ဖန်းရှောက်ယိ၏စကားလုံးများသည် ယွမ်ယယ်၏နှလုံးသားကို ဓါးနှင့်ထိုးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ အချိန်အတော်ကြာတဲ့အထိ ယွမ်ယယ်မှာ ဘာမှမပြောနိုင်ဘဲ အံ့အားသင်ပနေခဲ့သည်။ ဖန်းရှောက်ယိ ထိုသို့ပြောသည်မှာ အလွန်ရှားပါးပေ၏။ လွန်ခဲ့သောနှစ်များအတွင်း ၎င်းတို့၏ခံစားချက်များအကြောင်းကို လုံးဝမပြောခဲ့ဖူးကြပေ။ ငယ်ငယ်ကတည်းက ဖန်းရှောက်ယိမှာ ထိန်းချုပ်မှုရှိသောဘလူတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယနေ့ သူကလည်း တစ်ခါတစ်ရံ ထိတ်လန့်မှုကိုခံစားရကြောင်း ပြောလာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ယွမ်ယယ်ကို အလွန်အံ့သြသွားစေခဲ့သည်။
၎င်းမှာ အလွန်ထူးဆန်းသောခံစားချက်ဖြစ်၏။ ဖန်းရှောက်ယိက သူ့(ဖန်း)ကို ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများနှင့် ခွဲခြားထားပေးဖို့အလိုရှိကြောင်း ယွမ်ယယ်သိပေသည်။ ယွမ်ယယ့်တွင် အမှန်ပင် ထိုပြဿနာရှိသည်။ သူက ပတ်ဝန်းကျင်အားစိတ်ပျက်လာလျှင် ထိုပတ်ဝန်းကျင်နှင့်သက်ဆိုင်သော လူများအပါအဝင် အရာအားလုံးအား စိတ်ပျက်မိသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ယွမ်ယယ်က ဖန်းရှောက်ယိ၏နှာခေါင်းလေးကို သူ၏လက်လေးဖြင့် ခပ်ဖွဖွကုတ်ခြစ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "သိပါပြီ။"
တချို့ကိစ္စများနှင့်ပတ်သက်၍ ဖန်းရှောက်ယိက လမ်းပြတစ်ယောက်နှင့်တူသည်။ သူက ယွမ်ယယ်ကို စိတ်ခံစာယချက်အကြောင်များ သင်ကြားလမ်းပြပေးတတ်သည်။
ထိုညနေခင်းပြီးနောက် ၎င်းတို့နှစ်ဦးလုံး နောက်တစ်ဖန် ရူးကြောင်ကြောင်ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။ ကျီရှောင်ထောင်းမှာ ၎င်းတို့ ဘာမှလုပ်မနေတာတောင် အလွန်ချိုမြိန်လွန်းနေပြီဟု အမြဲခံစားနေရ၏။ သူက ထိုနှစ်ယောက်ကို ကြည့်နေသော်လည်း မည်သည့်သံသယဖြစ်ဖွယ်ကိစ္စကိုမှ သတိမပြုမိခဲ့ပေ။
ကျီရှောင်ထောင်းက သူ၏အကြည့်များကိုပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ဖုန်းကိုသာ အေးအေးချမ်းချမ်းကြည့်နေတော့သည်။ ဖုန်းစခရင်ပေါ်တွင် ယန်စစ်ရန်ကို ကုမ္ပဏီသို့ပြန်ရောက်ခြင်းအပေါ် မည်သို့ခံစားရကြောင်း မေးမြန်းထား၏။ သူက ကုမ္ပဏီ၏ နောက်ထပ်အစီအစဥ်ကိုလည်း မေးမြန်းခဲ့သည်။ ယန်စစ်ရန်က စောင့်နေဆဲဖြစ်ပြီး လက်ရှိတွင် မည်သည့်အစီအစဥ်အသစ်မှမရှိကြောင်း ပြန်ဖြေခဲ့သည်။
ကျီရှောင်ထောင်းက မေးလိုက်သည်။ [သူတို့တွေ မင်းအတွက် လက်ထောက်ခန့်ပေးပြီလား။]
ယန်စစ်ရန်: [ဟင့်အင်း။]
ကျီရှောင်ထောင်း: [မင်းရဲ့တာဝန်ခံကဘယ်သူလဲ။ မန်နေဂျာကရော?]
