အခန်း (၁၀) နမ်းခြင်းတွင် ဦးဆောင်သူနှင့် ငြိမ်နေသူရှိပါသလား
တကယ်တမ်းတွင် ဝူရှန်းသည် တောင်ထိပ်သခင်၏ ချယ်ရီပန်းကဲ့သို့ နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးများကို စိတ်ဝင်စားနေခဲ့ခြင်းပင်..
သူက သူမကို နမ်းမှသာလျှင် စနစ်ရော ကျင့်ကြံအဆင့်ကိုပါ အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
မိမိအရည်အချင်းနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ်သာ တစ်ခုတည်း အမှီပြုနေမည်ဆိုလျှင် အလွန်တရာ ခက်ခဲလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
ထော့ပါရှီယွဲ့သည် ဝူရှန်း၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။
"ဟင်... ဘာလဲ.. မင်းလေးက ငါ့ကို အခွင့်ကောင်းယူဖို့ ကြိုးစားနေတာလား"
မျက်ခုံးပင့်ကာ ထော့ပါရှီယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။
ဝူရှန်းလည်း သဘာဝအလျောက် ဝန်ခံမည် မဟုတ်ပေ။
"ဟာဟား... တောင်ထိပ်သခင် နားလည်မှု လွဲနေပါပြီ…ကျွန်တော်က တောင်ထိပ်သခင်ရဲ့ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှအပကို အထင်ကြီးလေးစားနေရုံပါ"
ရှက်ပြုံးပြုံးကာ ဝူရှန်းက ပြောလိုက်သည်။
"တောင်ထိပ်သခင်က ဒီလောက်တောင် လှပနေတာပဲ.. ဘယ်သူကများ အလှအပကို မကြိုက်ဘဲ နေမလဲ"
ဝူရှန်း၏ စကားကြောင့် ထော့ပါရှီယွဲ့မှာ အလွန်တရာ စိတ်ကြည်လင် ပျော်ရွှင်သွားခဲ့သည်။
"မင်းက စကားကောင်းကောင်း ပြောတတ်တဲ့ ကလေးပဲ…တစ်ခါတလေကျရင် ငါ့ဆီလာပြီး စကားလာပြောပါဦး.. တချို့သော အမျိုးသားတပည့်တွေဆိုရင် ငါ့ကို ကြောက်နေကြတာ"
ဝူရှန်း၏ အနားသို့ လျှောက်လာကာ သူမ၏ လက်ညှိုးဖြင့် ဝူရှန်း၏ မေးစေ့ကို ပင့်တင်လိုက်သည်။
ဝူရှန်း၏ ရင်ထဲတွင် ပျော့ပျောင်းပြီး အနည်းငယ် အေးမြနေသော လက်တစ်စုံကြောင့် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။
"ဝူရှန်း... မင်းမှာ တာအိုလက်တွဲဖော် ရှိနှင့်ပြီးသားဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား" ဘေးမှနေ၍ ဟူရှီယောင်က ပြောလိုက်သည်။
ထော့ပါရှီယွဲ့သည် ဟူရှီယောင်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မနာလိုဖြစ်နေရတာလဲ.. ကလေးမလေး..ငါက ဝူရှန်းနဲ့ စနောက်နေတာပါ"
သူမ၏ လက်ညှိုးကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အပြုံးဖြင့် ဟူရှီယောင်ကို ထော့ပါရှီယွဲ့က ကြည့်လိုက်သည်။
ဝူရှန်းမှာမူ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အမှန်တကယ် ချစ်သူများအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေကြခြင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း ဟူရှီယောင်က ဒီလောက်အထိ ပြောနေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ဗျာများသွားခဲ့သည်။
သူသည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ဒီရိုင်းစိုင်းတဲ့ စနစ်ကြီးက သူ့ကို ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်တက်လာအောင် နမ်းခိုင်းနေတယ်…ဒါက သူ့ကို ခက်ခဲအောင် လုပ်နေတာနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ…
ရှောင်ဟွားအတွက် ဒီလိုလုပ်ဖို့ကလွဲလို့ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။
ဒါက ဝူရှန်းရဲ့ အကြောင်းပြချက် ဟုတ်မဟုတ်တော့ မသိပေမဲ့..
