အခန်း (၉) တောင်ထိပ်နှစ်ခုကို ဂါရဝပြုခြင်း
"ကျွန်မမှာ ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်အမြစ် ရှိတယ်လို့ ပြောတာလား"
ဘေးမှ ပြုံးနေသော ဟွမ်ထျန်းဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲကို ဟူရှီယောင်က မေးလိုက်သည်။
ဟွမ်ထျန်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"အရမ်းကောင်းတာပဲ... တကယ်ပဲ ကျွန်မမှာ ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်အမြစ် ရှိနေတာပဲ..."
အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ဟူရှီယောင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ကောင်းကင်ထက်ရှိ တောင်ထိပ်သခင်များ ပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
"ဘယ်လို ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်အမြစ်မျိုးလဲ"
ကောင်းကင်ထက်တွင် ကျန်ရှိနေသေးသော အမျိုးသမီး တောင်ထိပ်သခင်များမှာမူ မတည်ငြိမ်နိုင်တော့ပေ။
သို့သော် ဟူရှီယောင်က မည်သည့်တောင်ထိပ်သို့ ဝင်ရောက်ရမည်ကို ရွေးချယ်ခြင်း မရှိသေးပေ။
ယင်းအစား သူမသည် ခုန်ဆွခုန်ဆွဖြင့် ဝူရှန်းထံသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။
သူမသည် ဝူရှန်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဖက်လိုက်သည်။
"ဝူရှန်း.. ငါ့မှာ ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်အမြစ် ရှိနေပြီ... အရမ်းကောင်းတာပဲ..."
ဝူရှန်းကို ဖက်ရင်း ဟူရှီယောင်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်အမြစ်က သူမတွင် ဝူရှန်းကို မှီနိုင်မည့် အရည်အချင်း ရှိနေကြောင်း ပြသနေပေသည်။
"ပြွတ်..."
ထို့နောက် သူမသည် ဝူရှန်း၏ ပါးပြင်ကို နမ်းလိုက်သည်။
ဝူရှန်းလည်း အလွန်တရာ ရုန်းကန်ရခက်ခဲသွားခဲ့သည်။
‘မင်း ပျော်ချင်ရင် ပျော်လေ... ဘာလို့ ငါ့ကို လာနမ်းတာလဲ..’
"ဟူရှီယောင်…ငါ့မှာ ဇနီးတစ်ယောက် ရှိနှင့်ပြီးသားနော်..."
ဝူရှန်းက စနောက်သလို ပြောလိုက်သည်။
ဟူရှီယောင်သည် သူမ၏ တည်ငြိမ်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် ဝူရှန်းကို အမြန်လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
ဟူရှီယောင်က…
"အဲ့ဒီလောက်ကြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်မကြီးနဲ့…ငါက ပျော်လို့ပါ.. ရှင်က ဘာတွေအလွန်အကျွံတွေ တွေးနေတာလဲ"
ထိုချိန်…တောင်ထိပ်သခင် အချို့သည် ဟူရှီယောင်၏ အနားသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
"ငါက ထျန်းဒန်တောင်ထိပ်(ကောင်းကင်ဆေးတောင်ထိပ်) ရဲ့တောင်ထိပ်သခင် ထော့ပါရှီယွဲ့ ပါ ငါတို့ရဲ့ တောင်ထိပ်ကို လာချင်လား"
အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်ဝန်းများ.. ဖြူစင်ဝင်းပသော မျက်နှာနှင့် မီးနီရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သူမကိုယ်သူမ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။
ဘေးမှ တောင်ထိပ်သခင်ကလည်း အလျှော့ပေးမည့် ပုံစံမရှိပေ။
အမျိုးသမီးတောင်ထိပ်သခင်မှာ အလွန်တရာ လှပနေပြီး သူမ၏ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် မျက်နှာလေးသည် အမျိုးသားများစွာကို မှေးမှိတ်သွားစေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။
သူမ၏ ဖျော့တော့သော အပြာရောင်ဝတ်စုံက သူမကို အလွန်တရာ စင်ကြယ်ဖြူစင်ကာ အပြစ်ကင်းစင်နေစေပုံ ပေါ်နေစေပြီး သူမသည် တောင်ထိပ်တစ်ခု၏ တောင်ထိပ်သခင်ဖြစ်နေကြောင်း လုံးဝ မထင်ရပေ။
"ငါက ထျန်းကျန်းတောင်ထိပ် (ကောင်းကင်အမှန်တရားတောင်) ရဲ့ တောင်ထိပ်သခင် ယွင်ချင်းယာ ပါ..ငါတို့ရဲ့ တောင်ထိပ်ကို လာခဲ့ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်" ထိုအမျိုးသမီးက ပြောလိုက်သည်။
ဟူရှီယောင်သည် မည်သည့်တောင်ထိပ်ကို ရွေးချယ်ရမည်ကို လက်ရှိတွင် မဆုံးဖြတ်နိုင်သေးပေ။
ထိုယောင်္ကျားလေး တောင်ထိပ်သခင်များကိုမူ သူမ လုံးဝ ရွေးချယ်မည် မဟုတ်ပေ။
ထို့နောက် သူမသည် ဝူရှန်းဘက်သို့ လှည့်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။
ဟူရှီယောင်၏ အကြည့်ကြောင့် ဝူရှန်းမှာ ဗျာများသွားခဲ့သည်။
တောင်ထိပ်ကို မင်းဘာသာ ရွေးလေ.. ဘာလို့ ငါ့ကို လာကြည့်နေတာလဲ…
