ရိုက်ကွင်းပေါ်က ဇာတ်ညွှန်းရေးဆရာ။
ဖန်းရှောက်ယိတစ်ယောက် ယွမ်ယယ်ကိုကြည့်နေရင်း အံ့သြမှင်တက်နေသည်။ သူ ထိုအရာကို လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် သူခေါင်းတယမ်းယမ်းဖြင့် ရယ်မောတော့လေ၏။ မှန်ပေသည်။ သင်သာ ၎င်းကို မှန်းဆထားနိုင်လျှင် ၎င်းမှာ ယွမ်ယယ်မဟုတ်တော့ပေ။
ယွမ်ယယ်က ဖန်းရှောက်ယိကို မျက်ခုံးပင့်ကြည့်လိုက်၏။ "ငါ မင်းဆီကနေ သင်ယူမလို့ပါ ဖန်းလောင်ရှီး။"
ဖန်းရှောက်ယိက ရယ်မောကာ သူ့ကိုပြောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ဦးဆောင်မှုနောင်ကနေ လိုက်ပါ့မယ် ယွမ်လောင်ရှီး။"
ယန်စစ်ရန်က တံခါးနားရှိဝန်ထမ်းကို ပန်းကန်ခွက်ယောက်တစ်စုံယူလာပေးရန် ပြောလိုက်၏။ ထို့နောက် သူကိုယ်တိုင်ယူလာပြီး ယွမ်ယယ်ရှေ့သို့ ချပေးခဲ့သည်။ ယွမ်ယယ်က မော့ကြည့်ကာ သူ့ကိုပြုံးပြလိုက်၏။ "ကျေးဇူး ရှောင်တိ။"
"ရပါတယ် ယွမ်ယယ်ကော။" ယန်စစ်ရန်က နှုတ်ခမ်းများကိုဖိကာ ပြန်ပြုံးပြလိုက်သည်။
အမှန်တော့ ယွမ်ယယ်က ဒါရိုက်တာကျန်းကို ကြိုတင်အကြောင်းကြားထားပြီးသားဖြစ်သည်။ သူလာမည့်အကြောင်းကို စောစောကတည်းက အတည်ပြုထားပြီးဖြစ်၏။ ကျန်းလင်းချွမ်က ရိုက်ကူးရေးလုပ်သည့်အခါတိုင်း ရိုက်ကွင်း၌ ဇာတ်ညွှန်းရေးဆရာအများကြီးကို အမြဲတမ်းလိုအပ်သည့်သူတစ်ဦးပင်။ ဤရုပ်ရှင်ပြင်ဆင်ချိန်၌ ဇာတ်ညွှန်းရေးဆရာ ရှစ်ယောက်ရှိပြီး လူတိုင်း မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်ဇာတ်ညွှန်းကို ရေးသားခဲ့ကြသည်။ အဆုံးတွင် ဒါရိုက်တာကျန်းက သူအကြိုက်ဆုံးအပိုင်းများကို ရွေးထုတ်ကာ ဇာတ်ညွှန်းတစ်ခုတည်းအဖြစ် ပြန်လည်းပေါင်းစည်းခဲ့၏။ ရိုက်ကွင်းပေါ်မှ ဇာတ်ညွှန်းရေးဆရာများလည်း ရှိပေသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အလုပ်သင်အဆင့်သာ။ ကျန်းလင်းချွမ်က ရိုက်ကူးရေးစတင်ပြီးနောက် အခြားသူများနှင့် ဆွေးနွေးခဲသည့်သည်။ သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင်အကြံဥာဏ်များရှိပြီး ရိုက်ကွင်းရှိဇာတ်ညွှန်းရေးဆရာများက သူ၏စိတ်ကူးအတိုင်း ဇာတ်ညွှန်းကို တည်းဖြတ်ပေးရုံသာဖြစ်သည်။
ယွမ်ယယ် ရိုက်ကွင်းပေါ်မှဇာတ်ညွှန်းရေးဆရာဖြစ်လာခြင်းမှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်တန်ဖိုးကိုနှိမ့်ချပြီး သူ့ဒုက္ခသူရှာခြင်းသာ။ မည်သူကမျှ ရိုက်ကွင်းပေါ်မှဇာတ်ညွှန်းရေးဆရာ မလုပ်ချင်ကြပေ။ အကယ်၍ အပြောင်းအလဲများသောဒါရိုက်တာမျိုးနှင့်ကြုံတွေ့ရလျှင် ၎င်းတို့မှာ ဇာတ်ညွှန်းကို တည်းဖြတ်ရန် ညတိုင်း ဉာဥ့်နက်တဲ့အထိ နေရတတ်သည်။ ၎င်းမှာ ဝင်ငွေကောင်းသည့်အလုပ်လည်းမဟုတ်ပေ။
