အခန်း (၁၈) ပထမကမ္ဘာ
ထျန်းရှန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ခန်းအတွင်းရှိ မှတ်ချက်များ အငြိုးအတေးပါသော သွေးထိုးလှုံ့ဆော်သည့် မက်ဆေ့ခ်ျများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဝန်ထမ်းများက စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ ၎င်းတို့သည် ငွေပေး၍ ခိုင်းစေထားသော အင်တာနက် အဖွဲ့အစည်းများဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
"ဒါတွေကို ရှင်းပစ်ရမလား?" ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။
ထျန်းရှန် ပြန်ဖြေရန် ပြင်လိုက်စဉ် ခေါင်းဆောင်ဒါရိုက်တာ တန်းဝေက ဝင်ရောက် တားဆီးလိုက်သည်။
"ဂရုစိုက်နေဖို့ မလိုဘူး"
ထိုအဖွဲ့များကို မည်သူက ငွေပေးခိုင်းစေနေသည်ကို သူသိပြီးသားဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပါက ထိုအမျိုးသမီးသည် သူ့ကို လာရောက်နှောင့်ယှက်ပေလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၎င်းတို့သည် ဆုန်ကျူယောင်ကို ဤအစီအစဉ်တွင် အနိုင်ယူခွင့်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ လူထုအမြင်ကို လှည့်စားဖို့ လိုအပ်လာလျှင် လှည့်စားရုံသာ ရှိတော့သည်။ ခေါင်းဆောင်ဒါရိုက်တာက အမိန့်ပေးလိုက်သဖြင့် ထျန်းရှန် ပါးစပ်ပိတ်နေရတော့သည်။ သို့သော်လည်း အဆုံးသတ်တွင် ၎င်းသည် ခန့်မှန်းချက်သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ မှတ်ချက်များသည် ပရိသတ်ကို ခဏတာ ဇဝေဇဝါဖြစ်စေနိုင်သော်လည်း ရေရှည်ဖြေရှင်းချက် မဟုတ်နိုင်ပေ။ ဆုန်ကျူယောင်အတွက် ခိုင်မာသော သက်သေအထောက်အထားဖြင့် စွပ်စွဲချက်မျိုး လိုအပ်ပေသည်။ ပရိသတ်များသည် ငတုံးများ မဟုတ်ကြသဖြင့် မှတ်ချက်များကို ငွေပေး၍ ထိန်းချုပ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း မကြာမီ သိရှိသွားကြပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြစ်လာပါက အစီအစဉ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာပင် ထိခိုက်လာနိုင်ပေသည်။
"လူကြီးမင်းကေဘက်က အခြေအနေရော ဘယ်လိုလဲ?" ထျန်းရှန်က ထပ်မေးလိုက်သည်။
"လူကြီးမင်းကေ ပြောတာကတော့ အားလုံး ပြီးခါနီးပြီတဲ့"
"တော်သေးတာပေါ့" ထျန်းရှန်သည် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူသည် ခေါင်းဆောင်ဒါရိုက်တာ၏ လုပ်ရပ်များကို သဘောမတူပေ။ ၎င်းတို့၏ လုပ်ရပ်များ ပေါ်ပေါက်သွားပါက အစီအစဉ်၏ မျှတမှုနှင့် ဘက်မလိုက်မှုအပေါ် မေးခွန်းထုတ်စရာဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
......
နေဝင်ချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ ကားသည် ကျောင်းဂိတ်သို့ ဆိုက်ရောက်ရှိလာသောအခါ ဆုန်ကျူယောင်သည် ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။
"ညီမ ပြန်တော့မယ်နော်"
"ကျူယောင်" ရွမ်ကျားချီသည် ကားမှန်ဘောင်ပေါ်တွင် လက်တင်လျက် ပြောလိုက်သည်။
"ဘာလို့ ကျောင်းမှာပဲ နေချင်ရတာလဲ။ အစ်ကို့ဆီမှာ အားနေတဲ့ တိုက်ခန်းတစ်ခု ရှိတယ်။ ညီမကို ငှားပေးမယ်လေ ဘယ်လိုလဲ?"
