[ပထမဆုံးအကြိမ် ထိုးဖောက်မှု ]

🔞🔞🔞

ယန့်ဝမ်ပစ္စည်းက တကယ်ကြီးသည်။ သာမန်ထက်ကို အတော်ကျော်နေ၏။ ကြီးလွန်းလို့ ကပ်ပယ်အိတ်နှစ်လုံးမှာတောင် သုက်ရည်တို့ဖြင့် ပြည့်လို့နေသည်။

ဟိုတယ်က အကြီးဆုံးဆိုဒ်ဟူသော ကွန်ဒုံးသည်ပင် သူ့ပစ္စည်းပေါ်မှာ ကြပ်နေပုံရကာ ဖောင်းထနေသော အပြာရောင်သွေးကြောတို့ပင် မြင်နေရသည်။

လီလီသည် မနာလိုသလို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း အကြည့်ချင်းဆုံသွားချိန်၌မူ

သူ့ တင်ပါးအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်လာလေသည်။

သူ့နှလုံးသားက ထိန်းချုပ်မရအောင် တုန်လှုပ်လာလျက် ဒူးများက အိပ်ရာခင်းကို ပွတ်တိုက်ကာ ရှေ့သို့ တရွေ့ရွေ့တွားသွားသော စွပ်ကြောင်းရာတစ်ခု ပေါ်လာလျက်သားရှိသည်။ လီလီသည် အနည်းငယ် နောင်တရလာကာ တွေဝေလာ၏။ စအိုကွဲခြင်းနှင့် လိပ်ခေါင်းရောဂါများ ဖြစ်လာလျှင် ယွမ် ၅၀,၀၀၀ ဖြင့် ကုသနိုင်မည်လားတော့ မသိပါချေ။

ကိုယ်တစ်ဝက်လောက်သာ ရှေ့ရောက်ရုံရှိသေး၊ ယန့်ဝမ်က လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ ညာဘက်လက်ဖြင့် သူ့ခါးကို အလွယ်တကူ ဆုပ်ကိုင်လိုက်လာသည်။ သူ့လက်မက သူ့ခါးချိုင့်လေးပေါ်တွင် အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေလျက်ပင်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန်နှင့်စာလျှင် အတန်ငယ် အေးမြသော လက်က လီလီအား သက်သောင့်သက်သာဖြစ်သွားရကာ မရုန်းတော့ချေ။ သူ့ခြေထောက်တွေကို အနည်းငယ် အကားခံလိုက်ရချိန်မှာတော့ သူရှက်မိနေတုန်းပင်။

အသနားခံရမှာမျိုး သူအင်မတန်မုန်းသည်။ သို့ငြား အနှီအမျိုးသားရှေ့မှာတော့ သူအကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြနေမိကာ ညှာတာပေးဖို့ပင် တောင်းပန်လာမိသည်။

"ကော...."

ယန့်ဝမ်က သူ့စကားကို မတုံ့ပြန်ပေ။ သူ့အကြည့်တို့က ရှုံ့ချည်ပွချည်ဖြစ်၍ ချောဆီများ စီးကျနေသော တွင်းလေးသို့သာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ တင်းတင်း စေ့ပိတ်မသွားတော့ဘဲ အနည်းငယ်ပွင့်ဟနေကာ အလယ်က ပန်းပွင့်လွှာလေးကလည်း နူးညံ့ကာ စိုစွတ်နေသည်က တစ်စုံတစ်ရာကို မျိုချရန် သင့်တော်လှသည့်နှယ်။

ထောက်ထားသော မှိုပွင့်ကြီးကမူ အတော်လေးလန့်စရာကောင်းသည်။ သို့ပေသိ သူမသနားချေ။ထိုအစား ပို၍ပင် ပေပွသွားအောင် မွှေပစ်ချင်လာသည်။

တစ်လက်မချင်းစီ တိုးဝင်လာချိန်မှာတော့ လီလီခေါင်းထဲမယ် "ငါတော့ပြဲပြီ" ဟူသောအတွေးသာ ရှိတော့သည်။

နာကျင်မှုက တစ်ရစ်ချင်းဝင်လာမှုနှင့်အတူ ပို၍ မသက်မသာဖြစ်ကာ အောင့်လာပြီး တွင်းပေါက်က ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော အရာကြီးကို အတင်းညှစ်ထုတ်ရန် အသည်းအသန် လှုပ်ရှားနေသော်လည်း မည်မျှပင် ကြိုးစားစေကာမူ အရာမထင်ချေ။

"ဟာ့...."

