အခန်း ၁၅ ရှင်က အတွင်းခံသူခိုးလား
"ရှင်က အမျိုးသမီးတွေရဲ့ အတွင်းခံပစ္စည်းတွေကို ခိုးပြီး..ရူးသွပ်တဲ့ မကောင်းတဲ့ အကျင့်စရိုက်မျိုး ရှိနေတာလား"
ဟူရှီယောင်က အံ့သြတုန်လှုပ်နေသော လေသံဖြင့် အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဝူရှန်းက သူမ၏ နဖူးပြင်ကို လက်ညှိုးဖြင့် တစ်ချက် တောက်လိုက်သည်။
"အား... လူယုတ်မာကြီး..."
ဟူရှီယောင်က ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်လိုက်ရင်း သူမ၏ နီရဲသေးငယ်သော လက်သီးဆုပ်လေးများဖြင့် ဝူရှန်း၏ ရင်ဘတ်ကို တဒုန်းဒုန်း ထိုးနှက်တော့သည်။
ဝူရှန်းမှာမူ ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းချုပ်ထားလိုက်ရသည်။
ဒါက လူကို ထိုးနှက်နေခြင်းဟုတ်ရဲ့လား... သူမ၏ နီရဲသေးငယ်သော လက်သီးဆုပ်လေးများ နှင့် အနှိပ်ခံနေရသည်နှင့်ပင် တူနေတော့သည်။
"ကဲ... ကိုယ်လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ပြောပြမယ်... ကိုယ့်မှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခု ရှိတယ်.. သင့်လျော်တဲ့ တန်ဖိုးကို ပေးချင်ရင် ဘယ်လိုပစ္စည်းမျိုးကိုမဆို လဲလှယ်ယူနိုင်တယ်"
ဝူရှန်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ဆက်ဆံရေးများ ရင်းနှီးလာကြပြီဖြစ်သော်လည်း မည်သူကမျှ အတိအကျ ဖွင့်ပြောကြခြင်း မရှိသေးပေ။
သို့သော် သူသည် ဒီသခင်မလေး ဟူရှီယောင်ကို အလွန်တရာ ယုံကြည်စိတ်ချနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ဟူရှီယောင်အနေဖြင့် သူ့ကို ထိခိုက်နစ်နာစေမည့် အရာများကို မည်သည့်အခါမျှ ပြုလုပ်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားသည်။
ထို့ကြောင့်သာ သူက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မှန်ကန်သော အချက်အလက်များကို ပြောပြခဲ့ခြင်းပင်တည်း။
တကယ်လို့သာ စနစ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ပြောပြခဲ့မည်ဆိုလျှင် ဟူရှီယောင် လုံးဝ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။
"ဒါဆိုရင် အမျိုးသမီးတွေ သုံးတဲ့ဓား တစ်လက်ကို ထုတ်ပြစမ်းပါ"
ဟူရှီယောင်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် စိန်ခေါ်သကဲ့သို့ ပြောဆိုလိုက်သည်။
သူမ စဉ်းစားမိရာကို အမှတ်တမဲ့ မေးမြန်းလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ဝူရှန်းအနေဖြင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဟု သူမ ယူဆထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် အမျိုးသမီးသုံး ဓားတစ်လက်မှာ ဝူရှန်း၏ လက်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဒီပစ္စည်းအတွက် သူ ပွိုင့် ၁၀ မှတ် အကုန်အကျ ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
အနည်းငယ် နှမြောတသ ဖြစ်သွားသော်လည်း သူမက ဟူရှီယောင် ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။
"မင်းပြောတဲ့ အမျိုးသမီးသုံး ဓားလေ"
ဝူရှန်းက လက်ထဲရှိ တာဝါဓားကို ဟူရှီယောင်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ဟူရှီယောင်၏ မျက်လုံးများ ကျယ်ဝန်းသွားကာ ဝူရှန်း ပြောခဲ့သမျှ အရာအားလုံးမှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်နိုင်ချေရှိကြောင်း လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
“တကယ်ကြီးလား”
“တကယ်ဆို ဒါပေမဲ့ လဲရမဲ့ အမှတ်တွေကတော့ ရှာရခက်တယ်”
ဟူရှီယောင် ယုံကြည်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ဝူရှန်း၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အကြံဉာဏ်ကောင်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ဒါဆိုရင် မင်းကော ကိုယ့်ကို လျော်ကြေးအနည်းငယ် မပေးသင့်ဘူးလား"
ဝူရှန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။
【ဒင်... ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်.. ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားကို ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၆) သို့ အောင်မြင်စွာ တိုးမြှင့်နိုင်ခဲ့ပါပြီ...】
သူ စကားပြောဆိုဆုံးသည်နှင့် တပြိုင်နက် နုညံ့စိုစွတ်ပြီး မွှေးကြိုင်လှသော နှုတ်ခမ်းအစုံနှင့် ထိတွေ့သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဟူရှီယောင်က နမ်းလိုက်ခြင်းပင်..
ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ကွာဝေးသွားခဲ့သည်။
ဝူရှန်း၏ ရင်ထဲတွင်မူ ဘာမှပင် ကောင်းကောင်းမခံစားလိုက်ရသေးဘဲ ပြီးဆုံးသွားပြီလားဟု တိုးတိုးလေး ညည်းတွားမိလိုက်သည်။
"အခုဆိုရင် ရပြီလား ဟေ့လူယုတ်မာကြီး"
ဟူရှီယောင်က မျက်နှာလေး နီရဲနေလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။
ဝူရှန်းလည်း ခေါင်းကို ညိတ်ပြလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မှာ မြင့်တက်သွားခဲ့ပြန်သည်။
"စနစ်ရေ... ဒီလို ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်တက်လာတာက ဘယ်လို အကြောင်းကြောင့်လဲ"
ဝူရှန်းလည်း အလွန်အမင်း ရောထွေးနေပြီး စနစ်ကို အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။
【ပိုင်ရှင်... အနမ်းပေးတဲ့ ပစ်မှတ်ရဲ့ အရည်အချင်းကလည်း အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိပါတယ်…ထိပ်တန်းဝိညာဉ်မူလအမြစ်နဲ့ အထက်ရှိတဲ့သူတွေက ပိုင်ရှင့်ကို ဦးဆောင် အနမ်းပေးတဲ့အခါ အခွင့်အရေး နှစ်ခါ ရရှိစေပါတယ်...】
စနစ်က ဒီလိုလည်း ကစားနိုင်သေးသည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် ဝူရှန်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
"ရှီယောင်... မင်း အတွင်းခံတွေ ဝယ်ပြီးပြီလား"
ဝူရှန်းက ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်သည်။
ဟူရှီယောင်၏ ပါးပြင်များ နီရဲသွားကာ ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါယမ်းပြလိုက်သည်။
"အစကတော့ ဝယ်မလို့ပဲ.. ဒါပေမဲ့ ကျွန်မကြိုက်တာ မတွေ့ရလို့ မဝယ်ဖြစ်တော့ဘူး"
ဟူရှီယောင်က ရှင်းပြလိုက်သည်။
ဝူရှန်းလည်း သူမ၏ ပခုံးပေါ်သို့ လက်နှစ်ဖက် တင်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမ၏ အရွယ်အစား မည်မျှရှိသည်ကို စစ်ဆေးရန်အတွက် အနည်းငယ် တွန်းထုတ်ကြည့်လိုက်သည်။
"အား... လူယုတ်မာကြီး.. ရှင် ဘာတွေ လိုက်ကြည့်နေတာလဲ"
ဝူရှန်း၏ မျက်ဝန်းများထဲမှ ယုတ်မာသော အငွေ့အသက်များကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဟူရှီယောင်က ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို လက်ဖြင့် အုပ်မိုးလိုက်သည်။
ဝူရှန်းက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း စနစ်ဈေးဆိုင်ထဲမှ အမျိုးမျိုးသော အတွင်းခံ ပစ္စည်းများကို အထုတ်လိုက် ဝယ်ယူလိုက်သည်။
"အတွင်းခံ ဝယ်ချင်တယ် မဟုတ်ဘူးလား.. ဒါတွေကို ယူလိုက်တော့"
ဝူရှန်းက အတွင်းခံအထုပ်ကို ဟူရှီယောင်၏ လက်ထဲသို့ အတင်းထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။
ဟူရှီယောင်လည်း ယူလိုက်ရင်း အထုပ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် သူမ၏ မျက်နှာပြင်မှာ မီးတောက်သကဲ့သို့ နီရဲသွားခဲ့သည်။
"ဝူရှန်း... ရှင် တကယ် လူယုတ်မာကြီးပဲ..."
