‘ဒီအရူးကောင်’
အစောင့် ဂိုချန်းတစ်ယောက် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် အမူအရာဖြင့် မျက်နှာကို ရှုံ့မဲ့လိုက်သည်။ ငါးတစ်ကောင်ပမာ လူးလှိမ့်နေသော ပြတ်ကျသွားသည့် လက်မောင်းကို မြင်ရသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိသလို၊ ဤအတုအယောင် မော့ကျောင်းဝန်၏ စည်းကမ်းမဲ့လှသော လုပ်ရပ်များကလည်း သည်းခံနိုင်ဖွယ် မရှိချေ။ နန်းတော်သခင်၏ အခြေအနေမှာ မည်မျှပင် အန္တရာယ်များနေပါစေ၊ သိုင်းသမားတစ်ယောက်၏ လက်ျာလက်ကို မည်သည့်တွန့်ဆုတ်ခြင်းမျှမရှိဘဲ ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းမှာ တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
‘ငါ အခု ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ’
အကယ်၍ သခင်မဆော့ သို့မဟုတ် အခြားသော သခင်လေးများသာ ဤအကြောင်းကို သိသွားပါက ပြဿနာများစွာ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သည်။ မည်သည့်အကြောင်းပြချက်ဖြင့်ပင် ဖြစ်စေကာမူ ဤကိစ္စမှာ ပေါ့သေးသေးမဟုတ်ပေ။
ရှီး
ဂိုချန်းသည် သူ့အဝတ်အစားများကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး နန်းတော်သခင်၏ ပြတ်သွားသော လက်မောင်းအပေါ်ပိုင်းကို သွေးတိတ်စေရန် တင်းကျပ်စွာ စည်းနှောင်လိုက်သည်။
“ဟူး...”
နန်းတော်သခင်၏ မျက်နှာအမူအရာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နိမိတ်ဖတ်သူ မြိုဆင်တစ်ယောက် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ တကယ်တမ်းတွင် ဤနည်းလမ်းမှာ လုံးဝမှားယွင်းသည်ဟု ပြော၍မရပေ။ အညစ်အကြေးများ သည်းခံနိုင်ဖွယ်မရှိလောက်အောင် များပြားလာပါက ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုတွင် စုစည်း၍ ဖြတ်တောက်ခြင်းမှာ အချို့သော အခြေအနေများတွင် အသုံးပြုလေ့ရှိသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။
‘...ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်တွေ၊ အညစ်အကြေးတွေအကြောင်း ဘာမှမသိတဲ့ ဒီကောင်က ဒီလောက်အထိ ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်တာ တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ်’
သူ့ဘာသာပင် လျှာသပ်မိမတတ် ဖြစ်ရသည်။ သို့သော် ဤနည်းလမ်းမှာ နောက်ဆုံးလမ်းစဉ်သာ ဖြစ်သည်။ ဤမျှကြီးမားသော ဂိုဏ်းအဖွဲ့အစည်းများနှင့် အာဏာရှိသူတို့နှင့် ဆက်ဆံရာတွင် ဤကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော တိုင်းတာမှုများ၏ နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။
“မိုက်မဲတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ”
မြိုဆင်က လျှာသပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူ ပို၍ပင် ပြောချင်သေးသော်လည်း လက်ရှိတွင် နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန်မှာ ဦးစားပေး ဖြစ်နေသည်။ နန်းတော်သခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်ကို ပြတ်ကျသွားသည့် လက်မောင်းထဲသို့ စုစည်း၍ နှင်ထုတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း အခြေအနေမှာ လုံးဝ ပြေလည်သွားခြင်း မဟုတ်သေးပေ။
နိမိတ်ဖတ်သူ မြိုဆင်သည် နန်းတော်သခင်၏ နဖူးတွင် ကပ်ထားသော(နှိမ်နင်းခြင်း) အဆောင်ကို ခွာလိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်နေသော ပြတ်သွားသည့် လက်မောင်းပေါ်သို့ ပြန်ကပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်ကာ ဂါထာကို ရွတ်ဖတ်လိုက်သည
ထိုအခါ တစ်ကိုယ်လုံး လူးလှိမ့်နေသော လက်မောင်းမှာ အနက်ရောင် သွေးကြောများဖြင့် ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ဖောင်းကားလာသည်။ အစာအိမ် အလွန်သန်မာသူမဟုတ်လျှင် ကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ ဂိုချန်းပင်လျှင် ရှောင်လွှဲရန် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သော်လည်း မော့ကျောင်းဝန်ကမူ ထိုပြတ်ကျသွားသည့် လက်မောင်းကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
စစ်
အဆောင်မှာ တုန်ခါနေပြီး သူကပ်ထားသည့် အရေပြားနေရာမှာ အနီရောင် ဖြစ်လာသည်။ ထိုအဆောင်၏ အာနိသင်ကြောင့် ဖောင်းကားနေသော သွေးကြောများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ကျဆင်းသွားသည်။