ယန်စစ်ရန်: [ကျွန်တော့်မှာ တစ်ယောက်မှ မရှိသေးဘူး။]
ကျီရှောင်ထောင်း: [အာ ဒါဆို အခုတော့ စောင့်နေလိုက်ပါဦး...]
ထိုစကားဝိုင်းပြီးနောက် ယန်စစ်ရန်က သူ၏ဖုန်းကို အိတ်ကပ်ထဲတည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဘေးအိမ်ကကောင်လေးကဲ့သို့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အဝတ်အစားများကိုသာ ဝတ်ဆင်ထား၏။ သူ့ကိုကြည့်ရသည်မှာ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်နေသည်။ ကုမ္ပဏီတွင် သူ့ကိုမှတ်မိသည့်သူ များများစားစားလည်းမရှိသေးချေ။ ယန်စစ်ရန်က ရုံးခန်းထဲမှာ နာခံစွာစောင့်ဆိုင်းနေပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကိုတောင် နည်းနည်းလေးမျှ မစူးစမ်းခဲ့ပေ။ သူ ဖုန်းကိုကြည့်မနေချိန်၌ စားပွဲပေါ်ရှိ မဂ္ဂဇင်းကိုသာ ဟိုလှန်ဒီလှန်လုပ်နေခဲ့သည်။
သူ ထိုရုံးခန်းထဲ၌ ထိုင်စောင်နေသည်မှာ နှစ်နာရီကျော်ကြာနေပြီဖြစ်၏။
ထို့နောက် ကန်းကျင့်ဝေက လူနှစ်ယောက်နှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့လေသည်။ ကန်းကျင့်ဝေက ယန်စစ်ရန်ကိုမြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့သြစွာဖြင့် မေးလာခဲ့၏။ "ပြန်ရောက်လာပြီလား။"
"အင်း။" ယန်စစ်ရန်က ဆိုဖာပေါ်ထိုင်ရင်းပင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ကန်းကျင့်ဝေက တစ်ဖက်လူကိုစကားပြောရင်း သူ၏အလုပ်စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ထို့နောက် စီးကရက်တစ်လိပ်ကိုမီးညှိကာ သူ့ကိုမေးလာ၏။ "ရုပ်ရှင်ရိုက်ရတာ မပင်ပန်းဘူးလား။"
"ဟင့်အင်း။" ယန်စစ်ရန်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "အားလုံးက ကျွန်တော့်ကို ဂရုစိုက်ပေးကြပါတယ်၊"
"နောက်လကျ မင်းအတွက် နောက်ထပ်ရုပ်ရှင်တစ်ကားစီစဥ်ပေးမယ်။ အရင်ဆုံးလေ့ကျင့်ဖို့အတွက် အရေးမကြီးတဲ့ဇာတ်ကောင်လေးတွေကိုပဲ သရုပ်ဆောင်လိုက်ဦး။" ကန်းကျင့်ဝေက ပြောလိုက်သည်။
ယန်စစ်ရန်က မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။ သူသည် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက််၏။ "ဟုတ်ကဲ့။"
၎င်းတို့က အလုပ်အတွက်လိုအပ်တာမှန်သမျှကို ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ ပြီးနောက်တွင် ကန်းကျင့်ဝေက ပြောလာ၏။ "မင်းသွားလို့ရပြီ။"
ရုတ်တရက်ဆိုသလို ယန်စစ်ရန်တစ်ယောက် အနည်းငယ်အဆင်မပြေဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူက ကန်းကျင့်ဝေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ကန်းကျင့်ဝေမှာ အခြားတစ်ခုခုကို ခေါင်းငုံ့ပြီး ကြည့်နေခဲ့၏။ ယန်စစ်ရန်က အလုပ်စားပွဲထိ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး ကိုယ်ကိုငုံ့ကိုင်း၍ တစ်ဝက်ထိုင်ချကာ ကန်းကျင့်ဝေ၏ခြေထောက်နား မျက်နှာအပ်ရင်း သူ၏ဘောင်းဘီကို သူ၏အရေပြားနှင့်ပွတ်တိုက်၍ လေသံကိုလည်း အတော်လေးနှိမ့်ထားကာ သူ၏အသက်ရှူသံကပင် နူးညံ့နေလေသည်။ သူက သတိကြီးစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "...ကျွန်တော် ကောကို အများကြီးလွမ်းနေခဲ့တာ။"
ကန်းကျင့်ဝေက သူ့ကိုငုံ့ကြည့်လာခဲ့သည်။ ယန်စစ်ရန်ကလည်း ခေါင်းမော့ကာ သူနှင့်အကြည့်ချင်းဆုံလိုက်၏။ သူ၏မျက်ဝန်းများထဲမှာ ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
ကန်းကျင့်ဝေက ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။ သူ(ကန်း)က သူ့(ယန်)ကို ကြည့်ရုံသာကြည့်နေခဲ့ပြီး သူ၏အမူအရာမှာ ခန့်မှန်း၍မရပေ။ ယန်စစ်ရန်က မျက်တောင်ခတ်လိုက်၏။ သူ၏ချောမောသောမျက်နှာလေးအား နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်ပြီး ဂရုတစိုက်မေးလိုက်လေသည်။ "ဒီည ကောရဲ့အိမ်ကို သွားလို့ရမလား။"
...
