၊ ဘာကိုကြောက်နေတာလဲ?" 

ကျင်းလော၏ လက်ချောင်းများသည် နံရံပေါ်တွင် ဖိထားသဖြင့် လက်ဗွေရာများပင် ကျန်ခဲ့၏။

ရှောင်းဝမ်လင်သည် ကျင်းလော့၏ ကျောပေါ်တွင်ရှိနေသဖြင့် ကျင်းလော့၏မျက်လုံးတွေမှာ မျက်ရည်တွေနဲ့ပြည့်နေတာကို သတိမထားမိခဲ့ချေ။ ကျင်းလော့ရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေတုန်နေပြီး စကားမပြောနိုင်သည့်တိုင်၊ သူ့မျက်တောင်တွေကမှိတ်နေလျက် မျက်ရည်တွေနှင့် အားနည်းစွာငုံ့ကျနေသည်။ 

ရှောင်းဝမ်လင်၏ အသက်ရှူသံများသည် ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် လူတွေရဲ့နှလုံးသားပေါ်မှာ ဖိအားသက်ရောက်နေသလိုပင် "မင်းလင်လုကို မင်းကိုကိုက်ခိုင်းတာ၊ အယ်လ်ဖာတစ်ယောက်ဖြစ်နေလို့ အမှတ်အသားမကျန်ဘူးဆိုတဲ့ အချက်ကို အမှီသဟဲပြုပြီးလုပ်တာပဲ"

ရှောင်းဝမ်လင်က စကားပြောလေလေ၊ ပိုဆိုးရွားလာလေလေပင် "ဟင်? ငါ့ချစ်သူကို စိတ်ဝင်စားနေတာလား?" 

"ဒါကအပြစ်ပေးခြင်းပဲ" ရှောင်းဝမ်လင်သည် ကျင်းလော့၏ ခါးကိုတင်းတင်းဖက်ထားပြီး၊ ကျင်းလော့ကို ဆူနေသလို၊ ရှင်းပြနေသလိုဖြစ်နေပြီး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုလည်း အကြောင်းပြချက်ပေးနေသလိုပင် "မင်းငါ့လူကိုခိုးတာ၊ မင်းဆီကအဖိုးအခတောင်းရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါ့မျက်နှာဘယ်နားမှာထားမလဲ?" 

"ငါပြောတာနားထောင်၊ မင်းလင်လုကိုထပ်ပြီးအနှောင့်အယှက်ပေးတာငါမြင်ရင်.... ”

ရှောင်းဝမ်လင်က ရုတ်တရက် သူ့လက်နှင့် ကျင်းလော့၏ တင်ပါးအား ရိုက်လိုက်၏။ ကျင်းလော့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကျယ်သွားပြီး၊ လန့်သွားတဲ့ယုန်လေးတစ်ကောင်လို အမူအရာနှင့်ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသည်။

ရှောင်းဝမ်လင်က မရေရာသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ရည်းစားကို မင်းကို ဆက်ဆံစေချင်တဲ့ ပုံစံအတိုင်း ငါဆက်ဆံမယ်။ ဟွန်?” 

"နားလည်ပြီလား၊ ငါ့ချစ်သူ့ကိုလိုချင်တဲ့ကောင်?" 

ကျင်းလော့က မျက်လုံးမှိတ်ပြီး အတန်ကြာသည်အထိ စကားမပြောခဲ့ပေ။ 

ရှောင်းဝမ်လင်၏ မျက်လုံးများသည် ကြည်လင်နေ၏။ 

ဒါပေမယ့် ရုတ်တရက်၊ သူသည် ကျင်းလော့၏ အောက်ပိုင်းမှာ ဖောင်းကြွနေတာကို သတိထားမိသွားသည်။ ဘာခံစားရမှန်းမသိဘဲ တဒင်္ဂလောက်ရပ်တန့်သွား၏။ ရှောင်းဝမ်လင်သည် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ပြီး ကျင်းလော့၏ အောက်ပိုင်းကို ထိကြည့်ရင်း အေးစက်ကာ ပေါ့ပါးသည့်အသံနှင့် မေးလိုက်သည် "မာနေတာလား?" 