ဒါပေမဲ့ သူ ဒီလိုပဲ တွေးခဲ့တာတော့ အမှန်ပင်။
"ငါ မင်းတို့ကို ဒီခေါ်လာပေးပြီးပြီဆိုတော့ ဒီတောင်ထိပ်နဲ့ အရင်ဆုံး ရင်းနှီးအောင် လုပ်ကြပါ..နောက်မှ လူတစ်ယောက်လွှတ်ပြီး အရင်းအမြစ်တွေ ပေးခိုင်းမယ်" ထိုသူနှစ်ဦးအား ထော့ပါရှီယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။
"ဝူရှန်း… အချိန်ရတဲ့အခါ ပင်မတောင်ထိပ်ကို လာပြီး ငါနဲ့ စကားလာပြောပါဦး"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ထော့ပါရှီယွဲ့သည် သူတို့နှစ်ဦး ရှိနေသော တောင်ထိပ်ငယ်လေးမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။
တောင်ထိပ်ငယ်လေးတွင် အဆောက်အအုံများစွာ ရှိနေသည်။
မိမိနှစ်သက်ရာ အခန်းကို ရွေးချယ်နိုင်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် ဝူရှန်းလည်း ဘေးအခန်းတစ်ခုထဲသို့ အလွတ်သဘော ဝင်သွားခဲ့သည်။
သို့သော် ဟူရှီယောင်ကမူ ဒီအချက်ကို မကျေမနပ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
"ဝူရှန်း.. ငါတို့ တစ်ခန်းတည်း အတူတူ နေသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်…တာအိုလက်တွဲဖော်တွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အခန်းခွဲအိပ်ကြမှာလဲ"
မျက်နှာလေး အနည်းငယ် နီရဲလျက် ဟူရှီယောင်က ပြောလိုက်သည်။
ဝူရှန်း ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် မေးခွန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။
တာအိုလက်တွဲဖော်တွေ အခန်းခွဲအိပ်လို့ မရဘူးလို့ ဘယ်သူက ပြောလဲ…
"တကယ်လား" ဝူရှန်းက မေးလိုက်သည်။
"ဟူရှီယောင်…. မင်း ငါ့ရဲ့ ချောမောတဲ့ ရုပ်ရည်ကို ကြံရွယ်နေတာ မဟုတ်ဘူးမို့လား"
ဝူရှန်း၏ စနောက်သော စကားများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဟူရှီယောင်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် နီရဲသွားခဲ့သည်။
ဝူရှန်းသည် ဟူရှီယောင်၏ မျက်လုံးများကို တစိုက်မတ်မတ် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ဟူရှန်းယောလည်း ဆက်လက် မကြည့်နိုင်တော့ဘဲ ခေါင်းကို ငုံ့ချလိုက်သည်။
ဝူရှန်းသည် ဟူရှီယောင်၏ အနားသို့ လျှောက်လာကာ ဆွဲဖက်လိုက်သည်။
"အား... ဝူရှန်း..ရှင့်ဘာလုပ်နေတာလဲ…ငါတို့ ဖက်တာက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"
ဟူရှီယောင်က အော်လိုက်သည်။
ဝူရှန်းသည် သူမကို ဒီလောက်ရဲတင်းစွာ ပွေ့ဖက်ရဲလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
"ဟဲဟဲ... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မကြာခင်မှာ အခန်းတည်းမှာ အတူတူ အိပ်ကြရမှာပဲ.. အခုကတည်းက အလေ့အကျင့်လုပ်ထားတာပေါ့"
ဝူရှန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
ဟူရှီယောင်သည် အပြင်ပန်းတွင် စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံ ပေါ်သော်လည်း အတွင်းစိတ်တွင်မူ အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။
ဝူရှန်းလည်း ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ဟူရှီယောင်အနေဖြင့် ဒီလိုအချိန်မျိုးတွင် သူ့ကို တွန်းထုတ်ပစ်သင့်သည် မဟုတ်ပေဘူးလား..
ဟူရှီယောင်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်ပြီး ပျော်ရွှင်နေပုံ ပေါ်နေခဲ့သည်။
ဝူရှန်းလည်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူသည် ဟူရှီယောင်၏ နှုတ်ခမ်းကို တိုက်ရိုက် နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။
ထူးဆန်းသည်မှာ စနစ်က သူ့ကို အဆင့်မမြှင့်ပေးခဲ့ပေ။
သူ အလိမ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် အမြန်ပင် လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
"အခုတော့ ငါ့ရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းပုံကို မင်း သိသွားပြီမလား..."
ဝူရှန်းက ဆိုးသွမ်းသော အပြုံးဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။
သို့သော် ဟူရှီယောင်ကမူ နောက်ဆုတ်မသွားခဲ့ပေ။
သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ်သာ နီရဲနေခဲ့သည်။
ထို့နောက် ဟူရှီယောင်သည် ဝူရှန်း၏ နှုတ်ခမ်းကို ပြန်လည် နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။
【ဒင်... ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင် .. ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တိုးတက်လာပါပြီ...】
【အမှတ် ၁၀ မှတ် ရရှိခဲ့ပါသည်】
"စနစ်က ငါနမ်းတုန်းက ဘာလို့အဆင့် တက် မလာတာလဲ”
သူနမ်းတုန်းက အဆင့်တစ်ဆင့်တောင် တက်မလာခဲ့ပေ..