နာလွန်း၍ လီလီ မတတ်သာစွာ အော်ညည်းမိတော့သည်။ ရှုပ်ထွေးနေသော အတွေးများက နာကျင်မှုကြောင့် ရှင်းလင်းလာပြီး သူတကယ်ပဲ ခန္ဓာကိုယ်ရောင်းစားနေပါလား ဟူသည်ကို သဘောပေါက်လာစေ၏။

စပေါ်ငွေလေး အရင်တောင်းခဲ့သင့်သည်ပင်။

ယင်းက အပြည့်အဝ ထိုးဖောက်ခံရချိန််မှာ တွေးမိသော လီလီအတွေးပါပင်။

နာကျင်မှုကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ ကျုံ့သွားပြီး ခြေချောင်းများကလည်း စုကွေးသွားကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံးက နီမြန်းလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ချွေးပါးပါးလေးများ စို့ထွက်လာသည်။

လုံးပတ်တစ်ခုလုံးကို တင်းတင်းမျိုထားသော သားရေကွင်းကဲ့သို့ တွင်းပေါက်လေးက ယန့်ဝမ်အား မသက်သာလှစေချေ။ သူ တင်ပါးပေါ်ကို ဖတ်ခနဲ ရိုက်ပစ်လိုက်သည်။ သိပ်အားမပြင်းပေမဲ့ အသံက အတော်ကြွပ်ဆတ်ဆတ်နိုင်လှသည်။ သူက ပြောလိုက်၏။

"နည်းနည်း စိတ်လျှော့စမ်းပါဦး"

လေသံက အနည်းငယ် မတည်မငြိမ်ရှိလှသည်ပင်။

လီလီမှာတော့ ဘယ်လိုမှ စိတ်လျှော့မရပါပေ။

အလွန်နာသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို သံဖြင့် တံစို့ထိုးလိုက်သည့်အလား။ တွင်းလေးသည်လည်း မယုံနိုင်စရာဆိုဒ်အသွင် ကျယ်သွားလောက်ပြီဟုပင် ထင်ရသည်။ ခုချိန်မှာ သူအလုပ်ချင်ဆုံးကတော့ တစ်ဖက်လူအား ဆွဲထုတ်စေလိုခြင်းပင်။

လီလီသည် မသက်မသာဖြစ်လွန်း၍ ခေါင်းကို အိပ်ရာခင်းနှင့် ပွတ်တိုက်ရင်း အသံက နာကျင်သောညည်းတွားမှုတို့ဖြင့် ရောနှောနေ၏။

"နာတယ်...ကော....နာတယ်..အရမ်းနာတယ်"

ယန့်ဝမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခဏအကြာ သက်ပြင်းမှုတ်ထုတ်လာသည်။

"ငါအရင် ထုတ်လိုက်မယ်"

တကယ်ကြီး ထုတ်ဖို့ပြင်နေတော့ လီလီ ငြင်းလိုက်ပြန်သည်။ ထိုသူက ပိုက်ဆံမပေးတော့မှာ ကြောက်၍ပင်။

မည်သို့ဆိုစေ ဒီလောက်အခြေအနေထိရောက်လာပြီဖြစ်ရာ အဆုံးထိလည်းမဖြစ်၊ ပိုက်ဆံလည်းမရဆိုပါက အတော်ရှက်စရာ​ကောင်းပေသည်။

သူ၏အနည်းငယ် ရောင်ရမ်းနေသော အူလမ်းကြောင်းက အမျိုးသား၏ ပစ္စည်းကြီးကို စုပ်ယူထားကာ မလွှတ်ပေးချေ။ လီလီက စိုးရိမ်တကြီးပြောလိုက်သည်။

"အသားကျသွားအောင် လုပ်ပါရစေ...ခဏလေးပါ"

သူက လက်တစ်ဖက်ကို လွှတ်ကာ သူ့အသားချောင်းလေးသူ ဘာအကြံမှ မထွက်တော့စွာ ကိုင်လိုက်သည်။ အကြာကြီး တင်းဖောင်းနေခဲ့ရ၍ဖြစ်မည်။ ဘာမျှတောင်မခံစားရတော့။ ထုံတောင်ထုံသွားသလိုပင်။

လီလီသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် ပွတ်သပ်ပေးနေသော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တင်းမာနေဆဲသာ။ ယခင်က သူ့ကို တောက်လောင်နေစေခဲ့သော ရမ္မက်တရားက နာကျင်မှုကြောင့် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီလားပင် မသိ။