ညစားစားပွဲ၌ ဖန်းရှောက်ယိက သူ့ကိုများများစားစားမပြောခဲ့ပေ။ ပြောရန်လည်း အဆင်မပြေချေ။
တွေ့ဆုံပွဲအဆုံးသတ်သွားပြီး နှစ်ဦးသား ကားပေါ်ရောက်သည့်အချိန်မှသာ ဖန်းရှောက်ယိက သူ့ကိုဆူခဲ့လေ၏။ "အရူးလေး၊ မင်း ပင်ပန်းမှာ မစိုးရိမ်ဘူးလား။"
"ဘယ်လောက်ထိပင်ပန်းမှာမို့လဲ။ ကိစ္စမရှိပါဘူး။" ယွမ်ယယ်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ကို လှည့်ပြောလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ ပင်ပန်းရင်တောင် ငါလာရမှာပဲ။ ငါ မင်းကိုလိုက်ဖို့လိုသေးတယ်လေ။"
"......" ကျီရှောင်ထောင်းတစ်ယောက် အရှေ့ခုံထိုင်နေပြီး နောက်ကြည့်မှန်ထဲကနေ သူတို့ကို တစ်ချက်ခိုးကြည့်လာ၏။ သူက သူ့ကိုယ်သူ ကိုယ်ပျောက်တစ်ယောက်လို အတတ်နိုင်ဆုံးကြိုးစားနေပြီး အသံတစ်သံမျှ မထွက်ခဲ့ပေ။
ဖန်းရှောက်ယိက တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ်က မင်းလက်လျော့လိုက်ပြီလို့ ထင်နေတာ။"
ယွမ်ယယ်တစ်ယောက် အလျင်အမြန်ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါ မင်းကို လာပြီးကာကွယ်ပေးဖို့လိုသေးတယ်။ ငါကြားတာတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက် ကျန်တဲ့ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့သားတွေဆီကနေ အနိုင်ကျင့်ခံနေရတယ်ဆို။ လာပါ၊ ယယ်ကောက မင်းတို့ကို ကာကွယ်ပေးမယ်။"
ကျီရှောင်ထောင်းက သူ့အနောက်ကို တစ်ချက်တစ်ချက် ချောင်းကြည့်ကာ တစ်ချိန်လုံး တိတ်တိတ်လေးသာနေနေခဲ့သည်။ သူက ယွမ်ယယ်ရောက်လာခဲ့ခြင်းကို အံ့သြခြင်းနေခြင်းကနေ ရုန်းထွက်လာနိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ်၏။ ယွမ်ယယ်က သူ့ကို ဖုန်းတစ်ခါသာခေါ်ခဲ့ပြီး မည်သည့်နေရာတွင်ရှိနေသနည်းဟု မေးလာခဲ့သည်။ ကျီရှောင်ထောင်းက သူ့အား တွေ့ဆုံပွဲ၏သီးသန့်အခန်းနံပါတ်ကို ပြောပြခဲ့သူပင်။
ဖန်းရှောက်ယိက မေးလိုက်သည်။ "မင်း ဘယ်မှာနေနေတာလဲ။"
ယွမ်ယယ်က ဆံပင်များကိုပွတ်သပ်ကာ ခေါင်းကိုငဲ့စောင်းကြည့်ပြီး မေးလိုက်၏။ "မင်းရဲ့အခန်းမှာနေမယ်ဆို အဆင်ပြေလား။"
ဖန်းရှောက်ယိက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ်ပင့်တက်လျက် ပြန်ဖြေလိုက်လေ၏။ "မရဘူး။ ကိုယ့်အခန်းထဲမှာ တစ်ယောက်ရှိနေပြီးသား။"
"ဟေး။" ယွမ်ယယ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "ယန်စစ်ရန်?"
