ဟေးရှောင်ချန်က မကြာသေးခင်ကမှ ပြည်ပက ပြန်လာတာ။ ဒီလူတွေက သူ့ကို ဖုန်းဆက်ပြီး အိမ်ပြန်ပွဲကောင်းကောင်း လုပ်ပေးချင်တယ်လို့ ဆူပူနေကြလို့ ဒီကိုလာဖို့ပဲ ရွေးချယ်စရာရှိတော့တယ်။

သူရောက်မှပဲ ချင်ယီ လည်း ဒီမှာရှိနေမှန်း သိလိုက်ရတယ်။ အဲဒီလူရဲ့ပတ်ဝန်းကျင်က မှောင်မိုက်တဲ့လေထုကို သူတကယ်မကြိုက်လို့ အပြင်ထွက်ပြီး လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင် နေခဲ့တယ်။ သူပြန်လာပြီးရင် ဖန်းရှောင် ကိုတွေ့လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ။

ဖန်ရှောင် ဘယ်တုန်းက ပြန်လာတာလဲ။ ချင်ယီနဲ့ ဘယ်တုန်းက တွေ့ခဲ့တာလဲ။ ဟေးရှောင်ချန်ရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ မေးခွန်းတွေ ပြည့်နေပေမယ့် ဒီအချိန်ဟာ မေးခွန်းတွေ မေးဖို့ မသင့်တော်ဘူးဆိုတာ သူ သိတယ်။ ဒါကြောင့် သူ ပြုံးပြီး "ဘာလို့ ပြန်လာတယ်လို့ ငါ့ကို မပြောတာလဲ" လို့ မေးလိုက်တယ်။

ယဲ့မင်ဟာ သူ့ကိုယ်သူ အလျင်စလို ပြန်ကောင်းလာခဲ့တယ်။ အဲဒီတုန်းက သူ ဒီလောကကနေ ထွက်သွားပြီးရင် ဒီခန္ဓာကိုယ်က ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်လာမှာကို စိုးရိမ်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သုံးရက်အတွင်းမှာပဲ တိုင်းပြည်ကနေ ထွက်သွားဖို့ အပြင်းအထန် ကြံစည်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သူ့ကို အမြဲတမ်း တစ်ဖက်သတ် ချစ်ခင်နေခဲ့တဲ့ ဟေးရှောင်ချန်ကို အကူအညီတောင်းခဲ့တယ်။ ချင်ယီ ဒီအကြောင်းကို သူသိပြီးသားဆိုတာ မသိခဲ့ပေမယ့် ဒီလိုဖြစ်နေတော့ သူလည်း လက်ခံလိုက်တာပဲ။

သူက ချင်ယီရဲ့ရင်ခွင်ထဲမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပေမယ့် ရုန်းကန်ဖို့ မေ့သွားပုံရတယ်။ သူ့မျက်နှာက အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်။ မျက်လုံးတွေကို နှိမ့်ချပြီး "တောင်းပန်ပါတယ်..." လို့ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်တယ်။

ချင်ယီရဲ့လက်ဖဝါးက ယဲ့မင်ရဲ့ခေါင်းနောက်ကို ဖိထားလိုက်တယ်။ သူက ယဲ့မင်ကို ရင်ဘတ်နဲ့ကပ်ပြီး ဟေးရှောင်ချန်ကို ကြည့်ဖို့ ခေါင်းမော့လိုက်တယ်။ သူပြုံးလိုက်ပေမယ့် အပြုံးက သူ့မျက်လုံးထဲ မထင်‌ေန‌ေပ။

"မင်း သူ့အတွက် အရမ်းစိုးရိမ်နေတာလား"

ဟေးရှောင်ချန် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းစေလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ယဲ့မင်ကိုမြင်ပြီး အတွေးမဲ့စွာပြုမူမိသောအခါ သူအလွန်အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူငြိမ်သက်သွားပြီး အခြေအနေမှာ မှားယွင်းနေကြောင်း သဘောပေါက်လာသည်။ ချင်ယီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မမှန်ပေ၊ သူနှင့် ယဲ့မင်ကြားတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို အထင်လွဲနေပုံရသည်... သို့မဟုတ် ယဲ့မင် လွန်ခဲ့သောနှစ်များစွာက ထွက်ခွာသွားခြင်းအပေါ် မကျေနပ်ချက်ရှိနေသေးသည်လား။

ဒီအချိန်မှာပဲ လူအုပ်ကလည်း ပတ်ဝန်းကျင်က ထူးဆန်းနေသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ဒီဖန်းရှောင်က ဘယ်သူလဲ။ သူက ချင်ယီကို "လူသားဆန်တဲ့ နှလုံးသား" ကို ဖော်ပြစေရုံသာမက ဟေးစရှောင်ချန်တောင် သူ့ကို သိတယ်။