သူ အနည်းငယ်ဒေါသထွက်လာကာ စောင်အနားစကို ကိုက်ရင်း လုပ်ချင်သလို လုပ်ပါတော့ဟုပင် ပြောချင်စိတ်ပေါက်လာရသည်။

ထိုခဏမှာပင် ယန့်ဝမ်က ရုတ်တရက်ကြီး ကိုယ်ကိုင်းချလာကာ လက်တစ်ဖက်ကို ဘေးမှာထောက်၍ တခြားတစ်ဖက်က အရှေ့ဘက်ခြမ်းဆီရောက်လာ၍ သူ့အရာသေးသေးလေးကို ဆုပ်ကိုင်လာလေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ လီလီမှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယီသွား၏။

သူထိတုန်းက ဘာမှ မခံစားခဲ့ရသော သူ့ပစ္စည်းက အမျိုးသားလက်နှင့်ထိလိုက်သည့်ခဏမှာ ထပ်မံတက်ကြွလာကာ အသားချောင်းတစ်ခုလုံးက တဆတ်ဆတ်တုန်လာ၍ ဖော်ပြမရသော တုန်ယီလှိုက်မောခြင်းတွေက အထိခံရသောနေရာကနေ ပျံ့နှံလာသည်။

သူ့ကို ဖိနေသောလက်က နွေးနွေးထွေးထွေး မရှိလှသော်လည်း အထက်အောက် ပွတ်ဆွဲပေးနေသော လက်ငါးချောင်းဖြင့်ပင် လီလီကို တဖြည်းဖြည်း သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်လာစေကာ တင်းထားသော နောက်ပေါက်လေးကိုပင်ပြေလျော့သွားစေ၏။

ရောင်ရမ်းနေသော ခရမ်းရောင်အသားချောင်းဆီကနေ နောက်ဆုံးတွင် တစ်စုံတစ်ရာက ထွက်လာပြီး စေးကပ်ကပ် အရည်တို့က လက်ဖဝါးကို စိုရွှဲသွားစေလေသည်။

လီလီမျက်နှာက ရဲလာပြန်သည်မှာ အရက်မူးနေသောလူနှယ်။ သူမတော်တဆသောက်မိသော ဆေးက အစွမ်းဆက်ပြနေကာ ခဏကြာတော့ အသားတွင်းထဲကလမ်းကြောင်းပင် အနည်းငယ်လှုပ်ရှားလာသည်။

သူ ပြေလျော့သွားတာကိုမြင်တော့ ယန့်ဝမ်က သူ၏ "ညင်သာမှု"ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းကာ လီလီခါးကိုကိုက်၍ အဆင်ပြေလားပင် မမေးတော့ပဲ စတင်ဆောင့်သွင်းတော့သည်။

"အာ့...."

စိတ်ကြွအောင် ညစ်တီးညစ်ပတ်ပြောရမလား တွေးနေတုန်းရှိသေး လီလီခမျာ ခပ်နက်နက်အဆောင့်ခံလိုက်ရရာ ရမ္မက်လျှမ်းစွာ ငိုညည်းမိသွားတော့သည်။

လီလီမျက်လုံးတို့က စိုစွတ်နေကာ သာယာမှုနှင့် နာကျင်မှုက အရိုးထဲထိ ထိုးဖောက်လာ၍ အာရုံကြောတို့ကို ထုံကျဥ်ကာ ယားယံလာစေပြီး နောက်ထပ် ဆောင့်သွင်းမှုကို မနေနိုင်အောင် တောင့်တနေမိတော့၏။

သူတို့နှစ်ယောက် ခန္ဓာကိုယ်ချင်းကတော့ အတော်လေး အံဝင်ခွင်ကျရှိလှသည်။

အသားချောင်းက အောက်ခြေထိ ဖိသွင်းလာချိန် အသားနံရံများကိုပွတ်တိုက်သွားပြီး လီလီကလည်း အချိန်ကိုက် ညှစ်ပေးထားရာ အမျိုးသားမှာ အသက်ရှုသံများ ပြင်းသွားရလျက် လှုပ်ရှားမှုကလည်း ပိုပြင်းထန်လာတော့သည်။

အားက သေလောက်အောင် မနာကျင်စေသော်လည်း လီလီမှာ အလွန်ခံစားကောင်းနေသည်။ အထူးသဖြင့် G spot ကို ပွတ်တိုက်သွားသောအချိန်ဆို ခံစားကောင်းလွန်း၍ ဝိညာဥ့်လွင့်မထွက် ရှိရသည်။

