အခန်း (၆) - မျိုးရိုးဗီဇ ပြုပြင်ထားသူများ
ဟူယားက လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားလိုက်ပြီး ထိုလူကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန်ထုတ်လိုက်သည်။
'ဝုန်း!'
လင်ရှောင်ဆုမှာ မြေအောက်ခန်းထဲ၌ မုန်တိုင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ပြန်ပေးသမားမှာ ဝဲဘက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီးမှ နံရံကို ပြန်ကန်ကာ အနက်ရောင် ဓားမြောင်တစ်ချောင်းဖြင့် ဟူယား၏ လည်ပင်းကို ရည်ရွယ်ပြီး တိုက်ခိုက်လာသည်။ ဟူယားက ကိုယ်ကို လှည့်၍ ရှောင်တိမ်းလိုက်ကာ ထိုလူ၏ ခေါင်းကို လက်ဖြင့် အားပါးတရ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ထိုလူမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အပြင်းအထန် ပစ်ပေါက်ခံလိုက်ရပြီး သတိလစ်မူးမေ့သွားတော့သည်။
ရဲအမျိုးသမီး ကျိုးမေ၏ လက်ထဲမှ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးမှာ တုန်ယင်နေသည်။ ရဲတစ်ယောက်ဖြစ်သည့်တိုင် ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော အခြေအနေမျိုးကို သူမ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးပေ။ ဟူယား၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ လျင်မြန်လွန်းသည်။
"ရှာတွေ့ပြီ!"
လင်ရှောင်ဆု၏ အသံထွက်လာသည်။ ဟူယား အထဲကို ဝင်ကြည့်လိုက်ရာ အိတ်များပုံပေါ်တွင် ကလေးငယ် ကျန်းယန်မှာ မူးယစ်ဆေးအရှိန်ဖြင့် အိပ်ပျော်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျိုးမေမှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ ဖုန်းပင် မကိုင်နိုင်တော့ပေ။
နောက်ပိုင်းတွင် လင်ရှောင်ဆုမှာ ကျိုးမေ၏ မေးခွန်းထုတ်ခြင်းကို ခံရသည်။
"မင်း နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ"
"ဘာလို့ မေးတာလဲ"
"မင်းရဲ့ အမှုဖြေရှင်းပုံက လက်တွေ့နဲ့ မကိုက်ညီဘူး၊ သိပ်ဆန်းလွန်းနေတယ်။ မင်း ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်" ဟု ကျိုးမေက အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
ဟူယားက ဝင်ပြောလိုက်သည် - "သူက ကျွန်မနဲ့ အတူရှိနေတာပါ။ သူက အနံ့ခံတဲ့ စွမ်းရည် ရှိတယ်၊ အဲဒါကြောင့် ရှာတွေ့တာပါ"
"အနံ့ခံတာလား? မင်းက ခွေးတစ်ကောင်လား" ဟု ကျိုးမေက သံသယဖြင့် မေးသည်။ လင်ရှောင်ဆုကလည်း "ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် တောင်ပေါ်က ဆင်းလာတာဆိုတော့ အနံ့ခံတာ ကျွမ်းကျင်တယ်" ဟု ရယ်ရယ်မောမောပင် ဖြေလိုက်သည်။
ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်မှ ထွက်လာပြီးနောက် ကျိုးမေက ဖမ်းမိထားသော ပြန်ပေးသမားကို ကြည့်ကာ မျက်နှာပျက်သွားသည်။ "ရဲအုပ်ကြီး၊ ဒီလူက 'မျိုးရိုးဗီဇ ပြုပြင်ထားသူ ဖြစ်နေပြီ!" ရဲအုပ်ကြီး၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။
မျိုးရိုးဗီဇ ပြုပြင်ထားသူများ ဆိုသည်မှာ ခေတ်မီနည်းပညာဖြင့် ဗီဇများကို ရောစပ်ကာ လူသာမန်ထက် သန်မာအောင် ဖန်တီးထားသူများ ဖြစ်သည်။ ရဲတပ်ဖွဲ့က စက်ကိရိယာဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရာ ထိုလူ၏ ပါးစပ်မှ အပြာရောင်အလင်းတန်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက မျိုးရိုးဗီဇ ပြုပြင်ထားသူ အစစ်အမှန် ဖြစ်နေသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် လင်ရှောင်ဆုနှင့် ဟူယားမှာ စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် စကားပြောကြသည်။ "ဟူယား၊ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း သာမန်မဟုတ်တော့ဘူးနော်။ အစောက တိုက်ခိုက်လိုက်တာကို ကြည့်ပါဦး" လင်ရှောင်ဆုက ပြောသည်။
ဟူယားမှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ဟန်ဖြင့် "ငါ့အသားအရေကို အပ်နဲ့တောင် ဖောက်လို့မရတော့ဘူး။ ငါ... ငါ အနာဂတ်မှာ အိမ်ထောင်ပြုနိုင်ပါ့မလား" ဟု မေးသည်။
လင်ရှောင်ဆုက ရယ်မောကာ "စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဘယ်သူမှ မယူရင် ငါပဲ ယူမှာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထိုညသန်းခေါင်ယံတွင် ရဲဌာန၏ အမိုးပေါ်သို့ လျှပ်စစ်သံလိုက်ဖြင့် ပျံသန်းနိုင်သော ယာဉ်တစ်စီး ဆင်းသက်လာသည်။ ယာဉ်ပေါ်မှ လူငယ်နှစ်ယောက် ဆင်းလာသည်။ အမျိုးသားက "ချန်ယဲ့" ဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီးမှာ အလွန်လှပသည်။ သူတို့သည် "ချန်လုံ" ဟုခေါ်သော အလွန်လျှို့ဝှက်သည့် အဖွဲ့အစည်းမှ ဖြစ်သည်။
"ကျုပ်တို့က ခေါင်းကိုးလုံးမြွေရဲ့ 'သွေးစက်လက်နက် စီမံချက်' သွေးစက်လှံ အစီအစဉ်ကို စုံစမ်းဖို့ ရောက်လာတာပါ။ ဒီစီမံချက်က ကလေးတွေရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ ဗီဇတွေကို ခိုးယူပြီး သူတို့ကို စစ်သည်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ" ဟု ချန်ယဲ့က ပြောသည်။
ရဲအုပ်ကြီးတို့မှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ အမှုမှာ ကြီးမားလှပေသည်။ "အဲဒီလူကို ဘယ်မှာ ထားထားလဲ" "အထူးထောင်ထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း ခွဲထားပါတယ်" "ကောင်းပြီ၊ ညတွင်းချင်းပဲ စစ်ဆေးမယ်!" ချန်ယဲ့က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
လင်ရှောင်ဆုတို့က စတင်ဝင်ရောက်ပတ်သက်မိသော ဤအမှုမှာ ယခုအခါတွင် နိုင်ငံတော်အဆင့် လျှို့ဝှက်ကိစ္စကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။