{T/N: "လူသားဆန်တဲ့နှလုံးသား"။ အဓိပ္ပာယ်ကိုမသုံးဘဲ တိုက်ရိုက်ဘာသာပြန်ဆိုထားတာကြောင့် တရုတ်လိုရေးထားပုံက အတော်လေးကို ထိထိမိမိရှိတယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။ အောက်ခြေအရာထက် သာလွန်တဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ မသေနိုင်တဲ့သူတစ်ယောက်အကြောင်း စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ ဒါပေမယ့် တစ်နေ့မှာတော့ သူ့မှာ လူသားဆန်တဲ့ ဆန္ဒတွေရှိတယ်လို့ သူဖော်ထုတ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါက သူ့ရဲ့ "လူသားဆန်တဲ့နှလုံးသား" ပါ။}

တစ်ချိန်က ရှိနေသူတိုင်း သိပါတယ်။

တစ်ချိန်က ဟေးရှောင်ချန်နဲ့ ချင်ယီတို့ဟာ အကောင်းဆုံးညီအစ်ကိုတွေလို ဖြစ်ခဲ့ကြတယ်ဆိုတာ ရှိနေတဲ့လူတိုင်း သိကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ခဲ့ကြပါတယ်။ ရန်သူတွေ မဖြစ်ရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ သူစိမ်းတွေ ဖြစ်လာကြပါတယ်။

အခု သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ရန်လိုတဲ့ သဘောထားကို ကြည့်ပါဦး! တစ်ယောက်ယောက်အပေါ် မနာလိုစိတ်နဲ့ ရန်ဖြစ်နေသလိုပဲ။ ဒါပေမယ့်... ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား?!

ကောလာဟလမီးလျှံက လူတိုင်းရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ တဟုန်ထိုးတက်လာပြီး ယဲ့မင်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ် လောင်ကျွမ်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။

ယဲ့မင်ရဲ့ အခြေအနေက ပိုပြီးတောင် ရှက်ရွံ့နေပုံရတယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ်တုန်နေပြီး နှုတ်ခမ်းတွေကလည်း အလွန်ဖြူဖျော့နေတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ မလှုပ်ဘူး။ ဒီအချိန်မှာ သူက ချင်ယီကို ဒေါသထွက်စေခဲ့ရင် အခြေအနေကို ပိုပြီး ရုပ်ဆိုးစေလိမ့်မယ်။

ဟေးရှောင်ချန်သည် ယဲ့မင်၏ အမူအရာကို သတိပြုမိပြီး သူ့အတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။

သူက သူ့ကို လုယူဖို့ အပြင်းအထန် လုပ်ချင်ခဲ့ပေမယ့် ယဲ့မင်ရဲ့ အခြေအနေကို စဉ်းစားပြီးတဲ့နောက်မှာ ဘာမှ မလောလောလတ်လတ် မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ သူတို့ တကယ်ပဲ ရန်ဖြစ်ကြရင် ချင်ယီကိုရော သူ့ကိုပါ သိပ်ထိခိုက်မှာ မဟုတ်ပေမယ့် ယဲ့မင်ကတော့ တခြားစီပင်။ ဒါကြောင့် သူ စိတ်ငြိမ်အောင်ထားပြီး ဘာမှမဖြစ်သလို တစ်ဖက်မှာ ထိုင်ချလိုက်တယ်။ သူက "ဒါက သာမန်မေးခွန်းတစ်ခုပါ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ချင်ယီ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး မယုံနိုင်စွာ "ဟုတ်လား" လို့ မေးလိုက်တယ်။

ဟေးရှောင်ချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်း မယုံဘူးဆိုရင် ဘာလို့ မေးတာလဲ"

ချင်ယီရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက ရေခဲလို အေးစက်သွားပြီး ဓားတစ်ချောင်းက ဟေးရှောင်ချန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှီးဖြတ်နေသလိုပါပဲ။ ခဏကြာတော့ သူက နက်ရှိုင်းပြီး တိုးတိုးလေး ရယ်လိုက်တယ်။

"မဟုတ်ဘူး ငါ မင်းကို ယုံတယ်။ ဒီလို အရုပ်မျိုး၊ မင်းလိုလူမျိုးက စိတ်မဝင်စားသင့်ဘူး။"

ဟေးရှောင်ချန်ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားတယ်။ ချင်ယီရဲ့ သဘောထားကို ကြည့်မယ်ဆိုရင် ယဲ့မင်ထွက်သွားတာကြောင့် သူ ယဲ့မင်ကို မုန်းတီးနေတယ်ဆိုတာ သိသာပါတယ်။ သူ့စိတ်ထဲမှာ အတွေးတွေ ပေါ်လာတယ်။ ယဲ့မင်အတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိပေမယ့်.... ချင်ယီ ဒီလိုဆက်လုပ်နေရင် နောက်ဆုံးတော့ သူ့မှာ အခွင့်အရေးရှိပါ့မလား။

အဲဒီတုန်းက ယဲ့မင်က ချင်ယီကြောင့် သူ့ကို အဆက်မပြတ် ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ချင်ယီက သူ့ကို မချစ်တော့ဘူးဆိုရင်ကော။