ထိုတောင်ထိပ်သခင် နှစ်ဦးစလုံးသည်လည်း ဝူရှန်းကို သတိပြုမိသွားခဲ့ကြသည်။
ထိုမျက်ဝန်းနှစ်စုံမှာ သတ်ပစ်ချင်နေသည့် ပုံစံမျိုး ပေါ်နေခဲ့သည်။
အကြည့်များသည် သူ့ကို မပြောသင့်သည်များကို မပြောရန် သတိပေးနေခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။
မူလက ဝူရှန်းသည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းမပြုဘဲ ဘေးဖယ်နေရန် စဉ်းစားထားခဲ့သည်။
"ဝူရှန်း.. ငါ ဘယ်တောင်ထိပ်ကို ရွေးချယ်သင့်လဲ"
ဝူရှန်း၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်ကာ ဟူရှီယောင်က လှုပ်ယမ်းပြီးမေးလိုက်သည်။
ထိုမိန်းကလေး၏ လေသံကြောင့် ဝူရှန်းမှာ အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်သွားခဲ့သည်။
ဒါက သူ့ကို မီးဖိုပေါ်တင်ကာ ကင်နေခြင်း မဟုတ်ပေဘူးလား။
ဝူရှန်းသည် နည်းလမ်းရှာရန် အတန်တန် စဉ်းစားသော်လည်း မည်သည့်နည်းလမ်းမှ မတွေ့ရပေ။
"ကောင်းပြီလေ…ငါ ဝိညာဉ်အမြစ် သွားစစ်လိုက်ဦးမယ်..."
အကြောင်းပြချက် ပေးကာ ဝူရှန်းသည် ခေတ္တထွက်သွားခဲ့သည်။
ဝူရှန်းသည် ဝိညာဉ်စစ်ဆေးရေးစင်မြင့်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ သူ၏ လက်ဖဝါးကို တင်လိုက်သည်။
"အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အမြစ်..."
တာဝန်ခံ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဝူရှန်း အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
"ငါ့မှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အမြစ်ပဲ ရှိတာလား" ဝူရှန်းက အံ့သြတကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။
သူတစ်ဦးတည်း အံ့အားသင့်သွားသည် မဟုတ်ဘဲ မဝေးလှသောနေရာတွင် ရှိနေသော ဟူရှီယောင်လည်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
ဝူရှန်းလို ထူးချွန်သော အရည်အချင်းရှိသူတစ်ဦးတွင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အမြစ်သာ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ဝူရှန်းကမူ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အမြစ် ရှိသည်ဖြစ်စေ.. မရှိသည်ဖြစ်စေ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။
သူသည် ဒီအရာကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အနမ်းများ ကြောင့်သာမြင့်တက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်အမြစ်နှင့်ဘာမှမဆိုင်ခဲ့ပေ…
ဝူရှန်းသည် ဟူရှီယောင်၏ အနားသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။
မမျှော်လင့်ဘဲ ဟူရှီယောင်သည် သူ့ကို ဖက်တွယ်ကာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။
"အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အမြစ် ရှိနေတာနဲ့ ဘာဖြစ်လဲ..ကျွန်မရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ ရှင့်ရဲ့ အရည်အချင်းက ဘယ်သူနဲ့မှ မယှဉ်နိုင်အောင် ထူးချွန်ဆဲပါပဲ"
ဟူရှီယောင်က နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။
ဒီလောက် ကြီးမားသော ခွန်အားရှိသည့် ဝူရှန်းတွင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အမြစ်သာ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူမ မည်သို့ဖြင့် တွေးမိမည်နည်း။
သူမ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဝူရှန်းကိုသာ လက်ခံပေးမယ်ဆိုရင် ကျွန်မလည်း လိုက်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်" အလွန်တရာ ခိုင်မာသော အကြည့်များဖြင့် တောင်ထိပ်သခင်မ များကို ဟူရှီယောင်က ပြောလိုက်သည်။
ဟူရှီယောင်၏ ပုံစံကို ကြည့်ရသည်မှာ လိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်ပေ။
ဝူရှန်းသည် ဟူရှီယောင်ကို တစ်ချက် ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူမသည် အလိုလိုက်ခံထားရသော သခင်မလေးတစ်ဦး၏ စိတ်မျိုးသာ ရှိသေးသည်ဟု ဝူရှန်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
အခက်အခဲကြုံမှ မိတ်ဆွေစစ်ကို သိနိုင်သည်ဟူသော ဆိုစကားမှာ လုံးဝ မှန်ကန်ပေသည်။
ထော့ပါရှီယွဲ့နှင့် ယွင်ချင်းယာတို့သည် အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံး ငါတို့ရဲ့ တောင်ခြေရင်းမှာ အခြေချလို့ရပါတယ်..."
ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ယွင်ချင်းယာက ပြောလိုက်သည်။
ဒီလို သစ္စာရှိသော ဟူရှီယောင်ကို လက်လွှတ်ဆုံးရှုံးသွားစေရန် သူမ လုံးဝ ခွင့်မပြုပေ။
တောင်ထိပ်နှစ်ခုစလုံးသည် ယခင်က အမျိုးသားတပည့်များကို မည်သည့်အခါကမျှ လက်ခံခဲ့ဖူးခြင်း မရှိပေ။
သို့သော် ဟူရှီယောင်အတွက် တစ်ကြိမ်တော့ ခြွင်းချက်တစ်ခု လုပ်ပေးလိုက်လျှင် ဘာဖြစ်သွားလဲ။
"ယွင်ချင်းယာရဲ့ နည်းလမ်းကိုလည်း ငါ သဘောတူပါတယ်" ဟု ထော့ပါရှီယွဲ့က ယွင်ချင်းယာကို မကြိုက်သော်လည်း လက်ခံလိုက်သည်…
"လူငယ်လေး… ဒီလိုမျိုး ကောင်းမွန်တဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရတာ ရှင့်ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပါပဲ"
ဝူရှန်း တစ်ခုခု ပြောတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ဟူရှီယောင်က သူမ၏ လက်ဖြင့် ဝူရှန်း၏ ပါးစပ်ကို လာရောက် အုပ်ပိတ်လိုက်သည်။
ယခုအချိန်တွင် ဟူရှီယောင်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ နီရဲနေခဲ့သည်။
သူမသည် ဝူရှန်းအတွက်ကြောင့် အထင်လွဲမှုကို သည်းခံနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝူရှန်းသည် သူမ၏ တာအိုလက်တွဲဖော် မဟုတ်ကြောင်း သိသွားပါက ဒီလို အခြေအနေကောင်းများ ရရှိမည် မဟုတ်ပေ။
ထိုခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးသည် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လျင်မြန်စွာ ချမှတ်လိုက်ကြသည်။
ဟူရှီယောင်ကို အတူတကွ လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ပေးရန် ဖြစ်သည်။ အထက်လူကြီးများလည်း သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။
ဒီလို ဖြစ်ရပ်မျိုးမှာ တပည့်လက်ခံ သမိုင်းတွင် ယခင်ကလည်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့ဖူးပြီး ခြွင်းချက်များလည်း ရှိခဲ့ဖူးသည်။
တောင်ထိပ်သခင်များကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူတို့အုပ်စုသည် ထျန်းကျန်းတောင်ထိပ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။
ထော့ပါရှီယွဲ့ကလည်း သဘာဝအလျောက် အတူတကွ လိုက်ပါလာခဲ့ပြီး ဟူရှီယောင်ကို ပိုမိုနီးစပ်စွာ သိကျွမ်းလိုနေခဲ့သည်။
မကြာမီမှာပင် သူတို့သည် ခမ်းနားကြီးကျယ်ကာ မြူငွေ့များ ဆိုင်းနေသော တောင်ထိပ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
မြင့်မားလှသော နန်းဆောင်များနှင့် ပြာသာဒ်ကြီးများသည် ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ထိုးဖောက်တက်လျက် အလွန်တရာ ခမ်းနားထည်ဝါလှပနေကြပေသည်။
ထိုတောင်ထိပ်တွင် အမျိုးသမီးတပည့်များသာ အပြည့်ရှိနေသည်။
အမျိုးသမီးတပည့်အချို့မှာ ပါးလွှာသော ပိုးဖဲစအဝတ်အစားများကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး တောင်ထိပ်သခင်က အမျိုးသားတပည့်တစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။
"အမလေး... ယောကျ်ားတစ်ယောက် ပါလာတယ်"
"ဘာလို့ တောင်ထိပ်သခင်က အမျိုးသားတပည့်တစ်ဦးကို ခေါ်လာတာလဲ"
"ဒါက တောင်ထိပ်သခင်ရဲ့ ပုံစံနဲ့ လုံးဝ မတူဘူး..."