တမင်ကြီး ညည်းနေတာတော့မရှိပေမဲ့ လည်ချောင်းထဲကနေ ညည်းသံတို့က ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်နေကာ အသံက ပုံမှန်ထက် စူးရှ၍ အလွန်အမင်းကို ရမ္မက်ထန်သောအသံပေါက်နေပေသည်။

သူသည်လည်း ထိုးသွင်းခံရချိန်မှာ ပြီးမြောက်သွား၏။

သူဘယ်လောက် ထုထု ထွက်မလာသော အရာက အမျိုးသား၏ ပြုစုအောက်မှာတော့ အသွင်းခံလိုက်ရသည်နှင့်ပင် ပြီးမြောက်သွားလေသည်။

လီလီက အာသာမဖြေတာ အတော်ကြာပြီဖြစ်ရာ သူလွှတ်လိုက်သော သုက်တို့က ထူပျစ်ကာ များပြားလှပြီး အိပ်ရာခင်းဧရိယာအတော်များများကို စိုရွှဲသွားစေသည်။ တချို့က ဝေးဝေးထိစင်သွား၍ တချို့ဆို သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်ပင် စင်သွားသေးသည်။

သူ ပြီးမြောက်သွားချိန်မှာ ယန့်ဝမ်ကမူ သူ့အား ခပ်ပြင်းပြင်း ဆောင့်သွင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး တင်ပါးကို ထပ်ခါတလဲလဲရိုက်နေ၏။ တင်ပါးရိုက်သံ တဖတ်ဖတ်နှင့်အတူ ဆက်နွယ်နေသောနေရာကလည်း ရေသံတစွပ်စွပ်သံကလည်း ထွက်ပေါ်နေလျက်သား။

ထိုးသွင်းခံရပြီးမှ ပြီးမြောက်သော

ခံစားချက်က လီလီ တစ်ခါမှ မခံစားဖူးသော သာယာဖွယ် အထွတ်အထိပ်ရောက်မှုခံစားချက်ဖြစ်သည်။ တစ်ကိုယ်ရည်အာသာဖြေခြင်းနှင့် ယှဉ်လို့မရသော သာယာမှုဆိုတာကတော့ သိသာလှသည်ပင်။ သာယာလွန်း၍ လျှာပင်အနည်းငယ်ဆန့်ထုတ်လိုက်မိ၏။ အပေါ်ပိုင်းကိုယ်တစ်ဝက်က အိပ်ရာခင်းပေါ်မှာ အားပျော့စွာ အဖိခံထားရလျက် အောက်ပိုင်းက သူ့အရည်တို့ဖြင့် စိုရွဲနေတာကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

လီလီမှာ ခဏကြာမှ အသိဝင်သွားသည်။ ယန့်ဝမ်သည်လည်း ပြီးမြောက်သွားပြီဟု သူထက်လိုက်ပေမဲ့ တစ်ဖက်လူက တွယ်ဆက်ထားဆဲဖြင့် ရှေ့နောက် တွန်းထိုးလာချိန်မှာတော့ အနှီလူ မပြီးသေးမှန်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။

လီလီမှာ အနည်းငယ်လှည့်စားခံလိုက်ရသလိုပင်။ အမျိုးသားအများစုကဆယ်မိနစ်အတွင်း ပြီးလောက်မည်ဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း ဤလူကမူ ဟာ့ဒ်ဝဲသာမက ဆော့ဖ်ဝဲလ်ပါ ထူးထူးခြားခြား ထူးချွန်သူဖြစ်နေမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

"ကော...ပုံစံပြောင်းလို့ ရမလားဟင်။ဒူးနာတယ်.."

သူ့ကိုယ်သူ ခပ်ညုညုလုပ်ပြသည်ဟု မထင်သာ်လည်း အထွတ်အထိပ်ရောက်ပြီးနောက်မှာ သူ့အသံက အနည်းငယ် အက်ကွဲနေ၍ ညုတုတုကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

အလွန်ညုလွန်းသည်မှာ သူ့ဟာသူပင် ရှက်သွားကာ မသက်မသာ ဖြစ်သွားရသည်။

ယန့်ဝမ်က မေးလာသည်။

"ဘယ်လိုပုံစံပြောင်းချင်လဲ"