ယွမ်ယယ်က လေးလပိုင်းအစ၌ ရိုက်ကွင်းမှ ခဏထွက်လာခဲ့သေးသည်။ သေးငယ်သောစာရေးဆရာများအဖွဲ့၏ စုဝေးမှုတစ်ခုရှိသောကြောင့်ပင်။ ဖုန်းလေကျစ်က နာမည်ကြီးဒါရိုက်တာတစ်ယောက်အတွက် ဇာတ်ညွှန်းညှိနှိုင်းရေးမှုးတစ်ဦးဖြစ်၏။ ၎င်းတို့က ဇာတ်ညွှန်းပြီးခါနီးအချိန်တစ်ခုတွင် ထိုဇာတ်ညွှန်းကိုဖတ်ကာ ဝေဖန်အကြံပြုနိုင်ရန်အတွက် လူများကို စုလိမ့်မည်။ ထိုကဲ့သို့နည်းဖြင့် များစွာသောစာရေးဆရာတို့၏အမြင်များကို စုဆောင်းနိုင်ပြီး လူတိုင်း၏အတွေးကို နားထောင်ကြည့်ကာ မည်သို့တောက်ပစွာပျံသန်းနိုင်မည်ကို ရှာဖွေနိုင်ပေသည်။
ယွမ်ယယ်လည်း သေချာပေါက်ရှိနေရန်လိုအပ်ပေသည်။ သူ့တွင် ကိစ္စများကိုကြည့်ရာ၌ ထူးခြားသောအမြင်ရှိပြီး လျှာစောင်းလည်းထက်ပေ၏။ ထို့အပြင် သူ၏အတွေးအမြင်ကိုလည်း ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောတတ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ထပ်ထလဲလဲနားပူပြီးနောက် ဖုန်းလေကျစ်မှာ သူ့ကိုရအောင်ခေါ်နိုင်ခဲ့လေ၏။
ယွမ်ယယ် ရိုက်ကွင်းမှ ရက်အနည်းငယ်လောက်ခွင့်ယူပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်၏ဇာတ်ညွှန်းကိုကြည့်ရန် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ကျန်းလင်းချွမ်ကမူ သူ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ဇာတ်ညွှန်းအတွက် အကူအညီပေးမည်ဟုကြားလိုက်သောအခါ သူ့ကို ဆူတောင်ဆူခဲ့သည်။ သူက ကိုယ့်အရှုပ်အထွေးကိုတောင် မပြီးဆုံးသေးဘဲ ယခုတွင် အခြားတစ်ယောက်၏အရှုပ်ထုပ်အကြောင်း လာပြောနေသည်ပင်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယွမ်ယယ်က ဤအချိန်အတောအတွင်း သူတို့(ကျန်းလင်းချွမ်ရိုက်နေတဲ့ရုပ်ရှင်)၏ဇာတ်ညွှန်းကိုကြည့်ရန် စိတ်ပျက်နေခဲ့သည်။ ယခု သူ့တွင်ရှိနေသောဇာတ်ညွှန်းက အမှိုက်တစ်ခုသာ။ ၎င်းတို့က ထိုဇာတ်ညွှန်းကို တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ပြန်လည်ပြုပြင်နေသော်ငြား ကောင်းမလာခဲ့ပေ။ သူ ဒါရိုက်တာ့အား ထိုဇာတ်ညွှန်းကိုပြင်ပေးရန် နားမချနိုင်သလို ထပ်ထည့်လိုက်သောဇာတ်ကွက်များနှင့်ပတ်သက်ပြီး ဘာမှမဖြစ်ပါဟု သူ့ကိုယ်သူလည်း နားမချနိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ့မှာ နေ့တိုင်း အလွန်စိတ်ပင်ပန်းရသည်။
ရိုက်ကူးရေးမှာ အဆုံးသတ်ခါနီးပြီဖြစ်၏။ နောက်လဆိုလျှင် ဖန်းရှောက်ယိလည်း ရိုက်ကူးပြီးစီးသွားလောက်မည်။