ဆုန်ကျူယောင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အမြွက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသဖြင့် ရွမ်ကျားချီ၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
"အစ်ကိုကျားချီကို အရင်က ညီမ ပြောဖူးတယ် မဟုတ်လား။ ညီမ လူတစ်ယောက်ကို ရှာနေတယ်ဆိုတာလေ"
"အဲဒီလူက ဒီကျောင်းမှာ ရှိနေတာလား?" ရွမ်ကျားချီ၏ အသံသည် အနည်းငယ် လေးလံသွားသည်။
"ဟုတ်တယ်" ဆုန်ကျူယောင်၏ မျက်ဝန်းများ လခြမ်းကွေးလေးများကဲ့သို့ ချိုမြိန်စွာ ကွေးညွှတ်သွားပြီး ရွမ်ကျားချီကို လက်ပြနှုတ်ဆက်ကာ ကျောင်းထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။
ရွမ်ကျားချီသည် သူမ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ ဆေးလိပ်တစ်လိပ် ထုတ်သောက်ပြီးနောက် ကားကို မောင်းထွက်သွားတော့သည်။ ဆုန်ကျူယောင်သည် ကျင်းခယ်အကယ်ဒမီ၏ သီချင်းကို တိုးတိုးလေး ညည်းဆိုရင်း ပေါ့ပါးစွာ လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ နှလုံးသားသည် ပျော်ရွှင်မှု သမုဒ္ဒရာထဲတွင် လွင့်မျောနေသလိုပင်။ အဆောင် ၃ နားသို့ ရောက်သောအခါ အဝေးမှ လျှောက်လာသော ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိသည်။ မင်ရှု့သည် အနည်းငယ် စိတ်လေနေသော်လည်း လီကျောက်၏ ရွှင်ပျသော အသံကြောင့် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။ သူမ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဆုန်ကျူယောင်သည် ၎င်းတို့ဆီသို့ လျှောက်လာနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ပို၍ တောက်ပစေသည်မှာ ဆန့်ကျင်ဘက် အရပ်မှ လျှောက်လာသော ကျန်းပိုင်ချီကို မြင်လိုက်ရခြင်းပင်။ ၎င်းတို့နှစ်ယောက်သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ပို၍ နီးကပ်လာကာ မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆုံမိတော့မည်။
နောက်ဆုံးတော့! သူတို့နှစ်ယောက် ထိပ်တိုက်တွေ့ပြီး တစ်ခုခု ဖြစ်လာမလား။ ဆုန်ကျူယောင်က ဘာလို့ ကျန်းပိုင်ချီကို ခိုးကြည့်နေရသလဲဆိုတဲ့ အကြောင်းရင်းကို သိရတော့မလား။ သုန်မှုန်နေတဲ့ ကျန်းပိုင်ချီကရော ထူးခြားတဲ့ အမူအရာ တစ်ခုခု ပြလာမလား?
မင်ရှု့တစ်ယောက် စူးစိုက်ကြည့်နေစဉ် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်နေသော ပရိသတ်များသည်လည်း ရင်ခုန်စွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ယောက် ပိုပို၍ နီးကပ်လာကာ မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆုံမိကြပြီးနောက်... ၎င်းတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဘေးချင်းယှဉ်ကာ ကျော်ဖြတ်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လုံးဝ မသိကြသည့် သူစိမ်းများကဲ့သို့ပင်။
မင်ရှု့ : ဟမ်????
ပရိသတ်များ : ဟမ်????