ဖန်းရှောက်ယိသည် ပြုံးကာ ဘာမှမပြောတော့ဘဲ ကားပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ကိုသာ ကြည့်နေခဲ့သည်။
ယွမ်ယယ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်လေ၏။ "ငါ ဒီရှာလကာရည်ကို မစားဘူးနော်။ ဒါကြီးက အရသာမကောင်းဘူး။"
ယွမ်ယယ်က ဤနယ်ပယ်အတွင်းမှ မိသားစုဝင်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီဖြစ်ပြီး ကြားရသမျှကို ယုံကြည်လို့မရကြောင်း ကောင်းကောင်းကြီးသိပေ၏။ ၎င်းမှာ အရင်တုန်းကသာဆို ယွမ်ယယ်၏နှလုံးသားလေး အကြိမ်အနည်းငယ်ခန့် တုန်လှုပ်သွားလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုတွင် သူနှင့် ဖန်းရှောက်ယိတို့က တစ်ဖန်ပြန်ပတ်သက်နေကြသည့်အတွက် ဖန်းရှောက်ယိက ထိုသို့သောကိစ္စများကို လုပ်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ သူက ထိုကဲ့သို့သောလူမျိုးမဟုတ်။ ၎င်းတို့မှာ အခြေခံနားကျသော နားလည်မှုနှင့် ယုံကြည်မှုတို့ ရှိနေဆဲပင်။
ပြန်လာသည့်လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ကျီရှောင်ထောင်းက တတိယဘီးအဖြစ် အလုပ်ကြိုးစားလုပ်ခဲ့ရသည်။ ဟိုတယ်သို့ပြန်ရောက်သောအခါ သူက ထိုနှစ်ယောက်ကိုနှုတ်ဆက်၍ သူ့အခန်းဆီသို့ အလျင်အမြန်ပြန်ပြေးသွားတော့သည်။ ယွမ်ယယ်က ဖန်းရှောက်ယိကိုပြောလိုက်၏။ "ငါ မင်းအခန်းထဲမှာ ခဏလောက်ထိုင်ဦးမယ်။"
လမ်းလျှောက်နေရင်း ဖန်းရှောက်ယိက သူ့ကိုမေးလိုက်သည်။ "တစ်ယောက်ယောက်က မင်းရဲ့ပုံကို ရိုက်ယူသွားမှာ မကြောက်ဘူးလား။"
"ရိုက်ချင်ရင်လည်း ရိုက်ပေါ့။ ငါက ဒီလိုဖြစ်နေပြီကို သူတို့ ဓါတ်ပုံတွေ အများကြီးပိုထွက်လာမှာကို ကြောက်နေရမှာလား။" ယွမ်ယယ်က ရယ်လိုက်၏။ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့။"
သဘာဝအားဖြင့် ယွမ်ယယ် ရိုက်ကွင်းသို့ရောက်လာသည့်အကြောင်းအရင်းကို ပြောပြနေစရာပင်မလိုချေ။ သူက ထိုလူတစ်ယောက်တည်းအတွက် လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း နှစ်ရောက်စလုံး နှလုံးသားထဲကနေ သိထားကြပေသည်။
သို့သော် ယခုလက်ရှိတွင် သူနှင့် ဖန်းရှောက်ယိတို့ ပြန်လည်အဆင်ပြေပြီး ချက်ချင်းပြန်လက်ထပ်လို့ရသည့် အခြေအနေသို့ အမှန်တကယ်မရောက်သေးပေ။ ကွဲကွာနေသောတစ်နှစ်ကျော်ကာလက ကိစ္စများမှာ ယခင်ကနှင့် လက်ရှိမတူတော့သည်ကို ပြသနေ၏။ ပြန်လည်စတင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည်စီစဥ်၍ ဖြေရှင်းရမည့်ကိစ္စများရှိနေသေးသည်။ အင်တာနက်ပေါ်မှ သူတို့ကိုစောင့်ကြည့်နေကြချိန် ချက်ချင်းအတူရှိလိုက်လျှင် ၎င်းမှာ အလွန်တာဝန်မဲ့ရာကျပေမည်။ ထို့ပြင် ၎င်းမှာ သူတို့၏ အချစ်ရေးနှင့် အိမ်ထောင်ရေးအတွက် အလွန်မလေးစားရာလည်း ရောက်သွားပေလိမ့်မည်။
