အခန်း (၂၅) ပထမကမ္ဘာ

ဆုန်ကျူယောင်တစ်ယောက် ကျောင်းသို့မလာသည်မှာ ရက်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် အစီအစဉ်တစ်ခုတွင် ပါဝင်ဆင်နွှဲရန် သွားရောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် နှစ်များစွာတိုင်အောင် အောင်နိုင်သူ ကျွန်ုပ်အစီအစဉ်၏ အရှုံးမရှိ အနိုင်ရဗိုလ်စွဲသူ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ထိုအစီအစဉ်၏ "အောင်နိုင်သူရာဇပလ္လင်" ပေါ်မှ စူပါစတားတစ်ဦးလည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဆုန်ကျူယောင်သည် အိုလံပစ်ဆုရအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လာပြီးနောက်တွင် တရုတ်နိုင်ငံနှင့် ပြည်ပမှ မရေမတွက်နိုင်သော ပါရမီရှင်များက သူမကို လာရောက်စိန်ခေါ်ခဲ့ကြသည်။ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ရန် စာရင်းပေးသွင်းလာကြသော ဧည့်သည်တော်များ၏ ပညာအရည်အချင်းမှာလည်း တစ်စထက်တစ်စ ပိုမိုမြင့်မားလာခဲ့သည်။ မူလက ထိုအစီအစဉ်တွင် နယ်ပယ်အသီးသီးမှ ဗဟုသုတစုံလင်သော ဧည့်သည်တော်များ ပါဝင်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ပါရမီရှင်များ အားပြိုင်ရာ စစ်တလင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တော့သည်။

သို့သော်လည်း ဆုန်ကျူယောင်သည် အိုလံပစ်အဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်ပြီးကတည်းက အလွန်အလုပ်ရှုပ်သွားခဲ့သဖြင့် အစီအစဉ်တွင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်ယှဉ်ပြိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူမသည် နောက်ဆုံးအဆင့် စိန်ခေါ်မှုပွဲစဉ်များတွင်သာ ပြိုင်ဘက်များနှင့် ဗီဒီယိုစနစ်ဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ယခုကဲ့သို့ စတူဒီယိုသို့ ကိုယ်တိုင်ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ဖုန်းကျာအတွက် အလွန်ဝမ်းသာစရာ အံ့ဩမှုတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ဖုန်းကျာသည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ခန့်က အောင်နိုင်သူ ကျွန်ုပ်အစီအစဉ်၏ ဒါရိုက်တာဖြစ်ခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင်မူ တီဗီသံလွှင့်ရုံ၏ အကြီးအကဲအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံထားရသူ ဖြစ်သည်။ ဆုန်ကျူယောင်​၏ ကြီးပြင်းမှုကို စောင့်ကြည့်ပြီး သူမအပေါ် အမြဲတမ်း အလေးအနက် ဂရုစိုက်စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့သော လူကြီးသူမတစ်ဦးဟု ဆိုလျှင်လည်း မမှားပေ။ ဆုန်ကျူယောင်သည် အောင်နိုင်သူ ကျွန်ုပ်အစီအစဉ်အပြင်၊ မကြာမီတွင် စူပါဦးနှောက်အစီအစဉ်၏ ဒိုင်လူကြီးတစ်ဦးလည်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဆုန်ကျူယောင်သည် ဖျော်ဖြေရေးအစီအစဉ်များတွင် ပိုမိုပါဝင်ပတ်သက်လာသည်နှင့်အမျှ ကျင်းခယ့်အကယ်ဒမီရှိ အထူးဝင်ခွင့်ရကျောင်းသားအုပ်စု၏ အခြေအနေများ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုဆိုးရွားလာခဲ့ရာ ကြည့်ရှုသူ ပရိသတ်များအကြား စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ မြင့်တက်လာသည်။ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအခန်းရှိ မှတ်ချက်များက ဆုန်ကျူယောင်အနေဖြင့် အစီအစဉ်များတွင် ပါဝင်နေခြင်းကို ရပ်တန့်ပြီး ကျောင်းသို့ အမြန်ဆုံးပြန်သွားရန် တိုက်တွန်းနေကြသော်လည်း ဆုန်ကျူယောင်ကမူ ထိုစာများကို မမြင်တွေ့နိုင်ပေ။

[အား.... ရူးတော့မှာပဲ! အရေးကြီးတဲ့ အလှည့်အပြောင်းအချိန်ကျမှ ဒီလိုဖြစ်ရတယ်လို့!]