ဒါကိုစဉ်းစားပြီး ဟေးရှောင်ချန်က ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘူး။ ချင်ယီနဲ့ ဆက်ပြောဖို့ ဆန္ဒမရှိသလို ဂရုမစိုက်တဲ့ အမူအရာပြလိုက်တယ်။ ချင်ယီရဲ့ သဘောထားကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားတဲ့အတွက် ယဲ့မင်နဲ့ စကားပြောဖို့ အခွင့်အရေးကို စောင့်ရုံပဲ။ အခုချိန်မှာ ဆူညံနေရင် လူတိုင်းက မကောင်းမြင်ကြလိမ့်မယ်။

ဟီရှောင်ချန်က ချင်ယီနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆန္ဒမရှိဘူးလို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြခဲ့တာကြောင့် ချင်ယီက သူ့ကို အဖက်မလုပ်တော့ပေ။ သူက အေးစက်စက် ရယ်မောပြီး သူ့ကို ထပ်မကြည့်တော့ပါဘူး။

ပေါက်ပေါက်စားနေတဲ့ လူအုပ်ကြီးက အရမ်းမကျေမနပ်ဖြစ်နေကြတယ်။ သူတို့ဘောင်းဘီတွေကို ချွတ်ပြီးသွားပြီ မဟုတ်လား!? သူတို့မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘဲ လူစုခွဲပြီး ကိုယ့်အချိန်ကိုယ်ရှာနေကြတယ်။ လူအများစုက ယဲ့မင်ကို အာရုံမစိုက်တော့ဘူး။

{T/N: "ကျွန်တော် ဘောင်းဘီချွတ်ပြီးပြီ၊ ဒါပဲလား?!" ဒါမှမဟုတ် ဒီစကားရဲ့ ကွဲပြားချက်တွေက ကြီးမားတဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု ဒါမှမဟုတ် ပဋိပက္ခလိုမျိုး တစ်ခုခုကို အရမ်းမျှော်လင့်ထားပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ အရာအားလုံးက ရာသီဥတုနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ပုံစံနဲ့ ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့အခါအတွက် ရေပန်းစားတဲ့ တရုတ် netspeak တစ်ခုပါ။ ဒီလူအုပ်ထဲမှာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ၊ ဒါပေမယ့် သူတို့ဘောင်းဘီကို တကယ်ချွတ်မထားကြဘူး။

(ツ)

သို့သော် ချင်ယီဘေးတွင် စုရုံးနေသော အပိုစပ်စုတတ်သော ငယ်ရွယ်သော သခင်အချို့ ရှိနေသည်။

သခင်လေးကျန်းက ချင်ယီကို ပြုံးပြီး "အစ်ကိုယီ၊ ဒါက မင်းရဲ့ရည်းစားလား" လို့ မေးလိုက်တယ်။

ချင်ယီက သူ့ကို ကြည့်ပြီး လှောင်ပြောင်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"သူက ဘယ်လိုလုပ် ငါ့ရည်းစား ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ မင်းရဲ့ ရည်းစားကို ဒီကို ခေါ်လာပေးနိုင်မလား"

သခင်လေးကျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူလည်း အဲဒီလိုပဲ တွေးနေမိသည်။ သို့သော် ဒီနေ့ ချင်ယီက သူ့ကတ်တွေကို ယုတ္တိရှိရှိ မကစားခဲ့ဘဲ ဟေးရှောင်ချန်ကလည်း ယဲ့မင်ကို သိနေပုံရသောကြောင့် သူ သေချာအောင် လုပ်ကြည့်မည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

{T/N: "သူ့ရဲ့ကဒ်တွေကို ယုတ္တိရှိရှိ မကစားခဲ့ဘူး"၊ လူတွေ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ဒါမှမဟုတ် ယုတ္တိဗေဒက ညွှန်ကြားတဲ့အတိုင်း မပြုမူတာကို ဥပစာအနေနဲ့ သုံးနှုန်းတာပါ။}

သခင်လေး ဟွမ် ရဲ့ ဆံပင်တွေက ရှုပ်ပွနေတယ်။ သူ့ရင်ခွင်ထဲမှာ ချောမောလှပတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ရှိတယ်။ ယဲ့မင်နဲ့ ယှဉ်ရင် ဒီလူငယ်က ဘယ်လောက်ပဲ ချောမောလှပနေပါစေ၊ သူ့မှာ ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုခု ပျောက်ဆုံးနေသလို ခံစားရပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်မိတယ်။ ဒါကြောင့် ချင်ယီရဲ့ စကားကို ကြားတော့

"အစ်ကိုယီ၊ သူတို့အားလုံးက အရုပ်တွေဆိုတော့ ဘာလို့ ပြောင်းမကစားကြတာလဲ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ယဲ့မင်ထို စကားကို ကြားပြီးနောက် မျက်နှာက ဒေါသကြောင့် ရဲရဲနီသွားသည်။ သူက သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ မီးတောက်များ တောက်လောင်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