ဟူရှီယောင်မှာ ရှက်လွန်း၍ မျက်နှာများ ပူထူလာကာ ဝူရှန်း၏ ခြေထောက်ကို ဒေါသတကြီးဖြင့် နင်းချလိုက်သည်။
လူယုတ်မာကြီးက သူမအတွက် အတွင်းခံများကို အမှန်တကယ် ပေးခဲ့ခြင်းပင်တည်း။
ဆူပူကြိမ်းမောင်းနေသော်လည်း သူမသည် ထိုအထုပ်ကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ အမြန် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုပစ္စည်းများမှာ သော့ချက်များပါရှိသော အလွန်လှပသည့် ပစ္စည်းများ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
"ငါပေးတာ မင်း ဝတ်နေကျထက် ပိုလှနေတယ် မဟုတ်ဘူးလား"
ဝူရှန်းက ခြေထောက်နာကျင်နေသည်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ရင်း မျက်နှာပြောင်တိုက်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
ဟူရှီယောင်မှာ မြေကြီးထဲသို့ ဝင်သွားချင်စိတ်များ ပေါက်လာသည်အထိ ရှက်ရွံ့သွားခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူမသည် ဝူရှန်းကို လျစ်လျူရှုလိုက်ကာ ဂိုဏ်းဘက်သို့ ဦးတည်၍ လျှောက်သွားခဲ့တော့သည်။
ဝူရှန်းလည်း ပခုံးတစ်ချက်တွန့်ပြလိုက်ရင်း သူမ၏ နောက်မှ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။
လက်ရှိအချိန်တွင် သူသည် ဟူရှီယောင်ကို တစ်စက္ကန့်မျှပင် အလွတ်မခံဘဲ အနားတွင် အမြဲရှိနေစေလိုတော့သည်။
နောက်မှ လိုက်ပါလာသည့် ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဟူရှီယောင်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အပြုံးယဲ့ယဲ့လေး တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော မမျှော်လင့်ထားသည့် ကိစ္စရပ်များကြောင့် ဟူရှီယောင်မှာ ပင်မတောင်စွယ်ဆီသို့ ဆက်လက် မသွားတော့ဘဲ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် တောင်ငယ်လေးဆီသို့သာ တန်းတန်းမတ်မတ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ဘေးကင်းစွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြပြီးနောက် ဝူရှန်းလည်း နေရာတစ်ခုတွင် ထိုင်ချလိုက်ကာ သူ၏ အချက်အလက်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်နှင့်...
အမည် - ဝူရှန်း
ကျား/မ - ကျား
ကျင့်ကြံခြင်း - ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၆)
ကျင့်စဥ် -လျင်မြန်ခြေလှမ်း.. ပိုင်ဖုန်းထန်ပါး အဆင့် ၁.. နဂါးရိုင်းလက်ဝါး (မကျင့်ကြံရသေး)
တာအိုလက်တွဲဖော် - ဝူရှောင်ဟွား.. ဟူရှီယောင် (သံသယရှိဆဲ)
ဝူရှန်းလည်း အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
"သံသယရှိဆဲ" ဟူသော စကားစု၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ အဘယ်နည်း။
ဒီစနစ်က အလွန်တရာ ဖရိုဖရဲပင်..
"စနစ်ရေ... ငါ့မှာ ရှိတဲ့ လက်ရှိပွိုင့်တွေနဲ့ နဂါးရိုင်းလက်ဝါးကို ဘယ်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်မလဲ"
ဝူရှန်းက အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။
【ပိုင်ရှင်... နဂါးရိုင်းလက်ဝါးကို အဆင့် (၃) သို့ ကျင့်ကြံရန်အတွက် ပွိုင့် ၇၀ လိုအပ်ပါတယ်...】
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင်...
