အခန်း (၁၉) ပထမကမ္ဘာ

ဆုန်ကျူယောင်သည် သူမ၏ ငယ်ဘဝတွင် မည်သည်တို့ကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သနည်း။ အစီအစဉ်အဖွဲ့က သူမအတွက် ပြင်ဆင်ထားသည့် ငရဲခန်းနှင့် သံခြေကျင်းများကြားမှ မည်သို့ရုန်းထွက်ကာ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အစပိုင်းတွင် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသည့် ထူးချွန်ထက်မြက်သော ဒေါက်တာဆုန်ကျူယောင် ဖြစ်လာခဲ့သနည်း။ လူတိုင်းသည် ထိုအချက်ကို သိချင်နေကြသည်။ အကြောင်းမှာ တရားစီရင်ရာနေ့ရက်များ၏ ပထမဆုံးအစီအစဉ်မှ ယခု အကြိမ်နှစ်ဆယ်မြောက်အထိ၊ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုအတွင်း တရားခံပေါင်း ငါးဆယ်ကျော်ရှိခဲ့သော်လည်း ဆုန်ကျူယောင်ကဲ့သို့သောလူမျိုး တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။

အချို့လူများသည် အစီအစဉ်အဖွဲ့က သတ်မှတ်ပေးထားသည့် ဘဝလမ်းကြောင်းထက် ကျော်လွန်၍ အောင်မြင်မှု အနည်းငယ်ရခဲ့ဖူးသော်လည်း ဆုန်ကျူယောင်ကဲ့သို့ အပေါင်းလက္ခဏာဆောင်သည့် ဘက်သို့ တိုးတက်လာသူသည် အလွန်ရှားပါးသည်။ အများစုသည် အခြေခံအဆင့် ငရဲခန်းကိုပင် မခံနိုင်ဘဲ စောစောစီးစီးပင် ပရိသတ်က မုန်းတီးရသည့် လူဆိုးများ ဖြစ်သွားကြသည်။ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအတွင်း စနစ်များက အလိုအလျောက် ဆင်ဆာဖြတ်ပေးသည့် အဝတ်မပါသော အခန်းများနှင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခန်းများမှလွဲ၍ တရားခံ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းနှင့် အမူအရာတိုင်းကို ဘီလီယံနှင့်ချီသော ပရိသတ်များက မြင်တွေ့နေရသဖြင့် မည်သည့် ဟန်ဆောင်မှုကိုမျှ ကြာရှည်စွာ ထိန်းထားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ဆုန်ကျူယောင်သည် ကွဲပြားပေသည်။ သူမသည် အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ပြည့်စုံလွန်းလှပြီး လူအများကို ရူးသွပ်စေလောက်သည့်အထိ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူမသည် လှပ၍ အေးစက်သလို၊ တည်ကြည်ဖြောင့်မတ်ကာ ကြင်နာတတ်သူလည်း ဖြစ်သည်။ လူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ဝေဖန်ချက်မှာ သူမ​၏ကျန်းပိုင်ချီကို ချောင်းကြည့်ခဲ့သည့် ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား လူအချို့က သူမကို ရူးရူးမူးမူး စွဲလမ်းနေကြဆဲပင်။ ထို့ကြောင့် လူအများသည် ဆုန်ကျူယောင်၏ အတိတ်ကို အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်တစားရှိနေကြသည်။ သူမကို ကြိုက်သည်ဖြစ်စေ၊ မုန်းသည်ဖြစ်စေ၊ လူတိုင်း သူမအပေါ် သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေကြသည်။ အစီအစဉ်အဖွဲ့က ယခုအခါ အတိတ်မှ မှတ်တမ်းများကို ပြသနိုင်ပြီဖြစ်သဖြင့် ပရိသတ်များသည်လည်း အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

[ကျေးဇူးပြုပြီး မြန်မြန်ပြပေးပါ၊ ငါတော့ ရင်တုန်နေပြီ။ ဆုန်ကျူယောင်ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုအောက်မှာ အရှုံးပေးမိတော့မယ်]

[လူသတ်သမားရဲ့ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ မျက်နှာအစစ်ကို မြန်မြန်ဖော်ထုတ်ပြလိုက်စမ်းပါ၊ အမှားအမှန်မခွဲခြားတတ်တဲ့သူတွေရဲ့ ပါးကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်စမ်း!]