ရှောင်းဝမ်လင်၏ လက်ချောင်းတွေက ကျင်းလော့၏ဘောင်းဘီဇစ်ကို ကျွမ်းကျင်စွာဖြုတ်လိုက်ပြီး ကျင်းလော့ရဲ့ လိင်အင်္ဂါအား ထိတွေ့လိုက်သည် "မင်းတကယ်... အပျက်ကောင်ပဲ" 

ရှောင်းဝမ်လင်၏ အသံထဲတွင် ဘာသဘောရှိမှန်း မရေရာပေ။ စွပ်စွဲချက်တွေ၊ ရွံရှာမှုတွေနှင့်ပြည့်နေသလို... ဖိထားတဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေလည်း ပါနေသလိုပင်။

"အယ်လ်ဖာတစ်ယောက်ရဲ့ ဖယ်ရိုမုန်းတွေထိုးသွင်းခံရတာနဲ့ပဲ ဒီလောက်ထိစိတ်လှုပ်ရှားသွားရလား?"

ရှောင်းဝမ်လင်၏ လက်က ကျင်းလော့ရဲ့ လိင်တံအား ဆုပ်ကိုင်ကာ ရုတ်တရက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွတ်သပ်လိုက်သည် "ကျင်းလော့ မင်းကို ဒီလိုလူမျိုးဖြစ်မယ်လို့ ငါမျှော်လင့်မထားဘူး... ဒီလိုအပျက်ကောင်က ငါ့ချစ်သူနားမှာ အမြဲရှိနေရင် ငါဘယ်လိုစိတ်ချရမှာလဲ?"

"လင်လုနဲ့ ဝေးဝေးနေ"

ပြင်းထန်ကာ ပူလောင်နေသည့်လက်က သူ့အားအရုပ်တစ်ခုလို အဆက်မပြတ်ပွတ်သပ်နေသည်။ ကျင်းလော့ရဲ့ အသက်ရှူသံတွေက ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်းဖြစ်နေပြီး "ရှောင်းဝမ်လင်...မင်းရူးနေပြီ...!"

"လွှတ်လိုက်!!"

ကျင်းလော့ "ငါအပျက်ကောင်မဟုတ်ဘူး ငါက ငါက..."

ရှောင်းဝမ်လင်က ပြုံးပြီး "မင်းကတော်တော်တက်ကြွတာပဲ”

ကျင်းလော့က မျက်လုံးများကို တင်းကြပ်စွာမှိတ်ထားလိုက်၏။ သူသည်းခံထားလိုက်ပြီး နောက်ထပ်စကားမပြောချင်တော့ပေ။

ဒါပေမယ့် ရှောင်းဝမ်လင်၏ ကျွမ်းကျင်သည့်လက်နှင့် နှောင့်ယှက်မှုများကြောင့်၊ ကျင်းလော့ရဲ့ ကျောပြင်သည် တောင့်တင်းသွားရပြီး နံရံမှာ လက်ချောင်းအရာတွေပင်ကျန်ရစ်ခဲ့တော့၏၊ ရိုင်းစိုင်းပြီး ယဉ်ပါးအောင် မထိန်းသိမ်းနိုင်တဲ့ ကြောင်နီတစ်ကောင်လိုပင်။

ကျင်းလော့မသိဘူး။ လိင်အင်္ဂါကိုထိန်းချုပ်ခံရတာနဲ့ gland ကိုထိန်းချုပ်ခံရတာ ဘယ်ဟာက ပိုစိတ်ဖိစီးစရာကောင်းလဲဆိုတာ။ 

ပြင်းထန်တဲ့ သာယာမှုက သူ့ဦးနှောက်ထဲက အာရုံကြောတွေကို တိုက်ခတ်လိုက်၏။ ရှောင်းဝမ်လင်၏လက်များက အရမ်းကျွမ်းကျင်နေသည်။ တဖြည်းဖြည်းမြန်လာသည့်အရှိန်နှင့် ကျင်းလော့၏စိတ်ထဲတွင် အဖြူရောင်တစ်ခုတည်းဖြစ်သွားပြီး ရုတ်တရက် သုတ်လွှတ်လိုက်မိသည်။ 

ကျင်းလော့က အားနည်းသွားသလိုခံစားရပြီး၊ နံရံကိုထောက်ထားသည့် လက်မောင်းတွေထဲ ခေါင်းနှစ်ထားကာ အသက်ရှူမဝဖြစ်နေ၏။ သူ့နှုတ်ခမ်းတွေနီမြန်းနေပြီး လေထုထဲတွင် ကရာမယ်လ်အနံ့အယ်လ်ဖာဖယ်ရိုမုန်းများနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်အနံ့တွေပြည့်နေ၏။ 

ရှောင်းဝမ်လင်သည် သူ့လက်ထဲက အဖြူရောင်အရည်များအားကြည့်နေ၏။ သူ၏မည်းမှောင်နေသည့်မျက်လုံးများရှိ လောဘနှင့်တပ်မက်မှုများသည် ချဉ်းကပ်လာမယ့် S အဆင့်အယ်လ်ဖာတိုင်းအား ထိတ်လန့်စေမယ့်အဆင့်ရှိနေသည်။