ဒါပဲလား။ အား... ဘယ်လောက်တောင် စိတ်လှုပ်ရှားအောင် လုပ်နေဦးမှာလဲ။ ကျန်းပိုင်ချီက ဘာတွေများ ထူးခြားနေလို့လဲ။ ဘာလို့ ဆုန်ကျူယောင်က သူ့ကို ခိုးကြည့်တာတွေ၊ ဓာတ်ပုံ ခိုးရိုက်တာတွေ လုပ်ပြီးတော့ အရူးတစ်ယောက်လို နောက်ယောင်ခံလိုက်နေပေမယ့်၊ တကယ်တမ်း မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆုံတဲ့အခါကျတော့ တစ်ချက်တောင် လှည့်မကြည့်ဘဲ ကျော်သွားရတာလဲ။ မိသွားမှာ ကြောက်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုကို အပြစ်မကင်းသလို ခံစားနေရလို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြား အကြောင်းရင်းများ ရှိနေမလား။
"ဒီနေ့ အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ။ အားလုံး အဆင်ပြေရဲ့လား?" ဆုန်ကျူယောင်က လီကျောက်ထံသို့ လျှောက်လာရင်း မေးလိုက်သည်။
"အင်း၊ ဒီနေ့ ထွေထွေထူးထူး ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး" လီကျောက်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ဆုန်ကျူယောင်သည် ၎င်းတို့နှင့်အတူ အဆောင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ဆုန်ကျူယောင်၏ နှုတ်ခမ်းထက်မှ နူးညံ့သော အပြုံးနှင့် သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ တောက်ပသော အရိပ်အမြွက်များကို မင်ရှု့ သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမသည် တစ်ခုခုကို ကြည့်ပြီး သဘောကျနေပုံရသည်။ မင်ရှု့သည် သူမ၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့အရှေ့တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်နေသော ကျန်းပိုင်ချီရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျန်းပိုင်ချီသည် ခါးကို ကိုင်းကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်နေသဖြင့် ၎င်းတို့အားလုံး သူ့အနားသို့ နီးကပ်လာကြသည်။ ဆုန်ကျူယောင်သည် ကျန်းပိုင်ချီကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း သတိထားမိပုံရသည်။
မင်ရှု့သည် ဆုန်ကျူယောင်ကို ကျန်းပိုင်ချီအကြောင်း မေးချင်စိတ်များ ပေါက်လာသော်လည်း ဆုန်ကျူယောင်၏ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် စုံစမ်းနေသော အမူအရာကို သတိရသွားကာ၊ ဆုန်ကျူယောင်က ကျန်းပိုင်ချီအပေါ် မည်ကဲ့သို့မသင့်လျော်သည့် အတွေးမျိုး ရှိနေသည်ကို မသိနိုင်သဖြင့် မမေးရဲတော့ပေ။ အကယ်၍ သူမသာ အတင်းဝင်မေးမိပါက မခံစားနိုင်လောက်သော ဆိုးကျိုးများ ကြုံလာရမည်ကို စိုးရိမ်မိသဖြင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားရသည်။ သူမ မသိသည်မှာ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ခန်းတွင် ရှုထောင့်ကို ပြောင်းလဲကြည့်ရှုနိုင်သဖြင့် ပရိသတ်များသည် ကျန်းပိုင်ချီ၏ အမူအရာကို မြင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။
[အို ဘုရားရေ။ ငါတော့ လန့်ပြီး သေတော့မှာပဲ။ ကျန်းပိုင်ချီက သူ့ဖုန်းကို မှန်လို သုံးပြီး ဆုန်ကျူယောင်ကို လှမ်းကြည့်နေတာ!! သူ ကြည့်တဲ့ပုံစံက တကယ် ကြောက်စရာကြီး!]
[ဘုရားရေ။ ရုတ်တရက်ကြီးဆိုတော့ လန့်သွားတာပဲ!]
[တကယ်ကို ကြောက်စရာပဲ!]
[ဆုန်ကျူယောင်က သူ့ကို တောက်လျှောက်ကြည့်နေလို့ ကျန်းပိုင်ချီ သတိထားမိသွားတာလား?]
[ငါ ရုတ်တရက်ကြီး ရင်တွေတုန်လာပြီ!]
[ငါ ကြောက်လည်း ကြောက်တယ်၊ သိလည်း သိချင်နေပြီ]
......
ညဘက်တွင် ဆုန်ကျူယောင်သည် ပုံမှန်အတိုင်း ဝရန်တာတွင် ထိုင်ကာ စာဖတ်ရင်း မျက်နှာချင်းဆိုင် အမျိုးသားအဆောင်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထိုစဉ် သူမ၏လက်ကိုင်ဖုန်း မြည်လာသဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ခေါ်ဆိုသူသည် လျို့ယန်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မှတ်ချက်ပေးသည့် နေရာတွင်လည်း ချက်ချင်းပင် ဆူညံသွားတော့သည်။ ပျောက်ကွယ်နေသော လျို့ယန်သည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပေါ်ထွက်လာပြီဖြစ်သည်။ ဆုန်ကျူယောင်သည် ဖုန်းမှ ပေါ်လာသော အမည်ကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ဖုန်းကို ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ယောင်ယောင်... အမေပါ..." လျို့ယန်၏ ဖျော့တော့လှသော အသံသည် ဖုန်း၏ တစ်ဖက်ခြမ်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဘာပြောစရာလို့လား?"
