Chapter 27: သူမ တစ်ခုခုဖြစ်နေတာလား?

စုဖေးဖေး သည် စုလင်း၏ လက်ထဲ မှ လက်ကို ဆွဲထုတ်၍ ပေါ့ပေါ့တန်တန်ပြော၏။ “ငါ သိပြီ”

[စုဖေးဖေး ရူးနေတာလား?အလှလေးကို ပိတ်ထားတယ်!]

[အင်း... ညီအစ်မတွေ ဒီလိုဖြစ်သင့်တယ်လို့ ငါတော့ မထင်ဘူး]

[စုလင်း ကို ချစ်တယ်!!]

[ချစ်ရတဲ့ကောင်မလေးရေ! ငါ့ကိုကြည့်ပါ!]

[စုလင်းကိုချစ်တယ်!!!]

စခရင်န်မျက်နှာပြင် သည် အသည်းနှလုံးစတစ်ကာတို့ဖြင့် ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားကာ မှတ်ချက်ထိန်းချုပ်မှုများ ပေါ်လာသည်။

အစတွင် လူအားလုံးက စိတ်ဝင်စားဖွယ်ထင်သော်လည်း ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဒါရိုက်တာလျို ပင် မှတ်ချက်များကဏ္ဍ၌ ထိန်းချုပ်ခံထားရသည် ဟု ခံစားလာရသည်။

[စုလင်းနဲ့ ချောင်ဟဲဖုန်းတို့ရဲ့ ပရိသတ်တွေကို ကြည့်ပြီး ပိုင်စစ်လင်းရဲ့ပရိသတ် အရည်အသွေးမြင့်တာကို သတိထားမိတယ်]

[ဟုတ်တယ်! ပိုင်စစ်လင်းရဲ့ပရိသတ် က ဒီနှစ်ယောက်ရဲ့ပရိသတ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုကောင်းတယ်။ ဒီလို စခရင်န်မျက်နှာပြင် ဖုံးအောင် ရေးကြတာ မတွေ့ဖူးဘူး]

[နင်တို့ မိုက်တယ်များ ထင်နေကြသလား? စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖို့ကောင်းတာဟ! ငါတို့ ဖြတ်သွားဖြတ်လာတွေလည်း အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်ချင်တာဟဲ့!]

ဒါရိုက်တာလျို သည် ဖန်သားပြင်ကို ကြည့်ပြီး ချက်ချင်း သတိပေးစာတိုပို့ခဲ့၏။ နောက်ဆုံးတွင် ပရိသတ်အနည်းငယ်က လာရောက်တောင်းပန်ကြပြီး ‘သူတို့ချစ်ရတဲ့ အိုင်ဒေါလ်ကို မြင်တော့ ပရိသတ်တွေရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားသွားလို့ဖြစ်ကြောင်း၊ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် အားပေးမည်’ ဟု ပြောကြတော့သည်။

ဤအခိုက်တွင် စုလင်း၏ ပရိသတ်အုပ်စု fan group ထဲ၌ အစည်းအဝေးပြုလုပ်နေကြသည်။

စကားပြောသူများမှာ စုလင်း၏ကာလကြာရှည်ပရိတ်သတ်တွေ ဖြစ်ကြသည်။ ဤကြိမ်တွင် စုလင်း က နောက်ဆုံးမိနစ်များမှ ဤရိူးကို လက်ခံခဲ့သဖြင့် ပြင်ဆင်ချိန် နည်းပါးခဲ့သည်။ ‘လူသူကင်းမဲ့သောကြယ်ကျွန်း’ ဆိုသည်ကို ကြားသည်နှင့် နိုးကြားလာကြသည်။

"စုဖေးဖေး မကြာသေးမီက ရေပန်းစားလာတာ သူမရဲ့အစီအစဉ်ကြောင့်ပဲ။ စုလင်း အခုဒီကိုလာရင် အဲဒီအရူးမ က ငါတို့ စုလင်းရဲ့ကျော်ကြားမှုကို အမြတ်ထုတ်မှာ!"

