'ဒီကောင်စုတ်... ဘာကောင်လဲ'

သူ့အသက်ရှူလမ်းကြောင်း ပိတ်ဆို့သွားရုံသာမက ကျောရိုးတစ်လျှောက်တွင်လည်း အေးစက်စက် ခံစားချက်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ နားရွက်အထိ ပြုံးရယ်နေသည့် မော့ကျောင်းဝန်၏ မျက်လုံးအကြည့်တို့က ကြက်သီးထဖွယ် ကောင်းလှသည်။ အစောင့်ဂမ်က အဘယ်ကြောင့် 'သူ့ကို ထိန်းချုပ်ရတာ လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူး' ဟု ပြောခဲ့သလဲဆိုတာကို သူ အခုမှ နားလည်တော့သည်။

'သူ့ကို အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်လို့ ရတဲ့လူ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါပြောခဲ့တာ'

အစောင့်ဂမ်၏ စကားကို သူက ရိုးရိုးသာ ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် လက်တွေ့ ကြုံတွေ့လိုက်ရသောအခါ ကောင်လေးမှာ သာမန်လူများနှင့် လုံးဝ မတူညီကြောင်း သိသာလာသည်။ သိုင်းပညာ မသင်ယူခဲ့ရသော်လည်း သူ့၏ အလွန်အမင်း သန်မာသော အားနှင့် မျက်လုံးထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားတို့က ဂိုချန်း၏ စိတ်အာရုံကို ဖိနှိပ်နေသည်။

ဖျစ်

"အူး..."

လည်ပင်းကို ဖိညှစ်ထားသည့် အားမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။ သူ အတွင်းအားသုံးကာ ခံနိုင်ရည် ရှိအောင် ကြိုးစားသော်လည်း ဆက်ပြီး သည်းခံ၍ မရတော့ပေ။ မီးတောက်နေသည့် ကောင်လေး၏ မျက်လုံးကို ကြည့်ရသည်မှာ သူ မကြာမီ သတိလစ်တော့မည့်ပုံပင်။

ထိုစဉ်

ဖျပ်

လည်ပင်းကို ဖမ်းဆုပ်ထားသည့် လက်မှာ လျော့ကျသွားသည်။

"ခေါက်... ခေါက်"

ပိတ်ဆို့နေသည့် လေပြွန် ပွင့်သွားသည်နှင့် ဂိုချန်းမှာ အသက်ရှူရ ကြပ်သလိုဖြင့် ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။

'ဘာလို့လဲ'

ပါးစပ်အထိ ပြုံးရယ်နေသည့် မော့ကျောင်းဝန်မှာ အပြုံးရပ်သွားသည်။ ထို့နောက် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောသည်။

"ငါ ခင်ဗျားကို သတ်မိတော့မလို့"

"ဘ- ဘာပြောလိုက်တယ်"

"ဒီအတိုင်းသာ ခင်ဗျားကို သတ်လိုက်ရင် မော့ကျောင်းဝန် ဖြစ်လာဖို့က အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ဘူး မဟုတ်လား"

မော့ကျောင်းဝန်၏ စကားကြောင့် ဂိုချန်း၏ မျက်လုံးများ တုန်ရီသွားသည်။ ကောင်လေးက သူ့ကို အရုပ်လို ကစားနေသလို ခံစားရသည်။ ဤကောင်စုတ်က အဘယ်နည်း။ ဂိုချန်းမှာ ဒေါသထွက် လွန်းသဖြင့် တုန်ရီနေသော နှုတ်ခမ်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"…ဒီလိုလုပ်ခြင်းရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးတွေကို ခံနိုင်ရည် ရှိပါ့မလား"

"ဆိုးကျိုး"

"အဆိပ်ဖြေဆေး မရှိရင် မင်း သေရလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ အရမ်းကို နာကျင်စွာနဲ့ သေရမှာ"