[ကျောင်းကို အမြန်ပြန်သွားပါတော့၊ ဟိုက ကျောင်းသားတွေတော့ တကယ် သေတော့မယ်]

[ဒါက တာဝန်မဲ့လွန်းတယ်။ သူ ဝင်ပါပြီး အမြွှာညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်ခဲ့လို့ ကျင်းယွီက ဒီလိုနည်းလမ်းတွေ သုံးလာရတာလေ။ အခုကျတော့ ဆုန်ကျူယောင်က တာဝန်ယူမှု နည်းနည်းမှမရှိဘဲ ထွက်သွားတယ်တဲ့လား]

[နင့်ဦးနှောက်က တစ်ခုခုဖြစ်နေလို့လား။ ကျင်းယွီနဲ့ ကျင်းယောင်က သူတို့ရဲ့ ယုတ်မာကောက်ကျစ်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေကြောင့် နာမည်ကြီးနေတာ။ ဆုန်ကျူယောင် ဝင်မပါခဲ့ရင်တောင် သူတို့က အနှေးနဲ့အမြန် အထူးဝင်ခွင့်ရကျောင်းသားတွေကို ကျောင်းကနေ မောင်းထုတ်ကြမှာပဲ]

[ဆုန်ကျူယောင်က တခြားလူတွေကို ကူညီတုန်းက ဒီလိုကိစ္စမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ သူ ကြိုသိနေတာမှ မဟုတ်တာ။ သူက ကျောင်းသားတွေ ဒုက္ခရောက်နေတာကို ဒီအတိုင်း လက်ပိုက်ကြည့်နေရမှာလား။ နင် အဲ့လိုတွေးတယ်ဆိုရင် နင် ဒုက္ခရောက်တဲ့အချိန်ကျရင်လည်း တခြားလူတွေက အဲ့ဒီလိုပဲ လက်ပိုက်ကြည့်နေကြပါစေလို့ ငါ ဆုတောင်းပေးလိုက်မယ်!]

[ပြောစရာ စကားတောင် မရှိတော့ဘူး။ ဒီလိုအမှိုက်သရိုက်အစီအစဉ်တွေမှာ ပါဝင်နေတာကို ရပ်ပြီး ကျောင်းကို အမြန်ပြန်သွားပေးလို့ မရဘူးလား]

[.....]

ထိုအချိန်တွင် ရက်အနည်းငယ်မျှ သတင်းများ ပျံ့နှံ့ပြီးနောက်၊ ကျင်းခယ့်အကယ်ဒမီရှိ ကျောင်းသားအများအပြားသည် ကျောင်းထုတ်ခံရမည့် ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်တွင် လူသားတို့၏ မွေးရာပါပင်ကိုယ်သဘာဝအတိုင်း ရွေးချယ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျောင်းသားသမဂ္ဂက မည်သည့်အထူးဝင်ခွင့်ရကျောင်းသားကို ဆက်ထားမည်ဆိုသည်ကို အခြားကျောင်းသားများ၏ ထောက်ခံချက်အရေအတွက်အပေါ် မူတည်၍ ဆုံးဖြတ်မည်ဟု ပြောကြားခဲ့ရာ၊ ၎င်းတို့ ရည်ညွှန်းသော "ကျောင်းသားများ" ဆိုသည်မှာ သေချာပေါက် အထူးဝင်ခွင့်ရကျောင်းသား မဟုတ်သော လူချမ်းသာကျောင်းသားများကိုသာ ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် အထူးဝင်ခွင့်ရကျောင်းသား အများအပြားသည် ထိုလူချမ်းသာကျောင်းသားများ၏ စိတ်ကြိုက်ဖြစ်စေရန် စတင်ဖားယား ကြတော့သည်။ လူချမ်းသာကျောင်းသားများသည်လည်း အထူးဝင်ခွင့်ရကျောင်းသားများ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကောင်းစွာသိရှိကြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့က လူပြက်များကဲ့သို့ အောက်ကျနောက်ကျ လာရောက်ဖားယားနေကြသည်ကို ကြည့်ရသည်မှာ စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်သည့်အပြင် သဘောကျနေကြသေးသည်။

"ဟေး... မင်းကို ကြည့်ရတာ ခွေးနဲ့ အရမ်းတူတာပဲ။ ခွေးလို တစ်ချက်လောက် ဟောင်ပြစမ်းပါဦး" ကျောင်းသားတစ်ယောက်က ပြုံးစိစိဖြင့် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ထိုအထူးဝင်ခွင့်ရကျောင်းသား၏ မျက်နှာသည် ခေတ္တမျှ တောင့်တင်းသွားသော်လည်း၊ မိမိ မိသားစု၏ ကျပ်တည်းသော အခြေအနေကို ပြန်လည်တွေးမိကာ ချက်ချင်းပင် အောက်ကျနောက်ကျ အမူအရာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဝုတ်! ဝုတ် ဝုတ် ဝုတ်!"