"သမီး ဘဏ်ကတ်ကို ပိတ်လိုက်တာလား?" အရန်ကတ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် လျို့ယန်သည် ဘဏ်မှ ကတ်ဖျက်သိမ်းခြင်း အကြောင်းကြားစာကို သဘာဝအတိုင်း လက်ခံရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"သဘောတူညီချက်အရ ကျွန်မ အရွယ်ရောက်ပြီးပြီမို့လို့ အဲဒီကတ်ကို ဖျက်လိုက်တာပါ။ ပြီးတော့ အိမ်ထောင်စုစာရင်းကိုလည်း ပြင်လိုက်ပြီ"
ဖုန်းထဲမှ ချက်ချင်းပင် ရှိုက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လျို့ယန်၏ ငိုသံပါသော အသံ ပျံ့လွင့်လာသည်။
"ယောင်ယောင်၊ အမေ့ကို တကယ်ပဲ ဂရုမစိုက်တော့ဘူးလား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အမေက သမီးရဲ့ အမေပဲလေ။ သမီးကို ကိုးလလွယ် ဆယ်လဖွားခဲ့တဲ့သူပါ။ အမေက အသုံးမကျတဲ့သူ ဖြစ်နေရင်တောင် သမီးရဲ့ အမေပါပဲ"
ဆုန်ကျူယောင်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"တခြား ပြောစရာ မရှိရင် ကျွန်မ ဖုန်းချလိုက်တော့မယ်"
"နေပါဦး!" လျို့ယန်က သူမကို အလောတကြီး တားဆီးလိုက်သည်။
"ယောင်ယောင်၊ သမီး အမေ့ကို ဒီလိုပစ်ထားလို့ မရဘူးလေ။ အမေ နေမကောင်းဘူး၊ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး လိုနေတာ။ အမေတို့ မိသားစုက မတတ်နိုင်လို့ အမေ့ကို ကူညီပေးပါဦးနော်?"
"အဲဒီတော့ ဒီလောက် အချိန်အကြာကြီးနေမှ အမေ ကျွန်မဆီ ဖုန်းဆက်တာက ပိုက်ဆံတောင်းဖို့ပဲပေါ့လေ?"
"ယောင်ယောင်..."
"ကျွန်မမှာ ပိုက်ဆံမရှိဘူး။ နောက်တစ်ခါ ကျွန်မဆီ ဖုန်းမဆက်ပါနဲ့တော့"
ဆုန်ကျူယောင်သည် ဖုန်းချလိုက်သော်လည်း နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ မြည်လာပြန်သည်။ ယခုတစ်ခေါက်တွင်မူ သူမသည် ဖုန်းမဖြေတော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်လှသော တိုက်ခန်းလေးထဲတွင် ဖုန်းမြည်သံကို ထိုအတိုင်း လွှတ်ထားလိုက်တော့သည်။
[ကိုယ့်အမေ နေမကောင်းဖြစ်နေတာတောင် လျစ်လျူရှုထားတာလား?]
[ဟုတ်ပြီ... လက်ပူးလက်ကြပ်မိပြီ။ ဆုန်ကျူယောင်က လျို့ယန်ကို စွန့်ပစ်လိုက်တာပဲ]
[ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်အမေအရင်းခေါက်ခေါက်ကိုတော့ မစွန့်ပစ်သင့်ဘူးလေ]
[ပိုက်ဆံရှာရတာ ဒီလောက်လွယ်နေတာတောင် ကိုယ့်အမေကို နည်းနည်းလေးမှ မပေးချင်ဘူးလား?]
[ကိုယ့်အမေ အပေါ်တောင် ဒီလောက် ရက်စက်နိုင်ရင် ဘယ်သူ့အပေါ်များ နွေးထွေးမှု ပြနိုင်ဦးမှာလဲ?]