ယွမ်ယယ်က ဖန်းရှောက်ယိအခန်းထဲရှိ ဆိုဖာပေါ်တွင်ထိုင်နေပြီး သူ၏ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူက တစ်ဖက်လူကို ပြောလိုက်၏။ "ယိကော၊ ငါ ငါ့ကိုယ်ငါ သုံးသပ်အဖြေရှာလို့ ပြီးခါနီးနေပြီ။ ငါ လုံးဝဖြေရှင်းပြီးသွားရင် မင်းကိုစပြီး အဖြေရှာမယ်။ အဲ့ကျ ငါတို့ ပြန်စလို့ရပြီ။"
ဖန်းရှောက်ယိက သူ့ကိုဖြတ်လျှောက်ကာ သူ၏ဦးခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ခေါင်းတုံးဆံပင်ပေါက်များက အနည်းငယ်ဆူးပေ၏။ ဖန်းရှောက်ယိ ထိုသို့သောခံစားမှုမျိုးကို မခံစားရသည်မှာ အတော်လေးကြာခဲ့လေပြီ။ သူ ထိုအရာကို အတော်လေးသဘောကျပေ၏။ ဖန်းရှောက်ယိက ကြည့်နေပြီး ယွမ်ယယ်ကလည်း ပြုံးလျက်ဖြင့် သူ့ကိုစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ၏အပြုံးက အမြဲတမ်း ဆွဲဆောင်မှုရှိလွန်းလှ၏။ ဖန်းရှောက်ယိက ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ်က မင်းနဲ့ပြန်စချင်ပါတယ်လို့ ပြောမိလို့လား။"
"အာ၊ ပြောတယ်လေ။" ယွမ်ယယ်က ဘက်ဆန့်ကာ သူ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူက တစ်ဖက်လူ၏မျက်လုံးထဲ စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။ ထို့နောက် ခေါင်းလေးစောင်းငဲ့ကာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။ "မင်း ထုတ်မပြောရင်တောင် မင်းရဲ့စိတ်ထဲမှာ အဲ့လိုပဲလေ။ မင်း မျက်နှာများတော့မယ်ဆိုရင်လည်း သိသိသာသာလုပ်နော်။ မဖုံးကွယ်ထားနဲ့။ ပိုပြီး ရိုးသားစမ်းပါကွာ။"
သူ၏စကားကြောင့် ဖန်းရှောက်ယိမှာ အော်မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူ ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ရိုက်ကစားသမားကို မကိုင်တွယ်နိုင်ချေ။ ထို့နောက် လက်ကိုဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ယွမ်ယယ်၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဖျစ်ညှစ်လိုက်လေသည်။
၎င်းတို့၏လက်ဖဝါးများတွင် ရင်းနှီးနေသော အနွေးဓါတ်လေးများကျန်နေသေးပြီး ခြောက်သွေ့နေပေ၏။
ယွမ်ယယ်၏အခန်းက ဖန်းရှောက်ယိအခန်း၏ နှစ်ထပ်မြောက်မှာရှိသည်။ သူက တစ်ဖက်လူ၏အခန်းထဲ ခဏတာအချိန်ဖြုန်းပြီးနောက် ပြန်သွားခဲ့လေ၏။ ရိုက်ကွင်းမှာ ရိုက်ကွင်းပင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့တွေ အလုပ်လုပ်ကာ ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးရေးလုပ်သည့်နေရာပင်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦး ထိုနေရာ၌ လျှောက်လုပ်နေသည်ဟု အခြားလူများကို.မတွေးစေလိုသဖြင့် ယွမ်ယယ်တစ်ယောက် ဖန်းရှောက်ယိနှင့် တစ်ခန်းထဲမနေခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့က ထိုအဆင့်ကိုမရောက်သေးရာ ထိုကဲ့သို့အလျင်စလို မပြုမူချင်ပေ။