‘နှမြောစရာပဲ’
မြိုဆင် စိတ်ထဲမှ လျှာသပ်လိုက်သည်။ သာမန် ထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်များနှင့် မတူဘဲ ဤနေရာတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ရောနှောနေသည်။ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဆိုသည်မှာ ကျိန်စာတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤအရာမှာ မတော်တဆ ဖြစ်ပွားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ကျူးလွန်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ပါဝင်ပါက ကျူးလွန်သူကို ပြန်လည်ရှာဖွေရန် နည်းလမ်းများ ရှိသည်။ သို့သော် ယခုကဲ့သို့ သေဆုံးသွားသော အသားစိုင်ထဲတွင် ထူးဆန်းသည့် ဖြစ်စဉ်ကို စုစည်းလိုက်ပါက ကျူးလွန်သူကို ပြန်လည်ထိခိုက်စေရန် မဆိုထားနှင့်၊ မည်သူဖြစ်သည်ကိုပင် ရှာဖွေနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
‘ဒီကောင် ဖျက်ဆီးလိုက်တာပဲ’
သူ သက်ပြင်းချရခြင်းမှာ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အညစ်အကြေးများကို အမြန်ဆုံး သန့်စင်ပေးပြီး မိမိအပြစ်မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြကာ ဤနေရာမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားရန် ကြံရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျောက်သခင်မကြီး လိုချင်သည့်အရာကို မရရှိခဲ့သည်ဖြစ်၍။
ထိုအခိုက်တွင်၊
ရှီး
သူ၏ လည်ပင်းညာဘက်ခြမ်းတွင် အေးစက်ပြီး ထက်မြက်သော ခံစားမှုတစ်ခုကို ရလိုက်သည်။ ဂါထာရွတ်နေသည့် မြိုဆင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
“...ဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ”
သူ၏ လည်ပင်းတွင် ထက်မြက်သောဓားတစ်လက်ကို ထောက်ထားလိုက်သည်။ ဓားကို ကိုင်ထားသူမှာ တခြားသူ မဟုတ်ဘဲ မော့ကျောင်းဝန်ပင် ဖြစ်သည်။
“သခင်လေး”
ဂိုချန်းပင် မော့ကျောင်းဝန်၏ ရုတ်တရက် လုပ်ရပ်ကြောင့် အံ့ဩသွားသည်။ သို့သော် မော့ကျောင်းဝန်က နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် လက်ညှိုးတင်ကာ ငြိမ်နေရန် အချက်ပြလိုက်သည့်အတွက် သူ ဘာမျှ ထပ်မပြောနိုင်တော့ပေ။
‘ဒီကောင် ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ’
တွေဝေနေစဉ်မှာပင် မော့ကျောင်းဝန်က နှုတ်ခမ်းကို စေ့လိုက်သည်။
“ငါမြင်ရသလောက်တော့ ခင်ဗျားကို နိမိတ်ဖတ်သူလို့ ခေါ်ကြတယ်ထင်တယ်။ နန်းတော်သခင်ရဲ့ အသက်သေဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်ရတဲ့ကိစ္စက ဒါနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား”
“သ- သခင်လေး မမြင်ဘူးလား နန်းတော်သခင်က ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို ခံနေရတာလေ”
“ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်ဆိုတာ ဘာလဲ”
မော့ကျောင်းဝန်၏ အခြေခံကျသော မေးခွန်းကြောင့် မြိုဆင် တံတွေးကို အခက်သား မြိုချလိုက်သည်။ သူ အမြန်ဆုံး သန့်စင်ပေးဖို့ လိုအပ်နေသော်လည်း ဘာကြောင့် ဤသို့ ပြုလုပ်နေရသလဲဆိုသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ပေ။
“သခင်လေး... ကျွန်တော် အကုန် ရှင်းပြပါ့မယ်၊ ဒါကြောင့် ဓားကို ဖယ်ပေးပါ။ ဒါကို ကောင်းကောင်း မသန့်စင်ပေးရင် နန်းတော်သခင်ရဲ့ အခြေအနေက ပိုဆိုးသွားနိုင်ပါတယ်”
“သေချာလို့လား”
“ဘာကိုလဲ”
“ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းကို ဖြတ်တောက်ပြီးပြီပဲ၊ နောက်ထပ် ပိုဆိုးသွားဦးမလို့လား”
မော့ကျောင်းဝန်၏ မေးခွန်းကြောင့် မြိုဆင်၏ မျက်လုံးများ ယိုင်နဲ့သွားသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပွားပါက လူများက နိမိတ်ဖတ်သူများကို ပညာရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ကာ ယုံကြည်လေ့ရှိကြသည်။ သို့သော် ဤလူငယ်မှာ သူ့ကို သံသယဝင်နေသည်။
မြိုဆင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။
“သခင်လေး၊ သခင်မကြီးဆီက ငွေယူထားပြီးမှ နိမိတ်ဖတ်နေတဲ့ ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ် လိမ်ညာရဲပါ့မလဲ။ ဒီအတိုင်းဆိုရင် နန်းတော်သခင်ရဲ့ အသက်က အန္တရာယ်ရှိတယ်လေ...”