"စနစ်... နဂါးရိုင်းလက်ဝါးကို အဆင့် (၃) အထိ ချက်ချင်း ကျင့်ကြံပေးလိုက်"
ဝူရှန်းက ပြောလိုက်သည်။
【ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်.. ပွိုင့် ၇၀ ကို အသုံးပြု၍ နဂါးရိုင်းလက်ဝါးကို အဆင့် (၃) သို့ အောင်မြင်စွာ တိုးမြှင့်လိုက်ပါပြီ...】
ဝူရှန်းလည်း သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကြီးတစ်ခု စီးဆင်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဆိုလိုသည်မှာ ဝူရှန်းတွင် ယခုလက်ရှိ ပွိုင့် ၆၀ ခန့် ကျန်ရှိနေသေးခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် ပွိုင့်များ ထပ်မံ ရှာဖွေရန် လိုအပ်နေဆဲပင် ဖြစ်ပေသည်။
"စနစ်... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက် ပေးရင် ပွိုင့် ၁ မှတ်နဲ့ လဲလှယ်လို့ရလဲ"
ဝူရှန်းက ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်သည်။
【ပိုင်ရှင်... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀,၀၀၀ ကို ပွိုင့် ၁ မှတ်နဲ့ လဲလှယ်နိုင်ပါတယ်...】
ပွိုင့်တစ်ခု၏ တန်ဖိုးမှာ ဒီလောက် မြင့်မားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ဝူရှန်း၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ဒါဆိုရင် ရိုးရိုး ပေါင်မုန့်တစ်လုံးကရော ဘာလို့ ၀.၀၁ ပွိုင့် ကျသင့်တာလဲ ဈေးမများဘူးလား"
ဝူရှန်းက အံ့သြစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
【ပိုင်ရှင်... ပွိုင့်တွေက ဒဿသမ နှစ်နေရာအထိသာ ဖော်ပြလို့ရလို့ပါ...】
ဝူရှန်းမှာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။
ဒီစနစ်က စျေးဆိုင်ဖွင့်ထားပြီး သုံးစွဲသူများကို လိမ်လည်လှည့်ဖြားနေခြင်း မဟုတ်ပေဘူးလော။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ ထိုစဥ်က ပေါင်မုန့်ကို ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း မရှိပေ။
ယခုအခါတွင် အားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရှာဖွေရေး အစီအစဥ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက် ဝူရှန်းလည်း အခန်းတွင်းသို့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသည့် ပုံစံဖြင့် လျှောက်သွားခဲ့သည်။
သူ အစောပိုင်းက ဟူရှီယောင်နှင့် ဆွေးနွေးလိုနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် အခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ဟူရှီယောင်သည် ဝူရှန်း ဝယ်ပေးခဲ့သော အတွင်းခံများကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုခဏချင်းမှာပင် သူ၏ မျက်လုံးရှေ့တွင် အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပြန့်ကျဲသွားခဲ့သည်။
သူ မြင်တွေ့သင့်သည်များကိုသာမက မြင်တွေ့ရန် မသင့်သည်များကိုပါ အကုန်အစင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ဝူရှန်းလည်း ချက်ချင်း လှည့်ထွက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း နောက်တစ်ချက် လှည့်ကြည့်မိရန် ဆွဲဆောင်မှုကို မခုခံနိုင်ခဲ့ပေ။
ဟူရှီယောင်လည်း အစပိုင်းတွင် ဘာဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို မသိရှိခဲ့ပေ။
"အား..."