ယွမ်ယယ် ထိုဇာတ်ညွှန်းကိုဖတ်ဖူးသည်မှာ အတော်လေးကြာနေပြီဖြစ်၏။ သူက လာဖို့အတွက် အရင်ကမ်းလှမ်းခဲ့သူဖြစ်ရာ ပြင်ဆင်မှုအတော်များများလည်း ပြီးပြီဖြစ်သည်။ မူလရိုက်ကွင်းဇာတ်ညွှန်းရေးဆရာက သူ့ကို ပြင်ဆင်ပြီးသားဇာတ်ညွှန်းအပိုင်းများအား ကြည့်ရန်ပေးထားပြီးသားဖြစ်၏။ ယွမ်ယယ်က တစ်ဖက်လူကို မေးလိုက်သည်။ "ငါတို့ ဘယ်လောက်ထိ ရိုက်ကူးပြီးသွားပြီလဲ။"
မူလဇာတ်ညွှန်းရေးဆရာက အတော်လေးငယ်ပြီး ယွမ်ယယ်ကိုလည်း အလွန်လေးစားသမှုရှိပေသည်။ "ဒီအထိပါ။"
ယွမ်ယယ်က အတော်လေး အံ့သြသွားခဲ့သည်။ "ဒီလောက်နည်းနည်းလေးပဲလား။"
"ဟုတ်၊ ကျွန်တော်တို့ ခုထိ သဟာဇာတမြစ်သေးလို့ထင်တယ်။ ရိုက်ချက်တစ်ခု အောင်မြင်သွားဖို့ကလည်း ဒါရိုက်တာအတွက် အရမ်းခက်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ အခန်းတစ်ခုကို ထပ်ခါထပ်ခါပြန်ရိုက်နေရတာ။"
"သြော။" ယွမ်ယယ်က ရယ်လိုက်၏။ "ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေကရော ဒီလိုမျိုးဖြုန်းတီးနေဖို့အတွက် ပိုက်ဆံဘယ်လောက်ထုတ်ပေးထားလဲ။"
"ကုန်ကျစရိတ်သက်သာတဲ့ ရုပ်ရှင်တစ်ကားအတွက် ပမာဏအများကြီးပါ။ ကျွန်တော်တို့ ဆန္ဒရှိသလောက် ရနိုင်ပါတယ်။" ဇာတ်ညွှန်းရေးဆရာ ရှောင်ကောင်းက ပြောလာ၏။
ဖန်းရှောက်ယိမှလွဲ၍ ဤရုပ်ရှင်၌ အခြားတန်ဖိုးမြင့်သရုပ်ဆောင်များ မပါဝင်ပေ။ လူတိုင်းက သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်ကောင်းများရှိပြီး အရည်အချင်းရှိကြသော်လည်း အဓိကဇာတ်ကောင်မှာ ဖန်းရှောက်ယိတစ်ဦးတည်းသာ။ ထို့ကြောင့် လစာအများကြီးပေးရန်လိုအပ်သောသူမှာ တစ်ယောက်တည်းသာဖြစ်၏။ သို့သော် ထိုနှုန်းမှာ ဤနယ်ပယ်ရှိ အခြားသူများလောက် မများပေ။ ရုပ်ရှင်တစ်ကားလုံးတွင် အလွန်ကြီးကျယ်ခမ်းနားသောရိုက်ချက်များမရှိသောကြောင့် အဖွဲ့က အထူးပြုလုပ်ချက်ဖန်တီးရာတွင်လည်း များပြားလှသောငွေများကို သုံးစွဲရန်မလိုအပ်ပေ။ ရုပ်ရှင်စတူဒီယိုလေးတစ်ခု တည်ဆောက်ရုံကလွဲလို့ အခြားဘာမှ သုံးစွဲစရာ မရှိချေ။
ရိုက်ကူးရေးပထမနေ့တွင် ယွမ်ယယ်က ရိုက်ကွင်းမှာ တစ်နေကုန်နေခဲ့သည်။ သူက ဦးထုပ်ပါ sweatshirt လေးတစ်ထည်ဝတ်ထားပြီး တစ်ချိန်လုံး ဒါရိုက်တာ၏ဘေးတွင်ထိုင်နေလျက် မော်နီတာမှတစ်ဆင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူက ဒါရိုက်တာ၏အတွေးအမြင်များကို ပုံဖော်ချင်ပေ၏။ ဒါရိုက်တာကျန်းက သူနှင့် တစ်ခါတစ်ရံစကားပြောတတ်သည်။ သူက မေးလာလေ၏။ "မင်း ဘယ်လိုစွမ်းရည်မျိုးကို မြင်မိသေးလဲ။"
ယွမ်ယယ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် လုံးလုံးတော့ မပြောနိုင်သေးဘူး။"
ဒါရိုက်တာကျန်း: "မပြောနိုင်သေးတာ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ငါလည်း ဘယ်လိုခံစားချက်မျိုးရှာနေလဲဆိုတာ ကိုယ့်ဟာကိုယ်တောင် မသိတော့ဘူး။ ဒါ့ကြောင့် ဆက်ရှာနေတုန်းပဲ။"