စောင့်ပါဦး..ဒါ မမှန်ကန်ပေ...
"စနစ် ဘာဖြစ်နေတာလဲ"
ဝူရှန်းက မေးလိုက်သည်။
ဟူရှီယောင်ကို သူ သွားနမ်းစဉ်က မည်သည့် တိုးတက်မှုမျှ မရှိခဲ့သော်လည်း ဟူရှီယောက်က သူ့ကို လာနမ်းသည့်အခါမှသာ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
【ပိုင်ရှင်…မိန်းကလေးတစ်ဦးရဲ့ ပထမဆုံး တက်ကြွတဲ့အနမ်းက ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို တိုးတက်စေပါတယ်】
ထို့ကြောင့်နမ်းခြင်းတွင် ဦးဆောင်သူနှင့် ငြိမ်ခံနေသူ ကွာခြားချက် ရှိနေပေသည်။
သူ အမှန်တကယ်ပင် အများကြီး သင်ယူခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
ဝူရှန်း သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် ဟူရှီယောင်က သူ့ကို ဆက်လက် နမ်းရှိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် သူသည် ဟူရှီယောင်၏ အဝတ်အစားများကို စတင်ချွတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ဟူရှီယောင်သည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
"ရှင်က လူယုတ်မာပဲ..."
ပြောဆိုရင်း သူမသည် ထိုနေရာမှ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။
ဝူရှန်းလည်း စိတ်ထဲတွင် အလွန်တရာ နှမြောတသ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
လုပ်စရာ ဘာမှမရှိသဖြင့် ဝူရှန်းသည် တောင်ပေါ်မှ မိန်းကလေးတစ်ဦးဦးကို ကျီစယ်သင့်သလားဟု တွေးတောမိလိုက်သည်။
ထျန်းဒန်တောင်ထိပ်တွင် အမျိုးသမီးတပည့်များစွာ ရှိသည်မဟုတ်ပါလော…
ထိုအကြောင်းကို တွေးတောရင်း သူသည် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။
အမျိုးသမီးတပည့် အများဆုံး ရှိရာ နေရာဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။
အမျိုးသမီးအုပ်စုကြီးတစ်ခုမှာ ထိုနေရာတွင် ပျော်ရွှင်စွာ ကစားနေကြသည်။
ရယ်မောသံများက လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်။
ဝူရှန်း၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
"စီနီယာအစ်မ… ဒီတစ်လအတွင်း ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် နည်းနည်း ပိုကြီးလာတယ်လို့ မထင်ဘူးလား"
"စီနီယာအစ်မ..ကျွန်မရဲ့ အသားအရေ ထိန်းသိမ်းမှုက ဘယ်လိုနေလဲ"
"ညီမလေးတို့ရေ…ကျင့်ကြံသူတွေက ဒီလိုကိစ္စတွေကို ဂရုမစိုက်သင့်ပါဘူး"
"စီနီယာအစ်မ… ကျွန်မတို့မှာ ရှင့်လို အလှအပမျိုး မရှိပါဘူး…တကယ်လို့သာ ကြိုးစားမှု မလုပ်ဘူးဆိုရင် တစ်သက်လုံး တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့ရလိမ့်မယ်"
ထိုပြောဆိုဆွေးနွေးနေသော အသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဝူရှန်းလည်း ပါဝင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"ဟမ်း... စီနီယာအစ်မတို့ရေ…တစ်သက်လုံး တစ်ယောက်တည်း ကြီးပြင်းရမယ်လို့ ဘယ်သူက ပြောလဲ…မင်းတို့ရဲ့ ဂျူနီယာမောင်လေးက မင်းတို့ဘေးမှာ အမြဲတမ်း ရှိနေဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်"
စနစ်မှ စက္ကူယပ်တောင် တစ်လက်ကို ဝယ်ယူလိုက်ပြီး ဝူရှန်းက အသာအယာ ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။
အမျိုးသမီးတပည့်များသည် အသံကြားလိုက်ရသဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
အမျိုးသားတပည့်တစ်ဦး အမျိုးသမီးတပည့်များ၏ နယ်မြေထဲသို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရောက်လာရတာလဲ..