[ဆုန်ရဲ့ ပရိသတ်တွေ ကြောက်နေကြပြီလား။ သူ့ရဲ့ ကောင်းမြတ်မှုတွေက ဟန်ဆောင်မှုမဟုတ်ဘူးလို့ ငါတော့ မယုံဘူး။ တခြားသူတွေရဲ့ အရိုးတွေကို နင်းပြီး တက်လာတာလို့ ငါ့ပိုင်ဆိုင်သမျှ အကုန်ပုံအောပြီး လောင်းကြေးထပ်တယ်!]

[ဘယ်သူက ကြောက်နေလို့လဲ။ ဆုန်ကျူယောင်က လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်ဆိုတာကို ငါ အကုန်ပုံအောပြီး လောင်းတယ်။ သူ ကျန်းပိုင်ချီကို ချောင်းကြည့်ရတာ ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက်ရှိမှာပါ။ တရားစီရင်ရေး သမိုင်းမှာ ရာဇ၀တ်ကောင်တွေက မတရား စွပ်စွဲခံရတာ ဒါမှမဟုတ် မှားယွင်းစီရင်ခံရတာတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တာပဲ။ အကုန်လောင်းတယ်ဆိုတဲ့သူတွေ လောင်းကစားလက်မှတ် ပြေစာကို အရင်ပြပါဦး။ ပါးစပ်နဲ့တင် လေကန်မနေနဲ့။ ငါ့လို တကယ် လောင်းရဲကြလို့လား [Screenshot] [Screenshot]]

[......]

မကြာမီ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အခန်း၏ ညာဘက်အပေါ်ထောင့်တွင် ဗီဒီယိုအသေးလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ကမ္ဘာအတု၏ ပုံမှန်အချိန်ဇယားအရ ယခု ညဉ့်နက်နေပြီဖြစ်ကာ ဆုန်ကျူယောင်လည်း အိပ်ပျော်နေပြီဖြစ်သဖြင့် ထူးထူးခြားခြား ကြည့်စရာ မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် လူအများစု နောက်ကြောင်းပြသသည့် ပြတင်းပေါက်ကို ချဲ့ကာ ဆုန်ကျူယောင်၏ အတိတ်ကို ကြည့်ရှုနေကြသည်။ ပထမဆုံး ပြန်လည်သုံးသပ်သည့် အခန်းမှာ ဆုန်ကျူယောင်နှင့် လျို့ယန်တို့ "တုနှိုင်းမဲ့ မိခင်" အစီအစဉ်တွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည့် အပိုင်းဖြစ်သည်။

[တွေ့လား၊ လျို့ယန်ကို ဒီအစီအစဉ်မှာ ပါဝင်ဖို့ ဆုန်ကျူယောင်ကပဲ စည်းရုံးခဲ့တာနေမှာ]

[ဆုန်ကျူယောင်က ဒီအစီအစဉ်ကို သုံးပြီး လျို့ယန်ရဲ့ အကျင့်စရိုက်အမှန်ကို ဖော်ထုတ်မယ်၊ လူထုရဲ့ သနားမှုကို ယူမယ်၊ ပြီးမှ လျို့ယန်ကို စွန့်ပစ်ပြီး ကလဲ့စားချေမှာ]

[လျို့ယန်လို လူစားမျိုးက ဒီအစီအစဉ်မှာ ပါဝင်ဖို့ ကိုယ်တိုင် အဆိုပြုပါ့မလား။ သူ အဲ့လောက် မတုံးပါဘူး]

ဟိုတယ်အခန်းထဲတွင် လျို့ယန်သည် ဖုန်းကိုကိုင်ကာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ ဆုန်ကျူယောင် ရေချိုးခန်းထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် သူမသည် ချက်ချင်း အနားသို့ တိုးလာသည်။

"ယောင်ယောင်၊ 'တုနှိုင်းမဲ့ မိခင်' အစီအစဉ်က အခုလေးတင် အမေ့ကို ဖုန်းဆက်ပြီး အစီအစဉ်မှာ ပါဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ထားတယ်၊ သူတို့က ပိုက်ဆံအများကြီးတောင် ပေးဦးမှာတဲ့!" သူမက အော်ပြောလေသည်။

အသက် ဆယ်နှစ်အရွယ် ဆုန်ကျူယောင်သည် ပိန်ပိန်ပါးပါးနှင့် အသားအရောင် ညိုမှိုင်းနေပြီး ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်မှ ကလေးငယ်တစ်ဦးနှင့် ဆင်တူလှသည်။ သို့သော် သူမ၏ ရင့်ကျက်မှုနှင့် သိတတ်မှုများကြောင့် လူတိုင်းက သူမကို သနားကြသည်။ သူမသည် ထိုသတင်းကို ကြားသောအခါ ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါ အမေ အကြိုက်ဆုံး ယန်ပေါ်နတ်သမီး ပါဝင်တဲ့ အစီအစဉ်လား?"