ငယ်ရွယ်သော သခင်ဟွမ်က

"အိုင်ယို!" လို့ပြောပြီး ချင်ယီကို ချဲ့ကားပြောဆိုလိုက်တယ်။

"သူက ဒေါသထွက်လွယ်တဲ့ပုံပေါက်တယ်! သူ့ကို ဝယ်ထားတဲ့ပုံ မပေါ်ဘူး။ အစ်ကိုယီ၊ သူ့ကိုရဖို့ တခြားနည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိသေးလား"

ချင်ယီက ယဲ့မင်ကို ကြည့်ဖို့ ခေါင်းငုံ့လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သခင်လေးဟွမ်ကို ပြုံးပြလိုက်တယ်။

"မင်းမှားနေတယ်။ သူက ဟန်ဆောင်နေတာ။ မင်း အလွယ်တကူ ဝယ်လို့ရတဲ့ အရာပဲ၊ ဘာလို့ တခြားနည်းလမ်းကို သုံးရမှာလဲ။"

သခင်လေး ဟွမ် ရဲ့ နှလုံးသားက ယားယံနေတယ်။ သူ့ရင်ခွင်ထဲက လှပတဲ့ လူငယ်လေးကို စိတ်အားထက်သန်စွာ တွန်းထုတ်ပြီး ချင်ယီ ကို "အစ်ကို ယီ၊ ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ပြောင်းသင့်လား" လို့ မေးလိုက်တယ်။

ချင်ယီက ဒီအဆိုပြုချက်ကို စဉ်းစားနေသလို ခဏရပ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့

"သူ့ကို မေးကြည့်ပါ။ သူ ဆန္ဒရှိရင် ကျွန်တော် ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ဒါကိုကြားပြီးတဲ့နောက် ယဲ့မင် အံ့အားသင့်၊ ဝမ်းနည်းပြီး အလွန်နာကျင်ခံစားရတယ်။ သူ့လက်တွေက လက်သီးဆုပ်ထားမိတယ်။ ချင်ယီက သူ့ကို တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ ကစားစရာအဖြစ် လွှတ်လိုက်မယ်လို့ သဘောတူလိမ့်မယ်လို့ မယုံချင်သလိုပါပဲ။

ချင်ယီသည် ယဲ့မင်၏အကြည့်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု ကွဲအက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ့အသံသည် မှောင်မိုက်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော လေသံဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး ယဲ့မင်၏နားထဲသို့ ပြောလိုက်သည်။ "ဘာလဲ? သူ့မှာ ပိုက်ဆံမလောက်မှာကို စိုးရိမ်နေတာလား"

သခင်လေးဟွမ်က သူ့ရင်ဘတ်ကိုပုတ်ပြီး ယဲ့မင်ကို ပြောလိုက်တယ်။

"မင်းငါ့ကို အထင်သေးနေတာလား။ ငါက ငါ့ချစ်သူတွေအပေါ် အမြဲတမ်း ရက်ရောတယ်။ မင်းဘယ်လောက်လိုချင်လဲ။ မင်းပြောသမျှ ပြဿနာမဖြစ်ဘူးလို့ ငါကတိပေးတယ်။"

ယဲ့မင်က သခင်လေးဟွမ်ကို လုံးဝမကြည့်ဘူး။ သူ့အကြည့်က ချင်ယီရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ စိုက်ကြည့်နေမိတယ်။ သူ့အကြည့်တွေက ဖုံးကွယ်လို့မရတဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့နာကျင်မှုနဲ့ ဝမ်းနည်းမှုတွေ ပြည့်နှက်နေတယ်။ ရုတ်တရက် သူက ချင်ယီကို တွန်းထုတ်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်တယ်။

ဒီတစ်ခါတော့ ချင်ယီက သူ့ကို မတားဘူး။ သူ့ရဲ့ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု အဆုံးစွန်ကို နီးကပ်လာသလို ထင်ရတဲ့ ယဲ့မင်ကို လှောင်ပြောင်စွာ ကြည့်လိုက်တယ်။ သူက မျက်ခုံးပင့်လိုက်တယ်။

"မင်း မလိုချင်ဘူးလား။"

ယဲ့မင်က ချင်ယီကို စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။ သူ့ရှေ့ကလူက သူစိမ်းတစ်ယောက်ပဲ။

ဒီလူက ဒီထက်ပိုပြီး အေးစက်စက် ဒါမှမဟုတ် ခံစားချက်မဲ့နေနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူတွေးမိတိုင်း စံနှုန်းကို ထပ်လျှော့ချလိုက်ပြီး ယဲ့မင်ကို သူဘယ်လောက် နှလုံးသားမဲ့နေနိုင်မလဲဆိုတာ လုံးဝမသိသလို ခံစားရစေတယ်။

သူ့အမှားပဲ။ မျှော်လင့်ချက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ဒီလောက်ခါးတဲ့အသီးကို သူ့ကိုယ်သူ မကျွေးသင့်တာ သူပဲ။