"ဒီအစီအစဉ်က အခုအရမ်းရေပန်းစားနေတယ်။ စုလင်းအတွက် မကောင်းတာမရှိလောက်ဘူး"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဆိုးတွေဖြစ်လာရင် အဆင်သင့်ဖြစ်နေဖို့လိုတယ်။ စုဖေးဖေးနဲ့ ငါတို့ စုလင်းတို့က ဆီနှင့်ရေလိုပဲ။ စုဖေးဖေး တစ်ခုခုလုပ်ရင် သူမကို ဖြုတ်ချမယ်! စုလင်းအတွက် အလျော်ပေးမယ်!"

"မှန်တယ်!"

လူသူကင်းမဲ့သောကျွန်းပေါ်တွင် စုလင်း သည် တစ်ခဏတာမျှ တုန်လှုပ်သွားပြီး နဖူးတွန့်သွားသည်။

စုဖေးဖေး၏ စရိုက်လက္ခဏာ တကယ်ပဲ ပြောင်းလဲသွားပုံပင်။

အခု နည်းနည်း နာမည်ရနေတာ သိနေလို့ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါ့ကြောင့် ဒီလို ယောင်ယောင်ချာချာ လုပ်နေတာများလား? ဒီခွေးမကတော့!

ပထမနှစ်ကြိမ်တုန်းက သူမလက်နဲ့ ဒီခွေးကို မသတ်ခဲ့တာ သူမ အမှားပဲ။

အရင်တုန်းက စုဖေးဖေး ကို ကြယ်ကျွန်းအစီအစဉ်ထဲ ထည့်သွင်းခဲ့စဉ် က စုလင်း သည် တစ်ဦးတည်းသောသမီးဖြစ်ရန် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

ဝံပုလွေကို သူမက စီစဉ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ရှန်းရုံချင်းကလည်း သူမ၏လက်ချက်ပင်။ မူလက တတိယလူရှိသေးသော်လည်း တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ၂ခါ ကြည့်ပြီးနောက် စုဖေးဖေး၏ အပြုအမူ က အလွန်ထူးဆန်းနေသည်ကို သတိထားမိသည်။ သူမကိုယ်တိုင် လာမကြည့်ပါက စိတ်မသက်သာချေ။

သေချာတာက စုဖေးဖေး လုံးဝပြောင်းလဲသွားချေပြီ။

ဤကြိမ်မှာ စုဖေးဖေးကို စုမိသားစု ဆီ ပြန်ခွင့်မပြုလို့မဖြစ်တော့ဘူး!

ဤမိသားစုတွင် သမီးတစ်ယောက်သာ ရှိသင့်သည်။စုဖေးဖေး က သူ့နေရာသူ မသိပါက သူမကိုယ်တိုင် ပြပေးလိုက်မယ်!

စုလင်း၏မျက်လုံး ကျဉ်းမြောင်းကာ မျက်နှာအမူအရာပြောင်းသွားခဲ့ချေသည်။ မကြာခင်တွင် သူမ စုဖေးဖေး ထံ လှည့်ကာ ပြန်ပြုံးပြ၍ ပြောလေသည်။ “လက်မကိုင်ချင်လည်း ရပါတယ်၊ ညီမ ညစ်ပတ်မှာစိုးလို့မလား?”

ထိုစကားပြောပြီးနောက် သူမ၏မျက်နှာထက်ဝယ် ဝမ်းနည်းသွားသောအမူအရာ ထပ်မံတပ်ဆင်ထား၏။

[အိုး...ငါ့နတ်သမီးပါလား!]

[ငါငိုချင်လာပြီ! စုလင်း က တကယ်ကောင်းတဲ့သူပါ။ သူမကို အနိုင်ကျင့်မယ့်သူရှိရင် ငါ့ကို အရင်ကျော်ဖြတ်ရမယ်ဟေ့!]