ယွမ်ယယ် ရိုက်ကွင်းမှထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့(ဖုန်းလေကျစ်တို့)က သူ့ကိုမြင်သောအခါ ထုံးစံအတိုင်းစနောက်နေခဲ့ကြ၏။ ထိုအချိန်က သူ Weibo ပေါ်တွင် ဖန်းရှောက်ယိကို ပိုးပန်းမည်ဟု ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပို့စ်တင်ခဲ့သည်။ ထိုအပြုအမူမှာ အတော်လေးကိုတုံးအပေသည်။ ထိုလူများမှာ သူ့ကိုစနောက်ဖို့ အချိန်အတော်ကြာ စောင့်နေခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုတွင် ၎င်းတို့အားလုံး သူ့ကိုမြင်သောအခါ စနောက်ခြင်းမှာ မဆုံးနိုင်တော့ပေ။
ယွမ်ယယ်က လုံးဝကို စိတ်မဝင်စားပေ။ စီးကရက်ကို ပါးစပ်တွင်ကိုက်ခဲထားရင်း ပြောလိုက်သည်။ "စိတ်အနှောင့်အယှက်မပေးစမ်းပါနဲ့ကွာ။"
"ရှက်တာလား။" တစ်ယောက်က မေးလာသည်။ "ဦးလေးယယ်က ရှက်တတ်သေးတယ်ပေါ့?"
ယွမ်ယယ်က သူတို့ကိုပြန်ပြောရန် အလွန်ပျင်းနေ၏။ ဒါရိုက်တာလည်း မရောက်သေးရာ လသာဆောင်ဘက်သို့ ဆေးလိပ်သောက်ရန် ထွက်လာခဲ့သည်။
ကျီရှောင်ထောင်းက သူ့ဆီ WeChat မှ စာပို့လာ၏။ ၎င်းမှာ ဖန်းရှောက်ယိသရုပ်ဆောင်ထားသော ဗီဒီယိုအတိုလေးဖြစ်သည်။
ယွမ်ယယ်: [ငါရိုက်ကွင်းကနေ ထွက်လာလာချင်း မနှောင့်ယှက်စမ်းနဲ့။]
ကျီရှောင်ထောင်း: [ကျွန်တော်က အနွေးဓါတ်ပေးနေတာကို ကောသိရဲ့လား။]
ယွမ်ယယ်: [ငါ အဲ့လောက်ခံစားနေရတာလည်းမဟုတ်ဘူး၊ အနားပေးလိုက်ပါဦး။]
ဇာတ်ညွှန်းတည်းဖြတ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဥ်က အတော်လေးပင်ပန်းပေ၏။ ၎င်းမှာ ရက်အနည်းငယ်ကြာနိုင်ပေသည်။ ထိုရက်ပိုင်းအတွင်း ဇာတ်ညွှန်းကို အဆက်မပြတ်ပင် တစ်စစီဆွဲထုတ်ကာ ပြန်ရေးရလိမ့်မည်။ အပြန်ပြန်အလှန်လှန်တည်းဖြတ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ မူလအရာနှင့် လုံးဝကို ကွာခြားသွားနိုင်သည်။ စာရေးဆရာအများစုက အခြားအရာများအပေါ် introvert ဆန်တတ်သော်လည်း ဇာတ်ညွှန်းတည်းဖြတ်ခြင်းမှာ ၎င်းတို့အတွက် စစ်ပွဲပင်။ အဆုံးသတ်၌ လူတိုင်း၏လည်ချောင်းမှာ အက်ရှနေတော့သည်။
ယခုလိုအချိန်များတွင် ယွမ်ယယ်က ထက်မြက်ကာ အကြံဥာဏ်ကောင်းများ တွေးတောတတ်၏။ အခြားသူများ၏အမြင်ကို ငြင်းဆိုတတ်ရာ၌လည်း ပထမဆုံးသူဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် သူပြောသည်များမှာ ယုတ္တိရှိသည်ကိုတော့ မည်သူမှမငြင်းနိုင်ပေ။ ၎င်းမှာ အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရသည်။ ၎င်းတို့အားလုံး မည်သူမှ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မလေးစားကြသော်လည်း