ရှီး
သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ဓားသွားမှာ သူ့လည်ပင်းကို အနည်းငယ် စိုက်ဝင်သွားသည်။ ထိတ်လန့်သွားသော မြိုဆင်မှာ အံ့ဩသွားသည်။
“ဘာ- ဘာလုပ်တာလဲ ခင်ဗျား အကုန်လုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ တကယ် ဆုံးဖြတ်ထားတာလား။ သခင်လေးက ဘယ်သူလဲ ကျွန်တော် မသိပေမဲ့ နန်းတော်သခင်သာ သေဆုံးသွားရင် အဲဒါ ခင်ဗျားအပြစ် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”
“နန်းတော်သခင် သေဆုံးသွားရင် အဲဒါက ငွေယူထားပြီးမှ ကောင်းကောင်း မနိမိတ်ဖတ်ပေးနိုင်တဲ့ ခင်ဗျားအပြစ်ပဲ ဖြစ်မှာပေါ့၊ ဘာလို့ ငါ့အပြစ် ဖြစ်ရမှာလဲ”
မြိုဆင် ခဏတာ စကားရှာမရ ဖြစ်သွားသည်။ ဤအကြောင်းကို ပြောပြနေချိန်မှာပင် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိသော ဤကောင်ကို ကြည့်ရသည်မှာ နန်းတော်သခင်၏ အသက်၊ သေဆုံးမှုအပေါ် စိတ်ဝင်စားပုံမရပေ။
‘သခင်မကြီးကျောက်လိုပဲ သူကလည်း နန်းတော်သခင် အသက်ရှင်ဖို့ မမျှော်လင့်ဘဲ သေဆုံးဖို့ စောင့်နေတာများလား’
ထိုဖြစ်နိုင်ခြေကိုလည်း ပယ်ချ၍ မရပေ။ နိမိတ်ဖတ်နေစဉ်အတွင်း သူသည် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို အကြိမ်ကြိမ် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ဂိုဏ်းအတွင်းမှ အာဏာလုပွဲများ။
‘အဲဒီလိုသာဆိုရင်တော့...’
“အများကြီး မတွေးပါနဲ့၊ မေးတာကိုပဲ ဖြေပါ”
စူး
ဓားမှာ လည်ပင်းထဲသို့ ပို၍ စိုက်ဝင်သွားသည်။ လည်ပင်း ပြတ်ထွက်သွားမည့် အန္တရာယ်ကို ကြောက်လန့်လျက် မြိုဆင်က ထိတ်လန့်စွာဖြင့် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။
“သ- သခင်လေးကလည်း နန်းတော်သခင် သေဆုံးဖို့ ဆန္ဒရှိရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားဆန္ဒအတိုင်း လုပ်ပေးပါ့မယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ...”
“ ဟုတ်လား”
“ဘာလဲ”
“ဘယ်သူက နန်းတော်သခင် သေဆုံးဖို့ ဆန္ဒရှိလို့လဲ”
မော့ကျောင်းဝန်၏ မေးခွန်းကြောင့် မြိုဆင်၏ အမူအရာ တောင့်တင်းသွားသည်။ သူသည် လည်ပင်းပြတ်သွားမှာ ကြောက်၍ လောင်းကြေးထပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း မှားယွင်းသွားပုံရသည်။
“အဲ- အဲဒါက...”