"ဟားဟားဟားဟား ......"

ထိုကျယ်လောင်လှသော လှောင်ရယ်သံများကြားတွင် လူငယ်လေးတစ်ဦး၏ နှလုံးသားသည် မှောင်မိုက်မှုကြားသို့ ကျဆင်းသွားရသည်။

"မင်းတို့က ဘာလို့ အဲ့မှာ ရပ်နေတာလဲ။ ဘာလဲ၊ မင်းတို့က ကျိုးရှုချန်းနဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်းလား" ကျိုးရှုချန်းကို ကန်ချခဲ့သော ကျောင်းသားတစ်ဦးက အထူးဝင်ခွင့်ရကျောင်းသားအချို့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

အထူးဝင်ခွင့်ရကျောင်းသား အများစုသည် ကျိုးရှုချန်းထံမှ အကူအညီများ ရရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် မည်သူမျှ ရှေ့ထွက်လာ၍ မတုံ့ပြန်ရဲကြပေ။ ကျောင်းသားတစ်ယောက်က အတင်းရုန်းကန်ကာ ခေါင်းခါပြလိုက်ရာ၊ ကျန်ကျောင်းသားများကလည်း ထိုနည်းတူ လိုက်လံငြင်းဆိုကြသည်။ ဤစည်းတစ်ကြောင်းကို ၎င်းတို့ ကျော်ဖြတ်ပြီးသွားသည့်နောက်တွင် အရာရာ ပိုမိုလွယ်ကူသွားခဲ့သည်။ ပထမဦးစွာ ငြင်းဆိုကြသည်၊ ထို့နောက်တွင်မူ တစ်ဖက်လူကို ကိုယ်ထိလက်ရောက် တိုက်ခိုက်လာကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဆဲဆိုစော်ကားခြင်းများပင် ပြုလုပ်လာကြတော့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဤနည်းဖြင့် တစ်ဖက်လူနှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်တောက်နိုင်ပြီး အနိုင်ကျင့်သူ၏ ကြံရာပါ ဖြစ်လာကာ မိမိတို့ကိုယ်တိုင် အနိုင်ကျင့်ခံရမည့် ဘေးမှ ကင်းဝေးအောင် ပြုလုပ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အဆိုးရွားဆုံးမှာ ကျောင်းသားသမဂ္ဂထံမှ ပစ်မှတ်ထားခံရသော မင်ရှု့နှင့် လီကျောက်အပါအဝင် အထူးဝင်ခွင့်ရကျောင်းသားများအချို့သည် အခြားသော အထူးဝင်ခွင့်ရကျောင်းသားများ၏ အနိုင်ကျင့်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။ အမြဲတမ်း လူမသိသူမသိ သိုသိပ်စွာနေတတ်သော ကျန်းပိုင်ချီပင် ထိုဘေးအန္တရာယ်မှ မလွတ်ကင်းခဲ့ရပေ။

မင်ရှု့သည် ကျောင်းဆေးပေးခန်း၌ ကျန်းပိုင်ချီ ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ အံ့ဩမှင်သက်သွားသည်။

"နင်ပါ တကယ်ကြီး အရိုက်ခံလိုက်ရတာလား"

ကျန်းပိုင်ချီ၏ ဖြူဖျော့သော မျက်နှာပေါ်တွင် ညိုမည်းဒဏ်ရာများ ရှိနေသော်လည်း၊ သူသည် ခေါင်းငုံ့ထားရင်း အနည်းငယ် ပျော်ရွှင်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ သူမ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းပိုင်ချီက အမူအရာကင်းမဲ့စွာ မော့ကြည့်လာခဲ့ရာ၊ သူ အရိုက်ခံရခြင်းက ဘာဆန်းလို့လဲဟု မေးခွန်းထုတ်နေသကဲ့သို့ပင်။

[မင်ရှု့ ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ငါသိတယ်!]

