“အဲ့ဒီလောက်ထိ စွမ်းအားကြီးတဲ့ မိစ္ဆာဆိုရင်…”
မော့ကျောင်းဝန်သည် စာအုပ်ထဲရှိ ‘အစိမ်းရောင်ဝိညာဉ် အကြောင်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ အဝါရောင်ဝိညာဉ်အဆင့်မှာပင် ဤမျှလောက် အသုံးဝင်လျှင်အစိမ်းရောင် ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရရှိပါက အလုပ်များစွာ ပိုမိုလွယ်ကူလာမည် ဖြစ်သည်။
‘နန်းတော်သခင်ရဲ့ တံဆိပ်တုံးကို ရှာရုံတင်မကဘဲ တခြားကိစ္စတွေမှာလည်း အသုံးချလို့ ရနိုင်တယ်’
သူသည် စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ဤကမ္ဘာ၏ နိယာမများကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်ရန် မဟုတ်သော်လည်း၊ သူ အသက်ရှင်သန်ရန်နှင့် ဤနေရာမှ လွတ်မြောက်ရန်အတွက် အစွမ်းထက်သော လက်နက်များ လိုအပ်သည်။
-ခရက်
ထိုအချိန်တွင် ဆေးရုံဆောင်၏ တံခါးပွင့်လာပြီး သမားတော်တစ်ဦး ဝင်လာသည်။ သူသည် မော့ကျောင်းဝန်၏ ပေါင်ဒဏ်ရာကို စစ်ဆေးရန် ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
“သခင်လေး၊ ဒဏ်ရာက ဘယ်လိုနေသေးလဲ”
“တော်တော်လေး သက်သာလာပါပြီ”
မော့ကျောင်းဝန်က ပြုံးပြီး ဖြေလိုက်သည်။ သူ၏ အပြုံးမှာ အလွန်ပင် ရိုးသားယဉ်ကျေးနေသဖြင့် ဆေးသမားမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။ ဆေးသမားသည် ဒဏ်ရာကို ဂရုတစိုက် ဆေးထည့်ပေးသည်။ မော့ကျောင်းဝန်သည် သူ၏ အမူအရာကို အကဲခတ်နေရင်းမှ မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ဒီမှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ နေရမှာလဲ”
“သခင်လေးရဲ့ ဒဏ်ရာက မသေးဘူးလေ အနည်းဆုံး နောက်ထပ် တစ်ပတ်လောက်တော့ နေရပါဦးမယ်”
‘တစ်ပတ်…’
မော့ကျောင်းဝန် တွေးလိုက်သည်။ သူ အချိန်အများကြီး မရှိပေ။ သခင်မကြီးကျောက်က သူမ၏ အစီအစဉ်အတိုင်း လှုပ်ရှားတော့မည် ဖြစ်သည်။ သူမသည် နိမိတ်ဖတ်သူကို ခေါ်လာမည် သို့မဟုတ် နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို သုံးလာမည် ဖြစ်သည်။
‘အဲ့ဒီအချိန်မတိုင်ခင်မှာ ကျွန်တော် ပြင်ဆင်ထားရမယ်’
သမားတော် ထွက်သွားပြီးနောက် သူသည် မိစ္ဆာဘုန်းကြီးကို ခေါ်လိုက်သည်။
“မင်း၊ နန်းတော်အတွင်းက လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို စုံစမ်းဖို့အတွက် နေရာအနှံ့ သွားနိုင်မလား”
မိစ္ဆာဘုန်းကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် နံရံကို ဖောက်ထွက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ မော့ကျောင်းဝန်သည် အိပ်ရာပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်သည်။ သူသည် အိပ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ မိစ္ဆာဘုန်းကြီး၏ အမြင်အာရုံကို မျှဝေခံစားရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။
ဝှစ်...