ယဲ့မင်က ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်သွားလိုက်သည်။

သခင်လေး ဟွမ်က ယဲ့မင် ဒီလိုထွက်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ယဲ့မင် တံခါးပေါက်ကနေ ထွက်သွားတာကို မြင်တော့ သူ့နောက်ကို လိုက်ဖို့ ထလိုက်ပေမယ့် အဲဒီအချိန်မှာ ချင်ယီက ရုတ်တရက် "ထိုင်ပါ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

သခင်ဟွမ်သည် ရပ်တန့်သွားပြီး ချင်ယီကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

ချင်ယီရဲ့ မျက်လုံးတွေ အနည်းငယ် နိမ့်ကျသွားပြီး သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်တယ် "သူ မလုပ်ချင်ရင် မေ့လိုက်တော့"

ချင်ယီ ဒီလိုပြောလိုက်တာနဲ့ ဒီနေ့မှာ နောက်ထပ်အခွင့်အရေးမရှိတော့ဘူးဆိုတာ သခင်လေးဟွမ် သိတယ်။ ဒါပေမယ့် သူလက်မလျှော့ချင်ဘဲ

"အစ်ကိုယီ သူ့ကိုငြီးငွေ့လာရင် သူ့ကို ငါ့ဆီကစားခိုင်းပေးလို့ရမလား။ ငါသူ့ကိုတကယ်ကြိုက်တယ်" လို့ ကြောက်ရွံ့စွာပြောလိုက်တယ်။

ချင်ယီ ပြုံးလိုက်ပေမယ့် သူ့အကြည့်တွေက အရမ်းအေးစက်နေတယ်။ "ဟုတ်တယ်။"

************************************

ယဲ့မင် သီးသန့်အခန်းထဲက ထွက်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့ကို ခေါ်ထုတ်မယ့်သူမရှိလို့ တစ်ယောက်တည်း ထွက်မသွားနိုင်တာကြောင့် ရေချိုးခန်းထဲမှာပဲ သော့ခတ်ထားနိုင်ခဲ့တယ်။ ချင်ယီ ထွက်ပြေးလို့မရဘူးဆိုတာ သေချာသိတာကြောင့် သူ့ကို ထွက်သွားခွင့်ပြုလိုက်တယ်။

[၈၈၈: ဘယ်သူမှ မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်း အစီအစဉ်ကို ရပ်လိုက်လို့ရတယ်။]

[ယဲ့မင် : ငါ ဒီဇာတ်ရုပ်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား။ နောက်ဇာတ်ရုပ်က စတော့မယ်၊ အကောင်းဆုံးကတော့ လာဦးမှာပဲ။]

[၈၈၈: ဟဲ ဟဲ။ ချင်ယီက မင်းကို တခြားတစ်ယောက်ဆီ ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိနေတာကို ထည့်တွက်ရင် မင်းရဲ့ သဘောထားက အတော်လေး ကောင်းပါတယ်။]

[ယဲ့မင် : သူက အဆိပ်ရှိတဲ့ ပါးစပ်နဲ့ ငါ့ကို သေလောက်အောင် ဒေါသထွက်စေချင်နေတာ။ ဒီလို ရှာလကာရည်အိုးမျိုး၊ တခြားတစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကိုကြည့်ရင်တောင် သူ မခံနိုင်ဘူး၊ သူ ငါ့ကို တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို ပေးနိုင်မယ်လို့ မင်းထင်လား။ သူ တကယ်ပဲ ဒီလောက်ရက်ရောရင် ဒီနေ့ ဟေးရှောင်ချန်ကို ဒေါသထွက်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

[ယဲ့မင် : မှန်ပါတယ်၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ ဟေးရှောင်ချန်ကို စောင့်ကြည့်ပေးဖို့ ငါ့ကို ကူညီပေးနိုင်မလား။ သူက အရမ်းအရေးကြီးတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့ချစ်သူ မမေ့အောင်လို့ ငါပြောခဲ့တာ ^_^]

[၈၈၈: ......]

[၈၈၈: ဟေးရှောင်ချန် လာနေပြီ။]

[ယဲ့မင် : သူ ငါ့နောက်ကို သေချာလိုက်လာမယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ ငါ့ရဲ့စိတ်ခံစားချက်တွေကို သေချာပြင်ဆင်ထားလိုက်ရအောင်။ ပြီးရင် သူ့ကိုသွားတွေ့မယ်။]

ယဲ့မင် ထွက်မလာခင် ရေချိုးခန်းထဲမှာ ခဏနေခဲ့တယ်။ သူ ထွက်လာတော့ သူ့မျက်လုံးတွေက ရဲပြီး သွေးတွေ ရဲနေတယ်။ သူ့မျက်နှာအမူအရာက အတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်နေပေမယ့် အတွင်းစိတ်ရဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုကိုတော့ မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ဘူး။