တခဏမျှပင်၊ ကျင်းလော့သည် အချို့သော အသီးရွက်စားသတ္တဝါများ၏ အန္တရာယ်ရှောင်သည့်ဗီဇနှင့် သူ့ထက်ပိုပြီးကြောက်စရာကောင်းသည့် သားရဲတစ်ကောင်၏ စူးစိုက်ကြည့်နေတဲ့ အထိအတွေ့အား ခံစားလိုက်မိသည်။ 

ကျင်းလော့ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားတာက သူရှောင်းဝမ်လင်အရှေ့မှာ ခုန်ပေါက်နေမိတာက ဒီသားရဲကောင်က သူ့ကိုဖျော်ဖြေရေးအတွက် ဆက်ထားတာဖြစ်နေလို့ဆိုတာပင်။ 

ကျင်းလော့က သူ့မျက်နှာကို လက်မောင်းတွေထဲမြှုပ်ထားပြီး တိမ်ဝင်နေသည့်အသံနှင့် ပြောလိုက်၏ "ဒါပဲလား? မင်းကအယ်လ်ဖာတွေကိုကြိုက်တဲ့ နှာဗူးကောင်လား?!" 

အသံက နူးညံ့ပြီး အတင်းအကျပ်ပြောရသည့် သဘောဖြစ်နေကာ ငိုချင်သလိုလည်း ဖြစ်နေ၏။

ရှောင်းဝမ်လင် တုံ့သွားသည်။ သူ့မျက်လုံးတွေမှာ ခဏတာ မသက်မသာဖြစ်သွားပေမယ့် ချက်ချင်းပဲ အမြီးရှည်ဝံပုလွေအသွင်ကို ပြန်ဝတ်ဆင်ပြီး ပြေပြစ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ဘယ်သူက နှာဗူးလဲ? အိုမီဂါတစ်ယောက်ကိုကိုက်ခိုင်းတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ?" 

"ဘယ်သူက ငါ့ချစ်သူနောက်လိုက်ပြီး လမ်းကြားထဲဝင်သွားတာလဲ?" 

ရှောင်းဝမ်လင်က အကြောင်းမဲ့သက်သက် စွပ်စွဲပြောဆိုပြီး ပြုံးရယ်ကာ ပြောလိုက်၏ "နောက်တစ်ခါ မင်းလင်လုနဲ့ နီးကပ်လာရင်..."

ရှောင်းဝမ်လင်သည် သူ့လက်ထဲမှ အဖြူရောင်အရည်များနှင့် ကျင်းလော့၏ တင်ပါးကို ပွတ်သပ်ရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်းပြောလိုက်သည် "အဖိုးအခကိုသိပြီးသားပဲ ငါ့ချစ်သူနဲ့ နီးကပ်ချင်သေးတာလား?" 

ရှောင်းဝမ်လင်က ကြောက်စရာကောင်းသည့်အသံနှင့် ဆက်ပြော၏ "ငါ့ချစ်သူနဲ့ ဘာလုပ်မှာလဲ? အဲ့အစားသူ့ကောင်လေးကိုပဲရှာလိုက်ပေါ့ မကောင်းဘူးလား?" 

ကျင်းလော့သည် မျက်လုံးအားတင်းကြပ်စွာမှိတ်ထားလိုက်၏။ 

ရှောင်းဝမ်လင် သူ့လက်အားလျှော့လိုက်သည့်အခါ၊ ကျင်းလော့လည်း ပြန်လှုပ်ရှားနိုင်သွား၏။ 

ကျင်းလော့ အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး၊ နှုတ်ခမ်းတွေကိုတင်းတင်းစေ့ထားလျက် သူ့မျက်လုံးလှလှတွေနှင့် ရှောင်းဝမ်လင်ကိုကြည့်လိုက်သည်။ 

ဒေါသထွက်နေတဲ့မျက်နှာတွင် ကာမဂုဏ်အာရုံနှင့်တပ်မက်မှုများပြည့်နေပြီး မျက်ရည်တွေနှင့်ပြည့်နေသည့်မျက်လုံးလှလှတွေက လူရဲ့နှလုံးသားကို တင်းကြပ်စေလောက်အောင် ချစ်စရာကောင်းနေသည်။ 

ရှောင်းဝမ်လင် စကားဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။ 

ရှောင်းဝမ်လင်၏ နှလုံးသား နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။ 

အကယ်၍ သူသာ အိုမီဂါဖြစ်ခဲ့ရင်... သိပ်ကောင်းမှာပဲ။

Chapter 16 ended