ဂိုချန်းက မော့ကျောင်းဝန် စားထားသည့် အဆိပ်အကြောင်းကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်။ ဤအတုအယောင်ကောင်လည်း သိနားလည်ပြီး ရပ်တန့်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ကျသွားပြီ။ သူက ကောင်လေး၏ ထိတ်လန့်ဖွယ် အပြုအမူကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးဖြစ်သည်။ အစောင့်ဂမ် ပြောသည့်အတိုင်းပင်၊ ဤသူမှာ မည်သူမျှ ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်သူ ဖြစ်သည်။ ငါးရက်ကြာပြီးနောက် ဘာဖြစ်လာမလဲ မသိသော်လည်း ဘက်ပြောင်းရန် ကြံစည်နေပါက နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေမည်။

'သူ့ကို ဒီအတိုင်း ထားထားရင် ငါ့ကို နောက်ကနေ ဓားနဲ့ ထိုးသွားမှာ အသေအချာပဲ'

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ဓားကို ကိုင်ထားသူမှာ ကောင်လေး ဖြစ်နေ၍ သူ့နေရာကို သူ သိအောင် လုပ်ပေးရမည်။ ဂိုချန်းက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

"အစောင့်ဂမ် သိသွားရင် မင်းကို လွယ်လွယ်နဲ့ လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"အဲဒါတော့ ဟုတ်မှာပါ"

"…ဒါပေမဲ့ ဒီဖြစ်ရပ်ကို စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်မိတဲ့ အမှားလို့ပဲ သတ်မှတ်ပေးမယ်"

"အဲဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

"ပိတ်လှောင်ခံထားရလို့ စိတ်ဖိစီးပြီး လုပ်မိတဲ့အရာလို့ပဲ မှတ်ယူမယ်၊ အခု အခန်းထဲ ပြန်သွားတော့" "အခန်းထဲ ပြန်သွားရမယ်"

"ဟုတ်တယ်။ မင်း ဘာသာ အေးဆေး ပြန်သွားရင် အခုဖြစ်သွားတာတွေကို ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလို နေပေးမယ်"

ထိုစကားကြောင့် မော့ကျောင်းဝန်မှာ တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး၊

"အဲဒီလိုမျိုးဆိုရင် ငါ အပြင်ကို ထွက်လာစရာ အကြောင်းမရှိဘူးလေ"

ဂိုချန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဤကောင်လေး အခြေအနေကို နားမလည်တာလား? အဆိပ်ဆေးလုံး စားထားပြီး အသက်အန္တရာယ် ရှိနေပါလျက် ဘာကြောင့် ဤမျှ ရူးရူးမိုက်မိုက် လုပ်နေရတာလဲ

"အကြီးအကဲ၊ မဟုတ်ဘူး၊ အစောင့်ဂမ် သိသွားရင်..."

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။ သူ လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ အခု ဒီမှာ မင်း ဆက်ခုခံနေရင်..."

"ဂိုချန်းသာ ပါးစပ်ပိတ်ထားရင် ဘာမှ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာပြဿနာ ရှိလို့လဲ"

"ဘာ"

ဂိုချန်းမှာ မော့ကျောင်းဝန်၏ ရဲတင်းလှသော စကားကြောင့် ဆွံ့အသွားသည်။ သူ့အကြီးအကဲ ပြောသည့်အတိုင်းပင်၊ သူသည် ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်သူ ဖြစ်သည်။ ဂိုချန်း ဒေါသကို ထိန်းရင်း ပြောသည်။

"တစ်နာရီအတွင်း အဆိပ်ဖြေဆေး မသောက်ရင် မင်း အသက်ကုန်တော့မယ်ဆိုတာ သူတို့ ပြောပြထားမှာပေါ့၊ မင်း သတိမဝင်သေးဘူးလား..."

သူ့စကား မဆုံးခင်

"တွင်းတူးမြစ်၊ အဆိပ်သီး၊ စပါးကြီးသည်းခြေ၊ ပင်လယ်မြစ်..."