သူ အပြင်ကို လျှောက်ထွက်လာတာနဲ့ အဲဒီမှာ ရပ်နေတဲ့ ဟေးရှောင်ချန်ကို တွေ့လိုက်တယ်။ သူ့ခြေလှမ်းတွေ နှေးကွေးသွားပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေတယ်။

ဟေးရှောင်ချန်က ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အကွာတွင် ရပ်နေပြီး သူ့ရှေ့က လူငယ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဒီလူကို နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့တာ သုံးနှစ်ပြည့်ပြီ။ အဲဒီတုန်းက ယဲ့မင်နဲ့ တွေ့တုန်းက သူက ချင်ယီရဲ့ ရည်းစားဖြစ်နေပြီးသား။ ဒါပေမယ့် သူ့မှာ ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေမယ့် သူ့နှလုံးသားကို လှုပ်ရှားစေခဲ့တယ်... ချင်ယီရဲ့ အကောင်းဆုံးသူငယ်ချင်းအနေနဲ့ သူ့သူငယ်ချင်းရဲ့ချစ်သူကို ခိုးယူလို့မရတာကြောင့် သူ့ရင်ထဲမှာပဲ ခံစားချက်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့တယ်။

ချင်ယီရဲ့မိဘတွေက သူတို့ကြားဝင်ဖို့ ကြိုးစားပြီး ချင်ယီနဲ့ ယဲ့မင်ရဲ့ဆက်ဆံရေးက အန္တရာယ်များတဲ့နယ်မြေထဲ ရောက်လာတဲ့အခါမှသာ ယဲ့မင်ကို သူ့ခံစားချက်တွေကို ဝန်ခံခဲ့တာပါ။ သူ့လုပ်ရပ်တွေက မရိုးသားဘူးဆိုတာ သူသိပေမယ့် သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။

တကယ်တော့ သူက သူတို့နှစ်ယောက်ကို ခွဲခွာသွားစေချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး... ယဲ့မင်က သူ့ရဲ့ခံစားချက်တွေကို သိစေချင်ရုံပါပဲ၊ သူ့ကိုယ်သူ အခွင့်အရေးပေးချင်ရုံပါပဲ။

သို့သော်လည်း ယဲ့မင် က သူ့ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

ဒီလိုဆိုးရွားတဲ့အခြေအနေမှာတောင် ယဲ့မင်က ချင်ယီကို ရွေးချယ်နေဆဲပါ။ သူ့ကို နည်းနည်းလေးတောင် မလှုပ်မယှက်နေနိုင်ခဲ့ဘူး။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဟေးရှောင်ချန်က ယဲ့မင်ရဲ့ ချင်ယီအပေါ်ထားတဲ့ ခံစားချက်တွေ ဘယ်လောက်ခိုင်မာပြီး တည်မြဲနေလဲဆိုတာ နောက်ဆုံးတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိလိုက်ရပြီး ဘယ်လိုသွေးဆောင်မှုမျိုးနဲ့မှ ယိမ်းယိုင်လို့ မရဘူး။

ဒါက တခြားဘယ်သူမှ မရနိုင်တဲ့ အချစ်မျိုးပဲ။ သူ ချင်ယီကို တကယ်ပဲ အားကျခဲ့တယ်။

အဲဒီရှုပ်ထွေးတဲ့အချိန်ပြီးနောက် ချင်ယီဟာ ချင်မိသားစုနဲ့ လမ်းခွဲပြီး နှစ်ယောက်သား မြို့ကနေ အတူတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့တယ်။

ဟေးရှောင်ချန်က သူတို့ကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မတွေ့ရတော့ဘူးလို့ ထင်ခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုမရှိတဲ့ အချစ်က ဘယ်တော့မှ ပြန်မမြင်ရတော့ဘူးလို့ သူထင်ခဲ့တယ်။

ဒါကြောင့် တစ်နေ့မှာ ယဲ့မင်က သူ့ကို လာရှာလိမ့်မယ်လို့ သူ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိဘူး။

ဟေးရှောင်ချန်သည် ထိုညနေခင်းတွင် ယဲ့မင် သူ့ရှေ့တွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ပြည်ပသို့သွားရန် ကူညီပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည့်အချိန်ကို မှတ်မိနေဆဲဖြစ်သည်။ ဟေးရှောင်ချန်သည် ယဲ့မင်အား ဤကဲ့သို့သော ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် ဖိအားပေးသည့် သူတို့နှစ်ယောက်ကြားတွင် ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို မသိခဲ့ပါ။ သူသည် ယဲ့မင်အား အခွင့်အရေးပေးလို့ရမလားဟု နောက်တစ်ကြိမ် မေးရန် ပြန်လည်နိုးကြားလာသော မျှော်လင့်ချက်ကိုသာ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။ သူသည် ချင်ယီကို စွန့်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဟေးရှောင်ချန်နှင့် အဘယ်ကြောင့် မကြိုးစားသနည်း။