လက်ထဲတွင် ဇာတ်ညွှန်းကိုကိုင်ထားရင်း ယွမ်ယယ်ကမေးလိုက်သည်။ "ဒါရိုက်တာ၊ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်အချိန်လောက် အစည်းအဝေးလုပ်မှာလဲ။"
ဒါရိုက်တာက ဖြေလိုက်၏။ "မင်း ဇာတ်ညွှန်းကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီးပြောစရာရှိရင် ငါ့ကိုအချိန်မရွေးလာရှာလို့ရတယ်။"
ယွမ်ယယ်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ။"
ယခင်က ယွမ်ယယ်သည် အဖွဲ့သားများနှင့် လာမပူးပေါင်းခင်က ဇာတ်ညွှန်းကိုဖတ်ပြီး သေသေချာချာစဥ်းစားကာ အကြံဉာဏ်များ အတော်လေးထွက်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ ရိုက်ကွင်းမှာရှိမနေသောကြောင့် ထိုအကြောင်းကိုပြောပြရန် မည်သူမှမရှိခဲ့ပေ။ ကျန်းလင်းချွမ်၏အတွေးများကလည်း နားလည်ရခက်ပေ၏။ ထိုရုပ်ရှင်ထဲတွင် ယွမ်ယယ် လုံးဝနားမလည်သည့် အခန်းများလည်း ရှိနေသေးသည်။ သူ ထိုအခန်းများကို နက်နက်နဲနဲတွေးသည်ဖြစ်စေ၊ အပေါ်ယံသာတွေးသည်ဖြစ်စေ ဒါရိုက်တာဖော်ပြချင်သောအဓိပ္ပါယ်ကို သူနားမလည်ပေ။
ထိုကဲ့သို့ရုပ်ရှင်များတွင် အသုံးမဝင်သောစကားလေးတစ်ခွန်းပင် ပါရန်မှာမဖြစ်နိုင်ချေ။ စကားလုံးတစ်လုံးစီတိုင်းက သူ၏ကိုယ်ပိုင်ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည်။ ယွမ်ယယ် ယနေ့ရိုက်ကူးသောအခန်းကို နားမလည်သည့်အဓိကအကြောင်းအရင်းမှာ ထိုအခန်းက လုံးဝအသုံးမဝင်သောကြောင့်သာ။
ဖန်းရှောက်ယိက ဇာတ်ဝင်ခန်းတစ်ခုရိုက်ကူးပြီးနောက် လျှောက်လာခဲ့သည်။ ယွမ်ယယ်က မတ်တတ်ရပ်ကာ ဒါရိုက်တာဘေးမှခုံလေးကို ဖန်းရှောက်ယိ ပြန်လည်ကြည့်ရှုရန်အတွက် ထိုင်ဖို့ဖယ်ပေးလိုက်၏။ ဖန်းရှောက်ယိက ယွမ်ယယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လာခဲ့သည်။ သူ၏မျက်နှာက အမူအရာကင်းမဲ့နေပြီး စကားမပြောသော်လည်း သူ၏အကြည့်မှာ နွေးထွေးနေလေ၏။ ယွမ်ယယ်က သူ့ကိုပြုံးပြကာ သူတို့အနောက်တွင်ရပ်ပြီး နားထောင်နေခဲ့သည်။
ဖန်းရှောက်ယိက ဒါရိုက်တာကိုမေးလိုက်သည်။ "ဒီတစ်ခန်းရိုက်ချက်က ဘယ်လိုလဲ။"
ဒါရိုက်တာက ပြန်မရစ်ကြည့်ခင် ခေတ္တမျှငြိမ်သက်နေခဲ့၏။ ဖန်းရှောက်ယိကလည်း သူဘာတွေးနေလဲ မသိပေ။ ခဏကြာပြီးနောက် သူက ပြောလာခဲ့သည်။ "နောက်တစ်ခေါက်လောက် ထပ်လုပ်ရအောင်။ ဒီတစ်ခါ သရုပ်ဆောင်ရင် ပိုပြီးတော့ အရှုံးသမားနဲ့တူအောင်လုပ်လိုက်။"
ဖန်းရှောက်ယိက အသံပြုလိုက်ကာ ဘာမှထပ်မပြောခဲ့ပေ။
၎င်းက စန်းချာနှင့် ပန်းပဲသမားတို့ကြားမှ အခန်းဖြစ်သည်။ ဆံပင်ညှပ်နေစဥ် သူတို့နှစ်ဦးက ထူးဆန်းကာ ယုတ္တိမတန်သော စကားဝိုင်းတစ်ခုကို မျှဝေနေခဲ့ကြ၏။ ထိုအခန်းကို သူတို့ရိုက်ကူးလို့မပြီးမချင်း ပန်းပဲသမားခမျာ ဆံပင်ကို ပြန်ပြန်ပြီးဆက်နေရလေ၏။ ဖန်းရှောက်ယိက ရိုက်ချက်တစ်ခုစီတိုင်းတွင် သူ၏ဆံပင်ကိုညှပ်ပေးနေခဲ့ရသည်။ သူတို့နှစ်ဦး သရုပ်ဆောင်နေစဥ် ကျန်းလင်းချွမ်က ၎င်းတို့အား ထိုအခန်းကိုရှင်းပြသည်မှာ ရှားပေ၏။ သူက ၎င်းတို့အား တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်အပေါ်သာ မှီခိုထားစေခဲ့သည်။ သူက ယန်စစ်ရန်နှင့် အခြားသော သရုပ်ဆောင်ဖြစ်ခါစ၊ အတွေ့အကြုံမရှိသေးသောလူများကိုသာ အသေးစိတ်ရှင်းပြပေးတတ်သည်။