ဆုန်ကျူယောင်သည် ဖုန်းမြည်သံကို နားထောင်ရင်း လက်ထဲမှ စာအုပ်ကို တစ်ရွက်ချင်း လှန်ပြီး အစီအစဉ်၏ တိုးတက်မှု အခြေအနေကို တွက်ချက်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် လူထုအမြင်ကို လှည့်စားရန် အင်တာနက် အဖွဲ့အစည်းများကို စတင် အသုံးပြုနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူမ ခန့်မှန်းမိသည်။ ဟော့မိသားစုသည် သူမ၏ လူကြိုက်များမှု တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာခြင်းကို မည်သို့မျှ ကြည့်နေနိုင်မည်နည်း။ ခဏတာမျှသာ ဖြစ်စေဦးတော့၊ သူမကို လူအများက ချစ်ခင်နေကြသည်ကို မြင်ရခြင်းသည် ယွမ်မန်ကျီကို သွေးအန်မတတ် ဒေါသထွက်စေပေလိမ့်မည်။
'ဟား... ငါ့ကို ကြိုက်သလောက် ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချကြစမ်းပါ။ ငါ့ဆီကို ပစ်ပေါက်လိုက်တဲ့ ဒီအုတ်ခဲတွေ၊ ကျောက်ခဲတွေကပဲ ငါ့ကို ထိပ်ဆုံးရောက်အောင် ပို့ပေးမယ့် လှေကားထစ်တွေ ဖြစ်လာစေရမယ်'
သူမသည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရင်း မျက်ဝန်းထဲမှ တောက်လောင်နေသော ဒေါသမီးများကို ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အိပ်ရာနိုးလာပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးလာသော ကြောင်ကလေးကို ကောက်ချီလိုက်သည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ နူးညံ့သော အပြုံးလေးအဖြစ် ကွေးညွှတ်သွားကာ ကြောင်ကလေးကို ပွတ်သပ်ပေးနေသည်။
[ငါတော့ ငါ့ရဲ့ ခံယူချက်တွေကိုတောင် သံသယဖြစ်လာပြီ။ လျို့ယန်က ဆုန်ကျူယောင်ဆီက ဂုတ်သွေးစုပ်နေတာ အသိသာကြီးပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီလောက် နှစ်တွေအကြာကြီး စုပ်ယူခဲ့တာ မဝသေးဘူးလား?"
[ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လျို့ယန်က သူ့အမေပဲလေ!]
[မှတ်ချက်တွေထဲမှာ အင်တာနက် နာမည်ကြီးအဖွဲ့အစည်းတွေ ပါနေတယ်လို့ ငါ သံသယဖြစ်မိတယ်။ 'လျို့ယန်က အမေပဲ' ဆိုတဲ့ စကားကိုပဲ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေကြတာ။ အမေဖြစ်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ ကလေးက မွေးပေးပါလို့ တောင်းဆိုခဲ့လို့လား။ ဒါက မိခင်ဖြစ်သူရဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲလေ။ ဘာလို့ ကလေးက မိခင်အတွက် အရာအားလုံးကို စတေးရမှာလဲ။ လျို့ယန်က ဆုန်ကျူယောင်အတွက် ဘာတွေ လုပ်ပေးခဲ့လို့လဲ?"
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် လူအချို့သည် အင်တာနက် အဖွဲ့အစည်းများက လူထုအမြင်ကို လှည့်စားနေကြောင်း သံသယဖြစ်လာကြသည်။ ဆုန်ကျူယောင်ကို မနှစ်သက်သူများပင် သူမနှင့် တစ်ဖက်တည်း ရပ်တည်လာကြသည်။ အကြောင်းမှာ လူအများ၏ စိတ်ထဲတွင် ဤလက်တွေ့ရှိုးသည် လူအများ၏ စိတ်နှလုံးကို ငွေပေးကာ တမင်တကာ လမ်းကြောင်းပြောင်း လှည့်စားခြင်းမျိုး မလုပ်သင့်ဘူးဟု ယုံကြည်ထားသောကြောင့်ပင်။ သို့မဟုတ်ပါက အခြားသော ဖျော်ဖြေရေး အစီအစဉ်များနှင့် ဘာမှ ထူးခြားတော့မည် မဟုတ်ပေ။
ဤအခြေအနေသည် အစီအစဉ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်သွားစေနိုင်သည်။ ထျန်းရှန်သည် အခြေအနေကို မည်သို့ ပြန်လည် ကုစားရမည်နည်းဟု စဉ်းစားနေစဉ် ဝန်ထမ်းတစ်ဦး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အပြေးရောက်လာသည်။
"ဒါရိုက်တာထျန်း၊ လူကြီးမင်းကေဆီက သတင်းရပါပြီ!"
ထျန်းရှန်သည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။
"နောက်ကြောင်း ပြန်ဖော်ထုတ်လို့ ရပြီတဲ့လား?"
"ဟုတ်ကဲ့!"
"သိပ်ကောင်းတာပဲ!" ထျန်းရှန်သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။ ဆုန်ကျူယောင်၏ ဆေးကြော၍ မရနိုင်သည့် အရုပ်ဆိုးလှသော အတိတ်များကို နောက်ကြောင်းပြန်မှုတွင် မြင်တွေ့ရတော့မည်ဟု သူ ကြိုတင် မြင်ယောင်နေမိသည်။