သူမှန်နေသည်ကိုတော့ ဝန်ခံရမည်သာ။ သေချာပေါက် ယွမ်ယယ်၏အကြံကလည်း အောက်ဆွဲချခံရသည်။ နောက်ဆုံးထွက်ပေါ်လာသည့်အဆုံးသတ်က ကံတရားပေါ်သာ မူတည်ပေသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်ချည်းအကြံဥာဏ်ကောင်းများထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်းနီးပါးလက်ခံလိုက်တာမျိုး လည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။
သူ၏ဦးနှောက်မှာ အဆက်မပြတ်မလုပ်လုပ်နေရ၏။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင်ပန်းသော်လည်း ထိုအရာကပင် ယွမ်ယယ်၏ဘဝနေထိုင်နည်းဖြစ်၏။ ၎င်းမှာ သူအရင်းနှီးဆုံးအလုပ်ဖြစ်ပြီး ရိုက်ကွင်း၌ ဇာတ်ညွှန်းဆွေးနွေးရသည်ထက် ပို၍ကျေနပ်သည်။ သူက သရုပ်ဆောင် သို့မဟုတ် အလွန်အမင်းတည်းဖြတ်မှုများကိုလုပ်နေသော အဖွဲ့သားများအား စော်ကားမိမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်စရာမလိုပေ။ ဇာတ်ညွှန်းတစ်ခု၏ အစောပိုင်းအဆင့်များက ရုပ်ရှင်၏ အရိုးရှင်းဆုံးအပိုင်းများဖြစ်သည်။ လူတိုင်းအတွက် ပန်းတိုင်တစ်ခုတည်းသာရှိ၏။ ၎င်းမှာ ထိုဇာတ်ညွှန်းကို ကျောက်တုံးမှ ရွှေအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်းပင်။
ယွမ်ယယ် ထိုဇာတ်ညွှန်းဆွေးနွေးပွဲမှ လွတ်မြောက်လာလေပြီ။ သူပြန်သွားသောအခါ သူ၏ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုလုံးမှာ ကောင်းမွန်သောစိတ်အနေအခြေတွင်ရှိနေပြီး သူက ပြန်လည်အားဖြည့်ရန် ထွက်လာခဲ့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ရိုက်ကွင်းသို့ပြန်ရောက်သောအခါ ဖန်းရှောက်ယိကို လိုက်ရှာခဲ့သည်။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဖန်းရှောက်ယိကလည်း ရိုက်ကူးရေးပြီးပြီဖြစ်၏။ သူက အဝတ်အစားများလဲကာ မိတ်ကပ်များဖျက်၍ ပြန်တော့မည်ဖြစ်သည်။ ယွမ်ယယ်က အော်ခေါ်လိုက်သည်။ "ယိကော"
ဖန်းရှောက်ယိက သူ့ကိုလှည့်ကြည့်လာ၏။ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုရှိနေသည်။ "ပြန်လာပြီလား"
"အင်း။" ယွမ်ယယ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ဆွေးနွေးတာကရော ဘယ်လိုလဲ။" ဖန်းရှောက်ယိက မေးလာခဲ့သည်။