"ဟုတ်တယ်!" လျို့ယန်သည် သူမ၏ idol အကြောင်းပြောလိုက်သောအခါ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"အမေတို့ ဝင်ပါကြမလား ယောင်ယောင်။ သွားကြမယ်လေနော် နော်လို့?"

"ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီအစီအစဉ်ဆိုရင် အမေ သူတို့ခိုင်းသလို လယ်တောထဲမှာ အလုပ်လုပ်ရမှာ။ အရမ်းပင်ပန်းမှာလေ..." ဆုန်ကျူယောင်က လူကြီးလေးတစ်ယောက်လို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လဲ၊ ယောင်ယောင်ရှိနေတာပဲကို။ ယောင်ယောင်ရှိရင် အမေတို့အတွက် ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး။ သွားရအောင်နော်။ အမေ ယန်ပေါ်နတ်သမီးကို တကယ်တွေ့ချင်လို့ပါ၊ ဟုတ်ပြီလား?" လျို့ယန်သည် အစီအစဉ်၏ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကိုပင် မစဉ်းစားဘဲ သူမ၏ သမီးဖြစ်သူကို ဆယ်ကျော်သက် မိန်းကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ကလေးဆန်စွာ ပူဆာလေတော့သည်။

"အဲ့ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ။ အင်းပါ၊ အမေ ပျော်ရင် ပြီးတာပါပဲ" ဆုန်ကျူယောင်က နုံအပြီး ချစ်စရာကောင်းသည့် အသွင်ဖြင့် ပြုံးပြကာ သူမ၏ မိခင်ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေရှာသည်။ သူမသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက လျို့ယန်ကို ဤသို့ပြုစုစောင့်ရှောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြားသူများ၏ အမြင်တွင် ဤအရာက မည်မျှ ယုတ္တိမရှိကြောင်း သူမ မည်သို့ သိနိုင်မည်နည်း။ ဤကိစ္စကြောင့် လျို့ယန်တစ်ဦးတည်းကို တစ်နိုင်ငံလုံးက ဝေဖန်ကြလိမ့်မည်ဟုလည်း သူမ မည်သို့ ကြိုသိနိုင်မည်နည်း။

[ဒါကို ကြည့်ရတာ ကြက်သီးတောင် ထမိတယ်။ ဒီအစီအစဉ်ထဲက လျို့ယန်ရဲ့ စရိုက်ကို ငါ တကယ်မခံစားနိုင်ဘူး]

[သူက ဆုန်ကျူယောင်နဲ့ ယှဉ်ရင် အရမ်းလှပတောက်ပြောင်နေတာပဲ၊ သူဌေးသမီးနဲ့ တောင်းစားတဲ့သူကို ယှဉ်နေသလိုပဲ။ ဆုန်ကျူယောင်က သနားစရာလေး]

[နောက်နေတာလား။ ဆုန်ကျူယောင်က လျို့ယန်ကို တမင်ဖိတ်တာဆိုတဲ့သူတွေ ဘယ်မှာလဲ။ ရယ်စရာပဲ။ အဲ့လို အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောပြီး မရှက်ဘူးလား???]

[လျို့ယန်က အဲ့လောက်အထိ အနိုင်ကျင့်တတ်တာကို သူ့အပြုအမူတွေက သက်သေပြနေတာပဲ၊ အစီအစဉ်အဖွဲ့ရဲ့ ဒီဇာတ်ကောင် ပုံဖော်မှုက တကယ့်ကို အံ့မခန်းပဲ!]

"တုနှိုင်းမဲ့ မခင်" ထုတ်လွှင့်အပြီးနောက် လျို့ယန်သည် ပြင်းထန်သော ဝေဖန်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသဖြင့် သူမ၏ ဟိုတယ်အခန်းထဲတွင် တစ်ဦးတည်း ငိုကြွေးနေခဲ့သည်။

"ဘာလို့ ငါ့ကို ဝေဖန်နေကြတာလဲ။ မိခင်နဲ့ သားသမီးက ဒီလိုပဲ နေရမယ်လို့ ဘယ်သူက သတ်မှတ်ထားလို့လဲ။ ငါ့သမီးက တော်တယ်၊ ငါ့ကိုလည်း စောင့်ရှောက်နိုင်တယ်။ အဲ့ဒါ ဘာဖြစ်လဲ။ ဝူးဝူး..."