မော့ကျောင်းဝန်၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသည့် ဆေးမြစ်များ၊ မဟုတ်ပါ၊ အဆိပ်အပင်များကြောင့် ဂိုချန်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း တင်းမာသွားသည်။ အားလုံးမှာ အဆိပ်ဆေးလုံးထဲတွင် ပါဝင်သည့် အပင်များ ဖြစ်သည်။

"ခေါက်နွယ်၊ မှိုဆိပ်၊ စွန်ပလွံမြစ်။ ဒီလောက်ပဲလား"

'…မဖြစ်နိုင်ဘူး'

ဂိုချန်းမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ တစ်ခုနှစ်ခု မှားလျှင် နားလည်နိုင်သော်လည်း သူ ပြောသမျှ အတိအကျ ဖြစ်နေသည်။ အဆိပ်ဆေးလုံးထဲ ပါဝင်သည့် အဆိပ်ပါဝင်ပစ္စည်းများကို သူ အတိအကျ ဖော်ပြနေသည်။ သူ အံ့ဩရခြင်းမှာ ကောင်လေးက အဆိပ်ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ခန့်မှန်းမိ၍ မဟုတ်ပေ။ အဆိပ်ဆေးလုံးမှာ ထိုပါဝင်ပစ္စည်းများကို ရောစပ်၊ ပြုတ်၊ အခြောက်ခံပြီးမှ ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်၍ အရသာခံရုံမျှဖြင့် သိရှိရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

"မ- မင်း ဘာကောင်လဲ" အဆိပ်ဘုရင် သို့မဟုတ် ဆေးနတ်ဆိုးတို့ပင် အတိအကျပြောနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ

'သာမန် သေဒဏ်ခံ အကျဉ်းသားလို့ ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား'

သူသည် ကောင်လေး၏ စစ်မှန်သော အထောက်အထားကို သိချင်လာသည်။ သူ အံ့ဩနေစဉ် မော့ကျောင်းဝန်က ပြောသည်။

"ငယ်ငယ်ကတည်းက ဆေးမြစ်တွေ၊ အဆိပ်အပင်တွေကို အမျိုးစုံ စားခဲ့ဖူးတယ်။ ပြုတ်လိုက်၊ အခြောက်လှန်းလိုက်နဲ့ပေါ့"

"ဘာ မင်း အဆိပ်ပင်တွေ စားခဲ့တာလား"

"ဆေးသမားတော်ဆိုတာ အာနိသင်ကို သိရမယ်လေ"

"…အဲဒီအကြောင်းရင်းအတွက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလေ"

အခြားအကြောင်းရင်းများ ရှိကြောင်း သူ သိသော်လည်း ယခုတော့ အရေးမကြီးတော့ပေ။ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ မော့ကျောင်းဝန်မှာ ဆေးမြစ်များကို အတိအကျ ခွဲခြားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ မဟုတ်ပါ၊ သူ ကိုယ်တိုင် မြည်းစမ်းဖူးသည် သို့မဟုတ် အနံ့ရဖူးပါက သူ မှတ်မိနေသည်။ အဘိုးဖြစ်သူပင် သူ့အစွမ်းကို အံ့ဩလောက်အောင်ပင်။

"ဆေးသမားတော် ဟုတ်လား"

"အို၊ မသိဘူးလား ကျွန်တော်က ဆေးမြစ် ရှာဖွေပြီး အသက်မွေးနေတာ"

"မဖြစ်နိုင်တာ သာမန် ဆေးသမားတစ်ယောက်က အရသာခံရုံနဲ့ အဆိပ်ဆေးလုံးရဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်း တွေကို ဘယ်လိုလုပ် ခွဲခြားနိုင်မှာလဲ"

၎င်းမှာ မဖြစ်နိုင်သည့်အရာ ဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ အံ့ဩပုံကို ကြည့်ရရင် ကျွန်တော် ခန့်မှန်းတာ မှန်သွားပြီထင်တယ်"