နောက်ကျမှ သတိထားမိသွားသဖြင့် ဟူရှီယောင်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဝူရှန်းက နောက်တစ်ချက်ပါ လှည့်ကြည့်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားကာ အနားတွင်ရှိသော ခေါင်းအုံးကို ကောက်ယူကာ တံခါးပိတ်သွားသည့် နေရာဆီသို့ ဒေါသတကြီး ပစ်ပေါက်လိုက်တော့သည်။
ယခုအချိန်တွင် ဟူရှီယောင်၏ မျက်နှာပြင်မှာ မီးတောက်သကဲ့သို့ နီရဲနေခဲ့သည်။
သူမ ဒေါသထွက်နေခြင်းလား သို့မဟုတ် ရှက်ရွံ့နေခြင်းလားဆိုသည်ကို ခွဲခြားရ ခက်ခဲလှပေသည်။
ဟူရှီယောင်လည်း အမြန်ဆုံး အဝတ်အစားများကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီးနောက် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
သူမကို ပို၍ ဒေါသထွက်စေသည်မှာ ဝူရှန်းသည် ထိုနေရာတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ကျင့်ကြံနေဟန်ဆောင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရခြင်းပင်တည်း။
သူမသည် ချက်ချင်းပင် အနားသို့ ပြေးသွားကာ ဝူရှန်း၏ နားရွက်ကို ဆွဲကိုက်လိုက်သည်။
ထိုအခါမှသာ ဝူရှန်းက နာကျင်ဟန်ဆောင်ကာ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး ဟူရှီယောင်၏ လက်ကို ဆွဲကိုက်ကာ သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။
"အို့... ကိုယ့်ရင်ခွင်ထဲကို အလောတကြီး တိုးဝင်လာတာပဲ"
ဝူရှန်းက အံ့သြဟန်ဆောင်ကာ ပြောဆိုလိုက်ရင်း ဟူရှီယောင်ကို လုံးဝ မရုန်းနိုင်အောင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်တွယ်ထားလိုက်သည်။
ဝူရှန်း၏ ဖက်တွယ်မှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ဟူရှီယောင်၏ မျက်နှာပြင်မှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် နီရဲသွားခဲ့သည်။
ဝူရှန်းလည်း ဟူရှီယောင်၏ မွှေးကြိုင်သော နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးပေါ်သို့ ချက်ချင်းပင် အနမ်းတစ်ပွင့် ခြွေလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမ၏ အဝတ်အစားကြယ်သီးများကို ဖြုတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
"မလုပ်နဲ့..."
ဟူရှီယောင်က ခက်ခက်ခဲခဲ ရုန်းကန်လိုက်ရင်း သူမ၏ ပါးစပ်ငယ်ကို ဖွင့်ဟလိုက်သည်။
"ဝူရှန်း... မဖြစ်ဘူးလေ.. ဒီလိုလုပ်တာက ရှောင်ဟွားအပေါ်မှာ တရားမျှတမှု မရှိဘူး"
ဟူရှီယောင်က သူမ၏ နီရဲနေသော မျက်နှာကို ဝူရှန်း၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် မြှုပ်နှံထားလိုက်သည်။
ဝူရှန်းလည်း အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ လက်လျှော့လိုက်ရသည်။
နောင်တွင် အချိန်များစွာ ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလော။
ဟူရှီယောင်အနေဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ဝူရှန်း၏ တောက်လောင်နေသော မျက်ဝန်းများကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်ရန်ပင် မဝံ့ရဲတော့ပေ။
သူမသည် အစောပိုင်းက မည်သည့်အရာကြောင့် ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်ကိုပင် လုံးဝ မေ့လျော့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုစဥ်မှာပင် ခြေအိတ်တစ်စုံမှာ ဝူရှန်း၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။
ယခင်ဘဝက အညတရ လူငယ်လေးများ ကြည့်ရှုရသည်ကို အလွန်နှစ်သက်ကြသော အနက်ရောင်စတော်ကင်များပင် ဖြစ်ပေသည်။
"ရှင် လူယုတ်မာကြီး... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဟာမျိုးကို ဝတ်ခိုင်းရတာလဲ.. ဝတ်ထားတာက ဘာမှ မဝတ်ထားရသလိုပဲ ဖြစ်နေမှာပေါ့"
ဟူရှီယောင်က ဝူရှန်း၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသော ခြေအိတ်များကို ကြည့်ရင်း ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
ဝူရှန်းလည်း စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေရင်း ဟူရှီယောင်၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်နုနယ်သော ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
"ဒီဟာတွေကို ဝတ်ပြီး စကတ်တိုတိုလေး ဝတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ပိုပြီးတောင် လှသွားဦးမယ်"
ဝူရှန်းက မျက်နှာမပျက်ဘဲ လိမ်ညာပြောဆိုလိုက်သည်။
အမှန်တရားမှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုစိတ် ပြင်းပြနေခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
ဟူရှီယောင်၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်နုနယ်သော ခြေထောက်နှစ်ဖက်တွင် အနက်ရောင်စတော်ကင်ကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားလျှင် မည်မျှ လှပနေမည်ကို သူ အလွန်တရာ မြင်တွေ့လိုနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။