ထိုအတောအတွင်း ဟိုတယ်အခန်းပြင်ပရှိ စင်္ကြံလမ်းတွင် ဆုန်ကျူယောင်နှင့် ရွမ်ယွီလင်းတို့ ရှိနေကြသည်။ ဆုန်ကျူယောင်သည် ဝေခွဲမရဖြစ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ အမေ့ကို ဝေဖန်နေကြတာလဲ။ အဲ့ဒါက သမီးရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပါ။ အမေက ဘာမှမလုပ်တတ်တော့ အဖေကလည်း အမေ့ကို စောင့်ရှောက်ဖို့ အမြဲပြောခဲ့တာ..."

ရွမ်ယွီလင်း အလွန်စိတ်တိုသွားပြီး ဆုန်ကျူယောင်၏ ပါးကို ဆွဲညှစ်လိုက်သည်။

"နင်ကတော့ ဦးနှောက်ဆေးခံထားရတာပဲ ငတုံးမလေးရဲ့။ ဘယ်လို မိခင်မျိုးက သမီးကို ဒီလို ဆက်ဆံမှာလဲ။ နင်က သူ့ သမီးလေ၊ ကျွန်မှ မဟုတ်တာ။ နင့်အသက်က ဆယ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ "အောင်နိုင်သူ ကျွန်ုပ်' တုန်းက အရမ်းကို ထက်မြက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု ရှိခဲ့တဲ့လူက အခုကျမှ ဘာလို့ ဒီလောက် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေတာလဲ"

ဆုန်ကျူယောင် ပါးဆွဲညှစ်ခံရလျက်၊ အခန်းထဲမှ မိခင်ဖြစ်သူ၏ ငိုသံကို ကြားနေရကာ၊ စိတ်ဆိုးနေသည့် ရွမ်ယွီလင်းကို ကြည့်ပြီး တွေဝေငေးမောစွာ လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။ သူမသည် သနားစရာကောင်းပြီး အားကိုးရာမဲ့နေသည့်ပုံစံဖြင့် သူမ၏ ကမ္ဘာလေးတစ်ခုလုံး ပြောင်းပြန်လှန်ခံလိုက်ရသလို ခံစားနေရသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရွမ်ယွီလင်းသည် ကလေးမလေးအပေါ် သနားစိတ်များ ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများ နီမြန်းလာကာ ဆုန်ကျူယောင်သည် သူမ၏ မိဘများထံတွင် ကလေးလုပ်သားတစ်ဦးကဲ့သို့ ဆက်ဆံခံနေရသည်ဟု တွေးမိသွားသည်။ သူမ၏ ကမ္ဘာတွင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခံရခြင်းနှင့် တန်ဖိုးထားခံရခြင်း၏ အရေးပါမှုကို သူမ တစ်ခါမျှ သတိမပြုခဲ့ပုံပေါ်ပေ။

ရွမ်ယွီလင်းက လက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး အော်လိုက်သည်။

"တကယ့် ငတုံးမပဲ!"

"အမေ့ကို လူတွေ ထပ်မဆဲအောင် လုပ်လို့ရမယ့် နည်းလမ်း မရှိဘူးလား?" ဆုန်ကျူယောင်က တုံ့ဆိုင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ရှိမှာလဲ။ နင့်အမေတော့ ဒီတစ်သက် နာမည်ပြန်ကောင်းဖို့ မလွယ်တော့ဘူး" ရွမ်ယွီလင်းက ဆိုသည်။ ဆုန်ကျူယောင်က ရှင်းပြလေ၊ လူအများက လျို့ယန်ကို ပို၍ဆဲဆိုကြလေဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဤကဲ့သို့သော မိခင်နှင့်အတူ နေထိုင်ရခြင်းသည် ဆုန်ကျူယောင်အတွက် ဘဝတစ်လျှောက်လုံး နစ်မွန်းနေရမည့် ကိစ္စပင်။

ထိုအချိန်တွင် အခန်းထဲ၌ လျို့ယန်သည် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု လက်ခံရရှိလိုက်သည်။ အကိုကြီးဟူသည့် ဖုန်းခေါ်ဆိုသူ၏ အမည်ကို မြင်သောအခါ လျို့ယန်သည် ရင်ဖွင့်စရာ လူတစ်ယောက် ရှာတွေ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ ချက်ချင်း ဖုန်းကိုကိုင်ကာ ငိုပြောလိုက်သည်။

လျို့ကော်ချင်း : "ငိုနေလို့ ဘာထူးမှာလဲ။ ငါ အရင်ကတည်းက ပြောသားပဲ အဲ့ဒီကလေးမက အရိုင်းစိတ်ရှိတယ်။ အနှေးနဲ့အမြန် သူ နင့်ကို ထားခဲ့မှာ သူ့ကို အားကိုးလို့ ရပါ့မလား?"