အံ့ဩနေသည့် ဂိုချန်းထံ မော့ကျောင်းဝန် လျှောက်သွားသည်။ သူ ရုတ်တရက် နီးကပ်လာသဖြင့် ဂိုချန်းမှာ အလိုလို နောက်သို့ ဆုတ်မိသည်။ ဂိုချန်း အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"မ- မင်း သိရင်ကော ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ အဆိပ်ဖြေဆေး လုပ်ရတာက ပိုတောင် ခက်သေးတယ်"

လိုအပ်ပါက ပေါ့ပါးသည့် သိုင်းပညာကို သုံးရန် သူ၏ ယုံချွမ်အချက်တွင် အတွင်းအား စုစည်းလိုက်သည်။ ဤကောင်လေးမှာ အလွန် ကြောက်စရာကောင်းသည်။ သူ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ မသိနိုင်၍ အဆင်သင့် ဖြစ်နေရမည်။

'သူ့အားက သာမန်လူထက် ပိုသန်မာပေမဲ့ သိုင်းပညာ မသင်ယူရသေးဘူး။ ဒါဆို ပေါ့ပါးတဲ့ သိုင်းပညာ သုံးလိုက်ရင် သူ လိုက်မမှီနိုင်တော့ဘူး'

တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ခြင်း မပြုလျှင် အဆင်ပြေမည်ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

ထိုစဉ်

ခရွတ်

မော့ကျောင်းဝန် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည့်အခါ ခြေထောက်အောက်ရှိ သစ်သားကြမ်းပြင်မှာ ချိုင့်ဝင်သွားသည်။ ကြီးမားလှသော ခြေထောက်အားပင်။

'သေပြီ'

ကျားတစ်ကောင် ခုန်အုပ်သကဲ့သို့ မော့ကျောင်းဝန် လျင်မြန်စွာ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။ နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်ရန်မှာ အချိန်မမီတော့ပေ။

ဖျပ်

မော့ကျောင်းဝန် လက်ဆန့်လိုက်သည်။ လည်ပင်း သို့မဟုတ် ခေါင်းကို ပစ်မှတ်ထားမည်ဟု ထင်ကာ ဂိုချန်း လက်နှစ်ဖက်ကို ကန့်လန့်ဖြတ်ကာ ကာကွယ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။

"အူး"

မော့ကျောင်းဝန်၏ လက်ချောင်းများမှာ သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ အချက်အချာ အမှတ်အသားများကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ဂိုချန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ကောင်လေး သိုင်းပညာ မသိကြောင်း သူ သေချာပေါက် သိသည်။ အတွင်းအား စုစည်းထားသည့် အရိပ်အယောင်လည်း မရှိပေ။ သို့သော် ထိုးနှက်လိုက်သည့် အချက်များမှာ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားစေသည့် အကြောနှင့် စကားပြောမရအောင် လုပ်သည့် အကြောများ ဖြစ်သည်။

'ညာပြောတာ ဖြစ်နိုင်မလား'

သူ့အချက်အချာနေရာကို တိကျစွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ထိုအချက်များ ပိတ်ဆို့သွားပါက လှုပ်ရှား၍ မရ၊ စကားပြော၍ မရ ဖြစ်ရမည်။ သို့သော် ရင်ဘတ် နာကျင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် ကြွပ်ဆတ်သွား သော်လည်း သူ လှုပ်ရှားနိုင်နေသေးသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ..."

ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိဘဲ စဉ်းစားနေစဉ် မော့ကျောင်းဝန် ခေါင်းစောင်းကာ ရေရွတ်သည်။

"အဲဒီလို မဟုတ်ဘူးလား"

"ဘာ"

"အစောင့်ဂမ် လုပ်သလိုမျိုး အတုယူပြီး လုပ်ကြည့်တာ၊ ဒါပေမဲ့ မရဘူး။ ဒီလိုလုပ်ရင် ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်မရ၊ စကားပြောမရ ဖြစ်သွားမယ် ထင်ခဲ့တာ"

မော့ကျောင်းဝန်မှာ အေးဆေးစွာ ပြောသည်။ သူ့စကားကြောင့် ဂိုချန်းမှာ ဆွံ့အသွားရုံသာမက ကြက်သီးပါ ထသွားသည်။ အကယ်၍ ဤစကား မှန်လျှင် သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှကို အတုယူပြီး လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်းလား