ဒါပေမယ့် ယဲ့မင်က သူ့ကို ထပ်ငြင်းခဲ့တယ်။ သူက အကြောင်းပြချက်ပေးဖို့ ငြင်းဆိုခဲ့ပြီး သူ့ကို ထွက်သွားဖို့ပဲ ကူညီပေးဖို့ပဲ တောင်းပန်ခဲ့တယ်။

ဟေးရှောင်ချန်က သူ့ကို ထွက်သွားခွင့်မပေးချင်ပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ သူသဘောတူခဲ့တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက ယဲ့မင်ရဲ့ဆန္ဒဖြစ်ပြီး ယဲ့မင်က သူ့ကို အကူအညီတောင်းခဲ့တဲ့ တစ်ခုတည်းသောအကြိမ်ဖြစ်လို့ပဲ။

အဲဒီအချိန်တုန်းက သူ့လုပ်ရပ်တွေအတွက် နောက်ပိုင်းမှာ ဘယ်လောက်နောင်တရမလဲဆိုတာ သူမသိဘူး။ ယဲ့မင်ထွက်သွားတာနဲ့ လူပင်လယ်ကြီးထဲကို ပျောက်ကွယ်သွားသလိုမျိုး သူ့ကို ပြန်ရှာတွေ့ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သူမသိဘူး။

ယဲ့မင်ထွက်သွားပြီးနောက် ချင်ယီသည် အချိန်အတော်ကြာ ရှာဖွေနေခဲ့သည်။ သို့သော် လမ်းကြောင်းသည် ဟေးရှောင်ချန်သို့သာ ဦးတည်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူတို့၏ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော် ခင်မင်မှုမှာ ပျက်စီးသွားပြီး နှစ်ယောက်သား သူစိမ်းများ ဖြစ်လာကြသည်။ ဟေးရှောင်ချန်သည် ချင်ယီနှင့် ပတ်သက်သည့် မည်သည့်ပွဲတွင်မျှ ထပ်မံမပေါ်လာတော့ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဟေးရှောင်ချန်ဟာ ယဲ့မင်ကို ပြန်တွေ့တဲ့အခါ ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးထားမိဘူး။

ယဲ့မင်က ဟေးရှောင်ချန်ကို ခဏလောက် စိုက်ကြည့်ပြီးမှ ခေါင်းကို သနားစရာကောင်းအောင် လှည့်လိုက်တယ်။ သူ့အသံက အက်ကွဲနေပြီး သူ့ကိုယ်သူ ရယ်နေပုံရတယ်။

"ဒီလို သနားစရာကောင်းပြီး ရယ်စရာကောင်းတဲ့ အရာကို မြင်ခွင့်ပေးမိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်။"

သူ ဟေးရှောင်ချန်ကို ပြန်တွေ့တဲ့အခါ ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့လည်း မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဟေးရှောင်ချန်ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို သူ အမြဲသိခဲ့ပေမယ့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လို့မရတဲ့အတွက် ဟေးရှောင်ချန်အပေါ် အပြစ်ရှိတယ်လို့ အမြဲခံစားနေရတယ်။

ဟေးရှောင်ချန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက သနားကြင်နာမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်။ သူက လျှောက်လာပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်။

"ငါ မင်းကို ဘယ်တော့မှ မရယ်ဘူးဆိုတာ မင်းသိတယ်မလား"

ဒီရက်ပိုင်းမှာ သူ့ရဲ့ခံစားချက်တွေကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် မျိုသိပ်ထားမိလို့ ဒီနူးညံ့တဲ့စကားတွေကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ယဲ့မင်ရဲ့ခံစားချက်တွေ ပြည့်နှက်သွားပြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မလို ဖြစ်လာတာ‌ေကြာင့် သူ နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကွေးပြီး မျက်နှာလွှဲလိုက်တယ်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အခု ကျွန်တော် ပြန်သွားသင့်ပြီ။"

ဒီစကားတွေကိုကြားတော့ ဟေးရှောင်ချန် စိုးရိမ်စိတ်ဝင်လာပြီး လေးနက်စွာမေးလိုက်တယ်

"သူက မင်းကို ဒီလိုဆက်ဆံတာတောင် မင်းက သူ့ဆီပြန်လာချင်သေးလား"

ယဲ့မင်ရဲ့ မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေတယ်။ သူ့အမူအရာက အလွန်ဝမ်းနည်းနေတယ်။ သူ ခဏရပ်ပြီး

"အဲဒီတုန်းက ငါ ရုတ်တရက် ထွက်သွားလို့။ သူ ငါ့ကို အပြစ်တင်တာက ပုံမှန်ပဲ..." လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ဟေးရှောင်ချန်က သူ့စကားကို ဒေါသတကြီး ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ

"မင်း သူ့ကို ထားခဲ့လို့ အမှားလုပ်မိရင်တောင် သူက မင်းကို ဒီလိုဆက်ဆံလို့ မရဘူး။ ဟွမ်နဲ့ မင်းကို ထားခဲ့ဖို့ သူ သဘောတူခဲ့တာ မင်းသိလား။ မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား?!"