အရင်တုန်းက စုလင်း ဤသို့လုပ်လျှင် စုဖေးဖေး စိတ်မကောင်းဖြစ်ကာ မကြာခဏ တောင်းပန်လေ့ရှိသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ချောင်ဟဲဖုန်းကိုပါ ခေါ်လာသဖြင့် စုဖေးဖေး က သူမ၏ခြေထောက်တွင် ဝပ်နေမည်မှာ သေချာသည်။

'ဟုတ်၏' ဟု စုလင်း တွေးသည်။— 'စုဖေးဖေး ဖြစ်စေ၊ ချောင်ဟဲဖုန်း ဖြစ်စေ... သူတို့အားလုံး ငါ့လက်အောက်ခံပဲ!'

၁စက္ကန့်…

၂စက္ကန့်…

၃စက္ကန့်…

စုလင်း စိတ်ထဲတွင် အချိန်ကို ရေတွက်နေသည်။ ၁၀စက္ကန့်အထိ စုဖေးဖေး စကားမပြောသေး။ ထို့အစား နောက်မှရှိနေသော ချောင်ဟဲဖုန်း က ရှေ့သို့ လှမ်းလာသည်။

"စုဖေးဖေး! မင်း ဘယ်လိုအစ်မလဲ? မင်းရဲ့ညီမ ဝမ်းနည်းနေတာ မမြင်ဘူးလား?"

စုဖေးဖေး သူ့ကို အေးစက်သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေချေသည်။ ပြန်ပြောရန် စိတ်ကူးသော်လည်း ရုတ်တရက် စိတ်မသက်မသာဖြစ်လာပြီး နဖူးတွန့်သွားသည်။

မှတ်ဥာဏ်များ က လူတစ်ယောက်၏ စိတ်နှလုံးကို ဖွဲ့စည်းထားသည်။ သူမက ချောင်ဟဲဖုန်း အပေါ် သဘောကျခြင်း မရှိတော့သော်လည်း သူ့ကိုမြင်သောအခါ မူလခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင် ၏ ခံစားချက်များ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည်။

[ဟုတ်သား! စုပိုင်အိုးသင်္ဘောခရီးသည်များ ကို နိုးကြပါ! သင်္ဘောမြုပ်တော့မယ်! စုဖေးဖေး က ချောင်ဟဲဖုန်းကို ကြိုက်နေတုန်းပဲ!]

[အရင်က သူ့ ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လူငှားခဲ့တယ် မလား? ဘယ်လောက်ချစ်လိုက်သလဲ?]

[စုဖေးဖေး၊ အရူးမ! ကိုယ့်ညီမလေးကို ဘာလို့ အခုလို ဆက်ဆံနေတာလဲ!]

[စုပိုင်အိုးသင်္ဘော အစေခံလုံးလုံး မဖြစ်ရ! ဖေးဖေး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ပါ! ပိုင်စစ်လင်း ကိုရင်ဆိုင်တဲ့အချိန် က စွမ်းအားတွေ ဘယ်ရောက်သွားလဲ!]

ချောင်ဟဲဖုန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ မောက်မာစွာ တက်လာပြီး လေသံမှာ အားနည်းသွားသည်။

"မှားတာသိရင် ပြင်ရမယ်။ မင်းက အစ်မကြီးဆိုတော့ ညီမလေးကို နှစ်သိမ့်ပေးသင့်တာလေ”

"သူမ ဘာမှားခဲ့တာလဲ?" ပိုင်စစ်လင်း ထံမှ ရုတ်တရက် အသံထွက်လာပြီး စုဖေးဖေးဘေးတွင် ရပ်ကာ ချောင်ဟဲဖုန်းကို ရင်ဆိုင်လေသည်။

[Oh my! အကောင်းဆုံးသရုပ်ဆောင် က ဇနီးကို ကာကွယ်နေပြီဟ!]

[စုလင်းကို နားမလည်ဘူး။ ဒီလောက်ကြီး ဘာလို့အရေးတကြီးလုပ်နေတာလဲ?]