ယန်စစ်ရန်က နောက်တစ်ခန်းတွင် ပါရပေမည်။ သို့သော် ယနေ့အတွက် သူရိုက်ကူးရေးလုပ်ရမည်လားကိုတော့ သိပ်မသေချာသေးပေ။ သူ့အလှည့်ရောက်မလာသေးလျှင်တောင် သူက မိတ်ကပ်များပြင်ဆင်ပြီး ရိုက်ကွင်းတွင် အဆင်သင့်ဖြစ်နေစေရန် ထိုင်စောင့်နေခဲ့သည်။ သူက ထိုင်နေပြီး ဖန်းရှောက်ယိနှင့် ၎င်းတို့သရုပ်ဆောင်နေသည်ကို ကြည့်နေခဲ့၏။ သူ၏ဖုန်းကိုလည်း လက်ထဲတွင် ကျစ်ကျစ်ပါအောင်ကိုင်ထားပြီး ရံဖန်ရံခါ ဖုန်းကိုကြည့်နေတတ်သည်။
ယွမ်ယယ် ပြန်လာသောအခါ တစ်ဖက်လူကို ဖြတ်လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ယန်စစ်ရန်က သူ့ကို ရုတ်တရက်အော်ခေါ်လာခဲ့၏။ "ယွမ်ယယ်ကော၊"
"အာ ဘာဖြစ်လို့လဲ။" ယွမ်ယယ်က ကြားရာနေရာမှာပဲ ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ကိုလှည့်ကြည့်လိုက်၏။
ယန်စစ်ရန်က ထရပ်ကာ သူ့ကိုစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူက အသံကိုနိမ့်ကာ ပြောလာ၏။ "အရင်က သတင်း...ကော နားလည်မှုမလွဲဘူးမလား။ အဲ့ဒါကို အတွေးမလွန်ပါနဲ့။ ကျွန်တော် မဟုတ်..."
ယွမ်ယယ်က လက်မြှေညက်ကာ ရယ်မြူးရိပ်ဖြင့် စကားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ဘာမှမတွေးပါဘူး။ မင်းလည်း တွေးနေဖို့မလိုဘူး။ မင်းက ဒီနယ်ပယ်ထဲဝင်ခါစမလို့ ဒါကို ကြီးကြီးမားမားကိစ္စတစ်ခုလို့ ထင်နေတာ။ ငါတို့ နောက်ကြောင်းပြန်ပြီး အဲ့ဒါကိုတွေးကြည့်လိုက်ရင်တောင် တစ်လောကလုံးက ငါတို့ကွာရှင်းထားတာကို သိနေပြီးပြီ။ မင်း စိတ်လှုပ်ရှားစရာမလိုသလို ငါ့ကိုရှင်းပြနေဖို့လည်း မလိုပါဘူး။ အဲ့ဒါက ငါနဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူး။"
"မဟုတ်ဘူး။ ကောနဲ့ ရှောက်ယိကောတို့ ကွာရှင်းတာ၊ မရှင်းတာက အရေးမကြီးပါဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ ရှင်းပြရမဲ့တာဝန်ရှိနေတုန်းပဲ။ ရှောက်ယိကောက ကျွန်တော့်ရဲ့သူဌေးပါ။" ယန်စစ်ရန်ကပြောလိုက်သည်။
ယွမ်ယယ်က ရယ်မောလိုက််လေ၏။ "အိုကေ၊ ဒါဆို ငါအခုသိပြီလေ။"
ယန်စစ်ရန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောခဲ့သည်။ "ဒါဆို ကျွန်တော် မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး။"
ဤသို့ဖြင့် ယွယ်ယယ်တစ်ယောက် ဒါရိုက်တာ၏နံဘေးသို့ပြန်သွားပြီး ပြန်ထိုင်ခဲ့လေသည်။