မိစ္ဆာရဟန်းတော်၏ အမြင်တွင် ယန်မော့ဓားနန်းတော်၏ မြင်ကွင်းများမှာ ပိုမိုရှင်းလင်းလာသည်။ နန်းတော်၏ အဆောက်အအုံများ၊ အစောင့်များ၏ ကင်းလှည့်နေပုံများ၊ နှင့် ပထမဇနီး၏ ဟေးဟွာဆောင်သို့ အစောင့် ဟိုအန်း ထွက်ခွာသွားပုံများကို သူ မြင်တွေ့နေရသည်။
‘ဟိုအန်းက အပြင်ကို ထွက်သွားတယ်။ သူမ ဘယ်ကို သွားမှာလဲ။’
မော့ကျောင်းဝန်သည် မိစ္ဆာဘုန်းကြီးကို သူမနောက်သို့ လိုက်ရန် စိတ်ဖြင့် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ ဟိုအန်းမှာ မြင်းစီးပြီး နန်းတော်အပြင်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။ သူမ၏ ဦးတည်ရာမှာ မန်ချန်မြို့ရှိ ‘တစ္ဆေဝိညာဉ်ခန်းမ’ ဖြစ်သည်။
‘တစ္ဆေဝိညာဉ်ခန်းမ… သူတို့က နိမိတ်ဖတ်သူ မြိုဆင်ရဲ့ နောက်ခံအဖွဲ့အစည်းပေါ့။’
မော့ကျောင်းဝန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ မြှောက်တက်သွားသည်။ သူ လိုချင်သည့် အရာများမှာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပုံရသည်။ သူသည် အစောင့် ဂိုချန်းကို ခေါ်လိုက်သည်။
“ဂိုချန်း”
“ဗျာ… ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ သခင်လေး”
ဂိုချန်းက အခန်းအပြင်ဘက်မှ အလျင်အမြန် ဝင်လာသည်။
“မင်းမှာ အခု အားလပ်ချိန် ရှိလား”
“ရှိပါတယ်… ဘာလုပ်ပေးရမလဲ”
မော့ကျောင်းဝန်သည် သူ၏ အနားသို့ ဂိုချန်းကို ကပ်ခိုင်းပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
“ငါ့ကို အပြင်ဘက်က စာအုပ်ဆိုင်တစ်ခုခုကနေ မှော်အတတ်ဆိုင်ရာ စာအုပ်တွေ ရှာပေးနိုင်မလား။ မီးရှို့ခံလိုက်ရတဲ့ စာအုပ်တွေထဲက အကြောင်းအရာမျိုးပေါ့”
“ဒါ… ဒါပေမဲ့ နန်းတော်အစောင့်တွေက အပြင်ထွက်ခွင့် ပိတ်ပင်ထားတယ်လေ”
မော့ကျောင်းဝန်သည် ဂိုချန်းကို စူးစိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ မင်းကို ခိုင်းတာပေါ့။ မင်းမှာ လုပ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိမှာပါ”
ဂိုချန်းမှာ ချွေးပြန်သွားသည်။ ဤအလုပ်မှာ အလွန် အန္တရာယ်များသည်။ သို့သော် မော့ကျောင်းဝန်၏ အကြည့်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် သူ ငြင်းဆိုရန် ခက်ခဲနေသည်။
“ကျွန်တော်… ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ်”
“ကောင်းပြီ။ အချိန်အကြာကြီး မယူနဲ့ ညနေဆိုရင် ငါ့ဆီကို ပြန်လာခဲ့”
ဂိုချန်း ထွက်သွားပြီးနောက် မော့ကျောင်းဝန်သည် နန်းတော်၏ အနောက်ဘက်သို့ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ရန်သူကို စောင့်ကြည့်ရုံတင်မကဘဲ၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် အားကောင်းအောင် လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် လျှို့ဝှက်ကျမ်း ရှိသည့်နေရာကို သိရန်အတွက် ပိုမို အရေးကြီးသော အချက်အလက်များ လိုအပ်နေသည်။
‘နန်းတော်သခင်ရဲ့ တံဆိပ်တုံး… အဲ့ဒီအရာက ငါ့အတွက် အသက်ကယ်မယ့် ကြိုးတစ်ချောင်း ဖြစ်လာနိုင်တယ်’
သူသည် အိပ်ရာမှ ထထိုင်လိုက်သည်။ ဒဏ်ရာမှာ အနည်းငယ် နာကျင်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူသည် မိမိ၏ အတွင်းအားကို စုစည်းပြီး ဒဏ်ရာကို အမြန်ဆုံး သက်သာအောင် ကုသရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူသည် အချိန်ကို အလကား မဖြုန်းတီးလိုပေ။ တိုက်ပွဲမှာ ယခုမှ စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
ဒုတိယ သခင်လေး မော့အွန်ဖြန်းသည် ကြီးကျယ်သော ရည်မှန်းချက်များ ရှိသည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက သူသည် ယန်မော့ဓားနန်းတော်၏ ဓားသိုင်းများသာမက မိခင် သခင်မကြီးကျန်း၏ မိဘမျိုးရိုးဖြစ်သော ဟွေးဘေချန်မိသားစု၏ လက်သီးသိုင်းပညာကိုပါ ကျွမ်းကျင်စွာ သင်ယူခဲ့ပြီး ထူးချွန်သော သိုင်းပညာ အရည်အချင်းကို ပြသခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် နောက်ထပ် ယန်မော့ဓားနန်းတော်၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာမည်ဟု ယုံကြည်၏။