'သူ မြင်တာကို အတုယူလိုက်တာလား'

ဘာမျှ မသိလျှင် သူ သိုင်းပညာ သင်ယူထားသည်ဟု ထင်မိလိမ့်မည်။ ထိုအချက်ကို အကြိမ်ကြိမ် လေ့ကျင့်ထားသည်ဟုပင် ထင်မိလိမ့်မည်။ အချက်အချာနေရာများကို အတိအကျ ထိုးနှက်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

'ဒီကောင် ဘယ်သူလဲ'

သူ့တွင် အတွင်းအား ရှိလျှင် အချက်အချာများ ပိတ်ဆို့သွားလိမ့်မည်။ ယခုမူ သူ လေ့ကျင့်မှု မရှိဘဲ အားဖြင့်သာ ထိုးနှက်လိုက်သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားရုံသာ ဖြစ်သည်။ သူ ထိတ်လန့်ပြီး ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေစဉ်၊

ဖမ်း

"အူး"

ဂိုချန်း အမှတ်တမဲ့ ဖြစ်နေစဉ် မော့ကျောင်းဝန်က သူ့လည်ပင်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူ မတ်တပ်ရပ်နေစဉ် ကောင်လေး၏ ပေါင်ကြားကို ကန်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊

ခရွတ်

သူ့လည်ပင်းမှာ အနည်းငယ် လိမ်သွားသည်။ ဒီထက်ပိုပြီး အားသုံးလိုက်လျှင် လည်ပင်း ကျိုးသွားလိမ့်မည်။ အသက်အန္တရာယ် ရှိနေသဖြင့် ဂိုချန်းမှာ တစ်လက်မမျှ မလှုပ်ရှားရဲပေ။

"…န- နင်။ အဆိပ်ဖြေဆေး မလိုချင်ရင်..."

"အာ၊ အဲဒီအကြောင်း။ အစောင့်ဂမ်ဆီကနေ လျှို့ဝှက်ထားရဦးမှာမို့လို့... တကယ်တော့ ကျွန်တော် အဆိပ်ဖြေဆေး မလိုဘူး"

"ဘာ"

သူ ဘာပြောနေတာလဲ သူ အဆိပ်ဖြေဆေး မလိုဘူး ဟုတ်လား? ဘာဖြစ်နေတာလဲဟု သူ စဉ်းစားနေစဉ် မော့ကျောင်းဝန် ပြုံးရင်း ပြောသည်။

"ငယ်ငယ်ကတည်းက အဆိပ်အပင်တွေ အများကြီး စားခဲ့ဖူးတော့ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိသွားပြီလေ"

"ခု- ခုခံနိုင်စွမ်း"

"အင်း၊ စားရင် ဗိုက်တော့ နာတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အစောင့်ဂမ် ပေးတဲ့ အဆိပ်မျိုးလောက်က ကျွန်တော့်ကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်ပါဘူး"

'ကြမ်းတမ်းတဲ့ အဆိပ်မျိုး ဟုတ်လား'

ဂိုချန်းမှာ မယုံနိုင်စွာဖြင့် အံ့ဩသွားသည်။ လက်ရှိ သုံးနေသည့် အဆိပ်ဆေးလုံးမှာ အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာရှင်ပင် အဆိပ်သင့်ပါက တစ်လခန့် အတွင်းအား ပြန်စုစည်းမှသာ ကုသနိုင်မည့် အဆိပ်မျိုး ဖြစ်သည်။

'ဒီကောင် ဘာကောင်လဲ'

အခြားတစ်ယောက်က ပြောပါက သူ စိတ်ကူးယဉ်သည်ဟု သတ်မှတ်မိလိမ့်မည်။ သို့သော် ကောင်လေး၏ စကားကို ငြင်းဆန်ရန် ခက်ခဲလှသည်။ ထိုစဉ် မော့ကျောင်းဝန်မှာ ထူးဆန်းသည့် အရာတစ်ခု လုပ်လိုက်သည်။

ကိုက်

သူ့လက်ညှိုးကို သူ ကိုယ်တိုင် ကိုက်လိုက်သည်။ ဂိုချန်း ဘာလုပ်နေမှန်း မသိသော်လည်း ကောင်လေးမှာ သွေးထွက်နေသည့် လက်ညှိုးကို ဂိုချန်း၏ ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။

"မ- မင်း ဘာလုပ်..."