ကျီရှောင်ထောင်းက ထိုကိစ္စကို သူ့အား ရှင်းပြပြီးသားဖြစ်သည်။ ဓါတ်ပုံထဲမှအခန်းက ဖန်းရှောက်ယိ၏အခန်းတောင် ဟုတ်မနေချေ။ ကန်းကျင့်ဝေလာသောနေ့မှာ ဖန်းရှောက်ယိက သူ့ကိုသွားရှာခဲ့ပြီး ယန်စစ်ရန်ကလည်း အတူတူပင်ဖြစ်၏။ ကျီရှောင်ထောင်းသည်လည်း ထိုနေရာ၌ရှိနေခဲ့သည်။ ဖန်းရှောက်ယိက တံခါးနှင့်အနီးဆုံးလူဖြစ်နေရာ သူက အရင်လျှောက်သွားလိုက်ပြီး တံခါးဖွင့်လိုက်သည်။
ပါပါရာဇီကုမ္ပဏီများက နာမည်ကြီးရန်အတွက် သတင်းအမှားများကို ထုတ်လွှင့်တတ်ကြသည်။ ထိုဓါတ်ပုံများမှာ မည်သို့ဖြစ်သည်ကို သူတို့ကိုယ်တိုင်သိကြသော်ငြား ဖြတ်ညှပ်ကပ်လုပ်ရန်အတွက်လည်း ဝန်မလေးကြပေ။
ဖန်းရှောက်ယိဘက်ကနေ လုံခြုံရေးကင်မရာမှ ဗီဒီယိုရိုက်ချက်ကို ပို့စ်တင်လိုက်သရွေ့ သူတို့ဘာမှရှင်းပြနေစရာမလိုအပ်ချေ။ ဖန်းရှောက်ယိက တံခါးဖွင့်ဝင်သွားပြီး မိနစ်နှစ်ဆယ်ကျော်အတွင်း ပြန်ထွက်လာပြီး သူ့အခန်းဆီကိုသာ တိုက်ရိုက်ပြန်သွားခဲ့သည်။ မည်သည့်အရာကို ထပ်ရှင်းပြရန် လိုအပ်မည်နည်း။ ၎င်းတို့တွေ ထိုအခြေအနေကို ငြိမ်ကျသွားရန် ထုတ်ပြနချက်တစ်ခုသာ ပို့စ်တင်ရန်လိုအပ်သည်။ ဤသို့ဆိုလျှင်တောင် ထိုကဲ့သို့သတင်းကို ပိုစ့်တင်လိုက်ခြင်းကြောင့် ထိုအတင်းအဖျင်းကုမ္ပဏီက အတော်လေးနာမည်ကြီးသွားနိုင်ပေသည်။
ယွမ်ယယ်တစ်ယောက် ထိုနေရာမှာထိုင်ပြီး မသိနိုင်သောအတွေးများကို စဥ်းစားနေ၏။ ထိုစဥ် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အနောက်မှာရပ်ကာ သူ့အင်္ကျီမှဦးထုပ်ကိုဆွဲ၍ ခေါင်းပေါ်ဆောင်းပေးလာခဲ့သည်။ ယွမ်ယယ် နောက်သို့လှည်မကြည့်ပါဘဲ ထိုလူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို သိလိုက်သည်။ သူက ခေါင်းကိုယိမ်းလိုက်သော်လည်း ဦးထုပ်က သူ၏အမြင်ကိုကွယ်နေဆဲဖြစ်ရာ ထိုလူ့ကိုမမြင်ရချေ။
ယွမ်ယယ်က ခေါင်းငုံ့ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "မင်း အသက်ကဘယ်လောက်ရှိနေပြီလဲ။ ကလေးဆန်တယ်လို့ မထင်ဘူးလား။"
ဖန်းရှောက်ယိက ပြန်ဖြေလာ၏။ "သုံးဆယ့်ခြောက်နှစ်ဆိုတော့ ကိုယ်ကတော့ ငယ်သေးတယ်လို့ထင်တာပဲ။"
ယွမ်ယယ်တစ်ယောင် ခေါင်းကို အားဖြင့်ခါလိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးမှာတော့ ဖန်းရှောက်ယိကို မြင်လိုက်ရလေသည်။ ထိုအပြုအမူ၏အားကြောင့် သူ ထိုင်နေရာကနေ ဟန်ချက်ပျက်သွားခဲ့၏။ သူ့ကိုယ်သူ လက်မောင်းအားဖြင့် ပြန်ထိန်းလိုက်တော့မှ မြေကြီးပေါ်ဖင်ထိုင်ကျတော့မည်အရေးကနေ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ယွမ်ယယ်တစ်ယောက် သူ၏ပခုံးများ တသိမ့်သိမ့်တုန်လာတဲ့အထိ ရယ်မောနေခဲ့ပြီး ခဏအကြာတွင် မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။
ဖန်းရှောက်ယိက မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးလာ၏။ "မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။"
ယွမ်ယယ်က ရယ်မောလျက် ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ "မင်းရဲ့ချောမောမှုတွေကြောင့် ငါ မိန်းမောသွားတာ။"
*****