"ဂျူနီယာမောင်လေး ဘာလို့ အမျိုးသမီးတပည့်တွေရဲ့ နယ်မြေထဲကို ရောက်လာတာလဲ"
မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စီနီယာအစ်မတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။
ဝူရှန်းသည် လက်ယှက်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
"ဟား... စီနီယာအစ်မတို့ကို နှောင့်ယှက်လိုစိတ် လုံးဝ မရှိပါဘူး.. ဒါပေမဲ့ စီနီယာအစ်မတို့ရဲ့ အလှအပက ကျွန်တော့်ကို အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်နေလို့ပါ"
ဝူရှန်းက သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။
ချီးမွန်းစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အမျိုးသမီးတပည့်များ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ဖြာထွက်လာခဲ့သည်။
ဝူရှန်းသည် စီနီယာအစ်မများဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
မိန်းကလေးတွေ ဘာကြိုက်တတ်လဲဆိုတာကို သူ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။
သူ၌ အမှန်တကယ်ပင် အတွေ့အကြုံ အများကြီး မရှိပေ။
သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာခဲ့သည်။ စနစ်ထဲမှ နို့လက်ဖက်ရည်ခွက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို သူ ဝယ်ယူလိုက်သည်။
"စီနီယာအစ်မတို့ရေ…ဒီအရသာရှိလှတဲ့ သောက်စရာကို ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာ တိုက်ဆိုင်ပြီး တွေ့ခဲ့တာပါ"
စီနီယာအစ်မများကို နို့လက်ဖက်ရည်များ ဖြန့်ဝေပေးရင်း ဝူရှန်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။
"ဒါက စီနီယာအစ်မတွေအတွက် လက်ဆောင်လေးပါ"
"ဂျူနီယာမောင်လေး ဒါကို ဘယ်လိုသုံးရတာလဲ"
အနည်းငယ် အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်နေသော မျက်နှာဖြင့် စီနီယာအစ်မတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။
ဝူရှန်းသည် ပိုက်များကို ပေးရန် မေ့သွားခဲ့သည်။
"ဟာဟား... စီနီယာအစ်မတို့ ကျွန်တော့်အမှားပါပဲ…ဒီပိုက်တံကို သုံးပြီး ထိုးသွင်းလိုက်ပါ"
ပိုက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဝူရှန်းက သရုပ်ပြလိုက်သည်။
အမျိုးသမီးတပည့်များသည်လည်း ပိုက်များကို ထိုးသွင်းကာ တစ်ငုံ သောက်လိုက်ကြသည်။
"ဝိုး... ဒီသောက်စရာက အရမ်းအရသာရှိတာပဲ... ဂျူနီယာမောင်လေးရေ ဒီလိုမျိုး အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ သောက်စရာကို သောက်ခွင့်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
စီနီယာအစ်မတစ်ဦးက ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
နို့လက်ဖက်ရည်ထဲတွင် ဘာတွေပါဝင်နေလဲ.. မိန်းကလေးတွေ ဘာကြောင့် သောက်ရတာကို နှစ်သက်ကြလဲဆိုတာကို ဝူရှန်း လုံးဝ မသိရှိထားပေ။
အခြားကမ္ဘာမှ မိန်းကလေးငယ်လေးများလည်း သောက်သုံးရန် နှစ်သက်ကြလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
သူတို့ မည်မျှနှစ်သက်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူတို့၏ အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ဝူရှန်း သိလိုက်သည်။
"စီနီယာအစ်မတို့ရေ…ကျွန်တော်က နို့လက်ဖက်ရည် တိုက်ခဲ့တာပဲ.. ဒီလိုမျိုးနဲ့ပဲ ကျေးဇူးဆပ်မှာလား"
မျက်ခုံးပင့်ကာ ဝူရှန်းက မေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ဝူရှန်း၏ အနားသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။
"ပြွတ်..."
သူမသည် ဝူရှန်း၏ မျက်နှာကို တိုက်ရိုက် နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။
ဝူရှန်းလည်း စိတ်ထဲတွင် နှမြောတသ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
နှုတ်ခမ်းကို ဘာလို့မနမ်းရတာလဲ တကယ်ကို နှမြောစရာပါပဲကွာ..
ဝူရှန်းလည်း မတုန်လှုပ်ဘဲ စီနီယာအစ်မတွေ အများကြီး ရှိသေးတာပဲဟု တွေးလိုက်သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ဝူရှန်း၏ အနားသို့ ရောက်လာကြသော အခြားသော အမျိုးသမီးတပည့်များလည်း မျက်နှာကိုသာ လာရောက် နမ်းရှိုက်ကြသည်။
ဝူရှန်းမှာမူ အမှန်တကယ်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်လာခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။