ယဲ့မင်ရဲ့ ခံနိုင်ရည် အကန့်အသတ်ကို နောက်ဆုံးတော့ နီးကပ်လာသလို ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီနေခဲ့တယ်။ သူ့မျက်နှာအမူအရာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး "သူ မလုပ်ဘူး..." လို့ အဓိပ္ပာယ်မဲ့စွာ ပြောလိုက်တယ်။

သူ ဒီစကားတွေ ကြားချင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး! သူ လှည့်ပြီး ချက်ချင်း ထွက်သွားချင်တော့တယ်!

ဒါပေမယ့် သူသွားခင်မှာပဲ ဟေးရှောင်ချန်က ရုတ်တရက် သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆွဲပြီး ပြန်ဆွဲလိုက်တယ်။ သူ့ကျောက နံရံနဲ့ ထိသွားပြီး ဟေးရှောင်ချန်ရဲ့ ရှည်လျားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က သူ့အပေါ်မှာ အုပ်မိုးနေတယ်။ သူ့လက်တွေက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှာ ရှိနေပြီး မျက်လုံးချင်းဆုံဖို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်တယ်။ သူက

"မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်လောက်ထိ နှိမ့်ချဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလဲ။ ဒီနေ့ သူ့ရဲ့ အပြုအမူကနေ သူ့ရဲ့ သဘောထားကို မင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ဘူးလား။ မင်း လမ်းခွဲပြီးကတည်းက ဘာလို့ သူ့ကို ဆက်ဖက်ထားတာလဲ။ ငါ အရင်က ပြောခဲ့ပြီးပြီ၊ ငါ မင်းကို အမြဲစောင့်နေမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်.... မင်းအတွက် ဘာမဆို လုပ်ပေးဖို့ အသင့်ရှိတယ်ဆိုတာ။ အဲဒီစကားတွေက ဒီနေ့အထိ မှန်ကန်နေဆဲပဲ။ ငါ့ခံစားချက်တွေက မပြောင်းလဲဘူး" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ယဲ့မင်ရဲ့အကြည့်တွေ တုန်လှုပ်သွားတယ်။ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ တောင်းပန်တဲ့အမူအရာ တဖြည်းဖြည်းပေါ်လာတယ်။ "တောင်းပန်ပါတယ်..."

ဟေးရှောင်ချန်ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက အရမ်းနာကျင်နေတယ်။

"မင်းသူ့ကို ချစ်နေတုန်းပဲ မဟုတ်လား" လို့ မေးလိုက်တယ်။

ယဲ့မင်၏ မျက်လုံးများ ရဲရဲနီသွားသည်။

သူပြန်မဖြေပေမယ့် သူ့အဖြေက အရမ်းရှင်းနေတယ်။ ဟေးရှောင်ချန် သူ့ရင်ထဲက ခါးသီးမှုကို နောက်ဆုံးတော့ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူး။ သူက ယဲ့မင်ကို အမြဲချစ်ခဲ့ပေမယ့် အစကတည်းက ယဲ့မင်က သူ့ကို အခွင့်အရေးပေးဖို့ ဆန္ဒမရှိဘူး။ ချင်ယီက သူ့ကို ဒီလိုဆက်ဆံခဲ့ရင်တောင် သူက သူ့နောက်ကို သေတဲ့အထိ လိုက်သွားမှာပဲ။

ဘာလို့လဲ။ သူ့ရဲ့ ဘယ်အပိုင်းက ချင်ယီ လောက် မကောင်းတာလဲ။ သူ နောက်ကျမှ ရောက်လာလို့သာလား။

"မင်းသူ့ကိုဒီလောက်ချစ်တာကို ဘာလို့အဲ့တုန်းကထွက်သွားတာလဲ"

ဟေးရှောင်ချန်က ယဲ့မင်ရဲ့မျက်လုံးတွေကို စိုက်ကြည့်နေတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်က အရမ်းနီးကပ်နေပြီး နမ်းရလောက်အောင် နီးကပ်နေတယ်။ သူ့အသက်ရှူသံက ယဲ့မင်ရဲ့နှာခေါင်းပေါ်ကို ကျရောက်နေပြီး စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီကို ဖြည်းဖြည်းချင်းပြောနေတယ်။

"အကြောင်းပြချက်ပြောပါ၊ ငါမင်းကိုလွှတ်ပေးမယ်"

ယဲ့မင်ရဲ့အကြည့်ထဲမှာ ဝမ်းနည်းမှုတွေ ချက်ချင်းပေါ်လာတယ်။ သူ မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ပြီး ပြန်ဖွင့်လိုက်တယ်။ သူ စကားပြောဖို့ပြင်နေတုန်း ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ စင်္ကြံအဆုံးမှာ ရပ်နေတဲ့ ချင်ယီကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

သူ့အမူအရာက ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားတယ်။