[မင်ရှု့ : ငါက နင့်ကို အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်လို့ ထင်နေတာလေ၊ အခုတော့ နင်လည်း ငါ့လိုပဲ အညတရလေးပဲကိုး?]

[အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ငါလည်း တော်တော်အံ့ဩသွားတာ။ ကျန်းပိုင်ချီက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ အမြဲတွေးထားခဲ့တာ]

[ဟုတ်ပါ့! မှုံမှိုင်းတဲ့ အရှိန်အဝါရယ်၊ လူတွေကို ကြည့်ရင် ထူးဆန်းတဲ့ မျက်ဝန်းတွေရယ်၊ ပြီးတော့ ဆုန်ကျူယောင် အာရုံစိုက်တာကိုပါ ခံထားရတာဆိုတော့။ သူသာ အနိုင်ကျင့်ခံရရင် ဓားထုတ်ပြီး တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ လည်ပင်းကို လှီးပစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်ထားတာ၊ အခုတော့ ခေါင်းကို လက်နဲ့အုပ်ပြီး ကွေးကွေးလေး အရိုက်ခံနေတယ်!]

[သူ ခုနက နည်းနည်းပျော်နေသလို ဖြစ်နေတာကို ငါတစ်ယောက်တည်း သတိထားမိတာလား။ သူက ဘာလို့ ပျော်နေရတာလဲ။ တစ်ခုခု ကောက်ကျစ်တဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ကလဲ့စားချေဖို့ တွေးနေတာလား]

[ဆုန်ကျူယောင်က ဘယ်တော့ပြန်လာမှာလဲ။ ငါ တကယ် ပေါက်ကွဲတော့မယ်။ ကျိုးရှုချန်း အတွက် တကယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ်]

[လူသားတွေရဲ့ ပင်ကိုယ်သဘာဝက တကယ် ကြောက်စရာကောင်းတယ်၊ ဒါပေမယ့် ပြန်တွေးကြည့်ရင်လည်း သူတို့ရဲ့ အပြုအမူက နားလည်ပေးလို့ ရပါတယ်...]

ကျင်းခယ့်အကယ်ဒမီတစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေလေသည်။ ထန်းခိုင်သည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ကျောင်းသားများ၏ ဒဏ်ရာများကို ဆေးထည့်ပေးရခြင်းကဲ့သို့သော "အရေးမပါသည့်" ကိစ္စရပ်များကိုသာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေခဲ့ရသည်။ အစပိုင်းတွင် သူ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မိသော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် ထိုစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုများ ဒေါသအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အထူးဝင်ခွင့်ရကျောင်းသားများသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သစ္စာဖောက်ကာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်၊ သို့မဟုတ်ပါကလည်း ဒုက္ခရောက်မည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ဘေးမှ ထိတ်လန့်တကြား စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

"ဆုန်ကျူယောင်က အခု ဘယ်မှာတဲ့လဲ" ထန်းခိုင်က မေးလိုက်သည်။

"ညီမလည်း မသိဘူး။ သူ ထွက်သွားကတည်းက ပြန်မလာသေးဘူး" မင်ရှု့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သူ့ဆီ ဖုန်းဆက်လို့မရဘူးလား?!" ထန်းခိုင်က ပြောလိုက်သည်။

"အာ... ညီမတို့ဆီမှာ သူ့ဖုန်းနံပါတ် မရှိဘူး..." မင်ရှု့က ပြန်ဖြေသည်။

သေချာပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်မှ ၎င်းတို့သည် ဆုန်ကျူယောင်နှင့် ရင်းနှီးသည့်အဆင့်ပင် မရှိသေးကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့သည် သူမ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ကြင်နာတတ်သော သဘာဝကြောင့် အလွယ်တကူ ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကြားမှ အချိန်နှင့် အကွာအဝေးကို မေ့လျော့ခဲ့ကြသဖြင့် သူမနှင့် သိကျွမ်းလာသည်ဟု ထင်မှတ်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"......"

မင်ရှု့တို့ဘက်မှ ဆုန်ကျူယောင်ထံသို့ ဆက်သွယ်၍မရနိုင်ခိုက်၊ ကျင်းယွီကမူ သူမကို ဦးစွာ ဆက်သွယ်လိုက်သည်။