သူ့အရာကို ခပ်ဖြည်းဖြည်းဆွဲထုတ်လာရာ ဆွဲဆန့်ခံထားရသော တွင်းလေးက အနည်းငယ် မသက်မသာဖြစ်လို့သွားသည်။ ဆွဲညှစ်ချိန်မှာတောင် ဟာတာတာကြီးပင်။

လီလီက အားမရှိသော ခြေထောက်တို့နှင့်အတူ ပက်လက်လှန်လိုက်သည်။ မွေ့ရာက အတော်နူးညံ့သော်လည်း ထောက်ထားရသော ဒူးတွေကမူ နီရဲနေသည်။ နှင်းလိုဖွေးဆွတ်နေသော အသားရေနှင့်ယှဥ်သော် သူ့ဒူးလေးတွေက တကယ့်ကို သနားစရာကောင်းနေတော့သည်။ ထို့ပြင် ရမ္မက်သွေးလည်း ကြွယ်လှ၏။

လီလီက လှဲနေရင်း သူ့မျက်ဝန်းတို့က မျက်ရည်စတို့ဖြင့် စိုလဲ့နေသည်။ မီးရောင်က စူးလွန်းရာ ယန့်ဝမ်မျက်နှာကို သေချာမမြင်ရချေ။ မျက်နှာကျနှင့် ခန္ဓာကိုယ်က ယန့်ကျိနှင့် အတော်လေးဆင်လှကြောင်းသာ ဝေဝါးဝါးမြင်မိသည်။ယင်းက သူ့အား အနည်းငယ်နေရတော့ခက်စေ၏။

သို့ပေမဲ့ သူ့ရမ္မက်ဆန္ဒက ထပ်ပြီး နိုးကြားလာပြန်သည်။ ပြီးမြောက်ပြီးခါစ အသားချောင်းလေးက ပြန်မာလာကာ စီးကျလာသောအရည်တို့က ပန်းပွင့်လေးထဲ စီးဝင်သွားသဖြင့် ပူကျစ်ကာ ယားယံလာသည်။ သူ လက်လှမ်းပြီး ထိုးမွှေဖို့ ပြင်လိုက်ပေမဲ့ မထိရသေးခင်မှာပင် ယန့်ဝမ်က သူ့ခြေထောက်တွေကို မြှောက်၍ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ဝင်လာတော့သည်။

"ဟာ့...အင့်..."

ချုပ်တီးမရတော့သော ညည်းသံက လျှံကျလာကာ လေထုအား သရိုးသယီ ထပ်ဖြစ်သွားစေပြန်သည်။

လီလီ သူ့ကိုယ်သူတော့ တရားကျမိသည်။ အသား၏အရသာကို မြည်းစမ်းကြည့်ပြီးနောက်မှာ ၎င်းက အစပိုင်းအနည်းငယ်နာကျင်ရတာတောင်မှ သူကတော့ ဝမ်းသာအားရဖြင့် စုပ်ယူထားကာ အလုပ်ခံရချိန်မှာလည်း သာယာမှုဖြင့် တဆတ်ဆတ်တုန်နေပေသည်။

"အရမ်း...ကောင်းတယ်"

လီလီအော်လိုက်ရင်း သူ့အကြည့်က ထပ်မံမြင့်တက်လာသော ဝမ်းဗိုက်ပြင်ကို မြင်လိုက်ရချိန်မှာတော့ အံ့အားသင့်သွားရတော့သည်။

သူ့ဗိုက်သားပြင်က ဂြိုလ်သားတစ်ကောင်နှယ်တူကာ ထူးဆန်းသောပုံသဏ္ဍာန်ဖြင့် လှုပ်ရှားနေသည်။ အလွန်ထင်ရှားလွန်းသည်မှာ ဗိုက်ကနေ ပေါက်ထွက်တော့မည်နှယ်။ သို့ပေသိ သူပျော်ရွှင်နေလေသည်။

ဆေးအလုပ်လုပ်ပုံက အတော်ကောင်းသည်။ လီလီမှာ အိမွက်မက်နေသလားပင် ထင်မိ၏။ ညည်းသံတွေကို သူမချုပ်တီးနိုင်တော့သလို သူ့ကိုယ်သူလည်း မထိန်းချုပ်နိုင်တော့။