လျို့ယန်: "ဝူးဝူးဝူး......"

လျို့ကော်ချင်းက အခွင့်ကောင်းယူကာ ပြောလိုက်သည်။

"အိမ် ပြန်လာခဲ့၊ မိသားစုဝင်အားလုံး ဒီမှာရှိတယ်။ နင် အရင်က ဒီမှာရှိတုန်းက ဘယ်သူက နင့်ကို ဆဲဆိုဖူးလို့လဲ၊ ဘယ်သူက ဆဲရဲလဲ။ အပြင်မှာ ဘာလို့ ဒီလောက် ဒုက္ခခံနေမှာလဲ?"

လျို့ယန်သည် အနည်းငယ် စိတ်ယိုင်သွားသော်လည်း ဝေခွဲမရဖြစ်နေသည်။ ၎င်းတို့ ဤမြို့ကို ရထားစီးလာကတည်းက ဆုန်ကျူယောင်က သူမ၏ ဖုန်းကို သိမ်းထားခဲ့ပြီး လျို့ကော်ချင်းနှင့် ဆက်သွယ်ခွင့် မပေးခဲ့ပေ။ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်ကမှ ဖုန်းပြန်ပေးခဲ့သော်လည်း လျို့ကော်ချင်းကို မဆက်သွယ်ရန် သတိပေးခဲ့သေးသည်။ ယခုအခါ သူမသည် ဖုန်းကိုင်ရုံတင်မကဘဲ ဇာတိမြေသို့ပင် ပြန်လိုစိတ် ပေါ်လာသည်။

"ညီမ ချန်လောင်အာနဲ့ လက်မထပ်ချင်ဘူး။ သူက အိမ်တွင်းအကြမ်းဖက်တဲ့လူ၊ ယောင်ယောင်ကလည်း သူ့ကို လက်မထပ်ဖို့ တားထားတယ်" လျို့ယန်က ပြောလိုက်သည်။

"လက်မထပ်ချင်ရင် လက်မထပ်နဲ့ပေါ့။ ငါက နင့်အတွက် အိမ်ထောင်ကောင်း ရှာပေးချင်ရုံပါ။ နင်နဲ့ ယောင်ယောင်က အားကိုးရမယ့်လူမရှိဘူး မဟုတ်လား။ နင့်အစ်ကိုအနေနဲ့ ငါက ထွက်ပေါက်တစ်ခု ရှာပေးသင့်တာပေါ့။ အခု ယောင်ယောင်က နင့်ကို ထောက်ပံ့ဖို့ ပိုက်ဆံရှာနိုင်ပြီဆိုတော့ သူ့ကို လက်မထပ်နဲ့တော့။ အိမ်ပြန်လာခဲ့ရုံပဲ၊ ယောင်ယောင်ရဲ့ ပိုက်ဆံနဲ့ ငါ နင့်အတွက် ဗီလာအကြီးကြီး ဆောက်ပေးမယ်။ အိမ်ဖော်ငှားပြီး အေးအေးဆေးဆေး နေပေါ့၊ အားတဲ့အခါ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ မာကျောက်ကစား၊ ဆွေမျိုးတွေ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ စကားပြောရင်းပေါ့။ အဲ့ဒါက ပိုမသက်သာဘူးလား။ အပြင်မှာ ဘာမဟုတ်တဲ့ လူတွေ ဆဲဆိုတာကို ဘာလို့ ခံနေမှာလဲ?"