ယွမ်ယယ်က ပခုံးတွန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အတူတူပါပဲ။ ဆုံးဖြတ်ချက်မချနိုင်သေးဘူး။ ဒုတိယတစ်ခု၊ တတိယတစ်ခု ဒါမှမဟုတ် ငါးခုမြောက် ဇာတ်ညွှန်းအကြမ်းတောင် ရှိရင်ရှိနေနိုင်တယ်။ ဖုန်းလေကျစ်က အဲ့လိုကိစ္စတွေမှာ အတော်ဆုံးပဲ။ လူတိုင်းက အကြံဥာဏ်တွေထုတ်နေတုန်း ဇာတ်ညွှန်းညှိနှိုင်းတဲ့သူကတော့ အဲ့ဒညတွေအကုန်လုံးကို အတူတူပေါင်းလိုက်ဖို့ စောင့်နေတာလေ။ တော်တော်လေး အကြံကြီးတဲ့ကောင်။"
ဖန်းရှောက်ယိက ရယ်လိုက်သည်။ သူက ယွမ်ယယ်နှင့်အတူ လမ်းလျှောက်ပြန်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် လမ်းတစ်ဝက်၌ ဆွေးနွေးစရာကိစ္စလေးရှိသည်ဟု တစ်စုံတစ်ယောက် ဖုန်းဆက်လာခဲ့၏။ ယွမ်ယယ်က လမ်းဘေးရှိ ခုံတန်းလေး၌ ထိုင်စောင့်နေခဲ့သည်။ အစက သူ ဆေးလိပ်သောက်ချင်နေခဲ့သော်လည်း သူ ရိုက်ကွင်းသို့ပြန်ရောက်လာပြီကို အမှတ်ရလိုက်သောအခါ ထိုဆေးလိပ်များကို တိတ်တဆိတ်ပင် ဘေးချထားလိုက်ရသည်။
ဖန်းရှောက်ယိပြန်လာသောအခါ ယွမ်ယယ်က ထိုနေရာ၌ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးနှင့် စကားပြောနေလေ၏။ ထိုမိန်းကလေးမှာ အများဆုံး လေး၊ ငါးနှစ်သာရှိဦးမည်။ ယွမ်ယယ်က သူ(မ)၏ ကျစ်ဆံမြီးလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့ပြောနေသည်များကိုတော့ ဖန်းရှောက်ယိမကြားရပေ။
အပြန်လမ်းတွင် ဖန်းရှောက်ယိက ယွမ်ယယ်ကိုပြောလာသည်။ "ဒီနေ့ည ဒါရိုက်တာ အကြမ်းဖျင်းတည်းဖြတ်ထားတဲ့ရုပ်ရှင်ကို သွားကြည့်လို့ရတယ်။"
ယွမ်ယယ်က မေးလိုက်သည်။ "ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းလုပ်ထားတာလား။"
"အမ်း၊ သူအများကြီး တည်းဖြတ်မထားဘူး။" ဖန်းရှောက်ယိက သူ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
ယွမ်ယယ်က ထိုအကြောင်းကို များများစားစားမစဥ်းစားပေ။ ၎င်းအား ကိစ္စကြီးတစ်ခုဟုပင် သတ်မှတ်မထားချေ။ သူက ထိုခပ်တုံးတုံးရုပ်ရှင်အဆုံးသတ်သွားလျှင် သူ၏နာမည်ကို ဂုဏ်ပြုသည့်စာရင်း၌ ထည့်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ဇာတ်ညွှန်းရေးဆရာများဆိုသည့်အောက်၌ သူ့နာမည်ပါနေလျှင် လုံးဝအရှက်ကွဲလိမ့်မည်သာ။ ယွမ်ယယ်သည် အကောင်းဆုံးကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဘာမှအရာမထင်လိုက်ပေ။
အစောပိုင်းက သူ ဇာတ်ညွှန်းအသစ်အတွက် စိတ်ကူးစိတ်သန်းများစွာကို စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ဦးနှောက်ကိုအလုပ်ပေးခဲ့သည်။ သူ ပြန်ရောက်လာပြီး ထပ်ဖြည့်ထားသောဇာတ်ကွက်များနှင့် ဇာတ်ညွှန်းကို ကြည့်လိုုက်သောအခါ ယင်းက အစင်ကထက်ပင် ပို၍ဆိုးဝါးသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။
*****