သူ့လည်ချောင်းနှင့် ပါးစပ်က ပွင့်ဟနေကာ သွားရည်တို့က စီးကျနေသည်က မရပ်တော့ချေ။

ပြင်းထန်သော သူ့တုံ့ပြန်မှုက ယန့်ဝမ်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်ပုံရသည်။ အေးစက်သော အမျိုးသားက နောက်ဆုံးမှာ ထက်သန်သောရမ္မက်မီးအောက်မှာ အင်္ကျီကို ချွတ်ပစ်လျက် တောင့်တင်းသန်မာသော ရင်အုပ်ကြွက်သားတို့ကို ဖော်ပြလာတော့သည်။

နှစ်ယောက်သားဟာ နမ်းတောင် နမ်းလိုက်ကြသေး၏။

အစပျိုးသူက လီလီတော့ မဟုတ်ရ။ သူ့မှာ အစလည်းမပျိုးနိုင်ပါချေ။ တစ်ကိုယ်လုံးက တစ်ဖက်လူ ထိန်းချုပ်မှုအောက် ရောက်နေသည်ကိုး။ လှေကြီးထိုးနည်းဖြင့် ယန့်ဝမ်က သူ့ပေါ် ကိုယ်ချင်းထပ်ချကာ တင်ပါးကိုမ,၍ ဆောင့်သွင်းလာ၏။

ထိုအနေအထားက တခြားအနေအထားတွေထက် ပိုအတွင်းကျသည်။ နှစ်ယောက်သားက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဖက်ထားပြီး ရံဖန်ရံခါ ရင်ဘတ်ချင်းပွတ်မိကုန်၍ အသက်ရှုသံများက ရောယှက်နေကာ တစ်ယောက်ရင်ခုန်သံကို တစ်ယောက်ကြားနေရချေသည်။

နှလုံးခုန်သံဖြစ်စေ၊ ညည်းသံဖြစ်စေ ရှင်းလင်းစွာ ကြားနေရပေ၏။

ယန်ဝမ်က သူ့ကို နမ်းလာသည့်အချိန်မှာ လီလီဟာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်နေဆဲပင်။ သူ့နှုတ်ခမ်းတွေက ဟနေရာ အခြားတစ်ဖက်သားက လွယ်ကူစွာဖြင့် သူ့ပါးစပ်ထဲကို ဝင်ရောက်လာပြီး ကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် ခံတွင်းတစ်ခုလုံးကိုခြယ်လှယ်ကာ နူးညံ့သည့် လျှာလေးကို ရစ်ပတ်လာသည်။

ဒါဟာ လီလီ၏ ပထမဆုံး အနမ်းပါပင်။

လီလီဟာ သူ့အနာဂတ်ကို စိတ်ကူးယဉ်မှုတွေ အများကြီး မထားချေ။ "ချစ်ခြင်းမေတ္တာ"ဆိုတာ သူ့ဘဝ၏နောက်ဆုံးအဆင့်မှာပဲ ထား,ထားတာ ဖြစ်သည်။ ပိုက်ဆံမရှိသည့်အချိန်တွေမှာဆို သူ့ကိုယ်သူ ဘယ်လိုခွဲထုတ်ရောင်းချရမလဲ၊ ဘယ်လိုနည်းဖြင့် အမြတ်အစွန်းအများဆုံးရအောင်လုပ်မလဲဆိုတာကိုပဲ တွေးနေခဲ့မိသည်။ သူ့ပထမဆုံးအနမ်းက တန်ဖိုးရှိမည်သာဆိုပါက အရင်တည်းက ရောင်းပြီးပြီပင်။ ခုလည်း ယွမ်၅သောင်း ပက်ကေ့ချ်ထဲမှာ ပါသွားပြီဆိုတော့ရာ သိပ်တော့ မနစ်နာပါချေ။ ထို့ပြင် ခံစားလို့တောင် ကောင်းသေးသည်။

"ခံစားကောင်းတာ" ဘာမှန်း ခုမှ သူခံစားမိတာဖြစ်သည်။ လိင်ဆက်ဆံနေတုန်းမှာတောင် သာယာမှုက နာကျင်မှုနှင့် ရောထွေးနေသော်လည်း သူရရှိလိုက်သော အနမ်းကမူ စစ်မှန်သော ခံစားကောင်းခြင်း ဖြစ်၏။

ခံစားကောင်းလွန်း၍ မနေနိုင်စွာပင် တစ်ဖက်လူလည်ပင်းကို ခပ်တင်းတင်းလေးဖက်၍ မကျွမ်းမကျင်ဖြင့်ပင် နှုတ်ခမ်းနှင့်လျှာကို ရစ်ပတ်စေရင်း အနမ်းကို နက်ရှိုင်းစေလိုက်တော့သည်။