"တောင်ထိပ်သခင်က ယောကျ်ားတွေကို မုန်းတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတာပဲ…ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"
"ဘယ်သူသိမှာလဲ... နည်းနည်းလောက် စုံစမ်းကြည့်ကြတာပေါ့"
အမျိုးသမီးတပည့်များ၏ ပြောဆိုဆွေးနွေးသံများကို နားထောင်ရင်း ဝူရှန်းသည် ယွင်ချင်းယာဘက်သို့ ခိုးကြည့်လိုက်သည်။
ယွင်ချင်းယာက သူမ၏ ခေါင်းကို အနည်းငယ် နောက်သို့ စောင်းလိုက်သည်။
ဝူရှန်းလည်း အမြန်ပင် မျက်လုံးများကို အောက်သို့ချကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဆက်မကြည့်တော့ပေ။
ထော့ပါရှီယွဲ့သည် ထိုသိမ်မွေ့သော လှုပ်ရှားမှုများကို သတိပြုမိသွားခဲ့ပြီး တိတ်တဆိတ် ပြုံးလိုက်သည်။
ယွင်ချင်းယာသည် သူတို့နှစ်ဦးကို သူတို့အတွက် သီးသန့်ဖြစ်သော တောင်ထိပ်ငယ်လေး တစ်ခုဆီသို့ အမြန်ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
"မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီတောင်ထိပ်မှာပဲ နေလို့ရပါတယ်…လိုအပ်တဲ့ ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ်တွေကို ပုံမှန် ပို့ပေးမယ်"
ဟူရှီယောင်နှင့် ဝူရှန်းတို့အား ယွင်ချင်းယာက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ယွင်ချင်းယာသည် မူလက သဘောထားပျော့ပြောင်းသောသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ထော့ပါရှီယွဲ့ကလည်း သဘာဝအလျောက် လိုက်ပါလာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
ထို့နောက် အခန်းဆီသို့ ဝင်သွားကြသည်။
"ဒီအခန်းရဲ့ အသံလုံစနစ်က ဘယ်လိုနေလဲ"
ဝူရှန်းတို့ဘက်သို့ မျက်ခုံးပင့်ကာ ထော့ပါရှီယွဲ့က ယွင်ချင်းယာကို မေးလိုက်သည်။
ဝူရှန်းမှာ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။
ဟူရှီယောင်ကမူ စကား၏ အဓိပ္ပါယ်ကို လုံးဝ မသိရှိထားပေ။
"တောင်ထိပ်သခင်…ကျွန်မအိပ်တဲ့အခါ မဟောက်တတ်ပါဘူး…ကျွန်မကတော့ အရမ်း တိတ်တဆိတ် အိပ်တတ်ပါတယ်" ထော့ပါရှီယွဲ့ကို ဟူရှီယောင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
သူမ အဖြေကြောင့် ထော့ပါရှီယွဲ့မှာ ချက်ချင်းပင် အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
ယွင်ချင်းယာက တည်ကြည်သော မျက်နှာထားကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။
ထော့ပါရှီယွဲ့က ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် သူတို့နှစ်ယောက်အတွက် ငါ့ရဲ့တောင်ထိပ်မှာလည်း တောင်ထိပ်ငယ်လေး တစ်ခု ရှိသင့်တယ်"
ယွင်ချင်းယာက မည်သည့်အရာကိုမျှ ထပ်မံမပြောတော့ပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် အတူတကွ သင်ကြားပေးရန် သဘောတူထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"လာကြ... ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြ..." ထော့ပါရှီယွဲ့က သူတို့နှစ်ဦးကို ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။
မကြာမီမှာပင် အတော်ပင် ခမ်းနားထည်ဝါသော တောင်ထိပ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
ခမ်းနားထည်ဝါပြီး ရွှေရောင်လွှမ်းနေသော အဆောက်အအုံများသည် အလွန်တရာ မျက်စိကျစရာကောင်းလှပေသည်။
"တောင်ထိပ်သခင်ရဲ့…တောင်ပေါ်က အဆောက်အအုံတွေက အလွန်တရာ တောက်ပလွန်းလို့ မျက်စိတောင် ကျိန်းမတတ်ပါပဲလား"
အဝေးမှ တောက်ပနေသော အဆောက်အအုံများကို ကြည့်ရင်း ဝူရှန်းက ပြောလိုက်သည်။
ထိုကဲ့သို့ပင် ထော့ပါရှီယွဲ့၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော ပင်ကိုစရိုက်မှာ ထိုတောက်ပသော အဆောက်အအုံများတွင် ထင်ဟပ်နေခဲ့ပေသည်။
နောက်ထပ် အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ ထိုသူသုံးဦးသည် တောင်ထိပ်ငယ်လေး တစ်ခုပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။