မော့ယောင်းဟိုမှာ လောဘကြီးပြီး စည်းစိမ်ယစ်မူးနေသူ ဖြစ်သဖြင့် အရည်အချင်း မရှိဟု မော့အွန်ဖြန်း ယူဆသည်။ သို့သော် သူ၏ တွက်ချက်မှုမှာ အနည်းငယ် မှားယွင်းနေသည်။ နန်းတော်သခင်သည် အငယ်ဆုံးသား မော့ယုချွန်းကို ပို၍ သဘောကျနေသည်။ မော့ယုချွန်းမှာ အသက် ၁၄ နှစ်တည်းက ဓားသိုင်းအကုန် ကျွမ်းကျင်ပြီး ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူအဆင့် ရောက်နေသူ ဖြစ်၏။
‘ဒီအခွင့်အရေးကို လွတ်လို့မဖြစ်ဘူး’
နန်းတော်သခင် အသက်အန္တရာယ် ရှိနေခြင်းကို သူက အခွင့်အရေးအဖြစ် မြင်သည်။ အဓိကမှာ တခြား အရည်အချင်းရှိသူများကို ဖယ်ရှားရန်ဖြစ်သည်။ သူ၏ အမြင်တွင် မော့ယောင်းဟိုနှင့် မော့ကျောင်းဝန်တို့မှာ အသုံးမကျသောသူများသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပထမဇနီး သခင်မကြီးကျောက်၏ နောက်ခံကို သူ သတိထားရသည်။
ထိုအချိန်တွင် မော့ကျောင်းဝန်၏ အစောင့် ဂမ်က သူ့ထံသို့ ရောက်လာသည်။ ဂမ်သည် မော့ကျောင်းဝန်ကို စွန့်ခွာပြီး သူ၏ အစောင့်အဖြစ် ခန့်အပ်ပေးရန် တောင်းဆိုသည်။ မော့အွန်ဖြန်းသည် အံ့အားသင့်သွား သော်လည်း ဂမ်၏ အရည်အချင်းကို လိုချင်သည့်အတွက် လက်ခံရန် စဉ်းစားနေသည်။
ဂမ်သည် မော့ကျောင်းဝန်၏ အားနည်းချက်မှာ " သိုင်းပညာကို လုံးဝ မသုံးနိုင်တော့ကြောင်း" ပြောပြ လိုက်၏။ ဤသတင်းမှာ မော့အွန်ဖြန်းအတွက် ဝမ်းသာစရာ ဖြစ်လာသည်။ သိုင်းပညာမတတ်လျှင် နန်းတော်သခင် ဖြစ်ရန် မထိုက်တန်ပေ။ မော့အွန်ဖြန်းက ဂမ်၏ နောက်ခံကို အနည်းငယ် စုံစမ်းထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ခြိမ်းခြောက်ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း ဂမ်ကို သူ၏ အစောင့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်၏။
ညသန်းခေါင်အချိန်၊ လူနာဆောင်၏ ဆေးအံဆွဲ ‘အိုယန်’ နောက်ကွယ်မှ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းကို တွေ့ရှိပြီးနောက် မော့ကျောင်းဝန် အောက်သို့ ဆင်းသွားသည်။ ထိုနေရာမှာ သူထင်ထားသည်ထက် ပို၍ နက်၏။ မြေအောက်အဆင့် သုံးဆင့်ခန့် ဆင်းသွားပြီးနောက် ‘ဂျာ၊ အီ၊ ပင်း၊ ဂျောင်း’ ဟု အမည် တပ်ထားသော ကျောက်တံခါး လေးခုကို တွေ့ရသည်။
နန်းတော်သခင် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ‘ဂျောင်း’ တံခါးကို ရွေးချယ်ဝင်ရောက်လိုက်သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မြေပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာမည့် အဆိပ်မျှား ထောင်ချောက်များကို တွေ့သော်လည်း မျက်နှာကြက်တွင်ရှိသော အပေါက်များကို လက်ချောင်းဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ နံရံကို လျှောက်သွားခြင်းဖြင့် ရှောင်ကွင်းနိုင်ခဲ့သည်။
အထဲတွင် အစားအစာမလိုဘဲ အားဖြည့်ပေးသည့် ဆေးလုံးအိတ်များ၊ ‘မီးလောင်ကျွမ်းသော သစ်သားဓားသိုင်း’ နှင့် ‘မီးလောင်ကျွမ်းသော သစ်သားနှလုံးသား ပြောင်းလဲခြင်းပညာ’ ကျမ်းတို့ကို တွေ့ရသည်။ နောက်ဆုံး သေတ္တာထဲတွင်မူ လူသားရေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ရှေးဟောင်းစာအုပ်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
ထိုအခိုက်တွင် အပေါ်ထပ်တွင် စောင့်ကြည့်နေသော မိစ္ဆာဘုန်းကြီးသည် အလျင်အမြန် ဆင်းလာသည်။ ထိုလူသားရေစာအုပ်ကို မြင်သည်နှင့် မိစ္ဆာဘုန်းကြီးမှာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် မြေပြင်တွင် ဝပ်တွား ရှိခိုးနေတော့သည်။