“ဘယ်သူလဲ”
“သ- သခင်လေး၊ ကျွန်တော် အဲဒီလို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး...”
“သခင်မကြီးကျောက်လား”
မြိုဆင် စကားရှာမရ ဖြစ်သွားသည်။ သူ ချေပစရာတစ်ခုခု ရှာရဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း ချက်ချင်းပင် အမှန်တရားကို ထိမိသွားသဖြင့် ချက်ချင်း ပြန်မဖြေနိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသော ဂိုချန်းမှာ အံ့ဩမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် ဤကောင် ရူးသွားပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ဤအခြေအနေကို သူကိုယ်တိုင် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသလား။
စက်စက်
ထိုအချိန်တွင် မြိုဆင်သည် ချွေးအေးများ ပျံလျက် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သည်။
“သခင်လေး... သခင်မကြီးက ရိုးရိုးလေး...”
“မျက်လုံးတွေကို လှည့်ပတ်မကြည့်တာ ပိုကောင်းမယ်။ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ရိုးသားမှုက အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစ ဖြစ်နိုင်တယ်”
“သ- သခင်လေး...”
“ကျွန်တော့်လက်ကို ပိုဖိလိုက်မိတော့မယ်ထင်တယ်”
ရှီး
“အာ! မ- သခင်မက နန်းတော်သခင်ရဲ့ အသက်ကို ကယ်စရာမလိုရင်တောင် နန်းတော်သခင်ဆီကနေ လျှို့ဝှက်သိုင်းကျမ်းတွေနဲ့ တံဆိပ်တုံး ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာကို သိအောင် လုပ်ခိုင်းတာပါ”
နောက်ဆုံးတွင် မြိုဆင်သည် သူသိထားသမျှကို ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်ရသည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း စမ်းသပ်မှုပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ပြီး ပရိယာယ်များစွာ ရှိသူဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤလူမှာမူ နေရာမှာပင် ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်တော့မည့်သူလို ဖြစ်နေသည်။
“လျှို့ဝှက်သိုင်းကျမ်း နန်းတော်သခင်ရဲ့ တံဆိပ်တုံး”
မော့ကျောင်းဝန်က ဂိုချန်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ ထိုအခါ ဂိုချန်းမှာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားသည်။
‘ငါသေပြီ သခင်မကြီးက ဒီလောက်အထိ ရဲတင်းတဲ့ လုပ်ရပ်မျိုး လုပ်လိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူး’
သူတို့ ဘက်ပြောင်းရန် ကြိုးစားနေသည့် ပစ်မှတ်မှာ သခင်မကျောက်နှင့် သားကြီးမဟုတ်ဘဲ သားလတ် ဖြစ်သည်။ သို့သော် မော့ကျောင်းဝန်သာ မလာခဲ့ပါက သူတို့ မလှုပ်ရှားခင်မှာပင် သားကြီးက နန်းတော်သခင်၏ ရာထူးကို အမွေဆက်ခံသွားလိမ့်မည်။
“အစောင့် ဂိုချန်း”
“သခင်မကျောက်က အမိန့်ပေးထားတာပဲ၊ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ”
“ဘာလဲ”
ဂိုချန်းမှာ အံ့ဩမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။ သူ ဘာလုပ်စေချင်တာလဲ။ မဒမ်သည် ထိုကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုး လုပ်ထားကြောင်း သိရသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူ ဘာမှ လုပ်၍မရနိုင်ပေ။ ထို့ထက်ပို၍ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းဖြင့် မဒမ်၏ အမျက်ဒေါသနှင့် သတိထားမှုကိုသာ ခံရလိမ့်မည်။ ဂိုချန်း၏ စိတ်မှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။ အခြေအနေမှာ ဖြစ်ပျက်ပြီးသွားပြီဖြစ်ပြီး မဒမ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိသွားပြီဖြစ်ရာ အခြေအနေကို ပိုကောင်းလာစေရန်နှင့် အသက်ရှင်သန်ရန် လမ်းစတစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။
‘ငါသေပြီ’
သူ့ပါးစပ်မှ ဤစကားကို ပြောရလိမ့်မည်ဟု သူတစ်ခါမှ မတွေးဖူးခဲ့ပေ။
“သခင်လေး... ကျွန်တော်တို့ နန်းတော်သခင်ရဲ့ အသက်ကို ကယ်မှ ဖြစ်မယ်။ မဟုတ်ရင် သခင်မကျောက်က သခင်လေးကို ပစ်မှတ်ထားလိမ့်မယ်”
“ငါ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လို့ မဟုတ်လား”
“ဟုတ်ပါတယ်”
ဂိုချန်း၏ အဖြေကြောင့် မြိုဆင် အလျင်အမြန် ဝင်ပြောသည်။
“သ- သခင်လေး ကျွန်တော် နန်းတော်သခင်ရဲ့ အသက်ကို ကယ်နိုင်ပါတယ်။ ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်က ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ခွဲထုတ်ပြီးသွားပြီမို့ ပြတ်သွားတဲ့ လက်မောင်းကို သန့်စင်ပေးလိုက်ရင် သူ အန္တရာယ်ကင်းသွားမှာပါ ကျွန်တော် အသေအချာ ကယ်ပေးပါ့မယ်၊ ဒါကြောင့်...”