သူ ငြင်းဆန်၍ မရပေ။ မော့ကျောင်းဝန်၏ လက်ညှိုးမှာ ပါးစပ်ထဲ တိုးဝင်လာသည်။ သွေးစက်များမှာ လျှာပေါ် ကျရောက်ပြီး လည်ချောင်းထဲ စီးဝင်သွားသည်။ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သော်လည်း လည်ပင်းကို ဖမ်းဆုပ်ထားသဖြင့် မျိုချလိုက်ရသည်။ သွေးကို မျိုချပြီး မကြာမီ၊

"အူး"

ရင်ဘတ်မှာ ပူထူသွားသည်။ မီးလောင်သကဲ့သို့ နာကျင်မှုမှာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ မော့ကျောင်းဝန်က လွှတ်ပေးသော်လည်း နာကျင်မှုမှာ ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် အူတွေ လိမ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

"အား"

'အ- အဆိပ်'

မည်သို့ပင် တွေးကြည့်ပါစေ၊ ဤသည်မှာ အဆိပ်ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ဤမျှထိ နာကျင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။ ဂိုချန်း အမြန် အတွင်းအား လှည့်ပတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ မော့ကျောင်းဝန်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ကန်ချလိုက်သည်။

"အူး"

ထိုကြောင့် ကြမ်းပြင်ပေါ် လူးလှိမ့်သွားသည်။ သူ နာကျင်စွာ ခံစားနေစဉ် မော့ကျောင်းဝန် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"အဘိုး ပြောထားတဲ့ မလုပ်ရမယ့် အချက်အချို့ ရှိတယ်။ အဲဒီထဲမှာ ဒါလည်း တစ်ခု အပါအဝင်ပဲ။ အဆိပ်ပင်တွေ အများကြီး စားခဲ့ဖူးတဲ့အပြင် ကျွန်တော့်သွေးမှာလည်း အဆိပ်သင့်နေတယ်လို့ သူ ပြောတယ်"

"ဘာ"

"ကျွန်တော် မွေးထားတဲ့ ခွေးတစ်ကောင်က ကျွန်တော့်သွေးကို လျှာနဲ့ လျက်မိပြီး ဝက်ရူးပြန်သလို ဖြစ်သွားတယ်။ သွေးအန်ပြီး ရူးသွားတာလေ"

"မင်း... မင်း..."

နာကျင်မှုကြောင့် သူ စကားမပြောနိုင်ပေ။ သို့သော် မော့ကျောင်းဝန်မှာ ရယ်မောရင်း သူ့ကို ကြည့်နေသည်။

ဖျပ်

နာကျင်စွာ ခံစားနေစဉ် မော့ကျောင်းဝန်က သူ၏ မေးစေ့ကို ဖမ်းဆုပ်ပြီး မတင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သွန်သင်ပေးသလိုဖြင့် ပြောသည်။

"ရပါတယ် အဘိုးက ကုသနည်းလည်း သင်ပေးထားတာမို့လို့ သက်သာသွားမှာပါ"

"အား"

ဂိုချန်းမှာ မော့ကျောင်းဝန်၏ ဒူးကို ဖမ်းဆုပ်ထားသည်။ စကားမပြောနိုင်သဖြင့် သူ့ကို တောင်းပန်သည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။ ထိုအခါ မော့ကျောင်းဝန်က တောက်ပစွာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အခုချိန်ကစပြီး ကျွန်တော့်ကို အများကြီး ကူညီပေးလိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်"