no
-
...
ချန်ချီကျောင်းတစ်ယောက် အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ်၊ ချန်မိသားစု၏ ဆိုးသွမ်းသောသခင်လေးအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်၌ သူ့အစ်ကို ကားမတော်တဆမဖြစ်သေးသလို သူ၏မိဘများကလည်း ကျန်းမာရေးကောင်းမွန်ပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် နာမကျန်းမဖြစ်သေးချေ။ ချန်မိသားစုက ကြွယ်ဝချမ်းသာသော ချန်မိသားစုအဖြစ် ရှိနေဆဲဖြစ်သလို လူတိုင်းက သူ့ကို ရုပ်ရည်လေးသာရှိပြီး အသုံးမကျဘဲ အလွယ်တကူ အခွင့်အရေးယူလို့ရသူအဖြစ် ထင်နေခဲ့ကြ၏။ "သူက နေ့တိုင်း သူ့အစ်ကိုနဲ့ စကားများရန်ဖြစ်ဖို့ပဲသိတာ။ သိပ်ကိုမောက်မာပြီး ထင်ရာစိုင်းတဲ့ကောင်ပေါ့။" "သူက ရုပ်ကလေးချောပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ အရူးတစ်ယောက်ဖြစ်နေတာလေ။" "သူက အသုံးမကျတဲ့သူမဟုတ်ဘူးလား။ သူ့ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန်သာ ပြုစုပေးလိုက်ကြ။" "ချန်မိသားစုရဲ့ အဲ့ဒီကလေးက တကယ်သနားစရာပဲ။" မကောင််းသည့်အတွေးများပြည့်နှက်နေသည့် လူယုတ်မာသူငယ်ချင်းတစ်စု၊ သူ့ကို လောဘတကြီး ချောင်းနေသည့် ကြွက်များနှင့် လျှို့ဝှက်ကြံစည်နေသော အချိန်မစီးသည့် ကောက်ကျစ်သာလူအိုကြီးများ ရှိပေသည်။ ချန်ချီကျောင်းက မောက်မာသောမျက်နှာဖုံးကို ပြန်လည်တပ်ဆင်လိုက်သည်။ 'မင်းတို့က သရုပ်ဆောင်ရတာကို အဲ့လာက်ကြိုက်နေကြတယ်ပေါ့? ဒီတော့ ငါတို့တွေ ဘာဖြစ်လို့ အတူတူသရုပ်မဆောင်ရမှာလဲ။' နောက်တော့မှ ပြဇာတ်၏အဆုံး၌ ၎င်းတို့တွေ ဒေဝါလီခံရရင်ခံ မဟုတ်ပါက ထောင်ကျလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သတိထားမိခဲ့ကြလေသည်။ *** Aurora Novel Translation Team