“ဒါဆို ခင်ဗျား ကယ်နိုင်တယ်ပေါ့”
“ဟုတ်ကဲ့ ဒါကြောင့်...”
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် တခြားတစ်ခုကို ပိုစိတ်ဝင်စားနေတယ်”
ဘာလဲ။ ကျွန်တော် အကုန် ပြောပြပါ့မယ်”
“ခင်ဗျားက ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်က နန်းတော်သခင်ရဲ့ အသက်ကို ခြိမ်းခြောက်နေတယ်လို့ ပြောတယ်၊ ဒါဆိုရင် သခင်မကျောက် အမိန့်ပေးထားတဲ့ကိစ္စကို နန်းတော်သခင်ဆီကနေ ဘယ်လိုနည်းနဲ့ သိအောင် လုပ်မလို့လဲ”
ထိုမေးခွန်းကြောင့် မြိုဆင် နောက်တစ်ကြိမ် စကားရှာမရ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့် သိအောင် လုပ်မလဲဆိုသည်ကို ချက်ချင်း မေးလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။ သူ ပြောပြနိုင်သော်လည်း...
ဆွဲ
ထိုအခိုက်တွင် မော့ကျောင်းဝန်က မြိုဆင်၏ လည်ပင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ လည်ပင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိလိုက်ရင်း၊
“မတွေးပါနဲ့၊ ငါမေးရင် ဘာမှ မခြွင်းမချန်ဘဲ ချက်ချင်း ဖြေပါ။ အသုံးမဝင်တဲ့လူတွေကို အသက်ရှင်အောင် ထားဖို့ မလိုဘူးလို့ ငါထင်တယ်”
“...” “နောက်တစ်ခါလည်း မဖြေဘူးပေါ့။ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ...”
“ကျ- ကျွန်တော် ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး နန်းတော်သခင်ကို တိုက်ရိုက် ပြောခိုင်းဖို့ လုပ်ထားတာပါ”
ထိတ်လန့်နေသော မြိုဆင်က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူ့ကို မော့ကျောင်းဝန်က တောက်ပစွာ ပြုံးပြကာ၊
“လုပ်နိုင်ရင် ဘာလို့ ဒီလောက် အခက်တွေ့နေတာလဲ”
“ကျ- ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ။ သခင်မကျောက်သာ အမိန့်မပေးရင် ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ ဒီလို လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်ကို သန့်စင်ပေးပါ့မယ်၊ ဒါကြောင့်...”
“မဟုတ်ဘူး”
“ဘာလဲ”
တွေဝေနေသော မြိုဆင်ကို မော့ကျောင်းဝန်က နန်းတော်သခင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ၊
“ခုနက ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ကြည့်ပါ”
“ဘာ- ဘာလုပ်ခိုင်းတာလဲ...”
တွေဝေနေသော နိမိတ်ဖတ်သူကို မော့ကျောင်းဝန်က နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို ကွေးညွတ်လျက်၊
“ခင်ဗျားက ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး နန်းတော်သခင်ရဲ့ ပါးစပ်ကနေ လိုချင်တာကို ရနိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား”
မော့ကျောင်းဝန်၏ မမျှော်လင့်ထားသော၊ ရုတ်တရက် တောင်းဆိုချက်ကြောင့် မြိုဆင်နှင့် ဂိုချန်းတို့၏ အမူအရာမှာ တောင့်တင်းသွားတော့သည်။