[စုလင်း ရဲ့နှလုံးသား က ဖန်နဲ့လုပ်ထားတာလေ၊ ဒါကို စုဖေးဖေး မသိဘူးလား? ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနှောက်ယှက်နေတာပဲ! ပိုင်စစ်လင်းရဲ့ပရိသတ်တွေ ဦးနှောက်မဲ့နေကြသလား?]

[မပြောတတ်တော့ဘူး။ ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်…လူတိုင်း က မင်းရဲ့ စုလင်းကို ဂရုစိုက်ရမယ်။ ဒီအလွယ်တကူထိခိုက်တဲ့သူကိုလေ... ဟား….ဟား]

[စုဖေးဖေး ဆီ အညစ်အကြေးပစ်တာ အဆင်ပြေသေးတယ်၊ ပိုင်စစ်လင်း ကိုတော့ ဆွဲမချနဲ့!]

စုဖေးဖေး ခဏလောက်နေမှ သက်သာလာသည်။ ထို့နောက် လက်ဆန့်ကာ ပိုင်စစ်လင်းကို နောက်သို့ဆွဲချလိုက်သည်။

အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်က သူမအတွက် ရပ်တည်တယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုလောဂျစ်ကြီးလဲ?

သို့သော် ဤလုပ်ရပ်ကို လူတိုင်းက ကွဲပြားစွာ မြင်ကြသည်။

ပိုင်စစ်လင်း၏ မျက်လုံးများ မှောင်မည်းလာပြီး စုဖေးဖေးကို ငေးကြည့်သည်။ သူ၏အကြည့် သည် မျက်နှာမှ သူ့ကိုဆွဲထားသော လက်ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာရွေ့သွားသည်။

[ဘုရားသခင်! ဖြစ်နေပြီ!]

[စိတ်ပျက်နေတဲ့ပုံပဲ၊ သူ့မျက်လုံးတွေကိုကြည့်လိုက်! သူမအတွက်ရပ်တည်ပေးနေပေမဲ့ သူမက တခြားယောက်ျားကို မထိခိုက်စေချင်လို့ တားနေတာ! ဒီနာကျင်စရာ အချစ်ဇာတ်လမ်းကြီး ငါ မကြည့်နိုင်ဘူး!]

[လက်လျှော့လိုက်။ စုဖေးဖေး က မင်းနဲ့မထိုက်တန်ဘူး]

[သင်္ဘောနစ်နေပြီဟေ့...]

ချောင်ဟဲဖုန်း သည် စုဖေးဖေး၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ပြီး မောက်မာစွာ မျက်ခုံးပင့်ကာ ပြုံးလေ၏။ — 'လာခါနီး တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကြည့်တုန်းက စုဖေးဖေး ပြောင်းလဲသွားတယ်ထင်တာ။ အခု ပိုလှလာတဲ့အပြင် ထူးဆန်းလည်းလာတယ်’

ဒါပေမယ့် သူမ က အတူတူပဲမဟုတ်လား? အရူးမလေ…။

အရင်လိုပဲ သူ့ကိုမြင်ရင် လက်ယမ်းပြလျက် ခွေးလိုအမြီးလှုပ်မယ့် အရူးမ၊ သူ့စိတ်ထဲမှာ နှာခေါင်းရူံ့နေသော်လည်း မျက်နှာထက်တွင် ထုတ်မပြချေ။

"တော်တော့၊ စုလင်းကို တောင်းပန်လိုက်၊ ငါ..."

"တောင်းပန်ရမယ်?" အနီရောင်နှုတ်ခမ်းများထဲမှ အေးစက်သောအသံထွက်၏။

ချောင်ဟဲဖုန်း မှာ စကားဖြတ်ခံရသဖြင့် တုန်လှုပ်သွား၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပိုင်စစ်လင်းလည်း အံ့အားသင့်စွာ စုဖေးဖေးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လေသည်။