လျို့ကော်ချင်းက စကားကို အလွန်နားဝင်အောင် ပြောတတ်ပြီး လျို့ယန်သည်လည်း အခက်အခဲနှင့် ကြုံလာလျှင် နောက်ဆုတ်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ယခင်က မြို့တွင် နေရခြင်းသည် ကျေးလက်တောရွာထက် ပိုကောင်းသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခု ဝေဖန်ခံရသောအခါ ကျေးလက်တွင် နေရခြင်း၏ ကောင်းကွက်များကို ပြန်မြင်ယောင်လာသည်။ ထို့အပြင် ဆုန်ကျူယောင်သည် "အောင်နိုင်သူ ကျွန်ုပ်" အစီအစဉ်တွင် ပါဝင်ပြီးကတည်းက တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာသည်ဟု သူမ ခံစားရသည်။ ယောင်ယောင်၏ သူမအပေါ် ပြုမူပုံသည် မကြာသေးမီက တိုးတက်လာပြီး ယခင်ကနှင့် ဆင်တူသော်လည်း၊ သူမသည် ဆုန်ကျူယောင်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်သလို ခံစားနေရဆဲပင်။ ထိုအချက်က သူမကို မလုံခြုံသလို ဖြစ်စေသည်။ ဆုန်ကျူယောင်ထံမှ လုံခြုံမှုမရလျှင် သူမ၏ မိဘအိမ်သို့ ပြန်ကာ လုံခြုံမှုကို ရှာဖွေလိုသည်။

ကျေးလက်တွင် လျို့ကော်ချင်း၏ ဇနီးက သူ့ကို တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည်။

"လျို့ယန်ကို အဲ့ဒီကလေးမ မသိအောင် တိတ်တိတ်လေး ပြန်လာခိုင်းလိုက်။ အဲ့ဒီကလေးမက အခု အရမ်း လည်နေတာ။ သူ သိသွားရင် အရင်တစ်ခါလိုပဲ ငါတို့ အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်"

လျို့ကော်ချင်းက ထိုအတိုင်း ပြောလိုက်ရာ လျို့ယန်သည်လည်း သဘောတူလိုက်သည်။ နောက်ကြောင်းပြန်ပြသည့် မှတ်တမ်းသည် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုနှင့် ကွဲပြားသည်။ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု လူအစစ်နောက်ကိုသာ လိုက်ပါရိုက်ကူးသော်လည်း၊ နောက်ကြောင်းပြန်ပြချက်သည် တိုက်ရိုက်ကင်မရာ မရှိသဖြင့် ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ကြည့်နေရသလိုပင်။ ထို့ကြောင့် လျို့ယန်နှင့် လျို့ကော်ချင်းတို့ စကားပြောပြီးနောက်၊ ပရိသတ်များသည် စုဝေးနေသည့် ဆွေမျိုးများနှင့် စကားပြောနေသည့် လျို့ကော်ချင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

လျို့ကော်ချင်းက အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီကောင်မလေး၊ အရင်က ငါ့ဖုန်းကိုလည်း မကိုင်ဘူး၊ ဘလော့လည်း လုပ်ထားသေးတယ်၊ လျို့ယန်ကိုတောင် ငါနဲ့ မဆက်သွယ်ဖို့ တားထားတာ။ အခု ငါ လျို့ယန်ကို ဖမ်းမိသွားရင် သူလည်း လိမ်လိမ်မာမာနဲ့ ပြန်လာရမှာပဲ မဟုတ်လား?"

"ဟုတ်တယ်၊ သူက ဆယ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာ။ သူ ပြန်မလာရင် ရဲတိုင်ပြီး ပြန်ပို့ခိုင်းရုံပဲ!"

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်!"

"အစ်ကိုကြီး၊ ချန်လောင်အာဘက်ကိုရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ လျို့ယန်ကို သူနဲ့ လက်ထပ်ပေးဦးမှာလား။ သူ့အမေက ပြီးခဲ့တဲ့အပတ်က လာရှာသေးတယ်၊ ဟိုကလေးမရဲ့ ဦးနှောက်ကို သဘောကျလို့ သူ့မြေးနဲ့ လက်ထပ်ပေးချင်တာတဲ့။ သူက ဒီလောက်အထိ ပေးမယ်တဲ့၊ အဲ့ဒီကလေးမကို သူ့မြေးအတွက် အငယ်အနှောင်းအဖြစ် ဝယ်ချင်နေတာ။ လျို့ယန်ကို ချန်လောင်အာနဲ့ လက်ထပ်ပေးလိုက်ရင် အဲ့ဒီကလေးမလည်း တစ်ခါတည်း ပါသွားမှာပဲ..." လျို့ယန်၏ ဒုတိယအစ်ကိုသည် လက်ချောင်းဆယ်ချောင်းကို ထောင်ပြကာ လောဘတကြီး ပြောလေတော့သည်။

လျို့ကော်ချင်းက ဘာမှမပြောသောကြောင့် မိသားစုတစ်ခုလုံး သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။